Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 grudnia 2025 r., I ACa 1774/25

wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 grudnia 2025 r., I ACa 1774/25

Tekst

1 Sygn. akt I ACa 1774/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 8 grudnia 2025 r.

3 Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny

4 w składzie:

5 Przewodniczący:

6 SSA Jolanta Polko

7 po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2025 r. w Katowicach

8 na posiedzeniu niejawnym

9 sprawy z powództwa P. M.

10 przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w K.

11 o zapłatę

12 na skutek apelacji pozwanej

13 od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach

14 z dnia 7 maja 2025 r., sygn. akt I Cgg 3/23

15 1) zmienia zaskarżony wyrok:

16 a) w punkcie 1. tiret pierwsze i drugie o tyle, że zasądza ustawowe odsetki za opóźnienie od kwoty 100 000 (sto tysięcy) złotych od dnia 7 maja 2024r. do dnia 24 czerwca 2024r. i od kwoty 499 195,63 (czterysta dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy sto dziewięćdziesiąt pięć i 63/100) złotych od dnia 25 czerwca 2025r. do dnia zapłaty, a pozostałym zakresie roszczenie o zapłatę odsetek oddala;

17 b) w punkcie 2. o tyle, że zasądzoną tam kwotę 10 800 (dziesięć tysięcy osiemset) złotych obniża do kwoty 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych;

18 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanej z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego 2 700 (dwa tysiące siedemset) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się tego postanowienia o kosztach.

19 SSA Jolanta Polko

20 Sygn. akt I ACa 1774/25

Uzasadnienie

21 Powód P. M. pozwem skierowanym przeciwko (...) S.A. w K. wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 100.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za szkodę spowodowaną ruchem zakładu górniczego oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

22 W odpowiedzi na pozew pozwana (...) Spółka Akcyjna w K. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej (...) S.A. zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych, a w tym kosztów zastępstwa procesowego.

23 Powód w piśmie z dnia 7 czerwca 2024r. rozszerzył powództwo wnosząc o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 499.195,63 zł tytułem odszkodowania za szkodę spowodowaną ruchem zakładu górniczego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot: 100 000 zł od dnia wytoczenia powództwa do dnia modyfikacji oraz 499.195,63 zł od dnia następnego po dniu niniejszej modyfikacji do dnia zapłaty. Nadto domagał się zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

24 Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Katowicach zasądził od pozwanej na rzecz powoda 499 195,63 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot:

25 

26 100 000 zł od dnia 30 grudnia 2022r. do dnia 12 czerwca 2024r.,

27 

28 499 195,63 zł od dnia 13 czerwca 2024r. do dnia zapłaty.

29 Nadto zasądził od pozwanej na rzecz powoda 10 800 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Katowicach 35 800,05 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

30 Sąd Okręgowy poczynił następujące ustalenia, uwzględniając przy tym okoliczności bezsporne:

31 Powód jest właścicielem nieruchomości położonej w Ł., przy ul. (...), dla której Sąd Rejonowy w (...) V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...).

32 Powód w dniu 29 lipca 2022r. wystosował pismo do pozwanej z wnioskiem o naprawienie szkód górniczych. W piśmie tym poinformował o wychyleniu budynku mieszkalnego oraz wniósł o przeprowadzenie komisyjnych oględzin nieruchomości i sporządzenie aktualnej opinii górniczo-geologiczne uwzględniającej dokonaną jak i projektowaną eksploatację, włącznie z określeniem kategorii projektowanej eksploatacji. (...) S.A. w K. w nawiązaniu do wniosku z 29 lipca 2022 roku przesłała opinię geologiczno – górniczą nr (...) z dnia 03.08. 2022 r. oraz wynik pomiaru wychylenia budynku z którego wynikało, ze średnie wychylenie budynku wynosi 18,1mm/m. W piśmie przygotowawczym z dnia 16 listopada 2022 roku skierowanym do (...) S.A. Oddział KWK (...) powód wniósł o wypracowanie wspólnego stanowiska co do sposobu naprawy, a to przeprowadzenia rektyfikacji, o ile będzie ono technicznie możliwe i ekonomicznie uzasadniona. W odpowiedzi (...) S.A. Oddział KWK (...) poinformowała, że zlecił zewnętrzne opracowanie operatu szacunkowego określającego wysokość odszkodowania za utratę wartości budynku mieszkalnego spowodowanego wychyleniem jego bryły od pionu.

