Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2015 r., I CSK 980/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2015 r., I CSK 980/14

Tekst

1 Sygn. akt I CSK 980/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 lipca 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Karol Weitz

5 w sprawie z powództwa M. M.

6 przeciwko PKP […] o uznanie postanowień wzorca umowy za niedozwolone, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 lipca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda

7 od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

8 z dnia 4 czerwca 2014 r.,

9 odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

10 i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

11 2

12 Zgodnie z art. 3989

13 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

14 Cel wymagania przewidzianego w art. 3984

15 § 2 k.p.c. może być wobec tego

16 osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

17 W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 4 czerwca 2014 r. Powód powołał się na to, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, które dotyczy wykładni przepisów art. 17 ust. 4 ustawy z dnia 18 listopada 1985 r. – Prawo przewozowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1173 ze zm., dalej jako p.p.) i art. 3853

18 pkt 12 i 17 k.c., oraz że jego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona z powodu naruszeń prawa procesowego i prawa materialnego, wskazanych w skardze, w tym przepisów art. 17 ust. 4 p.p. i art. 3853 pkt 12 i 17 k.c.

19 Ponadto powołał się na rzekomą rozbieżność orzecznictwa co do uznania postanowienia wzorca umowy zastrzegającego procentowo określoną wysokość potrącanego odstępnego przez przewoźnika za niedozwolone, wynikającą z tego, że w jednej sprawie, w której takie postanowienie było przedmiotem badania, doszło do odrzucenia pozwu z powodu wpisania do rejestru postanowień wzorców umownych uznanych za niedozwolone, a w niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny oddalił powództwo.

20 Nie jest możliwe jednoczesne wykazywanie, że w sprawie istnieje zagadnienie prawne dotyczące wykładni określonych przepisów prawa i że skarga oparta na naruszeniu tych przepisów jest oczywiście uzasadniona. Albo jest tak, 3

21 że wykładnia danych przepisów jest prosta i w związku z tym ich naruszenie jest oczywiste, albo tak, że wykładnia ta rodzi istotne zagadnienie prawne, wobec czego naruszenie przepisów nie może być oczywiste.

22 Powołanie się na potrzebę wykładni przepisów wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, który to przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w judykaturze sądowej (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.). Powód tego wymagania nie spełnił.

23 Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989

24 § 2 k.p.c.).

25 O kosztach postępowania Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 i art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.