Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2016 r., I ACa 111/16

wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 9 czerwca 2016 r., I ACa 111/16

Tekst

1 Sygn. akt I ACa 111/16

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 9 czerwca 2016 roku

3 Sąd Apelacyjny w Szczecinie I Wydział Cywilny

4 w składzie następującym:

5 Przewodniczący:

6 SSA Tomasz Żelazowski

7 Sędziowie:

8 SSA Wiesława Kaźmierska

9 SSO del. Agnieszka Bednarek - Moraś (spr.)

10 Protokolant:

11 starszy sekretarz sądowy Piotr Tarnowski

12 po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 roku na rozprawie w Szczecinie

13 sprawy z powództwa A. K. (1)

14 przeciwko A. K. (2) i J. P.

15 o zapłatę i wydanie

16 na skutek apelacji powódki

17 od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie

18 z dnia 11 czerwca 2015 roku, sygn. akt I C 469/14

19 I. oddala apelację;

20 II. zasądza od powódki na rzecz pozwanych kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

21 Wiesława Kaźmierska Tomasz Żelazowski Agnieszka Bednarek – Moraś

22 Sygn. akt I ACa 111/16

Uzasadnienie

23 Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2015 roku, w sprawie I C 469/14 Sąd

24 Okręgowy w S. oddalił powództwo A. K. (1) przeciwko

25 A. K. (2) i J. P. o wydanie i zapłatę ( pkt I) oraz zasądził

26 od powódki solidarnie na rzecz pozwanych kwotę 3617 złotych tytułem kosztów

27 procesu ( pkt II).

28 Sąd Okręgowy orzekł w oparciu o ustalony w sposób następujący stan

29 faktyczny sprawy:

30 Powiat (...) był właścicielem nieruchomości oznaczonej w ewidencji

31 gruntów jako działka numer (...) o powierzchni 2,4043 ha, położonej w miejscowości

32 Ploty, przy ulicy (...). Na działce tej znajdował się min. teren bazy

33 Obwodu Drogowego P. Zarządu Dróg Powiatowych w G.. Przedmiotowa

34 nieruchomość choć znajduje się w granicach administracyjnych miasta P.,

35 położona jest z daleka od budynków mieszkalnych. Powódka A.

36 K., która prowadziła Przedsiębiorstwo (...)

37 (...) A. K. (1), była zainteresowana prowadzeniem na ww.

38 nieruchomości stacji paliw, a w związku z tym wydzierżawieniem tej nieruchomości.

39 W dniu 2 września 2002 roku doszło do spotkania z powódką w Zarządzie Dróg

40 Powiatowych w G. w sprawie uwag do treści przyszłej umowy dzierżawy

41 części działki nr (...). Ze spotkania został sporządzony protokół, w którego treści

42 ^twierdzono, iż zgodnie z ofertą, przedmiotem dzierżawy są następujące

43 nieruchomości na terenie bazy Obwodu Drogowego w P. przy ulicy

44 (...): hala magazynowa żelbetowa o powierzchni 430 m2; grunty przy

45 nieczynnej stacji paliw wraz ze zbiornikami o pojemności 15 i 20 tysięcy litrów.

46 W dniu 30 września 2002 roku pomiędzy Powiatem (...), a A.

47 K. prowadzącą Przedsiębiorstwo (...)

48 A. K. (1) została zawarta na okres 20 lat umowa dzierżawy nr

49 (...) gruntów wraz z budowlami stanowiącymi własność Powiatu

50 (...), położonych w P. przy ulicy (...), na działce oznaczonej

51 numerem geodezyjnym (...), stanowiącej teren bazy Obwodu Drogowego P.

52 Zarządu Dróg Powiatowych w G.. W umowie wskazano, iż w skład dzierżawy

53 wchodzą: hala magazynowa żelbetowa o powierzchni 430 m ( 2); grunty o powierzchni

54 500 m ( 2), w tym umieszczone tam dwa zbiorniki stalowe o pojemności 20 i 15 tysięcy

55 litrów (§1).

56 W umowie zaznaczono, że dzierżawiona nieruchomość będzie przeznaczona

57 na prowadzenie kontenerowej stacji paliwową (§ 3) oraz że dzierżawca może

58 przeprowadzić modernizację i adaptację istniejących obiektów zgodnie z

59 obowiązującymi przepisami budowlanymi oraz szczegółowymi przepisami

60 dotyczącymi profilu danej działalności. Potrzebne w tym celu pozwolenia na

61 budowę, opinie, ekspertyzy powódka miała uzyskać na własny koszt i ryzyko.

62 W umowie postanowiono także, że dzierżawca nie może bez zgody

63 wydzierżawiającego wznosić na dzierżawionych gruntach nowych trwałych obiektów

64 budowlanych oraz że może wznosić na dzierżawionych gruntach budowle

65 tymczasowe o charakterze lekkich konstrukcji, jak hala, wiata itp. dla swoich

66 potrzeb do prowadzenia działalności gospodarczej za pisemnym uzgodnieniem

67 wydzierżawiającego (§ 6).

68 W grudniu 2005 roku na zlecenie powódki został opracowany przez technika

69 budowlanego projekt powykonawczy dotyczący zagospodarowania części

70 dzierżawionego terenu w P. przy ulicy (...).

71 W projekcie wskazano, że nieruchomość w części wydzierżawiona powódce

72 zabudowana jest obiektami kubaturowymi właściciela i wyposażona w pełną

73 infrastrukturę techniczną, teren będący przedmiotem dzierżawy zagospodarowany

74 był budynkiem magazynowo - gospodarczym i stacją paliw składającą się z dwóch

75 zbiorników podziemnych na paliwo płynne (etylina). W ramach prowadzonej

76 działalności gospodarczej dzierżawca terenu dokonał remontu budynku

77 magazynowo-gospodarczego dostosowując go do potrzeb obsługi klienta pod kątem

78 stacji paliw. Ponadto, dokonano rozbudowy istniejącego punktu dystrybucyjnego o

79 dwa zbiorniki podziemne na paliwo płynne (2x20.000 litrów) oraz dwa zbiorniki

80 naziemne na gaz o pojemności 4.850 m3, każdy z dystrybutorami.

81 W projekcie wskazano, że z zamierzeń planowanych do realizacji w 2006 roku

82 inwestor, tj. Przedsiębiorstwo (...) K.

83 K. zakłada wybudowanie - zainstalowanie jednego zbiornika naziemnego na

84 olej napędowy o pojemności 15.000 litrów i jednego podziemnego o pojemności

85 20.000 litrów na etylinę, a docelowo stacja paliw ma składać się z czterech

86 zbiorników podziemnych na paliwo płynne (etylina), dwóch zbiorników naziemnych

87 na olej napędowy i dwóch zbiorników naziemnych na gaz z dystrybutorami LPG i

88 niezbędną armaturą.

89 W dniu 9 stycznia 2006 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w

90 G. wydał decyzję nakazującą Przedsiębiorstwu innowacyjno

91 Wdrożeniowemu (...) A. K. (1) dokonanie rozbiórki

92 rozbudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę części stacji paliw położonej

93 na terenie działki nr (...) w obrębie geodezyjnym (...) w części obejmującej:

94 stanowisko napełniania gazem (dwa zbiorniki naziemne o pojemności 4.850 m.3

95 każdy, z dystrybutorem oraz zadaszeniem każdy), stanowisko napełniania olejem

96 napędowym (zbiornik naziemny z dystrybutorem) oraz stanowisko napełniania paliw

97 płynnych (zbiornik podziemny z dystrybutorem oraz zadaszeniem w postaci wiaty).

98 W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że A. K. (1) w okresie

99 dzierżawy terenu nie posiadając pozwolenia na budowę dokonała rozbudowy

100 istniejącej stacji paliw. W ramach wykonanych robót budowlanych wybudowano

101 dwa zbiorniki naziemne na gaz o pojemności 4.850 litrów każdy, z dystrybutorem do

102 napełniania gazem, a także jeden zbiornik naziemny na olej napędowy z

103 dystrybutorem. Wymieniono istniejące dystrybutory stacji paliw na nowe oraz

104 wykonano zadaszenia w postaci wiat nad dystrybutorami. W dniu wizji lokalnej w

105 dniu 30 września 2005 roku pracownicy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru

106 Budowlanego w G. stwierdzili, że na terenie zajmowanym na potrzeby stacji

107 paliw znajduje się przystosowany na potrzeby obsługi klientów budynek oraz trzy

108 czynne dystrybutory paliw płynnych obsługujące zbiorniki podziemne, a także dwa

109 zbiorniki naziemne na gaz o pojemności 4.850 litrów każdy, z czynnym

110 dystrybutorem napełniania gazem oraz jeden zbiornik naziemny na olej napędowy z

111 dystrybutorem, który w dniu wizji pozostawał nieużytkowany. Ponadto stwierdzono,

112 że na terenie stacji znajdują się wiaty stanowiące zadaszenia stanowisk napełniania

113 paliwami. Ustalono, że trzy dystrybutory paliw płynnych obsługują trzy zbiorniki

114 podziemne, z których prowadzi się sprzedaż oleju napędowego etyliny bezołowiowej

115 oraz etyliny 95 - oktanowej. Inwestor nie uzyskał wymaganego pozwolenia na

116 budowę, obejmującego rozbudowę przedmiotowej stacji paliw. Teren, na którym

117 budowano przedmiotową stację paliw nie jest objęty obowiązującym planem

118 zagospodarowania przestrzennego.

