Uzasadnienie orzeczenia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2019 r., II AKa 367/19

uzasadnienie orzeczenia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18 grudnia 2019 r., II AKa 367/19

Tekst

1 Sygnatura akt II AKa 367/19

2 1

3 2WYROK

4 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

5 Dnia 18 grudnia 2019 r.

6 5Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:

7 Przewodniczący SSA Jerzy Skorupka

8 Sędziowie: SA Witold Franckiewicz

9 SO del. do SA Jarosław Mazurek

10 Protokolant: Magdalena Szymczak

11 6przy udziale prokuratora Prokuratury (...) Wiesława Bilskiego

12 7po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2019 r.

13 8sprawy M. J. (1) oskarżonego o czyn z art. 119 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 64 § 1 kk, art. 119 § 1 kk i art. 257 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 64 § 1 kk, , art. 224 § 2 kk i art. 222 § 1 kk i art. 226 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk w związku z art. 12 kk w związku z art. 64 § 1 kk, art. 288 § 1 kk w związku z art. 64 § 1 kk

14 9na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego

15 10od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu

16 11z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. akt III K 281/18

17 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

18 II. zasądza od oskarżonego M. J. (1) na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 400 zł oraz obciąża go poniesionymi wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 II Aka 367/19

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 1

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 9 lipca 2019 r. w sprawie sygn. akt III K 281/18

27 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

28 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☒ obrońca

32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 0.11.3. Granice zaskarżenia

35 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☒ na korzyść

37 ☐ na niekorzyść

38 ☐ w całości

39 ☒ w części

40 ☐

41 co do winy

42 ☒

43 co do kary

44 ☐

45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

46 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

48 ☐

49 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

50 ☐

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☐

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☐

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

58 ☒

59 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

60 ☐

61 art. 439 k.p.k.

62 ☐

63 brak zarzutów

64 0.11.4. Wnioski

65 ☐

66 uchylenie

67 ☒

68 Zmiana

69 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

70 0.12.1. Ustalenie faktów

71 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

72 Lp.

73 Oskarżony

74 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

75 Dowód

76 Numer karty

77 2.1.1.1.

78 M. J. (1)

79 Oskarżony posiadał negatywną opinię w czasie pobytu w Areszcie Śledczym we W. w trakcie stosowania środka zapobiegawczego.

80 Opinia o tymczasowo aresztowanym

81 685 − 686

82 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

83 Lp.

84 Oskarżony

85 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

86 Dowód

87 Numer karty

88 2.1.2.1.

89 brak

90 0.12.2. Ocena dowodów

91 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

92 Lp. faktu z pkt 2.1.1

93 Dowód

94 Zwięźle o powodach uznania dowodu

95 1

96 opinia Dyrektora Aresztu Śledczego we W.

97 Zastępca Dyrektora Aresztu Śledczego we W. kpt. mgr R. O. przedstawił szczegółową opinię o zachowaniu oskarżonego w trakcie jego pobytu w tej jednostce penitencjarnej w czasie wykonywania wobec niego aresztu tymczasowego. Opinia odnosi się zarówno do zachowania oskarżonego przed umieszczeniem w jednostce penitencjarnej jego zachowanie w trakcie wykonywania aresztu tymczasowego, a także zawiera wnioski, propozycje co do jego zachowania w przyszłości. Obszerna opina wskazuje, iż zachowanie M. J. (1) podczas pobytu w Areszcie Śledczym we W. zostało ocenione jako negatywne.

98 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

99 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

100 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

101 Dowód

102 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

103 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

104 Lp.

105 Zarzut

106 3.1.

107 Obrońca oskarżonego podniósł zarzut z art. 438 pkt. 4 k.p.k. dotyczący orzeczenia kary rażąco niewspółmiernie surowej co do kar jednostkowych orzeczonych w pkt II I III części dyspozytywnej wyroku to jest orzeczenia kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jak również orzeczenie rażąco surowej kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności .

