Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2013 r., III KK 50/13

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2013 r., III KK 50/13

Tekst

1 Sygn. akt III KK 50/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 20 marca 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Józef Dołhy (przewodniczący)

5 SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)

6 SSN Eugeniusz Wildowicz

7 Protokolant Jolanta Włostowska

8 na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

9 po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 marca 2013 r., sprawy R. G.

10 skazanego z art. 286 § 1 k.k. i innych

11 z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego

12 z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt II K 486/12,

13 I. uchyla zaskarżony wyrok w pkt I w zakresie kary łącznej pozbawienia wolności i na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie o połączeniu kar pozbawienia wolności;

14 II. uchyla zawarte w pkt II zaskarżonego wyroku

15 rozstrzygnięcie o pozostawieniu do odrębnego wykonania wyroku Sądu Rejonowego, sygn. akt II K 358/09;

16 III. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

17 2

18 Wyrokiem łącznym z dnia 5 września 2012 roku, sygn. akt II K 486/12, Sąd Rejonowy, po rozpoznaniu sprawy R. G., skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego z dnia 29 maja 2009 roku w sprawie VIII K 133/09 za przestępstwo z art. 178a § 2 k.k., popełnione w dniu 17 kwietnia 2009 roku na karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 25 złotych;

19 2. Sądu Rejonowego z dnia 29 września 2009 roku w sprawie II K 358/09 za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i inne, popełnione dnia 5 lutego 2009 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat, której wykonanie zarządzono na mocy postanowienia z dnia 20 lutego 2012 roku;

20 3. Sądu Rejonowego z dnia 30 listopada 2009 roku w sprawie VIII K 354/09 za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. popełnione w dniu 26 listopada 2008 roku na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności na okres 3 lat, której wykonanie zarządzono postanowieniem z dnia 15 lutego 2012 roku oraz karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych;

21 4. Sądu Rejonowego z dnia 21 października 2011 roku w sprawie II K 804/11 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 25 lipca 2011 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności na okres 5 lat.

22 I. na mocy art. 569 § 1 k.p.k., art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. połączył orzeczone wobec R. G. w wyrokach Sądu Rejonowego w sprawie II K 358/09 oraz Sądu Rejonowego w sprawie VIII K 354/09 jednostkowe kary zasadnicze pozbawienia wolności i wymierzył skazanemu w ich miejsce karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz połączył jednostkowe kary grzywny orzeczone w wyrokach Sądu Rejonowego w sprawie VIII K 354/09 oraz Sądu Rejonowego w sprawie VIII K 133/09 i wymierzył karę łączną grzywny 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;

23 II. w pozostałym zakresie wyroki VIII K 133/09, II K 358/09 i VIII K 354/09 podlegające łączeniu pozostawił do odrębnego wykonania;

24 3

25 III. na mocy art. 572 k.p.k. w pozostałym zakresie postępowanie o wydanie wyroku łącznego co do wyroku z punktu 4 umorzył;

26 IV. na mocy art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. A. C. kwotę 147, 60 złotych z tytułu obrony z urzędu udzielonej skazanemu;

27 V. na mocy art. 624 § 1 k.p.k., art. 626 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego od zapłaty kosztów sądowych.

28 Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 13 września 2012 roku.

29 Od prawomocnego wyroku łącznego Sądu Rejonowego z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt II K 486/12, kasację na korzyść skazanego wywiódł Prokurator Generalny.

30 Na podstawie art. 521 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej: - rozstrzygnięcia w pkt I o połączeniu kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego o sygn. II K 358/09 i Sądu Rejonowego o sygn. VIII K 354/09,

31 - rozstrzygnięcia w pkt II o pozostawieniu w pozostałym zakresie do odrębnego wykonania wyroku o sygn. VIII K 358/09.

32 Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił

33 rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego i materialnego, a mianowicie art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k., polegające na zaniechaniu, przed objęciem wyrokiem łącznym orzeczonych kar pozbawienia wolności, wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności i niedopuszczeniu dowodu z akt wszystkich objętych wyrokiem łącznym postępowań w wyniku czego doszło do objęcia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego o sygn. VIII K 354/09 z karą pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego o sygn. II K 358/09, który to wyrok uległ zatarciu z mocy prawa

34 i wniósł

35 o uchylenie wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 572 k.p.k. w części dotyczącej orzeczenia w pkt I o połączeniu kar pozbawienia wolności, wynikających z orzeczeń Sądu Rejonowego o sygn. II K 358/09 i Sądu Rejonowego o sygn. VIII K 4

36 354/09 a także o uchylenie zawartego w pkt II rozstrzygnięcia o pozostawieniu w pozostałym zakresie do odrębnego wykonania wyroku o sygn. II K 358/09. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

37 Kasacja jest oczywiście zasadna.

38 Sąd Rejonowy, orzekając w przedmiocie wydania wyroku łącznego oparł się na odpisach wyroków, opinii o skazanym i informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego. Z Informacji tej wynikało, że postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 roku Sąd Rejonowy zarządził wykonanie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem tamtejszego Sądu z dnia 29 września 2009 roku, sygn. akt II K 358/09. Sąd orzekający nie zauważył, że z akt sprawy o sygn. II K 358/09 Sądu Rejonowego wynika, iż postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2012 roku, sygn. VII Ko 4606/12, II K 358/09 uchylone zostało postanowienie tamtejszego Sądu z dnia 20 lutego 2012 roku w przedmiocie zarządzenia wobec skazanego R. G. wykonania kary pozbawienia wolności.

39 Wyrok o sygn. II K 358/09 uprawomocnił się w dniu 7 października 2009 roku. Postanowienie z dnia 20 lutego 2012 roku, sygn. VII Ko 223/12, tamtejszego Sądu w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec R. G. uprawomocniło się w dniu 10 kwietnia 2012 roku, a więc trzy dni po upływie terminu, o którym mowa w art. 75 § 4 k.k. (k. 51 akt o sygn. Wzaw 1015/09, II K 358/09). Z kolei postanowienie z dnia 9 sierpnia 2012 roku, sygn. VII Ko 4606/12, o uchyleniu postanowienia z dnia 20 lutego 2012 roku o zarządzeniu wobec R. G. wykonania kary pozbawienia wolności stało się wykonalne z dniem jego wydania. Skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 29 września 2009 roku w sprawie o sygn. II K 358/09 uległo zatem zatarciu z mocy prawa z dniem 9 sierpnia 2012 roku (w sprawie nie orzeczono grzywny ani środka karnego, art. 76 § 1 i 2 k.k.), a więc przed datą wyrokowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego w sprawie o sygn. II K 486/12.

40 Tym samym Sąd Rejonowy łącząc kary pozbawienia wolności, wymierzone R. G. w sprawach o sygn. II K 358/09 Sądu Rejonowego i II K 354/09 Sądu Rejonowego i wymierzając skazanemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, dopuścił się naruszenia art. 85 k.k. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, skazanie które uległo zatarciu z mocy prawa, nie może być w ogóle brane pod uwagę przy rozważaniu kwestii wydania wyroku łącznego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2008 roku, sygn. IV KK 5

41 245/08, LEX nr 424879, wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 8 września 2010 roku, sygn. II AKa 112/10, LEX nr 852382).

42 Uchybienie to miało niewątpliwie rażący charakter i istotny wpływ na treść wyroku łącznego.

43 Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.