119 Decyzją z dnia 11 września 2008 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru

120 Budowlanego w G. stwierdził wykonanie przez Przedsiębiorstwo (...)

121 - (...) A. K. (1) obowiązków wynikających z decyzji

122 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 25 października

123 2005 roku mających na celu doprowadzenie wykonanych bez pozwolenia na

124 budowę robót budowlanych związanych z remontem i zmianą sposobu użytkowania

125 budynku magazynowo - gospodarczego na budynek obsługi klienta położonego na

126 terenie działki nr (...) w obrębie (...) do stanu zgodnego z prawem.

127 W dniach 8 i 31 lipca 2008 roku oraz 22 sierpnia 2008 roku w (...)

128 Stacji Paliw w P. prowadzonej przez powódkę A. K. (1) została

129 przeprowadzona przez Państwową Inspekcję Pracy kontrola, w wyniku której

130 stwierdzono m.in., że na stacji zatrudnionych jest sześć osób oraz że w okresie

131 eksploatowania stacji paliw od 2002 roku do dnia kontroli w obiekcie była

132 dokonana rozbudowa, tj. wybudowano stanowisko do napełniania zbiorników

133 samochodowych gazem płynnym propan - butan oraz zmodernizowano

134 pomieszczenie pawilonu handlowego stacji paliw, łącznie z pomieszczeniem

135 higieniczno - sanitarnym dla pracowników i klientów.

136 W dniu 20 maja 2009 roku Zarząd Powiatu w G. podjął uchwałę nr

137 (...) o sprzedaży w drodze przetargu nieruchomości zabudowanej położonej

138 w obrębie nr 2 miasta P. przy ulicy (...), oznaczoną nr działki (...) o

139 powierzchni 24043 m², stanowiącej własność Powiatu (...).

140 W dniu 26 maja 2009 roku dokonano odłączenia energii elektrycznej do

141 (...) Stacji Paliw w P. prowadzonej przez powódkę A. K. (1).

142 W związku z zaległościami w opłatach, odłączeniem energii elektrycznej oraz

143 chorobą powódka A. K. (1) zaprzestała prowadzenia działalności

144 gospodarczej - (...) Stacja Paliw w P..

145 We wrześniu 2009 roku na zlecenie Powiatu (...) został sporządzony

146 przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy określający wartości rynkową

147 działki gruntowej nr (...), stanowiącą nieruchomość zabudowaną położoną w obrębie

148 P. -(...), gmina P..

149 W operacie szacunkowym rzeczoznawca majątkowy ustalił, że nieruchomość

150 jest położona w północnej części miasta P., działka przylega bezpośrednio do

151 drogi krajowej nr (...) i jest oddalona od centrum miasta P. o około 1 kilometr. Cała

152 nieruchomość jest ogrodzona płotem z siatki stalowej, od strony drogi krajowej

153 płotem z siatki w stalowych ramiakach z kątownika. Cała powierzchnia

154 nieruchomości jest' zagospodarowana, a dojazd do poszczególnych budynków jest z

155 dróg wewnętrznych utwardzonych asfaltem. W części południowej znajduje się

156 stacja paliw, na którą składają się dystrybutory paliw ze zbiornikami podziemnymi

157 oraz dwa zbiorniki gazu z dystrybutorem. Teren działki jest uzbrojony w energię

158 elektryczną, wodociągi i kanalizację. Na nieruchomości posadowionych jest pięć

159 budynków gospodarczych, tj. portiernia, budynek administracyjny, budynek

160 magazynowy, budynek stacji paliw oraz budynek garażowy o łącznej powierzchni

161 użytkowej 744,50 m ( 2), dwie wiaty oraz urządzenia bazy paliw. Stacja paliw

162 wyposażona jest w dwa zbiorniki stalowe o pojemnościach 15.000 i 20.000 litrów, 3

163 dystrybutory typu (...), a także dwa zbiorniki gazowe emaliowane stalowe o

164 pojemności 485 m3 każdy i dystrybutor LPG. Budynek bazy paliw jest po remoncie.

165 Na dzień 9 października 2009 roku na terenie działki nr (...) w obrębie (...)

166 miasta P. przy ulicy (...) znajdowało się łącznie 5 budynków

167 gospodarczych, dwie wiały oraz urządzenia bazy paliw.

168 W dniu 19 listopada 2009 roku na terenie stacji paliw w P. przy ulicy

169 (...)zostały podjęte przez asesora komorniczego czynności w sprawie

170 egzekucyjnej przeciwko A. K. (1). W protokole z podjętych czynności

171 stwierdzono, iż na terenie obiektu nie ujawniono żadnych rzeczy o wartości

172 handlowej. Hala którą wcześniej wynajmowała powódka była otwarta, w środku

173 znajdowały się worki z nieznaną substancją.

174 Podczas czynności egzekucyjnych ze strony Zarządu' Dróg Powiatowych w

175 G. był obecny R. M.. Przy samym wjeździe na działkę znajdowała

176 się dyżurka, po prawej stronie były garaże, które użytkował Zarząd Dróg

177 Powiatowych w G. i w których trzymał sprzęt, a po lewej stronie była hala,

178 która była pusta w środku. Stacja paliw nie funkcjonowała i nie było na niej

179 żadnych pracowników, ani innych osób.

180 W dniu 25 listopada 2009 roku miała miejsce czynność komisyjnego

181 protokolarnego odebrania użytkowanej przez powódkę działki nr (...) przy ulicy

182 (...)w P., na której znajdowała się prowadzona przez nią stacja

183 paliw. Podczas tej czynności ze strony Zarządu Dróg

184 Powiatowych w G. był obecny M. H., I. D. i

185 T. S., natomiast ze strony powódki jej pełnomocnik M. K..

186 Z powyższej czynności został spisany protokół zdawczo - odbiorczy, w którym

187 stwierdzono, iż na dzierżawionym terenie znajduje się stacja paliw, hala, wiata oraz

188 budynek obsługi. W skład stacji paliw wchodzą trzy dystrybutory paliwowe (...),

189 jeden dystrybutor LPG oraz trzy zbiorniki paliwowe o pojemności po 20 tysięcy

190 litrów i jeden o pojemności 15 tysięcy litrów, budynek obsługi składający się z

191 trzech sanitariatów, dwóch umywalek, dwóch drzwi wejściowych przeszklonych,

192 dwóch okien, wiata na magazyn olejów. Dystrybutory znajdują się pod zadaszeniem.

193 Ponadto, w protokole zawarte zostało zastrzeżenie, iż przekazujący, czyli powódka

194 A. K. (1) w imieniu i na rzecz której działał M. K.,

195 zobowiązuje się do usunięcia pozostałych rzeczy stanowiących własność firmy

196 (...) oraz że Zarząd Dróg Powiatowych w G. nie ponosi

197 odpowiedzialności za pozostawione mienie firmy (...). Cały teren działki nr (...)

198 przy ulicy (...) w P. był wówczas ogrodzony.

199 W ogłoszeniu o I przetargu ustnym nieograniczonym na sprzedaż

200 przedmiotowej nieruchomości zabudowanej, położonej w P. przy ulicy

201 (...) wskazano, iż nieruchomość zabudowana jest: budynkiem portierni o

202 powierzchni użytkowej 12,8 m ( 2); budynkiem administracyjnym o powierzchni

203 użytkowej 56,5 m ( 2); budynkiem magazynowym o powierzchni użytkowej 433,0 m ( 2);

204 budynkiem stacji paliw o powierzchni użytkowej 28,4 m ( 2); budynkiem garażowym o

205 powierzchni użytkowej 213,8 m ( 2); wiatą o powierzchni zabudowy 162,0 m ( 2);

206 urządzeniami bazy paliw, tj. dwoma zbiornikami stalowymi podziemnymi o

207 pojemności 20 tysięcy litrów i 15 tysięcy litrów.

208 Pierwszy przetarg nieograniczony ustny odbył się w dniu 5 lutego 2010 roku,

209 nie doszło jednak do zbycia nieruchomości. W sporządzonym z przetargu protokole

210 wskazano, iż nieruchomość położona w P. przy ulicy (...) jest

211 zabudowana nieruchomościami i urządzeniami wymienionymi w ogłoszeniu o I

212 przetargu.

213 W marcu 2010 roku nabyciem ww. nieruchomości zainteresowali się A.

214 K. i J. P., w związku z tym kilkakrotnie ją oglądali wchodząc na teren

215 działki, ha której znajdowała się stacja paliw. Stwierdzili wówczas, iż stacja paliw i

216 budynek administracyjno-gospodarczy są zdewastowane. W budynku

217 administracyjno-gospodarczym pozostały jedynie mury, nawet kable ze ścian były

218 powyrywane. Rozmontowane były również dystrybutory do nalewania paliwa,

219 pozostały po nich jedynie obudowy. Również inne elementy wyposażenia stacji

220 paliw, które można było zdemontować czy odciąć, zostały skradzione. Jedynie

221 zadaszenie nad zbiornikami gazu wykonane z blachy falistej i kątownika było w

222 stanie dość dobrym. Teren działki był nadal ogrodzony, jednakże brama która była z

223 jej tyłu również została zdemontowana i usunięta przez nieustalone osoby. Siatka z

224 ogrodzenia została miejscami wycięta. Istniała możliwość wejścia na działkę i

225 dostępu do urządzeń stacji paliw oraz budynku administracyjno - gospodarczego.

