Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2011 r., II CNP 89/10

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2011 r., II CNP 89/10

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 89/10

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 stycznia 2011 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 Prezes SN Tadeusz Ereciński

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2011 r.

7 skargi M. K.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego

9 z dnia 22 kwietnia 2009 r.,

10 wydanego w sprawie z powództwa M. K.

11 przeciwko Gminie P.

12 z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej - Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń - Spółki Akcyjnej

13 o zadośćuczynienie i rentę,

14 umarza postępowanie.

15 2

Uzasadnienie

16 Skarżąca wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 22 kwietnia 2009 r., którym odrzucono apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 października 2008 r.

17 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

18 W dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241 , art. 5192

19 , art.

20 11481

21 § 3, art. 11511

22 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.).

23 W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co oznacza - zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady prawnej, z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) - iż od chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń innych niż wymienionych w art. 4241

24 k.p.c. jest niedopuszczalna.

25 Dotyczy to także skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy.

26 3

27 Skoro skarga stała się niedopuszczalna, wydanie orzeczenia jest niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355 § 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821

28 i art. 42412

29 k.p.c.; por. postanowienia Sądu

30 Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.).