Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2008 r., IV CZ 36/08
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2008 r., IV CZ 36/08Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt IV CZ 36/08
POSTANOWIENIE
2 Dnia 20 czerwca 2008 r.
3 Sąd Najwyższy w składzie:
4 SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)
5 SSN Iwona Koper (sprawozdawca)
6 SSN Hubert Wrzeszcz
7 ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I ACa (…) w sprawie z powództwa S. K.
8 przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie X.
9 o zapłatę,
10 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 czerwca 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
11 odrzuca zażalenie i nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego; oddala wniosek adwokata W. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
12 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 28 grudnia 2007 r. odrzucił ponowną skargę powoda S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r. i wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia 20 grudnia 2004 r., w której jako podstawę wznowienia skarżący powołał art. 403 § 2 k.p.c.
13 W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że skarga powoda nie odpowiada przytoczonej w niej podstawie wznowienia, gdyż skarżący nie podał jakie konkretnie 2
14 nowe okoliczności faktyczne i dowody uzasadniają wznowienie postępowania, ograniczając się do polemiki ze stanowiskiem sądów orzekających odnośnie do wpływu leku obniżającego ciśnienie na śmierć jego matki. Dodatkowo podniósł, iż skarżący nie określił w skardze mimo wezwania okoliczności, które wskazywałyby na zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz stwierdził, że powoływanie się przez powoda na zły stan zdrowia jako okoliczność uniemożliwiającą powołanie się w prawomocnie zakończonym postępowaniu na obecnie podnoszone okoliczności jest nieuzasadnione w sytuacji, gdy w postępowaniu tym korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Postanowienie to Sąd Apelacyjny uzupełnił postanowieniem z dnia 30 stycznia 2008 r. orzekając o oddaleniu wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu przez adwokata W. M.
15 W zażaleniu wniesionym przez działającego z urzędu pełnomocnika powoda skarżący zarzucił naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. oraz naruszenie § 2 i 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w drugiej instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
16 Na podstawie art. 3941
17 § 2 k.p.c. w sprawach w których przysługuje skarga
18 kasacyjna zażalenie przysługuje także na postanowienie kończące postępowanie w sprawie z wyjątkiem postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia. Postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania kończące postępowanie w sprawie wydane przez sąd, który orzekł w sprawie prawomocnie zakończonej w drugiej instancji podlega więc zaskarżeniu zażaleniem do Sądu Najwyższego, które jest dopuszczalne tylko w sprawach w których przysługuje skarga kasacyjna. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 zd. 1
19 k.p.c.).
20 W zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego sprawie powód domagał się zasądzenia odszkodowania w kwocie 48.000 zł, na taką też kwotę określił wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego jego powództwo. Dla określenia wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego 3
21 miarodajna jest wyłącznie wartość przedmiotu podlegającego rzeczywistemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. Bezskuteczne dla uzyskania prawa do wniesienia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania jest oznaczenie obecnie w zażaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę przewyższającą pięćdziesiąt tysięcy złotych.
22 Z tych przyczyn niedopuszczalne, również w zakresie dotyczącym postanowienia oddalającego wniosek o przyznanie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 61/07), zażalenie powoda podlegało odrzuceniu (art. 373 w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941
23 § 3 k.p.c.).
24 O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 102, w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821
25 k.p.c.). Sporządzenie i wniesienie przez wyznaczonego z
26 urzędu adwokata skargi o wznowienie postępowania, która została odrzucona jako z mocy ustawy niedopuszczalna nie stanowi podstawy przyznania ze środków Skarbu Państwa zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, co uzasadnia oddalenie wniosku o ich przyznanie.
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 102
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 373
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 391
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 394¹
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 398²
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 398²¹
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 403 (§ 2)
- Kodeks postępowania cywilnego, art. 410 (§ 1)
Cytowane w
Cytowane w 9 orzeczeniach.
- Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2021 r., III CZP 53/20
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2016 r., V CZ 19/16
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2013 r., II PZ 24/13
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2013 r., II CZ 57/13
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2012 r., IV CZ 141/12
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2012 r., I PZ 35/11
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2012 r., I UZ 46/11
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2011 r., III PZ 1/11
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2010 r., II CZ 36/10