226 A. K. (2) i J. P. byli zainteresowani nabyciem przedmiotowej

227 nieruchomości przede wszystkim ze względu na inne znajdujące się na niej

228 budynki, które chcieli wykorzystywać do prowadzonych przez nich działalności

229 gospodarczych.

230 W ogłoszeniu o 11 przetargu ustnym nieograniczonym na sprzedaż

231 nieruchomości zabudowanej przy ulicy (...) w P. oraz w protokole z

232 tego przetargu, który odbył się 30 kwietnia 2010 roku wskazano, że nieruchomość

233 ta zabudowana jest: budynkiem portierni o powierzchni użytkowej 12,8 m²;

234 budynkiem administracyjnym o powierzchni użytkowej 56,5 m²; budynkiem

235 magazynowym o powierzchni użytkowej 433,0 m²; budynkiem stacji paliw o

236 powierzchni użytkowej 28,4 m²; budynkiem garażowym o powierzchni użytkowej

237 213,8 m²; wiatą o powierzchni zabudowy 162,0 m²; urządzeniami bazy paliw, tj.

238 dwoma zbiornikami stalowymi podziemnymi o pojemności 20 tysięcy litrów i 15

239 tysięcy litrów.

240 W wyniku II przetargu pozwani zostali wyłonieni jako kandydaci na

241 nabywców. W dniu 30 kwietnia 2010 roku D. K., małżonka A.

242 K. która brała udział w licytacji oraz J. P. złożyli oświadczenia

243 pisemne, że znany jest im przebieg granic oraz stan techniczny zabudowań.

244 W dniu 23 czerwca 2010 roku zawarta została w formie aktu notarialnego

245 umowa sprzedaży, na mocy której pozwani stali się współwłaścicielami w udziałach

246 po Vi części nieruchomości składającej się z działki nr (...) o powierzchni 2,4043 ha,

247 położonej w miejscowości P. przy ulicy (...).

248 W akcie notarialnym wskazano, że działka nie jest objęta planem

249 zagospodarowania przestrzennego, a w studium uwarunkowań i kierunków

250 zagospodarowania przestrzennego gminy P. przedmiotowa działka znajduje się

251 na'obszarze oznaczonym: „baza drogowa; sugerowane obszary zabudowy usługowej

252 - oświaty, sportu, turystyki, administracji, kultury, w tym obiekty sakralne, inne

253 ważniejsze usługi; postulowana strefa zabudowy wielofunkcyjnej'". Działka jest

254 zabudowana: budynkiem portierni o powierzchni użytkowej 12,8 m², budynkiem

255 administracyjnym o powierzchni użytkowej 56,5 m², budynkiem magazynowym o

256 powierzchni użytkowej 433 m², budynkiem stacji paliw o powierzchni użytkowej

257 28,4 m², budynkiem garażowym o powierzchni użytkowej 213,8 m², wiatą o

258 powierzchni zabudowy 162 m² oraz urządzeniami bazy stacji paliw: dwoma

259 zbiornikami stalowymi podziemnymi o pojemności 20 tysięcy litrów oraz 15 tysięcy

260 litrów. Po dokonanej transakcji sprzedaży nieruchomości pozwani jeszcze w czerwcu

261 2010 roku otrzymali klucze do obiektu. Podczas czynności przekazania nie został

262 sporządzony protokół zdawczo- odbiorczy. Pozwany A. K. (2) zorientował się,

263 że w ziemi są zakopane nie dwa, lecz trzy zbiorniki. Podjęte przez niego próby

264 wyjaśnienia tej sytuacji i uzyskania książki budowy obiektu nie powiodły się.

265 W lipcu 2010 roku pozwani wydzierżawili przedmiotową stację paliw L.

266 H., prowadzącego Przedsiębiorstwo Handlowe (...) L. H.. W

267 ramach prowadzonej działalności gospodarczej L. H. zajmuje się

268 handlem detalicznym i hurtowym paliwami płynnymi. L. H. wraz z

269 kierownikiem do spraw eksploatacji po dokonaniu oględzin stacji stwierdzili, że

270 obiekt przedstawia zły stan techniczny. Stacja paliw była zdewastowana i

271 zdemontowana. Firma L. H. podjęła się adaptacji stacji paliw i

272 doprowadzenia jej do stanu używalności. Wykonane zostały wszystkie prace

273 niezbędne do uruchomienia obiektu, stałe elementy infrastruktury. Po jednym z

274 dystrybutorów pozostała rama i został on odbudowany. Elementy po pozostałych

275 dystrybutorach nie nadawały się t do wykorzystania, przedstawiały wartość złomu,

276 w związku z tym zostały zdemontowane i zwrócone pozwanym. Na stanowisku

277 autogazu nie było żadnych elementów wyposażenia, jak np. odmierzacz gazu, czy

278 pompa do wytwarzania gazu propan-butan, oprócz zbiorników na gaz. Jeszcze przed

279 objęciem przez pozwanych w posiadanie terenu stacji paliw wraz z infrastrukturą, a

280 następnie wydzierżawieniem tejże stacji L. H., został usunięty z

281 terenu stacji przez nieznane osoby zbiornik naziemny, nie było stanowiska do

282 napełniania olejem napędowym, a z wiaty pozostały fragmenty. Wiata, podobnie jak

283 pozostałe elementy wyposażenia i infrastruktury stacji paliw, została odtworzona w

284 ramach prac, które wykonał L. H.. Prace adaptacyjne i odtworzeniowe

285 trwały do grudnia 2010 roku, kiedy to stacja paliw została uruchomiona.

286 Stacja paliw po jej ponownym uruchomieniu nie funkcjonowała długo,

287 ponieważ krótko po rozpoczęciu działalności miała miejsce kontrola Powiatowego

288 Nadzoru Budowlanego Starostwa Powiatowego w G., w wyniku której L.

289 H. dowiedział się o samowolach budowlanych, których wcześniej

290 dopuszczono się na tym obiekcie i co do których nakazana była rozbiórka.

291 Pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. pozwani

292 jako współwłaściciele, nieruchomości zostali poinformowani, że w związku z

293 rozbudową stacji paliw dokonaną bez pozwolenia na budowę przez poprzedniego

294 dzierżawcę terenu, tj. Przedsiębiorstwo (...)

295 A. K. (1) został wydany nakaz rozbiórki obejmujący: stanowisko

296 napełniania gazem (dwa zbiorniki naziemne o pojemności 4850 m³ każdy z

297 dystrybutorem oraz zadaszeniem w postaci wiaty), stanowisko napełniania olejem

298 napędowym (zbiornik naziemny z dystrybutorem) oraz stanowisko napełniania paliw

299 płynnych (zbiornik podziemny z dystrybutorem oraz zadaszenie w postaci wiaty).

300 Nakaz został nałożony decyzją Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego w

301 G. z 9 stycznia 2006 roku, która została utrzymana w mocy decyzją

302 (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w

303 S. z 13 marca 2006 roku, która jest ostateczna i podlega wykonaniu. .

304 Pismem z 10 stycznia 2011 roku działający w imieniu powódki M.

305 K., zwrócił się do pozwanego A. K. (2) wskazując, że na terenie

306 stacji paliw w P. przy ulicy (...) pozostawione zostało ich mienie

307 ruchome, które zakupione zostało bez ich zgody od Starostwa Powiatowego w

308 G. przez pozwanego i jego wspólnika oraz że w związku z opinią

309 rzeczoznawcy nakłady poniesione na nieruchomość wynoszą 174.000 złotych.

310 Zaznaczył, że mimo wcześniejszych rozmów dotyczących finansowego rozliczenia za

311 przejęte ruchomości, z których pozwani czerpią pożytek, nie wykazują chęci

312 polubownego zakończenia sprawy. Ponadto, wezwał pozwanych do zapłaty

313 powyższej kwoty w terminie trzech dni od daty otrzymania pisma wskazując, że w

314 przypadku braku wpłaty, sprawa zostanie skierowana do Prokuratury Rejonowej w

315 G.. (...)

316 Wykonując decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w

317 G. z dnia 9 stycznia 2006 roku, L. H. przy pomocy własnych

318 pracowników oraz wynajętej firmy dokonał wydobycia zbiornika z ziemi, jak również

319 demontażu jednego zbiornika wraz z całym układem technologicznym i całej stacji

320 autogazu. W związku z prowadzonymi pracami stacja paliw przez kilka miesięcy nie

321 mogła sprzedawać żadnych produktów. Po przeprowadzeniu oględzin w dniu 1

322 października 2013 roku Powiatowy Inspektor nadzoru Budowlanego stwierdził, że

323 rozebrano stanowisko napełniania gazem oraz stanowisko napełniania olejem

324 napędowym, jak również, że teren, na którym znajdował się podziemny zbiornik

325 stanowiska napełniania paliw płynnych uporządkowany, zlikwidowano wiatę i

326 dystrybutory. Po dokonaniu rozbiórki i stwierdzeniu tego stanu przez inspektora

327 nadzoru budowlanego, uzyskana została decyzja o warunkach zabudowy oraz

328 decyzja o pozwoleniu na budowę, a następnie na jej podstawie zrealizowana została

329 inwestycja oraz uzyskana została decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Po

330 usunięciu zbiornika z ziemi konieczne było zrekultywowanie terenu, usunięcie

331 szkodliwych odpadów, zanieczyszczeń, a następnie zasypanie powstałego w ten

332 sposób otworu.