108 ☐ zasadny

109 ☐ częściowo zasadny

110 ☒ niezasadny

111 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

112 Podniesiony zarzut orzeczenia kar jednostkowych jako rażąco surowych jest nietrafny. Orzeczona kara za przypisane oskarżonemu M. J. (1) za ciąg przestępstw z art. 119 § 1 k.k. , art. 257 k.k. art. 157 § 2 k.k. w zw. z art.11§ 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. na poziomie roku i 6 miesięcy nie może być uznana za karę rażąco niewspółmiernie surową. Jest to kara orzeczona w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku − uzasadnieniu wskazał na istnienie okoliczności obciążających które były powodem i miały wpływ na wymiar tak orzeczonej kary. Chodzi tu o niskie pobudki jako motyw zachowania się oskarżonego, działanie z nasilonym stopniem agresji, działanie po alkoholu oraz amfetaminy. Wobec oskarżonego okolicznością wysoce obciążającą było działanie warunkach powrotu do przestępstwa. Sąd I instancji brał pod uwagę także okoliczności łagodzące jakimi w przypadku oskarżonego M. J. był młody wiek. Rzeczywiście sąd nie odniósł się do okoliczności , iż oskarżony M. J. na rozprawie przed sądem przyznał się do zarzucanych czynów oraz przepraszał pokrzywdzonych, chociaż fakty te wskazał w części faktograficznej uzasadnienia. Nie można zatem przyjąć, iż sąd nie brał pod uwagę przyznania się oskarżonego do zarzuconych mu czynów. Przeciwnie analiza uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wskazuje, że sąd prawidłowo ocenił okoliczności pozytywne, które stwierdził po stronie oskarżonego przy czym przewaga okoliczności obciążających powodowała, że orzeczony wymiar kary był trafny i adekwatny do wagi popełnionego czynu.

113 Niezasadny jest również zarzut, iż orzeczono rażąco niewspółmierną karę za ciąg przestępstw przypisany w pkt III wyroku z art. 224 § 2 k.k., art. 222 § 1 k.k., art. 226 § 1 k.k. art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. Orzeczona kara roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności w żaden sposób nie nosi cech kary rażąco surowej. Należy pamiętać, że oskarżony naruszył szereg norm prawnych określonych w przepisach przypisanego mu czynu. Ciąg przestępstw dotyczył szeregu różnych osób pokrzywdzonych i w tym przypadku sąd I instancji odwołał się do okoliczności obciążających to jest popełnienie przestępstwa po alkoholu czego nie kwestionował sam oskarżony, znaczne nasilenie agresji w trakcie popełnionych przestępstw, miał na uwadze uprzednią karalność świadczącą o niepoprawności oskarżonego i negatywną opinię środowiskową.

114 Bez znaczenia jest podniesiony zarzut, iż sąd rzeczywiście nie odniósł się do takiej okoliczności jakim było formalne przyznanie się do zarzucanych czynów, gdyż oskarżony jak sam twierdzi z powodu alkoholu nie pamiętał ich przebiegu. Jakkolwiek oskarżony w toku postępowania sądowego uznał swoją winę, przyznał sprawstwo to wystąpienie szeregu okoliczności obciążających przeważyło okoliczności łagodzące i stąd orzeczona kara roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a zatem w granicach dolnego ustawowego zagrożenia jawi się jako kara sprawiedliwa.

115 Co do kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności to zarzut rażącej niewspółmierności wymierzonej kary również jest nietrafny. Kara łączna może być wymierzona od najsurowszej kary jednostkowej do sumy kar jednostkowych. W przedmiotowej sprawie kara łączna oscylowała zatem w granicach od roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 4 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności. Już z samego tego faktu wymierzona kara łączna w granicach połowy sądowego wymiaru kary nie może być uznana za karę rażąco surową. Pamiętać należy, że w toku postępowania odwoławczego Sąd Odwoławczy nie może zmienić kary czy jej wymiaru tylko dlatego, że ma inne przekonanie, że mogłaby być wymierzona kara łagodniejsza, lub surowsza albo innego rodzaju, a orzeczenia reformatoryjnego w tym zakresie może dokonać wyłącznie wtedy, kiedy kara wymierzona za poszczególne przestępstwa czy też kara łączna razi swą niesprawiedliwością (tak m. in.: wyrok SN z dnia 16 lutego 2009r., II K 132/05, LEX nr 725034). W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że tylko wtedy możliwa jest korekta wyroku sądu I instancji w zakresie wymiaru kary, kiedy zaakceptowanie kary orzeczonej przez sąd I. instancji czyniłoby to orzeczenie niesprawiedliwym. W przedmiotowej sprawie tak oczywiście nie jest M. J. (1) dopuścił się przestępstw różnego rodzaju, na szkodę wielu osób, naruszając w ten sposób szereg dóbr prawnie chronionych. Przestępstwa te popełniał w stanie nietrzeźwości alkoholowej i pod wpływem amfetaminy oraz w warunkach powrotu do przestępstwa. Oskarżony ten posiadał w miejscu zamieszkania negatywną opinię i tej opinii nie zmienił także w trakcie pobytu w Areszcie Śledczym we W. w czasie stosowania aresztu tymczasowego. Twierdzenie zatem, że wymierzona kara łączna 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności przy wskazanych wyżej okolicznościach negatywnych dla tego oskarżonego jest oczywiście nietrafne.

