Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2014 r., V KK 352/14

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2014 r., V KK 352/14

Tekst

1 Sygn. akt V KK 352/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 10 grudnia 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)

5 SSN Andrzej Ryński

6 SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

7 Protokolant Barbara Kobrzyńska

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zbigniewa Siejbika, w sprawie K. G.

9 skazanego z art. 209 § 1 k.k.

10 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie,

11 w dniu 10 grudnia 2014 r.,

12 kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego,

13 na niekorzyść oskarżonego K. G.,

14 od wyroku Sądu Okręgowego w P.

15 z dnia 25 lipca 2014 r.,

16 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.

17 z dnia 27 marca 2014 r.,

18 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi

19 Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

20 Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 27 marca 2014 r.:

21 2

22 I. oskarżonego K. G. uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu stanowiącego przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. i za to na mocy art. 209 § 1 k.k. skazał go na karę roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

23 II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie tak orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata;

24 III. na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązał oskarżonego K. G. do regularnego płacenia alimentów na rzecz pokrzywdzonego syna N. Ł. Orzeczenie zawiera też stosowne rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca oskarżonego .

25 Sąd Okręgowy w P. po rozpoznaniu apelacji wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r., , utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

26 Od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 lipca 2014 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 marca 2014 r., kasację wywiódł Prokurator Generalny, który na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego K. G.

27 Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. Prokurator Generalny zarzucił rażącą obrazę przepisu prawa procesowego, a to art. 113 k.p.k., polegającą na niepodpisaniu wyroku przez sędziego, który brał udział w jego wydaniu, co stanowi uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpatrzenia.

28 Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

29 Kasacja zasługuje na uwzględnienie.

30 Stosownie do treści art. 113 k.p.k. wyrok podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego. Niepodpisanie wyroku przez sędziego zgodnie z treścią art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia skutkuje uchyleniem niepodpisanego wyroku.

31 3

32 Analiza podpisów złożonych na wyroku Sądu Okręgowego w P. oraz treść oświadczenia sędziego D. M. – P. wskazują, że podpisało go dwóch sędziów Sądu Okręgowego M. S. i D. M. – P. (dwukrotnie) natomiast nie został podpisany przez sędziego Sądu Rejonowego delegowanego do Sądu Okręgowego K. S.

33 Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.