333 W związku z wejściem w życie w grudniu 2013 roku nowych przepisów

334 nakładających obowiązek zachowania wysokich standardów w zakresie ochrony

335 środowiska, w tym m.in. aby zbiorniki na paliwo byty dwupłaszczowe wraz z

336 monitoringiem między-płaszczowym oraz monitoringiem wewnątrz-zbiornikowym,

337 L. H. w 2013 roku dokonał modernizacji pozostałych dwóch w ziemi

338 zbiorników, dostosowując je do nowych standardów.

339 Na skutek zawiadomienia złożonego przez M. K.

340 reprezentującego Przedsiębiorstwo (...)

341 Prokuratura Rejonowa w Gryficach wszczęła śledztwo w sprawie mającego miejsce w

342 okresie do 26 maja 2010 roku w P. przywłaszczenia mienia w postaci

343 wyposażenia stacji paliw należącej do ww. Przedsiębiorstwa, znajdującej się przy ul.

344 (...) 3, tj. o czyn z art. 284 § 1 kk.

345 Postanowieniem prokuratora Prokuratury Rejonowej w Gryficach z 31

346 października 2011 roku śledztwo w powyższej sprawie zostało umorzone wobec

347 stwierdzenia braku znamion przestępstwa, tj. na podstawie art. 17 § 1 pkt. 2 k.p.k.

348 A. K. (1) wniosła do Sądu Rejonowego w Gryficach akt

349 oskarżenia przeciwko A. K. (2), zarzucając mu popełnienie czynów z

350 art. 284 § 2 k.k., art. 286 § 1 k.k., art. 303 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k., z

351 pominięciem obowiązku sporządzenia takiego aktu oskarżenia przez adwokata lub

352 radcę prawnego. Postanowieniem z 18 lutego 2013 roku Sąd Rejonowy w Gryficach

353 w sprawie o sygn. akt II K 91/13 umorzył postępowanie w tej sprawie na podstawie

354 art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k., tj. wobec braku skargi uprawnionego oskarżyciela.

355 Pismem z 11 czerwca 2013 roku pełnomocnik powódki wezwał pozwanych do

356 wydania następujących rzeczy ruchomych, stanowiących wyposażenie stacji paliw w

357 Płotach przy ulicy (...): dwóch sztuk zbiornika naziemnego gazu propan -

358 butan MAP 4850L o pojemności 4,85 m ( 3) każdy, jednej sztuki odmierzacza gazu

359 ciekłego propan - butan model LPG 6010, odmierzacza gazu propan - butan, trzech

360 sztuk zbiornika magazynowego bezciśnieniowego MAC 20M o pojemności 20 m 3

361 każdy, jednej sztuki dystrybutora (...) do Pb95, jednej sztuki dystrybutora

362 (...)' do Pb 98, jednej sztuki dystrybutora (...) do ON, jednej sztuki listwy

363 pomiarowej do zbiorników magazynowych, konstrukcji dwóch wiat zadaszeniowych,

364 w terminie 14 dni od otrzymania wezwania. Pełnomocnik powódki dodał, że

365 szacunkowa wartość rzeczy ruchomych wynosi około 80.000 złotych.

366 Pismem z 4 października 2013 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru

367 Budowlanego w G. poinformował L. H., że w stosunku do stacji

368 paliw w P. przy ul. (...) aktualnie nie jest prowadzone jakiekolwiek

369 postępowanie, dotychczasowe postępowanie z uwagi na wykonanie nałożonego

370 obowiązku zostało zakończone. Pismem z 20 marca 2014 roku skierowanym do

371 pozwanego A. K. (2) L. H. przedstawił rozliczenie dotyczące

372 kosztów modernizacji stacji paliw w P., wskazując m.in. że została dokonana:

373 modernizacja dwóch zbiorników na olej napędowy i benzynę PB 95, rozbiórka stacji

374 autogazu, wydobycie zbiornika, likwidacja dystrybutora PB 95 oraz zadaszenia i

375 rozbiórka fundamentów pod LPG, wybudowanie punktu tankowania gazu, w tym

376 uzyskanie projektu budowlanego, wtórnika mapy zasadniczej do celów

377 projektowych, pozwolenia na budowę, wykonanie prac przez pracowników

378 Przedsiębiorstwa Handlowego (...) L. H., dzierżawa szalunków,

379 uzyskanie materiałów do modernizacji instalacji LPG, montaż instalacji gazowej

380 wraz z dystrybutorem LPG, pełnienie funkcji kierownika budowy, opracowanie

381 dokumentacji elektrycznej, wykonanie geodezji terenu po rozbiórce stanowiska LPG

382 oraz po wykonaniu stanowiska LPG, odbiór wykonanych prac przez Urząd Dozoru

383 Technicznego.

384 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy ocenił powództwo za

385 niezasadne.

386 Sąd meriti oddalił żądanie o wydanie rzeczy ruchomych oparte o treść art.

387 222 k.c. wskazując, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw

388 do poczynienia ustaleń, aby pozwani nabywając przedmiotową nieruchomość w

389 dniu 23 czerwca 2010 roku, faktycznie weszli we władanie rzeczy ruchomych,

390 urządzeń wymienionych przez powódkę w piśmie procesowym z 10 grudnia 2014

391 roku oraz aby następnie korzystali z tychże przedmiotów, jak również aby powódce

392 przysługiwał tytuł własności do tychże, przedmiotów. W momencie gdy A.

393 K. przystępowała do prowadzenia działalności gospodarczej w postaci stacji

394 paliw, na przedmiotowej nieruchomości znajdowały się dwa zbiorniki stalowe o

395 pojemności 20 i 15 tysięcy litrów. Zbiorniki te nie stanowiły zatem jej własności, a

396 jedyną podstawą prawną ich użytkowania przez powódkę była właśnie ta umowa

397 dzierżawy. Ponadto, dzierżawiła nieruchomość, na której już była wcześniej stacja

398 paliw, a zatem - jak można zasadnie sądzić - była ona już wyposażona w pewną

399 infrastrukturę, urządzenia niezbędne do jej prowadzenia. Sąd stwierdził, że z

400 załączonych przez nią dokumentów wynika, że faktycznie podjęła się rozbudowy

401 stacji paliw, dopuszczając się przy tym samowoli budowlanej, w wyniku czego

402 wydana została przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia

403 9 stycznia 2006 roku o nakazaniu rozbiórki wymienionych w niej urządzeń,

404 utrzymana następnie w mocy decyzją (...) Wojewódzkiego

405 Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z 13 marca 2006 roku. Dokonana

406 została także modernizacja budynku administracyjno - gospodarczego oraz

407 wykonane zadaszenie z blachy falistej i z kątownika nad zbiornikami z paliwem i

408 dystrybutorami. A. K. (1) nie przedstawiła jednakże żadnego dowodu,

409 że przysługuje jej tytuł własności do przedmiotów, urządzeń o jakich mowa. Sąd

410 powołując się na protokół zdawczo - odbiorczy z dnia 25 listopada 2009 roku,

411 wskazał, iż budzi uzasadnione wątpliwości fakt, czy powódce faktycznie

412 przysługiwał tytuł własności do wymienionych w nim enumeratywnie rzeczy

413 ruchomych, skoro one pozostać na terenie stacji.

414 Sąd stwierdził ponadto, iż brak dowodu w materiale sprawy na to, by pozwani

415 rzeczywiście objęli faktyczne władztwo nad rzeczami ruchomymi, których zwrotu

416 bądź też zapłaty ich równowartości, domagała się powódka w niniejszym

417 postępowaniu. Odwołując się do zeznań świadka L. H. oraz pozwanego

418 A. K. (2) Sąd stwierdził, że paliw przed objęciem jej w posiadanie przez

419 pozwanych i przed uzyskaniem przez nich tytułu własności do działki nr (...), na

420 której znajduje się ta stacja, była zdewastowana, znajdujące się na niej elementy

421 wyposażenia i infrastruktury nie nadawały się do ich użytkowania zgodnie z

422 przeznaczeniem i wymagały ich odbudowy, bądź też gruntownego remontu od

423 podstaw. Aby stacja mogła funkcjonować, konieczne było odtworzenie elementów jej

424 wyposażenia i infrastruktury. Prac tych podjął się L. H., prowadzący

425 Przedsiębiorstwo Handlowe (...) L. H. i trwały one do grudnia 2010

426 roku, kiedy to nastąpiło uruchomienie stacji, jednakże w wyniku kontroli

427 Powiatowego Nadzoru Budowlanego konieczne stało się jej zamknięcie i dokonanie

428 rozbiórki urządzeń wskazanych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru

429 Budowlanego z 9 stycznia 2006 roku. Sąd dodał, że nawet gdyby przyjąć wersję

430 korzystną dla powódki, tj. iż rzeczy ruchome wymienione przez nią w piśmie

431 procesowym z 10 grudnia 2014 roku stanowiły jej własność, znajdowały się na

432 przedmiotowej nieruchomości stanowiąc część wyposażenia infrastruktury stacji

433 paliw i w czasie objęcia tejże stacji przez pozwanych w posiadanie oraz faktycznego

434 władztwa nad tymi rzeczami, znajdowały się w stanie zdatnym do użytkowania

435 zgodnie z ich przeznaczenie, a nadto że rzeczy te nadal są w posiadaniu pozwanych,

436 zgłoszone w pozwie żądanie o wydanie i tak nie mogłoby zostać uwzględnione. W

437 tym zakresie Sąd uznał za zasadny zarzut pozwanych na podstawie art. 169 § 1 k.c.

