Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2016 r., I CSK 378/15

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2016 r., I CSK 378/15

Tekst

1 Sygn. akt I CSK 378/15

POSTANOWIENIE

2 Dnia 26 lutego 2016 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Grzegorz Misiurek

5 w sprawie z wniosku S. P.

6 przy uczestnictwie […],o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

7 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 lutego 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy i uczestniczki postepowania J. P. od postanowienia Sądu Okręgowego w W.

8 z dnia 7 listopada 2014 r.,

9 odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek uczestnika Miasta W.

10 o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

11 2

12 Zgodnie z art. 3986

13 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną,

14 która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, zaś sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984

15 § 1 k.p.c., nieopłaconą

16 oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną.

17 Przepisy powyższe znajdują zastosowanie w niniejszej sprawie, gdyż zawodowy pełnomocnik skarżących S. i J. P. była obecna na ogłoszeniu zaskarżonego orzeczenia w dniu 7 listopada 2014 r. (k. 773), zaś wniosek o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem złożyła w przesyłce nadanej za pośrednictwem operatora PGP - InPost w dniu 14 listopada 2014 r. (k. 802). Pismo zawarte w tej przesyłce zarejestrowano w Sądzie w dniu 17 listopada 1014 r. (k. 801), czyli po upływie tygodniowego terminu ustawowego wskazanego w art. 387 § 3 k.p.c.

18 W sprawie nie może znaleźć zastosowania art. 165 § 2 k.p.c., gdyż w okresie trzech lata od dnia 1 stycznia 2013 r. jedynym operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z dnia 2012 r., poz. 1529) była Poczta Polska S.A. (por. art. 165 § 2 k.p.c. w związku z art. 178 ust. 1 ustawy Prawo pocztowe).

19 Jak podniesiono w judykaturze (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2015 r., IV CZ 8/15, nie publ.), unormowanie przewidziane w art. 3985

20 § 1 k.p.c. należy rozumieć w ten sposób, że wskazany w nim dwumiesięczny termin liczy się od prawidłowego doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, tj. zgodnego z wymaganiami przewidzianymi w art. 387 § 3 k.p.c. Oznacza to, że tylko wtedy, gdy strona w terminie tygodniowym zażądała doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, można mówić, że zostało spełnione wstępne wymaganie dla powstania możliwości wniesienia skargi kasacyjnej. Jeżeli strona z takim żądaniem nie wystąpiła lub też, występując z nim, przekroczyła tygodniowy termin do zgłoszenia żądania doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 387 § 1 k.p.c.), przewidziany w art. 3985

21 § 1 k.p.c. dwumiesięczny termin

22 w ogóle nie może rozpocząć biegu, a tym samym niemożliwe jest wniesienie skargi 3

23 kasacyjnej. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że na skutek wniosku skarżących podlegającego odrzuceniu sąd drugiej instancji wadliwie doręczył odpis postanowienia z uzasadnieniem.

24 Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986

25 § 3 k.p.c., zaś o kosztach postępowania orzekł na

26 podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821

27 k.p.c., mając na uwadze trudną sytuację majątkową

28 i osobistą skarżących.

29 kc