Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2023 r., VII SA/Wa 717/23

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2023 r., VII SA/Wa 717/23

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kuś (spr.), Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko, asesor WSA Aneta Żak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi E. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 lutego 2023 r. znak: DON.7101.19.2023.JSK w przedmiocie wznowienia postępowania oddala skargę

Uzasadnienie

2 1. Zaskarżonym postanowieniem z 8 lutego 2023 r., znak: DON.7101.19.2023.JSK, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB", "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm.; dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia E. O. (dalej: "skarżąca", "inwestor") na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "Lubuski WINB", "organ I instancji", "organ wojewódzki") z 29 grudnia 2022 r., znak: WOK.771.17.2020.KHaj, odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego - utrzymał w mocy ww. postanowienie organu I instancji.

3 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy opisał przebieg postępowania. Podniósł, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. (dalej: "PINB", "organ powiatowy"), decyzją z [...] maja 2017 r., znak: [...], nakazał ww. skarżącej oraz R. O. (dalej: "inwestor") rozbiórkę odbudowanego i rozbudowanego budynku, w którym zamontowana jest kabina lakiernicza, na dz. nr [...] przy ul. W.w Ł.

4 Lubuski WINB, decyzją z 20 lipca 2017 r., znak: WOK.7721.92.2017.KBoj utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu powiatowego z [...] maja 2017 r.

5 Skarżąca, pismem z 28 stycznia 2019 r., wniosła o wznowienie postępowania w sprawie o znaku: [...] (na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), "(...) z uwagi na fakt pominięcia przez organ pierwszej instancji ustanowionego w sprawie pełnomocnika".

6 Lubuski WINB, postanowieniem z 25 lutego 2019 r., znak: WOK.771.1.2019.MBiż odmówił wznowienia postępowania zakończonego własną ostateczną decyzją z 20 lipca 2017 r. GINB postanowieniem z 14 maja 2019 r., znak: DON.7101.150.2019.JSK utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie.

7 Następnie, WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 13 grudnia 2019 r., (sygn. akt VII SA/Wa 1728/19) uchylił postanowienie GINB z 14 maja 2019 r., oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że intencją skarżącej było skontrolowanie przez organy nadzoru budowlanego postępowania zakończonego postanowieniem Lubuskiego WINB z 9 stycznia 2019 r., znak: WOK.7722.62.2018.MBiż, utrzymującym w mocy postanowienie PINB z [...] listopada 2018 r., znak: [...], umarzające postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z [...] października 2018 r., nr [...], wystawionego wobec zobowiązanej – E. O.

8 Po ponownym rozpatrzeniu wniosku z 28 stycznia 2019 r., organ I instancji, postanowieniem z [...] grudnia 2022 r., znak: [...] odmówił wznowienia postępowania, zakończonego własnym postanowieniem z [...] stycznia 2019 r.

9 Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie.

10 GINB opisał podstawy wznowienia postępowania administracyjnego. Wyjaśnił, że Lubuski WINB zobowiązany był (mając na uwadze prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 13 grudnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1728/19), do rozpatrzenia podania skarżącej z 28 stycznia 2019 r., o wznowienie postępowania administracyjnego, przyjmując, że dotyczy ono postanowienia organu wojewódzkiego z 9 stycznia 2019 r., znak: WOK.7722.62.2018.MBiż. Podkreślił, że zgodnie z art. 148 § 2 w zw. z art. 126 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o postanowieniu.

11 Stwierdził, że skarżąca odebrała postanowienie Lubuskiego WINB z 9 stycznia 2019 r., w dniu 24 stycznia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru), a 28 stycznia 2019 r., złożyła wniosek o wznowienie postępowania, zakończonego powyższym rozstrzygnięciem (na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.). Przepis ten, w zw. z art. 126 k.p.a., stanowi, że w sprawie zakończonej postanowieniem ostatecznym wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Skarżąca w swoim wniosku wskazała, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik został pozbawiony czynnego udziału w postępowaniu egzekucyjnym, cyt.: "organ pierwszej instancji w toku postępowania w przedmiotowej sprawie nie kierował wszystkich pism i rozstrzygnięć w sprawie pod sygn. akt [...], znak: [...] do ustanowionego w sprawie pełnomocnika (...)".

