Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2010 r., II CZ 36/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2010 r., II CZ 36/10

Tekst

1 Sygn. akt II CZ 36/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 maja 2010 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Barbara Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

5 SSN Józef Frąckowiak

6 SSN Marian Kocon

7 w sprawie ze skargi G. L.

8 o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 lutego 2004 r., II Ca (…), w sprawie z powództwa G. L.

9 przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w P.

10 i M. B.

11 o zapłatę,

12 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 maja 2010 r.,

13 zażalenia skarżącej G. L.

14 na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

15 z dnia 25 września 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

16 1. odrzuca zażalenie,

17 2. nie obciąża skarżącej G. L. kosztami postępowania zażaleniowego poniesionymi przez Skarb Państwa.

Uzasadnienie

18 Postanowieniem z dnia 25 września 2009 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił - jako nieopartą na ustawowej podstawie - skargę powódki G. L. o wznowienie postępowania 2

19 zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 3 lutego 2004 r., oddalającym apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 18 grudnia 2002 r., którym Sąd Rejonowy oddalił skierowane przeciwko M. B. i Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Rejonowego w P. powództwo o zasądzenie kwoty 25 000 zł (art. 410 k.p.c.). W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka podniosła zarzut naruszenia art. 403 § 2 k.p.c. przez nieuwzględnienie nowego dowodu w postaci wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2009 r. Twierdziła, że wyrokiem tym oddalona została kasacja Wojewódzkiego Kuratora Oświaty w P. i Dyrektora Szkoły Podstawowej w P., w związku z czym Wojewódzki Kurator Oświaty został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku żalącej o udostępnienie informacji publicznej polegającej na realizacji obowiązku w przedmiocie wglądu do dokumentów kontroli przeprowadzonej na zlecenie MEN w maju 1998 r. w Szkole Podstawowej w P.. Zdaniem żalącej, brak dostępu do wspomnianych dokumentów przyczynił się do oddalenia powództwa w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 3 lutego 2004 r., dlatego należy przyjąć, że doszło do wykrycia nowego środka dowodowego w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

20 W pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia dopuszczalności zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.

21 Sąd Okręgowy, podejmując w niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi, orzekał jako sąd drugiej instancji, właściwy do wznowienia postępowania na podstawie art. 405 k.p.c. Postanowienie to należy zatem do kategorii postanowień sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie. Nie zostało ono jednak objęte treścią art. 3941

22 § 1 k.p.c. i dlatego o dopuszczalności zażalenia przesądza regulacja zawarta w § 2 tego artykułu. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę o wznowienie postępowania dopuszczalne jest w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna. O dopuszczalności skargi kasacyjnej w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania decyduje natomiast przedmiot sprawy w postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem, którego dotyczy skarga o wznowienie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2002 r., II CZ 111/02, nie publ., z dnia 14 listopada 2006 r., II CZ 85/06, nie publ., z dnia 20 czerwca 2008 r., IV CZ 36/08, nie publ., z dnia 4 lipca 2008 r., I CZ 139/07, OSNC-ZD 2009, nr A, poz. 18 i z dnia 17 lipca 2008 r., II CZ 53/08, niepubl.). 3

23 W sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 lutego 2004 r. – ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą od dolnego progu określonego w art. 3982

24 § 1 k.p.c. – nie przysługiwałaby skarga kasacyjna, gdyby sprawę tę rozpoznano ponownie. Trzeba zatem przyjąć, że w sprawie tej nie przysługuje również zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę o wznowienie postępowania.

25 Z przytoczonych wyżej powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art. 370, art. 397 § 2, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941

26 § 3 k.p.c. odrzucił

27 zażalenie jako niedopuszczalne, a na podstawie art. 102 w związku z art. 391 § 1, art. 39821

28 i art. 3941

29 § 3 k.p.c. nie obciążył żalącej kosztami postępowania zażaleniowego poniesionymi przez Skarb Państwa.