Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2012 r., III CNP 13/12

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 sierpnia 2012 r., III CNP 13/12

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 13/12

POSTANOWIENIE

2 Dnia 23 sierpnia 2012 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jacek Gudowski

5 w sprawie z powództwa J. K.

6 przeciwko W. K.

7 o złożenie oświadczenia woli,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

9 w dniu 23 sierpnia 2012 r.,

10 na skutek skargi powoda

11 o stwierdzenie niezgodności z prawem

12 prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

13 z dnia 20 stycznia 2012 r.,

14 odrzuca skargę.

Uzasadnienie

15 2

16 Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2011 r. w ten sposób, że uchylił wyrok zaoczny Sądu Rejonowego z dnia 8 grudnia 2005 r. i oddalił powództwo.

17 Od wyroku Sądu Okręgowego powód J. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Zgodnie z art. 4241

20 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171

21 § 2 k.c.,

22 skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245

23 § 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez

24 skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów. Zawarte w art. 4241

25 § 1 k.p.c. sformułowanie „przez

26 wydanie” oznacza, że między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a powstaniem szkody musi zachodzić normalny, adekwatny związek przyczynowy, o którym mowa w art. 361 § 1 k.c. Brak związku przyczynowego skutkuje niemożnością uznania, że szkoda została wyrządzona przez wydanie zaskarżonego orzeczenia i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna. Szkoda musi zatem być spowodowana przez wydanie orzeczenia, a więc powinna zostać poniesiona później niż w chwili wydania orzeczenia. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2005 r., II CNP 15/05, OSNC 2006, nr 9, poz. 153, z dnia 27 lipca 2006 r., II BP 11/06, OSNP 2007, nr 15-16, poz. 223, z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06, IC 2007, nr 12, s. 50, z dnia 25 maja 2007 r., III CNP 30/07, IC 2008, nr 12, s. 52). Skarżący podniósł tymczasem, że dopiero poniesie szkodę związaną z niemożnością dokonania wpisu własności nieruchomości w księdze wieczystej na skutek nieuprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 30 3

27 czerwca 1993 r., co w oczywisty sposób nie spełnia przesłanki art. 4245 § 1 pkt 4

28 k.p.c.

29 Skarga pozwanej jest niedopuszczalna również z tej przyczyny, że nie wskazuje przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że wszystkie wymagania art. 4245

30 § 1 pkt 1-6 k.p.c. mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine (np. postanowienie z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Skoro więc ww. przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi od wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, to nie może budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów przedstawiony odrębnie..

31 Należy także zauważyć, że w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia niedopuszczalne są wnioski właściwe skardze kasacyjnej, tj. wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz o uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Postawienie tych wniosków oznacza niezrozumienie istoty wnoszonego środka zaskarżenia.

32 Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).