Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2023 r., II AKa 41/22
wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2023 r., II AKa 41/22Otwórz w aplikacji
Tekst
1 Sygn. akt II AKa 41/22
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
2 Dnia 25 kwietnia 2023 r.
3 Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
4 Przewodnicząca SSA Katarzyna Capałowska (spr.)
5 Sędziowie SA Ewa Jethon
6 SA Adam Wrzosek
7 Protokolant: Katarzyna Wójcik
8 przy udziale prokuratora Elżbiety Nizio - Okoń
9 po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2023 r.
10 sprawy E. S. (1) z d. S., córki K. i T. urodzonej w dniu (...) w W.,
11 oskarżonej z art. 296 § 1§ 3 k.k.
12 na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
13 od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
14 z dnia 17 listopada 2021 r. sygn. akt XII K 248/17
15 1. zaskarżony wyrok wobec E. S. (2) utrzymuje w mocy;
16 2. wydatkami za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa;
Uzasadnienie
UZASADNIENIE
17 Formularz UK 2
18 Sygnatura akt
19 II AKa 41/22
20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
21 1
22 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
23 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
24 Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 listopada 2021 r. o sygn. XII K 248/17
25 1.2. Podmiot wnoszący apelację
26 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
27 ☐ oskarżyciel posiłkowy
28 ☐ oskarżyciel prywatny
29 ☐ obrońca
30 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
31 ☐ inny
32 1.3. Granice zaskarżenia
33 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
34 ☐ na korzyść
35 ☒ na niekorzyść
36 ☒ w całości
37 ☐ w części
38 ☐
39 co do winy
40 ☐
41 co do kary
42 ☐
43 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
44 1.3.2. Podniesione zarzuty
45 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
46 ☐
47 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
48 ☐
49 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
50 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
51 ☒
52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
53 ☒
54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
55 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
56 ☐
57 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
58 ☐
60 ☐
61 brak zarzutów
62 1.4. Wnioski
63 ☒
64 uchylenie
65 ☐
66 zmiana
67 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
68 2.1. Ustalenie faktów
69 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
70 Lp.
71 Oskarżony
72 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
73 Dowód
74 Numer karty
75 Nie prowadzono postępowania dowodowego przed Sądem odwoławczym.
76 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
77 Lp.
78 Oskarżony
79 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
80 Dowód
81 Numer karty
82 Nie prowadzono postepowania dowodowego przed Sądem odwoławczym.
83 2.2. Ocena dowodów
84 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
85 Lp. faktu z pkt 2.1.1
86 Dowód
87 Zwięźle o powodach uznania dowodu
88 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
89 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
90 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
91 Dowód
92 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
93 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
94 Lp.
95 Zarzut
96 Obrazy przepisów prawa procesowego mającego wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 7 kpk i art. 410 kpk w zw. z art. 201 kpk poprzez oddalenie wniosku dowodowego prokuratora o powołanie innego biegłego z zakresu przedsięwzięć gospodarczych z uwagi na występujące diametralne sprzeczności między dwoma opiniami biegłych sądowych uzyskanymi w tej sprawie odnoszącymi się do okoliczności wyrządzenia szkody przez oskarżoną w zarzucanym jej aktem oskarżenia czynem, co skutkowało dowolną i niezgodną z zasadami prawidłowego rozumowania oraz doświadczeniem życiowym oceną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i bezkrytycznym przyjęciem za wiarygodną opinię biegłego korzystną dla oskarżonej i w efekcie błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, opartych na niepełnym materiale dowodowym, które doprowadziły do bezzasadnego uniewinnieniem oskarżonej od zarzucanego jej aktem oskarżenia czynu, podczas gdy dla prawidłowej oceny materiału dowodowego konieczne jest w przedmiotowej sprawie uzyskanie opinii od innego biegłego sądowego.
97 ☐ zasadny
98 ☐ częściowo zasadny
99 ☒ niezasadny
100 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
101 Zarzut przedstawiony w apelacji prokuratora jest niezasadny.
102 Nie miała miejsca obraza prawa procesowego w postaci naruszenia dyspozycji art. 201 kpk. Dowód z opinii innych biegłych dopuszcza się tylko wtedy, gdy opinia pochodzi od biegłych podlegających wyłączeniu albo niekompetentnych (art. 196 § 2 k.p.k.) bądź gdy opinia jest niepełna albo niejasna (art. 201 k.p.k.). Obowiązujące przepisy prawa procesowego nie dają podstaw do mnożenia, podejmowanych z urzędu lub na wniosek, decyzji o dopuszczeniu kolejnych dowodów z opinii biegłych. Jeżeli opinia biegłego jest przekonująca i zupełna dla sądu, który swoje stanowisko w tym względzie uzasadnił, to fakt, iż opinia taka nie jest przekonywająca (niepełna) dla stron procesowych, nie jest przesłanką jej podważenia i następnie dopuszczenia kolejnej opinii w oparciu o przepis art. 201 k.p.k. Uznanie opinii za jasną i pełną w rozumieniu art. 201 k.p.k. jest domeną organu procesowego, a nie strony procesowej. ( Por.np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2022 r. o sygn. IV KK 277/21).