33 Budynek przy ul. (...) w Ł. oddziaływały bezpośrednie wpływy eksploatacji górniczej prowadzonej przez pozwaną w latach 1978—2018r. Z pomiarów wychylenia elementów budynku wynika, że jego średnie wychylenie wynosi 20,3 mm/m i jest wychyleniem na granicy wychyleń o średniej i dużej uciążliwości jego użytkowania. Według obliczeń wynika, że w czasie ujawniania się wpływów ostatniej eksploatacji prowadzonej w latach 2017- 2018 budynek i teren nieruchomości powoda zwiększył obniżenie o około 0,13 m, zwiększył wychylenie o około 2,0 mm/m i oddziaływały na niego odkształcenia rozciągające się w granicach II kategorii. Przyrost wychylenia budynku w latach 2017-2018 mógł być większy niż 2 mm/m z uwagi na już znaczne wychylenie budynku i odkształcenia rozciągające. Biegły stwierdził związek przyczynowo – skutkowy ruchu zakładu górniczego pozwanej z aktualnie występującymi drobnymi uszkodzeniami i wychyleniem budynku powoda spowodowanymi wpływami bezpośrednimi przeprowadzonych przez nią eksploatacji górniczych. Ostatnia eksploatacja miała miejsce w latach 2017-2018, a jej wpływy ujawniły się do połowy 2020 roku. Eksploatacja ta spowodowała zwiększenie wychylenia budynku. Także odkształcenie poziome rozciągające powodowane tą ostatnią eksploatacją wynoszące teoretycznie +2,7 mm/m, będące w górnej granicy II kategorii mogły powodować uszkodzenia w budynku powoda.

34 Na nieruchomości w Ł., przy ul. (...) występują szkody mające związek z eksploatacją górniczą, w tym ponadnormatywne pochylenie budynku o uciążliwości dużej. Koszt robót remontowych tj. rektyfikacja budynku mieszkalnego z robotami towarzyszącymi i pozostałe roboty związane z usuwaniem szkód górniczych w budynku mieszkalnym oszacowano na wartość 499.195,63 zł brutto. W ocenie biegłego remont jest technicznie możliwy i ekonomicznie opłacalny a aktualna szacunkowa wartość odtworzeniowa budynku mieszkalnego wynosi 957.535 zł Na nieruchomości nie ma innych czynników niż eksploatacja górnicza, które mogłyby się przyczynić do powstania lub zwiększenia szkody. Budynek został prawidłowo wybudowany, jest prawidłowo eksploatowany, na bieżąco wykonuje się prace konserwacyjne.

35 W ocenie Sądu Okręgowego opracowane w sprawie przez biegłych J. P. i W. P. opinie sądowe zostały sporządzona w sposób rzetelny, zaś wnioski z nich płynące są jasne i logiczne. Biegli udzielili rzeczowych odpowiedzi na pytania sformułowane w tezach dowodowych i w zakresie mającym znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Opinie te w ocenie Sądu są kompletne i dają podstawy do poczynienia istotnych ustaleń w sprawie. Przedstawione przez biegłych argumentacje są wyczerpujące i przekonywające, a dokonany wybór metody wyceny znajduje oparcie w obowiązujących przepisach.

36 Sąd I instancji uznał, że roszczenie powoda, ostatecznie zmodyfikowane w piśmie procesowym z dnia 7 czerwca 2024r. zasługiwało na uwzględnienie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 roku Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024r., poz. 1290 t.j.), w tym art. 144 ust. 1 i 2 tej ustawy. Sąd meriti wyjaśnił też, że odpowiedzialność za szkody górnicze ma charakter odpowiedzialności deliktowej, a zatem zastosowanie do niej znajdzie wobec treści art. 145 Prawa geologicznego i górniczego między innymi przepis art. 435 § 1 k.c., w myśl którego prowadzący na własny rachunek przedsiębiorstwo lub zakład wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody (pary, gazu, elektryczności, paliw płynnych itp.) ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności. Zgodnie z treścią 361 § 1 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda, a naprawie szkody winno nastąpić według wyboru poszkodowanego.

37 Następnie Sąd Okręgowy wskazał, że nie budzi wątpliwości związek przyczynowo - skutkowy między ruchem zakładu górniczego pozwanej, a szkodami występującymi w nieruchomości położonej przy ul. (...) w Ł.. Sporny pozostawał jedynie zakres występujących na nieruchomości uszkodzeń i sposób ich usunięcia. Powołani w sprawie biegli sądowi z zakresu geologii i górnictwa J. P. i z zakresu szkód górniczych i kosztorysowania budowalnego W. P. w opiniach potwierdzili, że w wyniku eksploatacji górniczej pozwanej doszło do wychylenia budynku od pionu. Zakres szkód spowodowany wpływem działalności górniczej oddziaływującej na rejon nieruchomości przy ul. (...) w Ł. spowodował w budynku mieszkalnym ponadnormatywne jego wychylenie. Brak jest innych czynników niż eksploatacja górnicza, w tym błędów sztuki budowalnej, wad technicznych wykonawstwa, naturalnego zużycia budynku, które mogłyby się przyczynić do powstania lub zwiększenia się szkód górniczych w tym wychylenia budynku. W budynku wykonano liczne prace remontowe w okresie ostatnich 15 lat co spowodowało, iż żadnych innych widocznych wad i uszkodzeń pochodzenia górniczego nie stwierdzono.

38 Zdaniem Sądu I instancji w przypadku szkody powstałej w nieruchomości przy ul. (...) w Ł. usunięcie istniejących szkód górniczych powinno nastąpić poprzez wykonanie wymienionych przez biegłego prac remontowych. Z wyliczeń biegłego z zakresu szkód górniczych i kosztorysowania budowalnego W. P. w opinii budowalnej koszt robót remontowych tj. rektyfikacja budynku mieszkalnego z robotami towarzyszącymi i pozostałe roboty związane z usuwaniem szkód górniczych w budynku mieszkalnym oszacowano na wartość 499.195,63 zł brutto. Wartość ta nie przekracza aktualnej wartości odtworzeniowej budynku mieszkalnego określonej na 957.535 zł netto. W ocenie Sądu, wnioski wysunięte przez biegłego oraz dokonane w opinii wyliczenia są prawidłowe. Wobec powyższego Sąd metiti uznał, że sposobem naprawy przewidzianym przez Prawo górnicze i geologiczne jest wypłata odszkodowania. Wysokość odszkodowania powinna być taka, aby poszkodowany mógł wykonać remont uszkodzonej nieruchomości w sposób, który umożliwi przywrócenie jej do stanu poprzedniego oraz utraty wartości budynku.

39 W ocenie Sądu Okręgowego nie był uzasadniony podniesiony przez stronę pozwaną zarzut przedawnienia roszczenia.

40 Wobec tego Sad I instancji uznał, że zasadnym jest zasądzenie na rzecz powoda tytułem odszkodowania za szkodę spowodowaną ruchem zakładu górniczego pozwanej oraz z tytułu utraty wartości nieruchomości kwoty 499.195,63 zł odpowiadającej kosztom usunięcia szkód górniczych i rektyfikacji budynku wyliczonych przez biegłego W. P. o czym orzekł w punkcie 1 wyroku.