438 Sąd stwierdził, że pozwani nabyli przedmiotową nieruchomość od Powiatu

439 (...) aktem notarialnym z 23 czerwca 2010 roku. Z tym momentem stali się

440 jej właścicielami. W ocenie Sądu, pozwani w toku niniejszego postępowania

441 wykazali, że nie mieli podstaw do tego, aby. uznać iż cokolwiek co znajduje się na

442 nabywanej przez nich nieruchomości, nie zostało rozliczone z powódką. Ponadto,

443 powódka wniosła pozew po upływie trzech lat od nabycia przez pozwanych

444 nieruchomości przy ulicy (...) w P. Stąd też, gdyby również przyjąć,

445 iż powódka została w sposób bezprawny pozbawiona posiadania nad rzeczami

446 ruchomymi, których wydania domaga się w przedmiotowej sprawie, to i tak pozwani

447 od momentu nabycia nieruchomości na której znajduje się stacja paliw przy ulicy

448 (...) w P. na urzędowej licytacji publicznej, nabyli własność tychże

449 rzeczy ruchomych (169 § 2 k.c.)

450 Przechodząc do żądania zapłaty kwoty 80.000 złotych za przejęte przez

451 pozwanych, rzeczy ruchome, Sąd stwierdził że żądanie to nie zostało bliżej

452 skonkretyzowane. Niemniej jednak, uwzględniając całokształt okoliczności niniejszej

453 sprawy, stwierdził iż wywodzone jest z faktu wyrządzenia szkody w mieniu powódki

454 na skutek przywłaszczenia i jego podstawę stanowi art. 415 k.c. Sąd ocenił je jako

455 niezasadne, wskazując po pierwsze iż po stronie powódki nie wystąpiła szkoda,

456 która byłoby spowodowana zawinionym działaniem lub zaniechaniem przez

457 pozwanych. Nie wykazała, aby faktycznie była właścicielem rzeczy ruchomych i aby

458 rzeczy te znajdowały się w momencie objęcia jej w posiadanie przez A. K. (2)

459 i J. P. w stanie nadającym się do ich użytkowania zgodnie z ich

460 przeznaczeniem, aby przedstawiały wartość materialną określoną przez powódkę.

461 Ponadto, pozwani działając w dobrej wierze z chwilą nabycia w dniu 23 czerwca

462 2010 roku działki gruntu nr (...) w P. przy ulicy (...) wraz ze

463 znajdującą się niej stacji paliw, nabyli również własność rzeczy ruchomych o jakich

464 mowa.

465 Oddalając żądanie w przedmiocie zapłaty za bezumowne korzystanie z

466 ruchomości przez pozwanych, Sąd Rejonowy mając na uwadze treść art. 224 k.c. i

467 art. 225 k.c. wskazał, że powódka nie wykazała, aby przysługiwało jej prawo

468 własności względem rzeczy ruchomy wymienionych w jej piśmie procesowym z 10

469 grudnia 2014 roku. Istniały natomiast podstawy do tego, aby przyjąć iż to pozwani

470 w wyniku zawarcia aktu notarialnego z 23 czerwca 2010 roku stali się ich

471 właścicielami. Ponadto, rzeczy o jakich mowa w momencie nabycia przez A.

472 K. i J. P. działki gruntu nr (...) przy ulicy (...) w P.

473 oraz objęcia przez nich w posiadanie znajdującej się na tej działce stacji, paliw, były

474 zdewastowane, zniszczona i zdemontowane, nie nadawały się do ich użytkowania

475 zgodnie z przeznaczeniem. L. H., który wydzierżawił od pozwanych

476 przedmiotową stację paliw, musiał zatem rzeczy te odbudowywać. Gdy pozwani oraz

477 L. H. dowiedzieli się, iż na terenie stacji w okresie, gdy dzierżawiła ją

478 jeszcze pozwana dopuszczono się samowoli budowlanych, musieli dokonać

479 demontażu wszystkich urządzeń, których dotyczyły decyzje d nakazaniu rozbiórki,

480 w tym wydobycia jednego z podziemnych zbiorników, zrekultywować teren, a

481 następnie po uzyskaniu stosownych decyzji i pozwoleń, odbudować je na nowo i

482 uzyskać stosowne pozwolenia na budowę.

483 O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 i 99 k.p.c.

484 Apelację od powyższego wyroku złożyła powódka, zarzucając mu:

485 a) nieważność postępowania z powodu pozbawienia powódki możliwości obrony

486 swych praw- art. 379 pkt 5 k.p.c.

487 b) naruszenie prawa materialnego tj. art. 169 § 2 k.p.c. poprzez jego błędną

488 wykładnię i przyjęcie, że do nabycia rzeczy ruchomych przez pozwanych

489 doszło z chwilą upływu 3 lat, od daty utraty tych rzeczy przez powódkę,

490 niezależnie od pozostawania w dobrej bądź złej wierze w sytuacji, gdy

491 powołana norma uzależnia skuteczność nabycia własności od pozostawania

492 w dobre wierze przez okres 3 lat;

493 c) naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny

494 dowodów, skutkującą przyjęciem że nabył nieruchomości, które nie były

495 przedmiotem umowy sprzedaży, a które jak twierdzi odkrył po pewnym

496 czasie.

497 Wskazując na powyższe apelująca wniosła o stwierdzenie nieważności

498 postępowania i uchylenie wyroku, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie

499 sprawy Sądowi I instancji celem przeprowadzenia postępowania dowodowego w

500 całości.

501 Odnosząc się do pierwszego z ww. zarzutów apelująca podniosła, że Sąd I

502 Instancji nie dopuścił do działania pełnomocnika powódki, uprzednio nie badając w

503 sposób wyczerpujący jego umocowania, a konkretnie tego czy nie wynika ono z

504 łączącego strony stosunku zlecenia, faktu zarządzania majątkiem powódki. Sąd

505 powinien odroczyć rozprawę i poinformować powódkę, że jej pełnomocnik nie został

506 dopuszczony do udziału w sprawie. Sąd tego zaniechał, rozprawę przeprowadził i

507 przesłuchał świadków. Sąd poinformował powódkę, że jej obecność na rozprawie w

508 dniu 28 maja 2015 roku nie jest konieczna, po czym wysłał wezwanie, które zostało

509 powódce doręczone w dniu 13 maja 2015 roku. W tym czasie powódka miała

510 zaplanowany urlop, a po wtóre Sąd podawał sprzeczne informacje. Z niezawinionych

511 przyczyn powódka nie była obecna na ostatniej rozprawie. W jej ocenie nie bez

512 znaczenia pozostaje także fakt oddalenia wniosku o ustanowienie pełnomocnika z

513 urzędu, czym zbudzono w powódce przekonanie, że jej prawa są chronione w

514 sposób należyty.

515 W kwestii pozostałych zarzutów apelująca podniosła, że zostaną przez nią

516 uzasadnione na rozprawie apelacyjnej.

517 Na rozprawie przed Sadem Apelacyjnym w dniu 9 czerwca 2016 r. nie stawiła

518 się, ani powódka ani jej zawodowy pełnomocnik.

519 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

520 Apelacja powódki okazała się niezasadna.

521 Na wstępie rozważań wskazać należy, że postępowanie apelacyjne,

522 jakkolwiek jest postępowaniem odwoławczym i kontrolnym, to jednakże zachowuje

523 charakter postępowania rozpoznawczego. Oznacza to, że Sąd Odwoławczy ma pełną

524 swobodę jurysdykcyjną, ograniczoną jedynie granicami zaskarżenia. Podkreślić też

525 należy, że Sąd ten nie może poprzestać jedynie na ustosunkowaniu się do zarzutów

526 apelacyjnych. Merytoryczny bowiem charakter orzekania Sądu II instancji polega

527 na tym,.że ma on obowiązek poczynić własne ustalenia i ocenić je samodzielnie z

528 punktu widzenia prawa materialnego, a więc dokonać subsumcji. Z tego też

529 względu Sąd ten może, a jeżeli je dostrzeże - powinien, naprawić wszystkie

530 stwierdzone w postępowaniu apelacyjnym naruszenia prawa materialnego

531 popełnione przez Sad I instancji i to niezależnie od tego, czy zostały one

532 podniesione w apelacji, jeśli tylko mieszczą się w granicach zaskarżenia (vide wyrok

533 Sądu Najwyższego z dnia 13.04.2000 r., III CKN 812/98 i in.).

534 Granice zaskarżenia w przedmiotowej sprawie wyznaczyła w apelacji

535 powódka zaskarżając orzeczenie Sadu I instancji w całości.

536 Zdaniem Sądu Odwoławczego, Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie

537 dowodowe w zakresie wystarczającym dla poczynienia ustaleń faktycznych

538 mających wpływ na zastosowanie przepisów prawa materialnego. Zgromadzone w

539 sprawie dowody poddał wszechstronnej, wnikliwej ocenie, ustalając prawidłowo

540 stan faktyczny sprawy. Ocena dowodów przeprowadzona przez Sąd Okręgowy,

541 zdaniem Sądu Apelacyjnego, odpowiada wymogom stawianym przez przepis art. 233

542 § 1 k.p.c, uwzględnia cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i tym samym

543 pozostaje pod ochroną wynikającą z powołanego przepisu. Nie nosi ona cech

544 dowolności, szczegółowo odnosi się przeprowadzonych w sprawie dowodów.

545 Sąd Odwoławczy, podziela przeprowadzoną przez Sąd I instancji ocenę

546 zgromadzonych w sprawie dowodów, tym samym akceptuje poczynione w oparciu o

547 te ocenę ustalenia faktyczne oraz rozważania prawne uznając je za własne, bez ich

548 ponownego przytaczania.

549 W pierwszej kolejności należało odnieść się od zarzutu najdalej idącego, jakim

550 bez wątpienia był zarzut - nieważności postępowania, albowiem jego uwzględnienie

551 skutkowałoby uchyleniem zaskarżonego wyroku zniesieniem postępowania w

552 zakresie dotkniętym nieważnością oraz przekazaniem sprawy do ponownego

553 rozpoznania Sądowi I instancji. Zdaniem apelującej nieważność postępowania w

554 okolicznościach sprawy polegała na pozbawieniu powódki możliwości obrony jego

555 praw- art. 397 pkt 5 k.p.c. i była spowodowana niedopuszczeniem do udziału w

556 sprawie jej pełnomocnika w osobie M. K., nie poinformowaniu o

557 tym fakcie powódki, a następnie przeprowadzenie rozprawy, na której przesłuchano

558 świadków. Ponadto, apelująca upatruje podstaw nieważności w jej nieobecności na

559 rozprawie w dniu 28 maja 2015 roku, która była niezawiniona i spowodowana

560 sprzecznymi pouczeniami Sądu oraz oddaleniu jej wniosku o ustanowienie

561 pełnomocnika z urzędu.

562 Sąd Apelacyjny dokonując ponownej analizy sprawy i dokonywanych w niej

563 czynności doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły żadne

564 okoliczności, które miałyby świadczyć o nieważności postępowania.

565 Przypomnieć należy, iż, zgodnie z art. 379 pkt 5 k.p.c. nieważność

566 postępowania zachodzi, jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych

567 praw. Zgodnie z dominującym w judykaturze zapatrywaniem, tak rozumiane

568 pozbawienie strony możności obrony swych praw następuje, gdy z powodu

569 wadliwych czynności procesowych sądu lub strony przeciwnej nie mogła ona brać i

570 nie brała udziału nie tylko w toku całego postępowania, ale także w jego istotnej

571 części, przy czym chodzi o całkowite faktyczne pozbawienie możności obrony

572 (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2002 r., II CKN 399/01).

573 Analizując zatem, czy doszło do pozbawienia strony możności działania, trzeba w

574 pierwszej kolejności rozważyć, czy nastąpiło naruszenie przepisów procesowych,

575 następnie ustalić, czy uchybienie to wpłynęło na możność strony do działania w

576 postępowaniu, w końcu zaś ocenić, czy pomimo zaistnienia tych okoliczności strona

577 mogła bronić swych praw w postępowaniu. Dopiero w razie kumulatywnego

578 spełnienia wszystkich tych przesłanek można przyjąć, że strona została pozbawiona

579 możności działania (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2008 r., V CSK

580 488/07).

581 Sytuacja taka nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie.

582 Zachowując chronologię czynności procesowych podejmowanych w toku

583 niniejszego postępowania wskazania wymaga, iż w dniu 17 listopada 2014 roku do

584 akt sprawy wpłynęło pismo powódki z informacją, iż udziela pełnomocnictwa do jej

585 reprezentowania w niniejszym postępowaniu- M. K.- pracownikowi

586 firmy Przedsiębiorstwo (...) A. K. (1).

587 Do rzeczonego wniosku załączone także pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego

588 ( Rep. A nr (...)) udzielone w dniu 12.10.2005 roku przez A.

589 K.- M. K. do zastępowania wyżej wymienionej przed

590 wszystkimi, władzami, urzędami, bankami, administracją samorządową i rządową,

591 przed osobami fizycznymi i prawnymi we wszystkich sprawa dotyczących

592 działalności gospodarczej Przedsiębiorstwa (...)

593 A. K. (1) ( vide k. 57). Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu

594 24.11.2015 r., Sąd Okręgowy odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie w

595 charakterze pełnomocnika M. K..

596 Zgodnie z art. 86 k.p.c. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi

597 mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Krąg podmiotowy

598 osób, które mogą pełnić w postępowaniu cywilnym funkcję pełnomocnika, a także

599 rodzaj spraw, w jakich osoby te mogą występować w takim charakterze określa art.

600 87 k.p.c. W myśl art. 87 k.p.c. ( w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia

601 postępowania; tj. z 21.01.2014 r.,Dz.U.2014.101)- Pełnomocnikiem może być

602 adwokat lub radca prawny, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik

603 patentowy, a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony

604 oraz osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot

605 sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, jak również rodzice,

606 małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w

607 stosunku przysposobienia (§ 1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w

608 tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki

609 albo jej organu nadrzędnego. Osoba prawna prowadząca, na podstawie odrębnych

610 przepisów, obsługę prawną przedsiębiorcy, osoby prawnej lub innej jednostki

611 organizacyjnej może udzielić pełnomocnictwa procesowego - w imieniu podmiotu,

612 którego obsługę prawną prowadzi - adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli została

613 do tego upoważniona przez ten podmiot (§2.)

614 Jednocześnie wskazać należy, iż wskazane powyżej wyliczenie ma charakter

615 wyczerpujący, co w znaczny sposób ogranicza swobodę wyboru pełnomocnika.

616 M. K., nie posiadał statusu żadnego z profesjonalnych

617 pełnomocników ( radcy prawnego, adwokata, rzecznika patentowego). Zgłaszając

618 jego udział w sprawie nie wykazano, że należał do pozostałej kategorii podmiotów.

619 Co więcej brak ten został przez niego przyznany wprost na rozprawie w dniu

620 24.11.2015r. (vide e- protokół od 00:02:00), kiedy to M. K. podał, iż

621 powódka nie prowadzi już działalności gospodarczej i nie pozostaje on już z nią w

622 stosunku pracy, podał, iż wcześniej był pełnomocnikiem w zakresie prowadzonej

623 przez nią działalności gospodarczej. Dodać również należy, iż kopii pełnomocnictwa

624 z dnia 12 października 2005 r. (k. 57) udzielonego przez powódką tej osobie do

625 zastępowania w sprawach dotyczących działalności gospodarczej Przedsiębiorstwo

626 (...) A. K. (1) nie wynika by był on

627 uprawniony do działania w jej imieniu przed Sądami. Brak takiego umocowania

628 potwierdza również udzielenie odrębnego pełnomocnictwa procesowego do

629 reorientacji powódki w niniejszej sprawie z 7 listopada 2014 r. (k. 56) i to nie jako

630 dla osoby z którą łączy ją jakikolwiek stosunek zlecenia lub zarządu majątkiem, ale

631 jako pracownika.

632 Dla pełnej krytyki stanowiska powódki wskazać należy, iż pełnomocnictwo

633 procesowe dla zarządcy, musi pozostawać w bezpośrednim związku ze

634 sprawowanym zarządem lub prowadzonymi interesami mocodawcy, Z zakresu

635 umocowania wyłączone są te sprawy, które wykraczają poza zakres zarządu lub

636 interesów strony. Z kolei dopuszczalność udzielenia pełnomocnictwa osobie

637 pozostającej ze stroną w stałym stosunku zlecenia jest ograniczona tylko do spraw,

638 których przedmiot wchodzi w zakres tego zlecenia. Inaczej mówiąc, sprawa, w której

639 zleceniobiorca ma być umocowany, musi mieścić się w przedmiotowym zasięgu

640 stosunku zlecenia. Obowiązek wykazania zdolności pełnienia funkcji pełnomocnika

641 dotyczy wszystkich podmiotów, wymienionych w art. 87 k.p.c.

642 Pełnomocnictwo z dnia 7 listopada 2014 r. udzielone przez powódkę choć

643 obejmowało swoim zakresem reprezentację przed sądem okręgowym, to jednak nie

644 mogło być skutecznie udzielone. Zauważyć bowiem należy, iż powódka nie prowadzi

645 działalności gospodarczej w postaci Przedsiębiorstwa (...)