12 WSA w Gorzowie Wielkopolskim, wyrokiem z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Go 154/19 oddalił skargę na postanowienie Lubuskiego WINB z 9 stycznia 2019 r. Z kolei, NSA wyrokiem z 4 października 2022 r., sygn. akt II OSK 3077/19 oddalił skargę kasacyjną na powyższe orzeczenie. WSA w Gorzowie Wielkopolskim w prawomocnym wyroku z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Go 154/19 i orzekł: "(...) w okolicznościach rozpoznawanej sprawy prawidłowo odpis tytułu wykonawczego doręczono skarżącej - jako zobowiązanej, a w postępowaniu toczącym się na skutek wniesionych przez nią w trybie art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym (Dz. U. z 2018, poz. 1314 ze zm.) zarzutów, skarżąca nie ustanowiła pełnomocnika. Tym samym poprzez doręczanie w tym postępowaniu pism bezpośrednio skarżącej, nie doszło do naruszenia przepisów o doręczeniach, w szczególności art. 40 § 2 k.p.a. Należy też zauważyć, że doręczenie postanowienia organu I instancji bezpośrednio skarżącej, nie spowodowało dla niej żadnych negatywnych konsekwencji, wobec złożenia zażalenia, które zostało rozpoznane przez organ odwoławczy". Ponadto WSA w Gorzowie Wielkopolskim zwrócił uwagę, że tytuł wykonawczy należy doręczyć stronie, a nie pełnomocnikowi (którego dopiero następnie można ustanowić w sprawie).

13 Organ odwoławczy wskazał na art. 170 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślił, że związanie oceną prawną, o której mowa w art. 153 i art. 170 p.p.s.a., oznacza, że ani organ administracji ani sąd administracyjny nie mogą w tej samej sprawie formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Wyrok oddalający skargę zamyka organom administracji państwowej możliwość korzystania z nadzwyczajnych postępowań, właściwych dla uchylenia decyzji ostatecznych wadliwych, ale tylko wówczas, gdy przyczyny tej wadliwości mogły być zbadane przez sąd administracyjny w toku rozpoznawania skargi. Taki charakter mają przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wymienione w art. 145 § 1 pkt 3, 4 i 6 k.p.a. Wyrok oddalający skargę ustala, że w chwili wydania zaskarżonej decyzji ostatecznej nie była ona prawnie wadliwa z punktu widzenia ustanowionych kryteriów kontroli legalności decyzji administracyjnych.

14 Zdaniem GINB, często wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., będzie możliwe pomimo prawomocnego wyroku sądu administracyjnego oddalającego skargę. Dotyczy to jednak sytuacji, gdy wada określona w tym przepisie nie dotyczy osoby, która złożyła skargę, bowiem sąd administracyjny nie jest uprawniony do jej badania w odniesieniu do osób innych niż skarżący.

15 Organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zaistniała odmienna sytuacja. Okoliczności i argumenty podnoszone we wniosku złożonym na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., są dokładnie tymi samymi, które podlegały ocenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Organ, będąc związany oceną prawną Sądu, nie jest uprawniony do ponownej oceny wystąpienia tej przesłanki. Wydanie przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim wyroku z 6 czerwca 2019 r., uniemożliwia skuteczne złożenie wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Uznał zarzuty zawarte w zażaleniu za pozostające bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie.

16 W konsekwencji, GINB postanowieniem z 8 lutego 2023 r., znak: DON.7101.19.2023.JSK, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

17 2. E. O., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do WSA w Warszawie na powyższe postanowienie GINB z 8 lutego 2023 r. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

18 a) art. 147 k.p.a. i art. 148 k.p.a., poprzez odmowę wszczęcia postępowania;

19 b) art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a., poprzez brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności brak wyjaśnienia, czy na dzień wniesienia wniosku (tj. 28 stycznia 2019 r.) o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem Lubuskiego WINB z 9 stycznia 2019 r., znak: WOK.7722.62.2018.MBiż, którym utrzymane zostało w mocy postanowienie PINB w Ż. z [...] listopada 2018 r., znak: [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] października 2018 r., dotyczącego rozbiórki odbudowanego i rozbudowanego budynku, w którym zamontowana jest kabina lakiernicza, zlokalizowanego na działce nr [...] pry ul. W. w Ł. (nakaz rozbiórki orzeczony decyzją PINB w Ż. z [...] maja 2017 r., znak: [...] utrzymaną w mocy decyzją Lubuskiego WINB z 20 lipca 2017 r., znak: WOK.7721.92.2017.KBoj) - nie zmienił się stan faktyczny i prawny przedmiotowej nieruchomości;