41 O odsetkach Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.c. zasądzając odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 100 000 zł od dnia 30 grudnia 2022r. (data wytoczenia powództwa) do dnia 12 czerwca 2024r., a od kwoty 499.195,63 zł od dnia 13 czerwca 2024r. do dnia zapłaty. W pozostałym zakresie powództwo odsetkowe podlegało oddaleniu. Sąd I instancji zasądził zatem ustawowe odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 100.000 zł od dnia wniesienia pozwu. Od kwoty 499.195,63 zł zasadzono odsetki od dnia 13 czerwca 2024r. (od dnia następnego po dniu modyfikacji powództwa k. 301). Pełnomocnik pozwanej otrzymał opinie biegłego sądowego W. P. w dniu 6 maja 2024 r. (k. 276) można przyjąć, że pozwana od tego momentu miała wiedzę o ewentualnej wysokości należnego odszkodowania. Mało tego pozwana w piśmie z dnia 14 maja 2024r. przesłanych do tutejszego sądu nie zgłosił zastrzeżeń do opinii biegłego, dlatego też według wniosku powoda zasadzono odsetki od kwoty 499.195,63 zł od dnia następnego po dniu modyfikacji powództwa tj. 13 czerwca 2024 r.

42 O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 10.800 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, która została ustalona w wysokości stawki minimalnej na podstawie § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Od zasądzonej tytułem kosztów procesu kwoty przyznano powódce odsetki za opóźnienie na podstawie art. 98 § 1¹ k.c. (pkt 3 wyroku). Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych Sąd I instancji nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Katowicach kwotę 35.880,05 zł tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów sądowych obejmujących opłatę od pozwu w kwocie 24 960 zł, od uiszczenia której powód była zwolniony zgodnie z art. 96 ust. pkt 12 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r. oraz koszty opinii biegłych w łącznej kwocie 10 920,05 zł. (pkt 3 wyroku).

43 Apelację od wyroku wniosła pozwana, zaskarżając wyrok w części, tj.:

44 

45 co do punktu 1 tiret pierwsze i drugie tj. w zakresie zasądzenia odsetek od kwoty 100 000 zł od dnia 30 grudnia 2022r. do dnia 12 czerwca 2024r. i od kwoty 499 195,63 zł od dnia 13 czerwca 2024r. do dnia zapłaty;

46 

47 co do punktu 2, tj. w zakresie zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu ponad kwotę 5 400 zł.

48 Pozwana zarzuciła naruszenie:

49 

50 przepisów prawa materialnego tj. art. 455 k.c. w zw. z art. 363 § 2 k.c. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym ustaleniu początkowego terminu naliczania odsetek ustawowych za opóźnienie , podczas gdy prawidłowa wykładnia wyżej wymienionych przepisów jednoznacznie wskazuje, iż początek naliczania odsetek od kwoty 100 000 zł winien nastąpić nie wcześniej niż w dniu następnym po doręczeniu pozwanej opinii biegłego K. P. z dnia 12 kwietnia 2024r., tj. od dnia 4 maja 2024r., z kolei odsetki od kwoty 499 195,63 zł winny być liczone od dnia 25 czerwca 2024r., tj. od dnia następnego po doręczeniu pozwanej pisma z dnia 7 czerwca 2024r. modyfikującego żądanie pozwu;

51 

52 § 2 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015r. poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy wysokość kosztów zastępstwa procesowego winna być ustalona w oparciu o wskazania zawarte w § 2 pkt 6 tego rozporządzenia;

53 

54 § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015r. poprzez jego niezastosowanie, co skutkowało wadliwym ustaleniem wysokości kosztów zastępstwa procesowego na kwotę 10 800 zł podczas gdy, wysokość kosztów zastępstwa procesowego winna być ustalana w oparciu o wartość przedmiotu sporu wskazaną w pozwie, zaś ewentualna zmiana w toku postępowania wartości (modyfikacja powództwa) stanowiącej podstawę do obliczenia opłat, brana jest pod uwagę z zastosowaniem wartości zmienionej, poczynając od następnej instancji.

55 W oparciu o te zarzuty pozwana wniosła o:

56 

57 zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie punktu 1 tiret pierwsze i drugie poprzez zasądzenie odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty:

58 100 000 zł od dnia 7 maja 2024r. do dnia 24 czerwca 2024r.,

59 499 195,63 zł od dnia 25 czerwca 2024r. do dnia zapłaty;

60 

61 zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 2 poprzez obniżenie zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego do kwoty 5 400 zł;

62 

63 zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych.