116 Wniosek

117 Obniżenie kar jednostkowych do roku pozbawienia wolności i obniżenie kary łącznej do roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności nie jest trafne

118 ☐ zasadny

119 ☐ częściowo zasadny

120 ☒ niezasadny

121 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

122 wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia okoliczności negatywne występujące po stronie oskarżonego nie mogły być zniwelowane przeproszeniem pokrzywdzonych czy też przyznaniem się do zarzucanych czynów. Stąd żądanie obniżenia kary jednostkowych i kary łącznej nie jest zasadne.

123 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

124 4.1.

125 Nie stwierdzono występowania okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu określonych w art. 439 a k.p.k., art. 440 k.p.k., art. 455 k.p.k.

126 a

127 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

128 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

129 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

130 0.15.1.1.

131 Przedmiot utrzymania w mocy

132 zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, zasądzono od oskarżonego M. J. (1) na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 400 zł oraz obciążono go poniesionymi wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł .

133 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

134 wyrok utrzymano w mocy wobec niestwierdzenia w toku kontroli odwoławczej:

135 − istnienia bezwzględnych powodów odwoławczych z art. 439 § 1 k.p.k,

136 − tego, że utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku skutkowałoby rażącą niesprawiedliwością orzeczenia ( art. 440 k.p.k.),

137 − wadliwości kwalifikacji prawnej ( art. 455 k.p.k.),

138 a także stwierdzenia z powodów wskazanych w sekcji 3 nietrafności podniesionych w apelacji zarzutów dotyczących rażącej niewspółmierności kar jednostkowych jak i też kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonego.

139 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

140 0.0.15.2.1.

141 Przedmiot i zakres zmiany

142 Zwięźle o powodach zmiany

143 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

144 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

145 5.3.1.1.1.

146 ☐ art. 439 k.p.k.

147 Zwięźle o powodach uchylenia

148 5.3.1.2.1.

149 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

150 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

151 Zwięźle o powodach uchylenia

152 5.3.1.3.1.

153 Konieczność umorzenia postępowania

154 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

155 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

156 5.3.1.4.1.

157 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

158 Zwięźle o powodach uchylenia

159 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

160 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

161 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

162 Przytoczyć okoliczności

163 6. Koszty Procesu

164 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

165 Przytoczyć okoliczności

166 II

167 Zasądzono od oskarżonego M. J. (1) na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 400 zł ( na podstawie art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych) oraz odciążono go poniesionymi wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł

168 7. PODPIS

169 Jarosław Mazurek Jerzy Skorupka Witold Franckiewicz

170 Kolejny numer załącznika

171 1

172 Podmiot wnoszący apelację

173 obrońca oskarżonego M. J. (1)

174 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

175 co do kar jednostkowych i kary łącznej

176 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

177 ☒ na korzyść

178 ☐ na niekorzyść

179 ☐ w całości

180 ☒ w części

181 ☐

182 co do winy

183 ☒

184 co do kary

185 ☐

186 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

187 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

188 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

189 ☐

190 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

191 ☐

192 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

193 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

194 ☐

195 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

196 ☐

197 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

198 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

199 ☒

200 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

201 ☐

202 art. 439 k.p.k.

203 ☐

204 brak zarzutów

205 0.11.4. Wnioski

206 ☐

207 Uchylenie

208 ☒

209 zmiana