20 c) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (błędnie wskazany jako "k.p.k."), poprzez zaniechanie wszczęcia postępowania administracyjnego (brak rozpoznania wniosku z 28 stycznia 2019 r., o wznowienie postępowania w terminach określonych w art. 35 k.p.a., w sprawie zakończonej ostatecznym postanowieniem Lubuskiego WINB z 9 stycznia 2019 r., znak: WOK.7722.62.2018.MBiz., którym utrzymane zostało w mocy postanowienie PINB w Ż. z [...] listopada 2018 r., znak: [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] października 2018 r., dotyczącego rozbiórki odbudowanego i rozbudowanego budynku, w którym zamontowana jest kabina lakiernicza, zlokalizowanego na działce nr [...] przy ul. W. w Ł. (nakaz rozbiórki orzeczony decyzją PINB w Ż. z [...] maja 2017 r., znak: [...] utrzymaną w mocy decyzją Lubuskiego WINB z 20 lipca 2017 r., znak: WOK.7721.92.2017.KBoj.);

21 d) brak wzięcia pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy wyroku WSA w Warszawie z 13 grudnia 2019 r., sygn. akt. VII SA/Wa 1728/19, wydanego wcześniej w przedmiotowej sprawie;

22 e) art. 28 k.p.a., poprzez brak uznania jako strony R. O.

23 Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, a także zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Ponadto wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z akt sprawy WSA w Warszawie pod sygn. VII SA/Wa 1728/19.

24 W uzasadnieniu skargi przedstawiła stanowisko na poparcie podniesionych zarzutów.

25 3. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jednocześnie podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

27 Skarga jest niezasadna.

28 1. Istota spawy sprowadza się do oceny rozstrzygnięć organów, w których odmówiono wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego postanowieniem organu wojewódzkiego z 9 stycznia 2019 r. (utrzymującym w mocy postanowienie PINB z [...] listopada 2018 r. umarzające postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z [...] października 2018 r. nr [...], wystawionego wobec zobowiązanej - E. O.).

29 Zdaniem Sądu, kontrolowane rozstrzygnięcia są prawidłowe i nie naruszają wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego i procesowego.

30 2. Regułą postępowania administracyjnego jest stabilność decyzji administracyjnej. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje możliwość wzruszenia decyzji ostatecznych w trybach nadzwyczajnych. Jednym z tych trybów jest instytucja wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1 k.p.a., art. 145a § 1 k.p.a. i art. 145b § 1 k.p.a.

31 Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji bada, czy podanie o wznowienie postępowania wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Stosownie do art. 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o postanowieniu. Skarżąca odebrała postanowienie Lubuskiego WINB z 9 stycznia 2019 r. 24 stycznia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru) i 28 stycznia 2019 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania, zakończonego powyższym rozstrzygnięciem, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (czyli w terminie określonym w art. 148 § 2 k.p.a.).

32 3. W pierwszej kolejności wskazać należy na istotne okoliczności mające zasadnicze znaczenie dla sprawy:

33 - skarżąca w swoim wniosku wskazała, że ustanowiony w sprawie pełnomocnik został pozbawiony czynnego udziału w postępowaniu egzekucyjnym - "(...) organ pierwszej instancji w toku postępowania w przedmiotowej sprawie nie kierował wszystkich pism i rozstrzygnięć w sprawie pod sygn. akt [...], znak: [...] do ustanowionego w sprawie pełnomocnika (...)";

34 - w prawomocnym wyroku z 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt II SA/Go 154/19) WSA w Gorzowie Wielkopolskim stwierdził, że odpis tytułu wykonawczego został prawidłowo doręczony skarżącej i nie doszło do naruszenia przepisów k.p.a. o doręczeniach; Sąd wskazał, że tytuł wykonawczy należy doręczyć stronie, a nie pełnomocnikowi (którego dopiero następnie można ustanowić w sprawie);

35 - WSA w Warszawie wyrokiem z 13 grudnia 2019 r. uchylił postanowienia organów obu instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego; w uzasadnieniu Sąd wskazał, ze organy zobowiązane będą wziąć pod uwagę rzeczywistą wolę wnioskodawcy i w tym zakresie ocenić dopuszczalność i ewentualnie zbadać wniosek skarżącej o wznowienie postępowania w sprawie.