64 Powód w odpowiedzi na apelację wniósł o oddalenie apelacji w całości oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

65 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

66 Z uwagi na fakt, iż skarżąca w apelacji oraz jej przeciwnik nie wnieśli o przeprowadzenie rozprawy, Sąd Apelacyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym - art. 374 k.p.c.

67 Apelacja pozwanej była skuteczna i doprowadziła do zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o odsetkach oraz o kosztach zastępstwa procesowego. Na wstępie wymaga podkreślenia, że ustalenia faktyczne poczynione i przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy były prawidłowe, wystarczające dla rozstrzygnięcia sprawy, a przy tym znajdowały potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ze względu na niekwestionowanie przez wnoszącego apelację ustaleń faktycznych Sądu I instancji, które jednocześnie zostały przyjęte przez Sąd Apelacyjny za własne, uzasadnienie wyroku zostało ograniczone do wyjaśnienia podstawy prawnej orzeczenia, stosownie do treści art. 387 § 2¹ pkt 1 i 2 k.p.c.

68 Przechodząc do oceny zarzutów odnoszących do daty początkowej zasądzonych odsetek, należy wskazać, że żądanie odsetek za opóźnienie, w oparciu o uregulowanie zawarte w art. 481 § 1 i 2 k.c., było usprawiedliwione co do zasady, przy czym nieprawidłowo zostały uwzględnione wskazane przez Sąd I instancji daty ich zasądzenia. Zgodnie z art. 363 § 2 k.c. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej chwili. Przytoczyć należy wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2004 r. II CK 352/02: Co do zasady wierzycielowi należą się z mocy art. 481 § 1 k.c. odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego od daty wymagalności roszczenia. Jednakże reguła ta doznaje ograniczenia wynikającego z art. 363 § 2 k.c. w razie ustalenia wysokości odszkodowania z uwzględnieniem cen z daty orzekania o nim lub z innej daty nie będącej datą wymagalności roszczenia. Oznacza to, że odsetki za opóźnienie zapłaty odszkodowania należą się od dnia ustalenia przez Sąd wysokości odszkodowania z uwzględnieniem cen z daty orzekania. Przepis art. 363 § 2 k.c. wskazuje więc m.in. na potrzebę uwzględnienia ewentualnych zmian wartości pieniądza, które nastąpiły w okresie między zdarzeniem prawnym kreującym stosunek zobowiązaniowy, a ustaleniem wysokości świadczenia pieniężnego, którego obowiązek spełnienia jest elementem treści tego stosunku prawnego. Jeżeli więc wysokość odszkodowania uwzględnia wszystkie niekorzystne dla wierzyciela zmiany siły nabywczej pieniądza, które nastąpiły od powstania zdarzenia wywołującego szkodę do dnia ustalenia wysokości odszkodowania, to przyznanie odsetek za opóźnienie dopiero od tej ostatniej daty jest w pełni uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 4 czerwca 2014 r. I ACa 88/14 LEX 1496418: w sytuacji gdy wysokość odszkodowania jest ustalana na podstawie cen obowiązujących w chwili wyrokowania, to nie ma podstaw do zasądzenia od osoby odpowiedzialnej za naprawienie szkody odsetek ustawowych za opóźnienie od daty wcześniejszej niż data wyrokowania, jeżeli w dacie wyrokowania ceny były wyższe niż w dacie wezwania do zapłaty. W szczególności trafnym jest pogląd, że odszkodowanie obliczone według cen z daty jego ustalenia, którą jest z reguły data orzekania, staje się wymagalne dopiero z datą wyrokowania i dopiero od niej dłużnik pozostaje w opóźnieniu uzasadniającym zapłatę odsetek Tożsamy pogląd wyrażał również wielokrotnie Sąd Najwyższy (wyrok Sądu Najwyższego z 7 marca 2014 r. IV CSK 375/13 LEX 1438654, wyrok Sądu Najwyższego z 4 lutego 2005 r. I CK 569/04 LEX 284141, wyrok Sądu Najwyższego z 15 stycznia 2004 r. II CK 352/02 LEX 165660, wyrok Sądu Najwyższego z 21 listopada 2003 r. II CK 239/02 LEX 479364, wyrok Sądu Najwyższego z 25 lipca 2002 r. III CKN 1331/00 LEX 56059, wyrok Sądu Najwyższego z 24 stycznia 2001 r. II UKN 197/00 LEX 54878, wyrok Sądu Najwyższego z 19 października 2000 r. III CKN 251/00 LEX 533917).

