Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2023 r., II SA/Wr 596/23

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2023 r., II SA/Wr 596/23

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 1 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. i A. P. na zarządzenie Wójta Gminy Podgórzyn z dnia 31 lipca 2023 r., nr 71/2023 w przedmiocie ustalenia ceny sprzedaży nieruchomości gminnej w przetargu nieograniczonym postanawia: I. odrzucić skargę; II. umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia; III. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 300 (słownie: trzysta) złotych.

Uzasadnienie

2 H. P. i A. P. (dalej: skarżący) działając przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli w dniu 26 września 2023 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na zarządzenie Wójta Gminy Podgórzyn z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia ceny sprzedaży nieruchomości gminnej (działki nr [...] i nr [...]) w przetargu nieograniczonym zaskarżając je łącznie (jedną skargą) z zarządzeniem Wójta Gminy Podgórzyn z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przeznaczenia ww. nieruchomości do sprzedaży w trybie ustnego przetargu nieograniczonego, ustalenia ceny sprzedaży i ogłoszenia wykazu nieruchomości. Jak wyjaśnił pełnomocnik skarżących zarządzenie z dnia [...] r. w sprawie ustalenia (obniżenia) ceny sprzedaży nieruchomości podjęte zostało z uwagi na bezskuteczność przetargu który odbył się [...] r. i stanowi niejako nieodłączną część podjętych wcześniej aktów.

3 Pełnomocnik zarzucił Wójtowi naruszenie prawa materialnego tj. art. 30 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U z 2023 r. poz. 40 ze zm. – dalej jako u.s.g.), art. 35 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U z 2023 r., poz. 344 ze zm. – dalej jako u.g.n.) w związku z art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U z 2022r. poz. 503 ze zm. – dalej jako u.p.z.p.) oraz art. 4 pkt 2 i art. 16 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U z 2023 r. poz. 645 – dalej u.d.p) przez nieprawidłowe i wprowadzające w błąd sporządzenie wykazu o którym mowa w art. 35 u.g.n. stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr [...] z dnia [...] r. Zarzucając powyższe, wniósł o uchylenie zarządzeń w całości, o wstrzymanie ich wykonalności oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżących.

4 Z uzasadnienia skargi wynika, że przedstawione wyżej zarzuty odnoszą się przede wszystkim do zarządzenia Wójta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przeznaczenia nieruchomości do sprzedaży w trybie ustnego przetargu nieograniczonego, ustalenia ceny sprzedaży i ogłoszenia wykazu nieruchomości. Autor skargi zaznaczył także, że nieprawidłowości związane z błędnym określeniem dostępu do drogi publicznej zostały ujęte także w opublikowanym w dniu 1 sierpnia 2023 r. wraz z zarządzeniem nr [...] ogłoszeniem o przetargu, w treści którego zawarto mapę obrazującą położenie nieruchomości wraz z opisem działki nr [...] jako działki drogowej, co jest niezgodne ze faktyczną kwalifikacją tej działki. W odniesieniu do interesu prawnego skarżących w zaskarżeniu obu zarządzeń, pełnomocnik wskazał, że są oni właścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w ob. M., gm. Podgórzyn, graniczącej bezpośrednio z działkami przeznaczonymi do sprzedaży na podstawie zarządzenia z [...] r. Pełnomocnik wywiódł, że w treści zarządzenia oraz załączonych do niego wykazów zawarte zostały nieprawidłowe informacje mające wpływ na stan prawny nieruchomości, co będzie bezpośrednio wpływać na sytuację skarżących, w tym wartość ich nieruchomości.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pełnomocnik organu administracji publicznej wskazał, że skarżący nie wykazali naruszenia interesu prawnego, gdyż nie powołali się na konkretne przepisy prawa, które zostaną naruszone w przypadku pozostawienia w obrocie prawnym zaskarżonych zarządzeń i nie wskazali związku przyczynowego pomiędzy powołanym prawem a tym naruszeniem. Nie zostały również, zdaniem pełnomocnika, przytoczone argumenty które by wykazały ograniczenie ich prawa własności jako najbliższych sąsiadów sprzedawanych nieruchomości. Ustosunkowując się merytorycznie do zarzutów dotyczących naruszenia prawa w zakresie daty jego wydania pełnomocnik podkreślił, że zarzuty te są niezasadne, ze względu na fakt, że żaden zainteresowany nie wniósł wadium, przetarg uważa się za zakończony wynikiem negatywnym.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

