Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2018 r., VI SA/Wa 276/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2018 r., VI SA/Wa 276/18

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej – ośrodka szkolenia kierowców – oraz wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu M. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

2 Skarżący M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej – ośrodka szkolenia kierowców – oraz wykreślenia przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia kierowców.

3 Z zawartych we wniosku informacji wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i małoletnim synem. Skarżący posiada status osoby bezrobotnej i pobiera zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 831 zł netto miesięcznie (załączono decyzję Prezydenta Miasta [...] potwierdzającą powyższe).

4 Żona skarżącego iż z tytułu umowy o pracę uzyskuje wynagrodzenie w wysokości ok. 4400 zł netto miesięczne (załączono zaświadczenia pracodawcy potwierdzające powyższe).

5 Ponadto skarżący podniósł, iż ciąży na nim obowiązek spłaty kredytu mieszkaniowego, którego miesięczna rata wynosi ok. 450 zł, oraz pożyczki z zakładowej kasy zapomogowej, której miesięczna rata wynosi 300 zł.

6 Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

7 Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.

8 W niniejszej sprawie skarżący posiada status osoby bezrobotnej, jednakże skarżący i jego żona z tytułu pobierania zasiłku dla bezrobotnych przez skarżącego oraz uzyskiwania przez żonę wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę uzyskują łączny dochód w wysokości w wysokości ok. 5231 zł netto miesięcznie. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącego i jego żony jest wystarczający do pokrycia przez skarżącego kosztów postępowania.

9 Wskazać należy, iż skarżący nie przesłał na wezwanie Sądu żądanych dokumentów potwierdzających, że ciąży na nim obowiązek spłaty kredytu mieszkaniowego oraz pożyczki z zakładowej kasy zapomogowej.

10 Niemniej nadmienić należy, iż podnoszona przez skarżącego kwestia konieczności spłacania kredytów bankowych i pożyczek nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że strona nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Jak podniósł w swoim postanowieniu z dnia 2 października 2001 r. NSA (II SA/Po 2914/01) korzystanie z kredytu bankowego nie oznacza, ze skarżący nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów procesu. Ta okoliczność świadczy o tym, że skarżąca posiada zdolność płatniczą.

11 W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącego i jego żonę comiesięcznych dochodach skarżący nie był w stanie zgromadzić środków niezbędnych do dochodzenia swoich praw przed sądem.

12 W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.