36 Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że ani organ administracji publicznej ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, chyba że zmienił się stan faktyczny lub stan prawny sprawy (por. wyrok NSA z 29 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1626/10). Stosownie do art. 170 p.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie oceną prawną, o której mowa w art. 153 p.p.s.a. i art. 170 p.p.s.a., oznacza, że ani organ administracji ani sąd administracyjny nie mogą w tej samej sprawie formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie (por. wyrok NSA z 7 września 2022 r., sygn. akt III FSK 920/21).

37 Zatem biorąc pod uwagę prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 13 grudnia 2019 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1728/19) Lubuski WINB był zobowiązany do rozpatrzenia podania skarżącej z 28 stycznia 2019 r. o wznowienie postępowania administracyjnego, przyjmując, że dotyczy ono postanowienia organu wojewódzkiego z 9 stycznia 2019 r. znak: WOK.7722.62.2018.MBiż.

38 Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, wyrok oddalający skargę zamyka organom administracji państwowej możliwość korzystania z nadzwyczajnych postępowań, właściwych dla uchylenia decyzji ostatecznych wadliwych, ale tylko wówczas, gdy przyczyny tej wadliwości mogły być zbadane przez sąd administracyjny w toku rozpoznawania skargi. Taki charakter mają przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego wymienione w art. 145 § 1 pkt 3, 4 i 6 k.p.a. Wyrok oddalający skargę ustala, że w chwili wydania zaskarżonej, decyzji ostatecznej nie była ona prawnie wadliwa z punktu widzenia ustanowionych kryteriów kontroli legalności decyzji administracyjnych (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 5 września 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 98/06).

39 3. W tak ustalonym stanie faktycznym i prawnym Lubuski WINB podczas rozpatrywania sprawy był zobowiązany do uwzględnienia w swoim rozstrzygnięciu wskazania wyrażonego w orzeczeniu WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 6 czerwca 2019 r. Wyrok oddalający skargę uniemożliwia wszczęcie postępowania nadzwyczajnego w stosunku do objętego nią rozstrzygnięcia - w tym m.in. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponadto okoliczności i argumenty podnoszone we wniosku złożonym na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. podlegały uprzednio ocenie przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim. Zatem Lubuski WINB nie był uprawniony do dokonania ich ponownej oceny.

40 Zdaniem Sądu zaskarżonym postanowieniem GINB z 8 lutego 2023 r., zasadnie utrzymał w mocy postanowienie Lubuskiego WINB z 29 grudnia 2022 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego.

41 4. Nawiązując do argumentów dotyczących nieuwzględnienia wskazań zawartych w wyroku WSA w Warszawie z 13 grudnia 2019 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1728/19), w szczególności braku ustalenia, które rozstrzygnięcie jest przedmiotem wniosku z 29 stycznia 2019 r., należy zauważyć, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej, organy nadzoru budowlanego zastosowały się do nich - rozpatrując, zgodnie z poglądem Sądu, podanie skarżącej jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem organu wojewódzkiego z 9 stycznia 2019 r., a nie, jak uprzednio, decyzją Lubuskiego WINB z 20 lipca 2017 r. (co było podstawą uchylenie tych rozstrzygnięć przez WSA w Warszawie).

42 Na marginesie należy wskazać, że w zażaleniu na postanowienie Lubuskiego WINB z 29 grudnia 2022 r. strona skarżąca sama stwierdziła, że "(...) uzasadniając wyrok z dnia 13.12.2019 (...) Sąd wskazał, że podanie E. O. z 29 stycznia 2019 r. stanowi faktycznie wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem z dnia 09.01.2019 r., znak: WOK.7722.62.2018.MBiż".

43 5. Odnosząc się do zarzutu nieuznania R. O. za stronę postępowania należy zauważyć, że rozstrzygnięcia wydane przez organy nadzoru budowlanego w postępowaniu zwykłym zostały skierowane wyłącznie do skarżącej – E. O.. Ponadto na przesłankę wznowieniową braku udziału w postępowaniu może powoływać się wyłącznie strona, która bez swojej winy nie brała udziału w tym postępowaniu. Inne podmioty nie mogą powoływać się skutecznie na tę okoliczność (por. wyrok NSA z 9 grudnia 2021 r., sygn. akt II OSK 577/21). Zatem i ten zarzut zawarty w skardze był bezzasadny.

44 6. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę jako całkowicie bezzasadną.