Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2007 r., I CNP 85/06

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2007 r., I CNP 85/06

Tekst

1 Sygn. akt I CNP 85/06

POSTANOWIENIE

2 Dnia 13 lutego 2007 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Kazimierz Zawada

5 w sprawie ze skargi M. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem - prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 14 lipca 2005 r., i prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

6 w W. z dnia 8 czerwca 2006 r.,

7 w sprawie z powództwa J. T. L. i H. M. L.

8 przeciwko M. K. i B. C.

9 o wydanie nieruchomości,

10 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2007 r., odrzuca skargę.

11 2

Uzasadnienie

12 Skarga M. K. w części skierowanej przeciwko wyrokowi Sądu Rejonowego w P. była niedopuszczalna, ponieważ - zgodnie z art. 4241 k.p.c. - skarga o

13 stwierdzenie niezgodności z prawem może być wniesiona w zasadzie tylko na prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie, wydane przez sąd drugiej instancji, a wyrok Sądu Rejonowego w P. nie jest oczywiście orzeczeniem sądu drugiej instancji; nie zachodzi też wyjątek od wspomnianej zasady, o którym mowa w art. 4241

14 § 2 k.p.c.

15 Poza tym skarga M. K. w całym swym zakresie nie spełniała wymagania określonego w art. 4245

16 § 1 pkt 3 k.p.c., tj. nie wskazywała przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenia są – według skarżącej - niezgodne. Stosownie do art. 4248

17 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu

18 niejawnym skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.,

19 jak też skargę wniesioną na orzeczenie sądu pierwszej instancji, gdy nie zachodzi wyjątek, o którym mowa w art. 4241

20 § 2 k.p.c.

21 jz