646 (...) A. K. (1). Działalność została wyrejestrowana w 2012 roku,

647 co wynika z twierdzeń samej powódki, jak też informacji zawartych w Centralnej

648 Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej ( rejestr dostępny powszechnie-

649 na www. prod.ceidg.gov.pl). M. K. w dniu 7.11.2014 r., ( data

650 udzielenia pełnomocnictwa) nie był już pracownikiem wyżej wymienionej firmy (

651 gdyż nie istniała), nie związany stosunkiem zlecenia, ani nie zarządzał jej

652 majątkiem. W rezultacie, nie mógł on pełnić funkcji pełnomocnika w niniejszym

653 postępowaniu. Przeciwnie, to przeprowadzenie postępowania z jego udziałem w tej

654 roli, naraziłoby Sąd na słuszny zarzut nieważności postępowania na podstawie art.

655 379 pkt 2 k.p.c. Dyspozycja tego przepisu dotyczy między innymi sytuacji, gdy w

656 charakterze pełnomocnika występowała osoba, która w ogóle pełnomocnikiem być

657 nie mogła ( tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2012r., II UK 291/11,

658 wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03 lutego 201 lr., I Uk 256/11).

659 Sąd Okręgowy nie miał obowiązku poinformowania o tym powódki, gdyż

660 postanowienie o odmowie dopuszczenia M. K. do działania w

661 charakterze pełnomocnika, Sąd wydał i ogłosił na rozprawie, o której powódka

662 została zawiadomiona, lecz na skutek własnej decyzji nie stawiła się ( vide : k. 45-

663 46, k. 53). Zgodnie z art. 357 § 2 k.p.c. jedynie postanowienia zapadłe na

664 posiedzeniu niejawnym doręcza się stronom z urzędu. Podnieść również należy, iż

665 nie był to ostatni termin rozprawy, a powódka nie zgłosiła zastrzeżenia w trybie art.

666 162 k.p.c, ani też nie wniosła o powtórzenie dokonanych na rozprawie w dniu 24

667 listopada 2014 r. czynności.

668 Odnosząc się do kwestii odmowy ustanowienia dla powódki pełnomocnika z

669 urzędu, to orzecznictwie Sądu Najwyższego wśród przyczyn nieważności

670 postępowania objętych zakresem cytowanego przepisu ( art. 379 pkt 5 k.p.c.)

671 wymienia się zaniechanie rozpoznania wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu

672 lub bezzasadne oddalenie takiego wniosku ( tak postanowienie Sądu Najwyższego z

673 dnia 28 listopada 2002 r., II CKN 399/01). Jednocześnie, zgodnie wykładnią

674 przyjętą przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt I UK

675 195/09 (LEX nr 577812), wskazać należy, że odmowa przyznania fachowego

676 pełnomocnika z urzędu - mimo spełnienia określonych warunków - może być

677 kwalifikowana jako przyczyna nieważności postępowania z art. 379 pkt 5 k.p.c.

678 tylko w sytuacjach, w których strona swoim zachowaniem wykazuje nieznajomość

679 reguł postępowania lub nieporadność, prowadzącą do tego, że przy faktycznym lub

680 prawnym skomplikowaniu sprawy nie jest w stanie wykorzystać prawnych

681 możliwości prawidłowego jej prowadzenia.

682 Wydane w dniu 23 grudnia 2014 roku orzeczenie ( vide k. 113) zostało

683 poprzedzone wnikliwą analizą akt sprawy pod kątem okoliczności mających

684 znaczenie z punktu widzenia normy art. 117 k.p.c, w wyniku której Sąd ocenił, że

685 dotychczas przedsiębrane przez powódkę czynności nie uzasadniały uznania go za

686 osobę, której takowa pomoc jest potrzebna. Ocena taka jest tym celniejsza, że

687 powódka redagując pozew w sposób prawidłowy wskazała podstawę prawną swoich

688 żądań. Charakter sprawy nie był skomplikowany i nie wymagał wiedzy i

689 doświadczenia prawniczego, a w zasadzie koncentrował się na wykazaniu twierdzeń

690 dowodami. O takiej konieczności powódka zresztą została pouczona przez Sąd.

691 Zarzutu nieważności nie uzasadnia także niestawiennictwo powódki na

692 rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, albowiem z akt sprawy wynika, iż została

693 nań wezwana w celu przesłuchania pismem z dnia 8 maja 2015 r., i pouczona o

694 skutkach niestawiennictwa oraz sposobach jego usprawiedliwienia ( vide k. 232).

695 Wezwanie to zostało doręczone powódce w dniu 16 maja 2015 r., ( vide k. 235), a

696 zatem w terminie zgodnym z art. 149 § 2 k.p.c, tj. nie krótszym niż tydzień przed

697 posiedzeniem. Powódka na wyznaczony termin nie stawiła się, w żaden sposób nie

698 usprawiedliwiając swojej nieobecności. W konsekwencji Sąd dysponując prawidłowo

699 doręczonym wezwaniem i żadnymi innymi okolicznościami, które uzasadniałyby

700 odroczenie rozprawy w tym dniu( art. 214 k.p.c.)- nie miał żadnych podstaw, by jej

701 nie przeprowadzić. Podnieść też należy, iż powódka nawet nie podjęła próby

702 wykazania, że po otrzymaniu wezwania na termin rozprawy celem przesłuchania jej

703 w charakterze strony, uzyskała sprzeczne informacje co do obowiązku stawienia się

704 na ostatniej rozprawie, nie podnosiła również, by zaistniały jakieś istotne

705 przeszkody uniemożliwiające jej stawiennictwo na tym terminie. Powódka wskazała

706 jedynie, iż miała zaplanowany urlop i wypełniony czas. Zważywszy na fakt, iż

707 pozostaje ona bez pracy, trudno ocenić, iż przeszkoda ta była nie do pokonania.

708 Nadto strona nie poinformowała o tym, że się nie może stawić Sądu i nie

709 wnioskowała o zmianę terminu lub odroczenie rozprawy. W tym stanie rzeczy nie

710 można uznać jej niestawiennictwa za usprawiedliwione.

711 W tym miejscu wskazać również należy, iż powódka i jej zawodowy

712 pełnomocnik-adwokat A. P. mimo prawidłowego zawiadomienia nie

713 stawili się również na rozprawie apelacyjnej w dniu 9 czerwca 2016 r. W dniu 24

714 maja 2016 r. na biurze podawczym Sądu Apelacyjnego złożono pismo procesowe

715 pełnomocnika powódki z dnia 16 maja 2016 roku w którym wniósł on o odroczenie

716 rozprawy wyznaczonej na 9 czerwca 2016 r. podnosząc, iż na ten sam dzień Sąd

717 Rejonowy w Gliwicach Wydziała Karny w dniu 11 kwietnia 2016 r. wyznaczył

718 rozprawę, celem wysłuchania przemówienia stron, na którym to terminie obecność

719 tego pełnomocnika jest konieczna i niezbędna.

720 Wniosek pełnomocnika powódki został przez Sad Odwoławczy oddalony jako

721 nieuzasadniony.

722 Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 214 § 1 k.p.c. rozprawa ulega

723 odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość w doręczeniu wezwania albo jeżeli

724 nieobecność strony jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną

725 sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć.

726 Żadna z wyżej wymienionych przesłanek w przedmiotowej sprawie nie

727 występowała. Zawiadomienie o rozprawie apelacyjnej pełnomocnik powódki odebrał

728 w dniu 13 kwietnia 2016 roku (k. 366), nadto z treści pełnomocnictwa wynika

729 jednoznacznie, iż strony już w dacie jego udzielenia przewidziały prawo udzielenia

730 dalszych pełnomocnictw sybstytucyjnych (k. 344). W tym stanie rzeczy należało

731 uznać, iż pełnomocnik powódki miał możliwość i czas na to, by wobec zbieżności

732 terminów rozpraw, zapewnić sobie zastępstwo na rozprawie przed Sądem

733 Rejonowym w Gliwicach lub przed Sądem Apelacyjnym w Szczecinie. Podnieść

734 również należy, iż sytuacje takie nie należą do rzadkich i wymagają takiego

735 zorganizowania świadczonych przez siebie usług prawnych, by nie stanowiło to

736 przeszkody do procedowania spraw z udziałem pełnomocnika. Z cała pewnością nie

737 jest to przeszkoda nie do przezwyciężenia.

738 Przechodząc do meritum, Sąd Apelacyjny dokonując ponownego rozpoznania

739 sprawy doszedł do przekonania, iż żądanie powódki nie zasługiwało na

740 uwzględnienie w żadnym zakresie. Powódka w niniejszym postępowaniu domagała

741 się wydania rzeczy ruchomych wymienionych w piśmie z 10 grudnia 2014 roku,

742 które według jej twierdzeń zostały pozostawione na stacji paliw przy ul.

743 (...) w P., alternatywnie zapłaty ich równowartości określonej na

744 kwotę 80.000 złotych. Jednocześnie wystąpiła z żądaniem zasądzenia na jej rzecz

745 kwoty 82.000 złotych za bezumowne korzystanie z rzeczy ruchomych w okresie od

746 21 czerwca 2010 roku do 21 listopada 2013 roku.

747 W ocenie Sądu Odwoławczego powódka nie wykazała zasadności żadnego z

748 ww. żądań.

749 Roszczenie windykacyjne przewidziane w art. 222 § 1 k.c. jest roszczeniem

750 właściciela o wydanie rzeczy, która znajduje się we władaniu innej osoby. Do

751 uwzględnienia powództwa koniecznym jest zatem stwierdzenie po stronie powodowej

752 statusu właściciela rzeczy, władania tymi rzeczami przez pozwanych, a także braku

753 przesłanki negatywnej, jaką jest istnienie po stronie pozwanych skutecznych

754 względem właściciela uprawnień do władania nimi.

755 Ciężar dowodu rozkłada się tak, że strona powodowa występując z

756 roszczeniem z art. art. 222 § 1 k.c. musi wykazać, że przysługuje jej prawo

757 własności rzeczy, których wydania się domaga, albowiem to ona z tego faktu

758 wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c). Ponadto, zobowiązana jest udowodnić, że

759 strona pozwana faktycznie włada, będąc nieuprawnionym, jej rzeczą. Z kolei,

760 obrona pozwanego polega na wykazaniu, że „ przysługuje mu prawo do władania

761 rzeczą".

762 Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia,

763 iżby powódce przysługiwało prawo własności rzeczy wymienionych w piśmie z dnia

764 10 grudnia 2014 roku. Powódka na tę okoliczność nie przedstawiła żadnego

765 dowodu. W tym zakresie, należy iż powódka w dacie zawarcia umowy dzierżawy -

766 30.09.2002 roku objęła w posiadanie nieruchomość, na której znajdowała się już

767 infrastruktura do prowadzenia działalności w postaci stacji paliw. Stąd też tak

768 dużego znaczenia nabrała kwestia wykazania przez powódkę tego, jakie rzeczy

769 zostały przez nią zainstalowane, zmodernizowane. Ocena, że w dacie zakończenia

770 umowy dzierżawy na nieruchomości nie było ruchomości stanowiących własność

771 powódki jest tym celniejsza, jeżeli zważy się na treść protokołu przekazania

772 nieruchomości z dnia 25 listopada 2009 roku, zgodnie z którym wymienione w nim

773 ruchomości w postaci: trzech dystrybutorów firmy (...), jednego dystrybutora

774 LPG, trzech zbiorników LPG po 20.000 litrów i jeden po 15.000 litrów, budynek

775 obsługi składający się: z trzech sanitariów, dwóch umywalek, dwóch drzwi

776 przeszklonych, dwóch okien oraz wiaty na magazyn olejów oraz dystrybutorów

777 paliwowych pod zadaszeniem i według niego miały na nieruchomości pozostać, a

778 usunięte miały być inne rzeczy stanowiące własność przedsiębiorstwa (...).

779 Materiał dowodowy wskazuje, że istotnie podjęła się próby rozbudowy stacji,

780 niemniej decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia

781 9 stycznia 2006 roku- nakazano rozbiórkę: stanowiska napełniania gazem (2

782 zbiorniki po 4.850 m³), stanowiska napełniania olejem napędowym (zbiornik

783 naziemny z dystrybutorem) oraz stanowiska napełniania paliwami płynnymi

784 (zbiornik podziemny z dystrybutorem).

785 Trafna okazała się także ocena Sądu I instancji, że powódka nie wykazała, by

786 pozwani objęli faktyczne władztwo nad wymienionymi przez powódkę

787 ruchomościami. Powyższe ustalenie ma wsparcie w materiale osobowym w postaci

788 zeznania świadka L. H., pozwanego- A. K. (2), z których

789 wynika, że stacja jeszcze przed objęciem jej w posiadanie była zdewastowania.

790 Znajdujące się nań elementy wyposażenia oraz infrastruktury nie nadawały się do

791 ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem- żaden z dystrybutorów paliwa nie

792 funkcjonował, a po jednym z nich pozostał jedynie szkielet. Ponadto brak było

793 jakichkolwiek elementów na stanowisku autogazu oraz wyposażenia stanowiska do

794 napełniania oleju napędowego w tym zbiornika naziemnego. Z wiaty blachy falistej

795 pozostały jedynie fragmenty. W rezultacie, rzeczy które nie zostały skradzione z

796 uwagi na brak nadzoru nad tym terenem, uległy zniszczeniu do takiego stopnia, że

797 potrzebna była ich gruntowna odbudowa i remont. Nadto, kontrola Powiatowego

798 Inspektora Nadzoru Budowlanego po objęciu stacji przez L. H., na

799 podstawie umowy dzierżawy z pozwanymi skutkowała tym, że musiał on wydobyć

800 zakopane w ziemi zbiorniki, dokonać całkowitego demontażu stacji autogazu- usnąć

801 zatem wszelkie pozostałości po urządzeniach wskazanych w decyzji PINB w

802 G. z dnia 9 stycznia 2006 roku.

803 Za niezasadne ocenić należało także żądanie zapłaty na rzecz powódki

804 równowartości owych ruchomości, skoro powódka nie wykazała, iżby -była ich

805 właścicielem, by znajdowały się kiedykolwiek w posiadaniu pozwanych i posiadały

806 jakąkolwiek wartość materialną.

807 Przedstawiona powyżej argumentacja nie była jedyną, jaka przemawiała za

808 koniecznością oddalenia powództwa. W ocenie Sądu Apelacyjnego nawet przy

809 założeniu, że powódka była właścicielem rzeczy wymienionych w piśmie z dnia 10

810 grudnia 2014 roku, to nie mogłaby żądać ich wydania z uwagi na słuszne powołanie

811 się przez pozwanych na art. 169 § 1 k.c. Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia tej

812 normy prawa materialnego. Przepis art. 169 § 1 k.c. skutek w postaci nabycia

813 własności ruchomości od nieuprawnionego z chwilą objęcia jej w posiadanie

814 uzależnia od wydania rzeczy czyli faktycznego przeniesienia posiadania oraz dobre

815 wiary nabywcy w tej chwili. Nabycie własności rzeczy z tą datą wyklucza zła data

816 nabywcy. Zabieg legislacyjny użyty przez ustawodawcę w treści tego przepisu,

817 polegający na określeniu jej w sposób negatywny, jako stan wykluczający złą wiarę

818 nabywcy, oznacza że dowód złej wiary obciąża tego, kto taki zarzut zgłasza- w tym

819 wypadku powódkę.

820 Klucze do obiektu zostały przekazane pozwanym jeszcze w czerwcu 2010

821 roku. Z tą datą pozwani objęli faktyczne władztwo nad ruchomościami. Powódka nie

822 wykazała natomiast, iż pozwani mieli podstawę do uznania, że ruchomości

823 znajdujące się na terenie stacji paliw nie stanowią własności Powiatu (...),

824 wszak zostały one nabyte w drodze przetargu publicznego i po tym jak teren stacji

825 był opuszczony przez pewien czas. W kontekście apelacji zaznaczenia ponadto

826 wymaga, że dopiero gdy nabywca wie o tym, że zbywca nie jest uprawniony do

827 rozporządzania rzeczą lub z łatwością mógłby się o tym dowiedzieć ( zła wiara) do

828 nabycia własności niezbędna jest dodatkowa przesłanka w postaci upływu trzech lat

829 od daty utraty rzeczy przez właściciela. Niewątpliwie pozwani w ciągu trzech lat od

830 daty nabycia nieruchomości od Powiatu dowiedzieli się trakcie postępowań karnych,

831 iż powódka rości sobie pretensje do ruchomości na nie zlokalizowanych, zatem

832 utraciliby dobrą wiarę, jednak nie można zapominać, iż ograniczenie wynikające z §

833 2 art. 169 k.c. nie dotyczy rzeczy nabytych w drodze licytacji publicznej, a w taki

834 sposób [pozwani nabyli własność nieruchomości wraz z jej wyposażeniem.

835 Sąd Apelacyjny podzielił także ocenę prawną żądania o zapłatę

836 wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z wymienionych przez powódkę

837 ruchomości wywodzonego z art. 224 § 2 k.c. w związku z art. 225 k.c. Wskazać

838 bowiem wypada, że wymienione w tych przepisach roszczenia przysługują

839 właścicielowi rzeczy, uzupełniają roszczenie windykacyjne o wydanie rzeczy i wiążą

840 się z samoistnym posiadaniem rzeczy przez posiadacza. Źródłem tych roszczeń jest

841 zatem bycie właścicielem oraz samoistne posiadanie cudzej rzeczy. Powtórzyć

842 ponownie wypada, że powódka nie wykazała, by przysługiwał jej status właściciela

843 rzeczy ruchomych wskazanych w piśmie z dnia 10 grudnia 2014 roku, by zostały

844 one objęte w posiadanie przez pozwanych, skoro zostały zdewastowane, bądź

845 rozkradzione przed objęciem własności stacji benzynowej.

846 W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji wyroku na

847 podstawie art. 385 k.p.c.

848 O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono zgodnie z regułą

849 odpowiedzialności stron za wynik procesu w oparciu o przepis art. 98 § 1 k.p.c,

850 Obaj pozwani byli reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, a

851 zatem powódka powinna zwrócić im koszty zastępstwa procesowego w

852 postępowaniu apelacyjnym, które zgodnie z przepisami § 6 pkt. 6 oraz § 13 ust. 1

853 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w

854 sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa

855 kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z § 21

856 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie

857 opłat za czynności adwokackie, wynoszą 2.700 zł.