Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 46/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 25 lipca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Szulc

5 SSN Dariusz Zawistowski

6 w sprawie ze skargi M. K.

7 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S.

8 z dnia 10 marca 2011r., wydanego

9 w sprawie z powództwa A. K.

10 przeciwko M. K.

11 o alimenty,

12 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lipca 2013r., zażalenia pozwanej

13 na postanowienie Sądu Rejonowego

14 z dnia 11 marca 2013 r.,

15 odrzuca zażalenie.

16 2

Uzasadnienie

17 Sąd Rejonowy VIII Wydział Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tego Sądu z dnia 10 marca 2011 r. wniesioną osobiście przez pozwaną M. K., jako niedopuszczalną.

18 W zażaleniu wniesionym osobiście na powyższe postanowienie pozwana wniosła o jego uchylenie w całości.

19 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 Przymus adwokacko-radcowski przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. dotyczy

21 każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu oraz toczącego się w jego ramach postępowania zażaleniowego. W konsekwencji dotyczy on również postępowania objętego rozpoznawanym zażaleniem. Skutki niezachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 871

22 § 1 k.p.c., reguluje ogólnie art. 130 § 5 k.p.c., a w odniesieniu do środków zaskarżenia objętych przymusem, w tym zażalenia do Sądu Najwyższego, obowiązują unormowania szczególne, przewidujące odrzucenie zażalenia wniesionego osobiście przez stronę, jako niedopuszczalnego (art. 3941 § 3 w zw.

23 z art. 39821

24 , art. 3986

25 § 3 k.p.c.).

26 Sporządzenie zażalenia do Sądu Najwyższego osobiście przez stronę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym (zob. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/96, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77) i powoduje konieczność odrzucenia takiego zażalenia wprost, jako niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2006 r. III CZ 5/06, niepubl.). Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art.

27 39821

28 , art. 370 i art. art. 3986

29 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie.

30 jw

31 3