8 Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest Zarządzenie Wójta Gminy Podgórzyn nr [...] z dnia [...] w sprawie ustalenia ceny sprzedaży nieruchomości gminnej w przetargu nieograniczonym podjęte na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 67 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Z treści powyższego zarządzenia wynika, że dotyczy ono ustalenia ceny wywoławczej w II przetargu ustnym nieograniczonym na sprzedaż działek nr [...] i nr [...]. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę wyjaśniono, że wobec zakończenia I przetargu z wynikiem negatywnym, organ zdecydował się ogłosić II przetarg korzystając z możliwości obniżenia ceny wywoławczej (por. art. 39 u.g.n.). Powyższe wskazuje, że zaskarżone zarządzenie nr [...] stanowi czynność organu podjętą w ramach procedury zbycia nieruchomości w drodze przetargu.

9 Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w zakresie właściwości sądów administracyjnych mieści się wyłącznie kontrola aktów lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego. Działanie władcze to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, a adresat jest związany tym jednostronnym działaniem. W ramach procedury przetargowej organ podejmuje natomiast działania mające charakter cywilny, a nie czynności, które w sposób władczy określają prawa i obowiązki uczestników przetargu czy też innych osób. W związku z tym, w judykaturze jednoznacznie przyjmuje się, że prawidłowość przeprowadzenia procedury przetargowej może być zweryfikowana wyłącznie w postępowaniu wszczętym powództwem do sądu powszechnego (por. NSA w postanowieniu z dnia 31 marca 2011 r. I OSK 492/11 i powołane w nim orzecznictwo). Wskazuje się także, że sprawa ustalenia ceny nieruchomości przeznaczonej zarządzeniem do sprzedaży jest sprawą cywilną, rozpoznanie której nie należy do właściwości sądu administracyjnego (por. WSA w Białymstoku w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008r. II SA/Bk 775/07, CBOSA). Z tych względów uznać należy, że kontrola przedmiotowego zarządzenia przez sąd administracyjny jest niedopuszczalna.

10 Niezależenie od powyższego – wobec argumentacji skargi - Sąd zauważa, że nawet, gdyby przyjąć koncepcję pełnomocnika, że zarządzenie z dnia [...]. pozostaje w związku z zarządzeniem Wójta z dnia [...] r. (jest niejako jego integralną częścią), skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Skarga na zarządzenie z dnia [...] r. została bowiem przez Sąd odrzucona postanowieniem o sygn. akt II SA/Wr 595/23 na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a Jeżeli zatem w przywołanym postanowieniu Sąd stwierdził, że zarządzenie z dnia [...] r. nie naruszona interesu prawnego skarżących, należałoby analogicznie przyjąć, że nie został on naruszony również zarządzeniem z [...] r.(jako integralną częścią zarządzenia z dnia [...] r.). W tym względzie aktualność zachować musiałby szczegółowe wywody Sądu zawarte w uzasadnieniu przywołanego postanowienia wykazujące, że skarżący jako właściciele nieruchomości sąsiadującej z działkami przeznaczonymi do sprzedaży, nie legitymują się konkretnym i aktualnym interesem prawny lub uprawnieniem, który kwestionowanym aktem byłby naruszony.

11 Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a – o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Wobec wydania postanowienia o odrzuceniu skargi, w pkt II Sąd stwierdził, że rozpoznanie i rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, stało się bezprzedmiotowe. Skuteczność procesowa wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bowiem warunkowana skutecznością samej skargi i skutecznym wszczęciem samego postępowania sądowego. W związku z tym postępowanie incydentalne wszczęte na skutek wniosku pełnomocnika skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2533/20). Natomiast w pkt III sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi.