Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2021 r., VI SAB/Wa 79/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2021 r., VI SAB/Wa 79/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 15 marca 2021 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. SA z siedzibą w W. na bezczynność i przewlekłość Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę

Uzasadnienie

2 Skarżąca – G. SA z siedzibą w [...] (poprzednio: [...] SA z siedzibą w [...] ) - dalej także "spółka", zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ("WSA") bezczynność Komisji Nadzoru Finansowego ("organ", "KNF", "Komisja") w rozpoznaniu jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonego od decyzji KNF z [...] grudnia 2019 r. w zakresie punktów 1, 2 i 3 rozstrzygnięcia, tj. w zakresie nałożenia kar pieniężnych w kwotach: 5.000.000 złotych, 1.000.000 złotych i 500.000 złotych.

3 Skarga została zgłoszona w następującym stanie faktyczno-prawnym:

4 KNF, decyzją [...] grudnia 2019 r., nałożyła na skarżącą trzy kary pieniężne (pkt 1, 2 i 3 decyzji), a w pkt 4 decyzji cofnęła skarżącej zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie tworzenia i zarządzania funduszami inwestycyjnymi.

5 Skarżąca od powyższej decyzji, w zakresie ww. trzech kar pieniężnych:

6 dnia 2 stycznia 2020 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzucając rażące naruszenie zarówno przepisów postępowania administracyjnego, jak i prawa materialnego, zawnioskowała o przeprowadzenie przywołanych przez nią w toku postępowania (w tym w piśmie z 9 grudnia 2019 r.) dowodów;

7 dnia 20 stycznia 2020 r. złożyła do WSA skargę, którą zarejestrowano pod sygn. akt VI SA/Wa 131/20.

8 KNF, pismem z 4 lutego 2020 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 10 lutego 2020 r., poinformowała, że postępowanie w sprawie nie może zostać zakończone w terminie określonym w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej "k.p.a.", a to z uwagi na konieczność dokonania wszechstronnej analizy materiału dowodowego oraz rozpoznania zgłoszonych przez Skarżącą wniosków. W oparciu o art. 36 § 1 k.p.a., KNF zawiadomiła, że termin został przedłużony do 7 kwietnia 2020 r. i pouczyła o przysługującym - w oparciu o art. 37 k.p.a. - prawie zgłoszenia ponaglenia.

9 Skarżąca, pismem z 12 marca 2020 r. (data wpływu do KNF 16 marca 2020 r.), zgłosiła "dodatkowe (precyzujące) zarzuty oraz dodatkowe wyjaśnienia", wnosząc o ich uwzględnienie przy procedowaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

10 KNF, pismem z 1 kwietnia 2020 r., poinformowała pełnomocnika skarżącej, że z uwagi na konieczność dokonania wszechstronnej analizy materiału dowodowego oraz rozpoznania zgłoszonych przez skarżącą wniosków, tj. z 2 stycznia 2020 r. oraz z 12 marca 2020 r., termin rozpoznania sprawy został przedłużony do 8 czerwca 2020 r.

11 Skarżąca, pismem z 11 maja 2020 r. (data wpływu do KNF 18 maja 2020 r.), uzupełniła zarzuty wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o rażące naruszenie art. 8 § 1 k.p.a., a także - w oparciu o art. 75 § 1 k.p.a., załączyła do akt dodatkowe dowody, wnosząc o ich uwzględnienie.

12 WSA, postanowieniem z 25 maja 2020 r. (VI SA/Wa 131/20), w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzuciła skargę na decyzję KNF z [...] grudnia 2019 r. wskazując, że "niedopuszczalne jest bowiem, aby ta sama decyzja była przedmiotem oceny organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym oraz - jednocześnie - sądu administracyjnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym".

13 Skarżąca, pismami z 2 września 2020 r. (data wpływu do KNF 4 września 2020 r.), złożyła do Komisji ponaglenie, wnosząc o niezwłoczne rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzeni sprawy i wydanie ostatecznej decyzji, a także zażądała umorzenia postępowania w oparciu o art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. w zw. z art. 11 ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz.U. z 2018 r. poz. 621 ze zm.).

14 KNF, pismem z 24 września 2020 r., przywołując treść art. 31za ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), dalej także jako"ustawa COVID-19", poinformowała pełnomocnika skarżącej o:

15 zawieszeniu biegu terminu do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego od decyzji z [...] grudnia 2019 r.;

16 nierozpoczęciu biegu terminu do rozpoznania ponaglenia złożone w sprawie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego od decyzji z [...] grudnia 2019 r.

17 WSA, postanowieniem z 5 lutego 2021 r., art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie VI SA/Wa 131/20 "do czasu prawomocnego zakończenia postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (pismo z 2 stycznia 2020 r.) wniesionego od decyzji KNF z [...]grudnia 2019 r.".

18 W uzasadnieniu skargi na bezczynność skarżąca wskazała, że od daty wszczęcia postępowania - tj. od 2 stycznia 2020 r. (data wpływu do KNF 7 stycznia 2020 r.), jedynymi czynnościami, jakie KNF podjęła w sprawie, było wystosowanie dwóch pism informujących o przedłużeniu terminu rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

19 Zdaniem skarżącej dowody, na które KNF powołała się w tych pismach, były znane organowi już na wcześniejszym etapie postępowania, zakończonym wydaniem decyzji z [...] grudnia 2019 r. Co więcej, powołanie się w piśmie z 1 kwietnia 2020 r., na wniosek z 2 stycznia 2020 r., oznacza, że przynajmniej w okresie od 7 stycznia 2020 r. do 4 lutego 2020 r. (data poprzedniego pisma informacyjnego) KNF w ogóle nie podjęła czynności. W ocenie Skarżącej także złożenie przez nią dodatkowego pisma z 16 marca 2020 r. nie może być usprawiedliwieniem dla zarzucanej bezczynności. Wręcz przeciwnie, powinno było spowodować, że KNF podejmie kolejne czynności, których (na co jednoznacznie wskazuje analiza akt sprawy) nie podjęła.

20 W skardze zarzucono, że ww. pisma informacyjne były formalnie i merytorycznie wadliwe, gdyż powody w nich przywołane nie wskazywały i nie uzasadniały rzeczywistej przyczyny niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie, a ponadto nie zawierały one - wymaganego prawem, uzasadnienia, tzn. nie wskazywały (poza bardzo powierzchownym wyjaśnieniem), dlaczego akurat w tym przypadku KNF potrzebuje więcej czasu.

21 W kontekście przywołanego przez KNF art. 31za ust. 1 ustawy COVID-19, skarżąca wskazała, że nie ma on zastosowania w odniesieniu do postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wszak wniosek ów do KNF wpłynął 7 stycznia 2020 r., zatem termin na załatwienie tej sprawy upłynął 7 lutego 2020 r., a przepis art. 31za ust. 1 ustawy COVID-19 wszedł w życie 31 marca 2020 r.

22 W odpowiedzi na skargę KNF wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej, wskazując na skomplikowany charakter sprawy. Przywołała, że akta postępowania administracyjnego prowadzonego w I instancji obejmują 7 obszernych tomów akt, łącznie liczących 4.251 kart oraz 30 płyt CD. Nie sposób było zatem rozpoznać wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy bez analizy tego materiału, a następnie rozważenia zakresu ewentualnego uzupełnienia tego materiału, aby prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy, a także ocenić zasadność zarzutów podniesionych we wniosku, uzupełnionym pismem z 16 marca 2020 r. KNF wskazała przy tym, że sama analiza akt sprawy, prowadzona w ramach postępowania wyjaśniającego, ma charakter czynności faktycznych, które nie znajdują bezpośredniego odzwierciedlenia w aktach sprawy, niemniej stanowią proces absorbujący znaczną ilość czasu, stąd konieczne było poinformowanie Skarżącej o nowym terminie załatwienia.

23 KNF podniosła, że w tego typu sprawach jak niniejsza - skomplikowanych, Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje dwumiesięczny termin na załatwienie sprawy. W kwestii terminu do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy KNF wyjaśniła także, że termin ów został przedłużony pismem z 4 lutego 2020 r., a następnie pismem z 1 kwietnia 2020 r. i na podstawie art. 31za ust. 1 ustawy COVID-19, który wszedł w życie 31 marca 2020 r., zawieszony do dnia odwołania stanu epidemii.

24 W replice Skarżąca przyznała, że analiza akt sprawy, prowadzona w ramach postępowania wyjaśniającego, rzeczywiście ma charakter czynności faktycznych, które nie znajdują bezpośredniego odzwierciedlenia w aktach sprawy, niemniej KNF nie podała, że takie czynności zostały podjęte oraz na czym one polegały, jakie to były czynności. W jej ocenie KNF powinna przynajmniej w istotnej części dowieść (np. za pomocą opinii, rekomendacji, czy notatki urzędowej, wiadomości email, bądź przedstawienia listy podjętych działań), że takie czynności dokonywano z intensywnością wypełniającą dyspozycję art. 12 i art. 35 § 1 k.p.a., czego w sprawie nie zrobiono.

25 Zdaniem skarżącej niniejsza sprawa, zgodnie z zawiadomieniem KNF z 1 kwietnia 2020 r., winna była zostać zakończona najpóźniej 8 sierpnia 2020 r. lub z niewielkim opóźnieniem wynikającym ze stanu pandemii COVID-19. Tymczasem do chwili złożenia repliki sprawa nie została zakończona, a wszelkie działania podjęte w jej toku były "ślamazarne" i niezwykle opieszałe, bez uprzedniego przygotowania kalendarza prac nad wnioskiem.

26 W odniesieniu do zawieszenia terminu na podstawie art. 31za ust. 1 ustawy COVID-19 skarżąca podniosła, że pismo informacyjne z 1 kwietnia 2020 r. zostało wystosowane po wejściu w życie tej normy, zatem zawieszony termin do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został odwieszony i zaczął biec dalej.

27 Skarżąca uznając, że bezczynność KNF w niniejszej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, rozszerzyła żądania skargi. Na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosła o wymierzenie Komisji grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarcze narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów.

28 Na koniec skarżąca wskazała, że w przypadku uznania, że KNF nie dopuściła się w sprawie zarzucanej bezczynności, wnosi o stwierdzenie rażącej przewlekłości w załatwieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o zobowiązanie Komisji do wydania decyzji w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (znak [...] ) w terminie dwóch tygodni; zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych; wymierzenie Komisji grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarcze narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów.

29 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

30 skarga jest nieuzasadniona.

31 W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że jedną z zasad ogólnych postępowania administracyjnego jest zasada szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.). Realizacji zasady szybkości postępowania służy m.in. określenie terminów załatwiania spraw przez organy administracji publicznej.

32 Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W myśl art. 35 § 2 k.p.a., niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Z kolei w art. 35 § 3 k.p.a. przewidziano, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Natomiast zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a., do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

33 Na gruncie art. 149 p.p.s.a. z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym ustawowo terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie. Natomiast pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (zob. art. 37 § 1 k.p.a.; por. np. wyrok NSA z 24 maja 2018 r., II OSK 349/18 oraz z 1 lutego 2019 r., II OSK 2931/18; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 6 wyd., Warszawa 2019, s. 91).

34 Podkreślić należy, że nie każde przekroczenie przez organ wskazanych wyżej terminów załatwiania spraw oznacza per se, że organ pozostaje w stanie bezczynności lub prowadzi postępowanie w sposób przewlekły. Konieczne jest tutaj poddanie ocenie istotnych okoliczności konkretnej sprawy, w tym w szczególności stopnia jej skomplikowania (zarówno w aspekcie prawnym, jak i przede wszystkim faktycznym), zaniechań lub wadliwości działań podejmowanych przez organ, a także postawy stron (zob. np. wyroki NSA z 13 maja 2011 r., I OSK 711/11 oraz z dnia 24 lipca 2018 r., II OSK 3021/17 - CBOSA).

35 Z dniem 14 marca 2020 r. na terenie Polski ogłoszono stan zagrożenia epidemicznego (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego - Dz. U. z 2020 r. poz. 433), a od dnia 20 marca 2020 r. obowiązuje stan epidemii (na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii - Dz. U. z 2020 r. poz. 491).

36 Dlatego w niniejszej sprawie oceny stanu faktycznego należy dokonać z uwzględnieniem - obowiązującego od dnia 31 marca 2020 r. - przepisu art. 31za ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842).

37 W pierwotnym brzmieniu przepis ten stanowił, że w przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii bieg terminów do podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, w tym czynności nadzorczych, terminów załatwiania spraw oraz terminów przewidzianych do wydania decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie albo wniesienia sprzeciwu nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, chyba że Komisja Nadzoru Finansowego wyda decyzję załatwiającą sprawę, dokona czynności, wyda decyzję lub postanowienie kończące postępowanie w sprawie albo wniesie sprzeciw, z zastrzeżeniem art. 15zzf. (ust. 1).

38 W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy wniosek spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do organu w dniu 7 stycznia 2020 r.

39 Przed upływem terminu do załatwienia sprawy zastrzeżonego dla organu odwoławczego w art. 35 § 3 k.p.a., Komisja - w piśmie z dnia 4 lutego 2020 r. - na podstawie art. 36 § 1 k.p.a - zawiadomiła spółkę o nowym terminie załatwienia sprawy, wyznaczając go na dzień 7 kwietnia 2020 r.

40 W takim stanie rzeczy do rozważenia tylko pozostało, czy organ skutecznie dokonał ww. przedłużenia terminu.

41 Wskazać należy, że organ uzasadnił swoje powyższe działanie koniecznością wszechstronnej analizy materiału dowodowego i rozpatrzenia wniosków dowodowych Towarzystwa. Zdaniem Sądu podane w ww. zakresie przez organ powody - mimo że ogólnie nakreślone - mają oparcie w faktach. Nie mają zatem pozornego charakteru.

42 W odpowiedzi na skargę Komisja podniosła, że akta postępowania administracyjnego prowadzonego w I instancji obejmują 7 obszernych tomów akt, łącznie liczących 4251 kart oraz 30 płyt CD. Sąd te okoliczności może potwierdzić, jako że decyzja KNF z [...] grudnia 2019 r., sygn. [...] , jest również - w zakresie sankcji w postaci cofnięcia skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności towarzystwa funduszy inwestycyjnych - przedmiotem skargi do WSA, a sprawa toczy się pod sygnaturą akt VI SA/Wa 131/20.

43 Faktem również jest, że w obszernym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zgłoszono wnioski dowodowe obejmujące m.in. wszelkie pisma kierowane przez KNF do uczestników Subfunduszu w związku z wykupami certyfikatów Subfunduszu lub w związku ze zmianami statutu Funduszu, a także korespondencję KNF, w tym wiadomości elektroniczne, kierowane do A. D., a także przesłuchanie świadka.

44 Mając na uwadze powyższe Sąd uznaje, że organ, ustalając nowy termin w sprawie uczynił zadość - dającemu się wyprowadzić z art. 36 k.p.a. - obowiązkowi dokładnego przeanalizowania charakteru danej sprawy w celu ustalenia ewentualnych czynności, których podjęcie jest konieczne, przy uwzględnieniu realnych możliwości organu, tak aby możliwe było jego dotrzymanie i wydanie decyzji przed jego upływem.

45 Skoro zaś termin rozpoznania wniosku skarżącej został prawidłowo przedłużony do dnia 7 kwietnia 2020 r. to miał w sprawie zastosowanie przepis art. 31za ustawy z dnia 2 marca 2020 r.

46 Hipotezą tego przepisu są bowiem objęte wyłącznie terminy, które biegły w chwili jego wejścia w życie - skutek zawieszający bieg terminu oraz terminy, których bieg miał się dopiero rozpocząć - skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu.

47 Przepis z art. 31za ustawy z dnia 2 marca 2020 r. nie dotyczy terminów, które upłynęły przed jego wejściem w życie, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

48 Nie ma racji spółka podnosząc, że przesłanie jej pisma KNF z 1 kwietnia czy z 24 września 2020 r. zniweczyło - przewidziany w art. 31za ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. - skutek zawieszenia biegu terminu.

49 Końcowa część ww. przepisu - w tym ta, w której mowa jest o dokonaniu czynności – wprost nawiązuje do prawnych form działania Komisji, jako organu nadzoru. Innymi słowy chodzi o specyfikę działania tego organu.

50 Przybliżając tę kwestię można powołać np. wyrok WSA z dnia 12 stycznia 2017 r., II SA/Wa 1467/16, w którym tłumaczy się pojęcie "nadzoru", w rozumieniu art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, wyjaśniając, że obejmuje on swym zakresem cały zespół czynności, zarówno o charakterze reglamentacyjnym, kontrolnym, jak i sankcyjnym, które wynikają z norm kompetencyjnych przydanych KNF. Są to czynności, pośród których umiejscawia się zarówno decyzje administracyjne, czynności materialno - techniczne, akty zbliżone swym charakterem do generalnych aktów administracyjnych, czy też innego rodzaju działania, które trudno przyporządkować do wyodrębnionych doktrynalnie i normatywnie prawnych form działania organu nadzoru. Wspólną cechą wszystkich tych czynności jest związek z wykonywaniem nadzoru nad obrotem instrumentami finansowymi, niezależnie od przypisywania im cech władztwa administracyjnego i skutków prawnych.

51 Powyższe rozumienie art. 31za ust. 1 potwierdza treść pkt 2.99. (pt. "Przepisy zawieszające terminy czynności KNF") uzasadnienia projektu ustawy o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (uchwalonej w dniu 31 marca 2020 r. ). Wskazuje się tu, że "projektowany przepis (chodzi o art. 31za - uwaga Sądu) służy wstrzymaniu rozpoczęcia lub zawieszeniu biegu terminów do podjęcia przez KNF czynności, w tym czynności nadzorczych, terminów załatwiania spraw oraz terminów przewidzianych do wydania decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie albo wniesienia sprzeciwu w okresie ograniczonych możliwości działania Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego związanych z zagrożeniem epidemicznym wynikającym z rozprzestrzeniania się COVID-19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. W kontekście powyższego uzasadnionym jest zawieszenie biegu terminów do podjęcia przedmiotowych czynności tak, by organ nadzoru, po ustaniu sytuacji kryzysowej związanej z ograniczonymi możliwościami podejmowania czynności w zwykłym trybie, w tym w postępowaniach administracyjnych, mógł zrealizować swoje zadania bez uszczerbku dla przepisów prawa, jak również zapewnić podmiotom nadzorowanym, stronom postępowań administracyjnych lub innym podmiotom realny czynny udział w tych czynnościach, o ile taki udział jest prawem przewidziany. (...)".

52 Zdaniem Sądu podobne podejście do omawianej kwestii odnaleźć można w - opublikowanym w LEX - piśmie z dnia 19 maja 2020 r. Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego - Komunikat ws. "odmrożenia" terminów w postępowaniach administracyjnych prowadzonych przez Komisję Nadzoru. Wskazuje się w nim, że "nadal obowiązuje art. 31za ust. 1 uC19 (tj. ustawy z dnia 2 marca 2020 r. - uwaga Sądu), zgodnie z którym w przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, bieg terminów do podjęcia przez Komisję Nadzoru Finansowego czynności, w tym czynności nadzorczych, terminów załatwiania spraw oraz terminów przewidzianych do wydania decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie albo wniesienia sprzeciwu nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, chyba że Komisja Nadzoru Finansowego wyda decyzję załatwiającą sprawę, dokona czynności, wyda decyzję lub postanowienie kończące postępowanie w sprawie albo wniesie sprzeciw."

53 Tak więc z uwagi na szczególny stan prawny obowiązujący w rozpatrywanej sprawie, oraz wskazany wyżej sposób rozumienia przez Sąd art. 31za ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. w niniejszej sprawie nie stwierdzono bezczynności Komisji, ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez ten organ.

54 Sąd, mając za podstawę art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), oddalił skargę.