69 W sprawie niniejszej ustalenie rozmiaru odszkodowania nastąpiło w oparciu o opinię biegłego W. P. z 12 kwietnia 2024 r., który oszacował wartość naprawienia szkody według cen z daty opiniowania, przypadającej na I kwartał 2024 r., nie zaś na bazie stawek z daty powstania szkody bądź wniesienia pozwu. Skoro zatem wartość odszkodowania została ustalona według cen z daty sporządzenia opinii, to ustawowe odsetki należą się od tej chwili. Zakreślony wyżej stan rzeczy wynika z okoliczności, że zasądzenie ustawowych odsetek od daty wcześniejszej od dnia ustalania wysokości odszkodowania spowodowałoby podwójną korzyść poszkodowanego. Po pierwsze, uzyskałby ją z tytułu ustawowych odsetek od tak ustalonej należności głównej za okres od dnia wniesienia pozwu, względnie – doręczenia stronie pozwanej uprzedniego wezwania do zapłaty.

70 W tej sytuacji termin początkowy naliczenia należności ubocznej od pierwotnie zgłoszonego roszczenia głównego w wysokości 100 000 zł winien być liczony dopiero od dnia następnego po doręczeniu pozwanej odpisu opinii biegłego, czyli od dnia 7 maja 2024r. do dnia 24 czerwca 2024r., kiedy to doręczone zostało pełnomocnikowi pozwanej pismo powoda zmieniające żądanie pozwu. Z kolei od dnia następnego po dniu doręczenia stronie pozwanej pisma modyfikującego powództwo, tj. od daty 25 czerwca 2024 r., spółka miała wiedzę o ostatecznej wysokości roszczenia powódki, co dawało podstawę do zasądzenia ustawowych odsetek od kwoty 499 195,63 zł. W pozostałym zakresie roszczenie o zapłatę odsetek winno zostać oddalone.

71 Korekty wymagało także rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2. zaskarżonego wyroku, albowiem Sąd Okręgowy dopuścił się naruszenia § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023r., poz. 1935 ze zm.), zasadzając na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego w stawce określonej w § 2 pkt 7 rozporządzenia, określającej wysokość wynagrodzenia pełnomocnika w sprawach o wartości przedmiotu sporu powyżej 200 000 zł. Z kolei w okolicznościach niniejszej sprawy wysokość wynagrodzenia pełnomocnika winna być określona w oparciu o stawkę z § 2 pkt 6 rozporządzenia (5 400zł), bowiem powód pierwotnie wystąpił z żądaniem zapłaty kwoty 100 000 zł, dokonując w toku procesu rozszerzenia żądania pozwu. Wobec tego wysokość stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu winna być ustalona w orzeczeniu Sądu I instancji w oparciu o pierwotną wartość przedmiotu sporu, natomiast wartość wyższą bierze się pod uwagę dopiero w następnej instancji. Tym samym kwotę zasądzoną w punkcie 2. zaskarżonego wyroku obniżono do kwoty 5 400 zł.

72 Mając powyższe na względzie na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny w punkcie 1) sentencji zmienił zaskarżony wyrok w punktach 1. oraz 2.

73 Kosztami postępowania apelacyjnego obciążono w punkcie 2) rozstrzygnięcia w całości powoda, mając na względzie dyspozycję art. 98 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c., ponieważ apelacja pozwanego została w całości oddalona. Koszty postępowania apelacyjnego poniesione przez stronę pozwaną wynosiły 2.700 zł i zostały ustalone na podstawie § 2 pkt 5 i § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, jako 75% stawki minimalnej przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia.

74 SSA Jolanta Polko