103 W realiach niniejszej sprawy Sąd Okręgowy w rzeczowy, logiczny i kompletny sposób wyjaśnił w uzasadnieniu wyroku z jakiej przyczyny dał wiarę opinii sporządzonej przez biegłą A. M., a z jakiej przyczyny odmówił wiarygodności opinii przedstawionej przez S. G. (1). Sąd zauważył, że biegły S. G. toczył rozważania teoretyczne ( zaś w transakcji, która była przedmiotem zarzutu postawionego oskarżonej, nie chodziło o czynności z hipotetycznym sprzedającym i hipotetycznym kupującym, ale z podmiotami ściśle powiązanymi kapitałowo i rodzinnie oraz ściśle ze sobą współpracującymi) , dokonał błędnych założeń w swojej opinii, których nie był w stanie skorygować nawet wobec uzupełniających pytań kierowanych przez Sąd I instancji w postępowaniu rozpoznawczym. Finalnie opinia biegłego S. G. ( w tym uzupełniająca) nie stanowiła podstaw do ustalenia stanu faktycznego, a w szczególności Sąd nie podzielił wniosków biegłego w zakresie szkody, którą oskarżona miała wyrządzić spółce poprzez transakcję z dnia 14.01.2013r., na podstawie której nastąpiło zwolnienie z długu Spółki (...). Teza, w której biegły S. G. przyjął zerową wartość pakietu 44% udziałów spółki (...), które przypadły pod transakcji z dnia 14 stycznia 2013r. spółce (...) nie mogła się ostać, np. gdy pod uwagę, iż w postępowaniu upadłościowym prowadzonym wobec (...) (...) wartość tego pakietu została określona na kwotę 3721168 zł, a niewątpliwie cel wyceny – zbycie udziałów w drodze egzekucji, a więc sprzedaży wymuszonej, miał znaczenie na ustaloną wysokość tej wartości, co wynika z treści opinii sporządzonej przez biegłego W. K. w postępowaniu upadłościowym.
104 Opinia sporządzona przez biegłą A. M. została oceniona przez Sąd jako pełna i rzetelna. Biegła uwzględniła wszystkie wytyczne zawarte w postanowieniu Sądu, w tym w szczególności dokonała oceny transakcji biorąc pod uwagę realne strony, jakie wzięły w niej udział i okoliczności towarzyszące tej transakcji, a przede wszystkim fakt powiązania kapitałowego i osobowego spółek występujących w sprawie w związku z transakcją z dnia 14 stycznia 2013r.
105 Co ważne – w apelacji ( czyniąc zarzut, że w postępowaniu przed Sądem I instancji nie dopuszczono dowodu z opinii nowego biegłego) prokurator nie wykazał, aby opinia sporządzona przez biegłą A. M. była nielogiczna, niejasna, nierzetelna czy nie pełna.
106 Nie jest też rolą organu prowadzącego postępowanie karne dopuszczanie coraz to nowych dowodów, aż do momentu, kiedy jedna ze stron będzie usatysfakcjonowana jego wynikiem.
107 Sąd Okręgowy odniósł się w sposób obszerny do obu opinii, wyjaśnił skrupulatnie, jasno, i wyczerpująco w jaki sposób dokonał ustaleń faktycznych oraz w taki sposób dokonał subsumpcji. Sąd odwoławczy te rozważania podzielił.
108 W aspekcie powyższych rozważań dotyczących oceny dowodów – w kwestii zarzutów dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych, stwierdzić należy, że dokonana przez Sąd Okręgowy analiza i ocena zgromadzonych w sprawie dowodów w tym tych wymienionych przez skarżącego nie zawiera błędów natury logicznej i faktycznej, zgodna jest z zasadami wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego i z tego względu zawarta w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ocena zasługuje na akceptację ze strony Sądu odwoławczego – który to przecież nie proceduje w oderwaniu od akt sprawy. ( Nie umknęło również uwadze Sądu Okręgowego, że oskarżona nie działała wbrew woli właściciela spółki, albowiem uzyskała ona zgodę stuprocentowego właściciela udziałów tj. spółki (...) na dokonanie transakcji objętej zarzutem. Trudno więc uznać, że oskarżona nadużyła uprawnień bądź nie dopełniła obowiązków realizując wolę właściciela spółki, przy tym, przed dokonaniem sprzedaży zostały sporządzone wyceny zarówno pakietu 44 % udziałów w spółce (...) jak i nieruchomości w G. oraz nieruchomości w K. i wreszcie przy przedmiotowej transakcji, jak i całej procedurze tworzenia struktury kapitałowej spółek oskarżona korzystała z pomocy profesjonalistów – prawników z kancelarii (...), którzy doradzali jej przy dokonywaniu poszczególnych czynności prawnych, albowiem materia ta dla osoby nieposiadjącej wykształcenia w tym zakresie, pomimo posiadanego doświadczenia, niewątpliwie jest skomplikowana).
109 Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, że ocena dowodów była dowolna, a nie swobodna gdyż zawiera właśnie chociażby jeden z wyżej wskazanych elementów, który potwierdza tę dowolność w postaci błędu natury faktycznej, logicznej bądź też naruszenie i nieuwzględnianie przy tej ocenie zasad wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego.
110 W kwestii poruszonej obrazy prawa procesowego – art. 410 kpk oraz art. 7 kpk godzi się podkreślić, iż przepisu art. 410 kpk nie można rozumieć w ten sposób, że każdy z przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Byłoby to w wielu wypadkach w istocie niemożliwe ze względu na wzajemną sprzeczność okoliczności wynikających z różnych dowodów. Odmówienie wiary niektórym dowodom, a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności, których tego rodzaju dowód dotyczy w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani błędem w ustaleniach faktycznych, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu, bowiem odmowa przyznania waloru wiarygodności niektórym z przeprowadzonych dowodów, przy jednoczesnej aprobacie i uwzględnieniu innych dowodów, jest niczym więcej niż realizacją przysługującego sądowi orzekającemu uprawnienia w ramach czynienia ustaleń faktycznych, z pełnym uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów.
111 Wniosek
112 O uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
113 ☐ zasadny
114 ☐ częściowo zasadny
115 ☒ niezasadny
116 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
117 Ponieważ zarzut apelacyjny okazał się bezzasadny, w konsekwencji nie uwzględniono wniosku apelacji.
118 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
119 1.
120 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
121 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
122 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
123 1.
124 Przedmiot utrzymania w mocy
125 Uniewinnienie E. S. (2) od popełnienia zarzuconego jej czynu.
126 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
127 Jak wskazano w części omawiającej zarzut apelacyjny.
128 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
129 1.
130 Przedmiot i zakres zmiany
131 Zwięźle o powodach zmiany
132 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
133 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
134 1.1.
136 Zwięźle o powodach uchylenia
137 2.1.
138 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
140 Zwięźle o powodach uchylenia
141 3.1.
142 Konieczność umorzenia postępowania
144 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
145 4.1.
147 Zwięźle o powodach uchylenia
148 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
149 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
150 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
151 Przytoczyć okoliczności
152 6. Koszty Procesu
153 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
154 Przytoczyć okoliczności
155 2
156 Kosztami postępowania odwoławczego Sąd obciążył Skarb Państwa na mocy
158 7. PODPIS
159 Ewa Jethon Katarzyna Capałowska Adam Wrzosek
160 1.3. Granice zaskarżenia
161 Kolejny numer załącznika
162 1
163 Podmiot wnoszący apelację
164 prokurator
165 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
166 Wyrok uniewinniający oskarżoną
167 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
168 ☐ na korzyść
169 ☒ na niekorzyść
170 ☒ w całości
171 ☐ w części
172 ☐
173 co do winy
174 ☐
175 co do kary
176 ☐
177 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
178 1.3.2. Podniesione zarzuty
179 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
180 ☐
181 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
182 ☐
183 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
184 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
185 ☒
186 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
187 ☒
188 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
189 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
190 ☐
191 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
192 ☐
194 ☐
195 brak zarzutów
196 1.4. Wnioski
197 ☒
198 Uchylenie
199 ☐
200 zmiana
Powołane przepisy
- Kodeks karny, art. 296 (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 7
- Kodeks postępowania karnego, art. 196 (§ 2)
- Kodeks postępowania karnego, art. 201
- Kodeks postępowania karnego, art. 410
- Kodeks postępowania karnego, art. 437 (§ 2)
- Kodeks postępowania karnego, art. 438
- Kodeks postępowania karnego, art. 439
- Kodeks postępowania karnego, art. 454 (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 632