Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2014 r., VII SA/Wa 481/14

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2014 r., VII SA/Wa 481/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. sprawy ze skargi K. O. i J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę

Uzasadnienie

2 [... ] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, dalej [... ]WINB, decyzją z dnia [... ] stycznia 2014 r. ([... ]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

3 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz.

4 267), dalej kpa, po rozpatrzeniu odwołania K. O. oraz J.

5 P. - utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

6 [... ]z dnia [... ] października 2013 r. ([... ]) nakazującą

7 rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego o wym. 7,80 m x 14 m na działce nr

8 ew. [... ] obr. [... ] przy ul. [... ] w [... ].

9 Z akt sprawy wynika, że po wszczęciu postępowania na wniosek G.

10 G. podczas kontroli w dniu 21 lipca 2009 r. stwierdzono, że na ww.

11 nieruchomości wykonano fundament betonowy o wym. ok. 8m x 9 m oraz dodatkowy

12 fundament o wym. ok. 8m x 9 m z betonowym dnem wykopu na głębokości ok. 1,5 m od gruntu i ścianami fundamentowymi wzniesionymi na wysokości ok. 0,5 m od gruntu.

13 Teren budowy ogrodzono, brak było tablicy informacyjnej. Podczas kolejnej kontroli 4

14 listopada 2009 r. prowadzono budowę na podstawie decyzji z dnia [... ] sierpnia 2009r.

15 ([... ]) zezwalającej na nadbudowę budynku mieszkalnego zalegalizowanego w

16 2009r. Wykonano piwnice i ściany parteru, bez stropu nad parterem.

17 Po wstrzymaniu robót postanowieniem z dnia [... ] listopada 2009 r. i nałożeniu

18 obowiązków w trybie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, decyzją z dnia [... ] marca

19 2010 r.organ nakazał K. O. i J. P. rozbiórkę ww.

20 budynku, którą [... ]WINB decyzją z dnia [... ] lipca 2010 r. ([... ]) utrzymał w mocy.

21 Wojewódzki Sąd Administracyjnego w W-wie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011

22 r., sygn. akt VII SA/Wa 1574/10 uchylił w/w decyzje.

23 Podczas rozprawy w dniu 8 października 2012r. przesłuchano J. P.

24 oraz J. O. - kierownika budowy.

25 Postanowieniem z dnia [... ] listopada 2012 r. organ powiatowy wstrzymał roboty budowlane i nałożył obowiązek przedstawienia stosownej dokumentacji.

26 Decyzją z dnia [... ] stycznia 2013 r. Wojewoda [... ] odmówił stwierdzenia

27 nieważności decyzji z dnia [... ] sierpnia 2009 r. zezwalającej na nadbudowę istniejącego na działce budynku mieszkalnego w toczącym się z urzędu postępowaniu.

28 Następnie decyzją z dnia [... ] lutego 2013 r. ([... ]) organ powiatowy nakazał

29 rozbiórkę spornego budynku, którą [... ]WINB decyzją z dnia [... ] kwietnia 2013 r. ([... ])

30 uchylił wraz z postanowieniem z [... ] listopada 2012 r. wskazując, że w obiegu pozostaje

31 postanowienie z [... ] listopada 2009 r. W związku z tym organ I instancji pismem z dnia

32 23 maja 2013 r. wezwał do wykonania obowiązków nałożonych ww. rozstrzygnięciem.

33 Wobec niewywiązania się z obowiązku PINB [... ]decyzją z

34 dnia [... ] października 2013 r. ([... ]) nakazał rozbiórkę opisanego obiektu.

35 Organ odwoławczy wskazał, że w wykonaniu wyroku WSA z dnia 20 stycznia

36 2011 r. ustalono, iż stan faktyczny wypełnia przesłanki z art. 48 Prawa budowlanego.

37 Decyzja Starosty [... ]. z dnia [... ] sierpnia 2009 r. zezwalała na

38 nadbudowę istniejącego budynku. Z projektu budowlanego wynika, że roboty miały

39 polegać na nadbudowie, a nie rozbiórce całego budynku i realizacji nowego od

40 podstaw. W protokole z dnia 8 października 2012 r. kierownik budowy J. O.

41 oświadczył, że budynek rozebrano do fundamentów, a wobec nieprawidłowego ich

42 wykonania dozbrojono i odbudowano również fundamenty do wymiarów z projektu.

43 Ponadto, w dacie wydania decyzji z dnia [... ]sierpnia 2009 r. budynek podlegający

44 nadbudowie już nie istniał, co potwierdza oświadczenie J. P. złożone do

45 protokołu na rozprawie administracyjnej w dniu 8 października 2012 r. Zdaniem organu

46 pozwolenie na nadbudowę nie odpowiadało stanowi faktycznemu w chwili

47 zatwierdzenia projektu i pozostaje bez związku z postępowaniem.

48 Organ podał, że wprawdzie pozwolenie na nadbudowę dopuszczało możliwość

49 rozbiórki pewnych elementów obiektu, jednak wydano je w sierpniu 2009 r., a rozbiórkę

50 rozpoczęto w czerwcu 2009 r. Nie można zatem uznać, że odstąpiono od

51 zatwierdzonego projektu nadbudowy, co wyklucza zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 3 cyt.

52 ustawy i świadczy o samowoli budowlanej z art. 48 ust: 1 cyt. ustawy.

53 Skoro inwestorzy nie wykonali obowiązków niezbędnych do legalizacji

54 nałożonych postanowieniem z dnia [... ] listopada 2009 r., to konieczne było orzeczenie

55 rozbiórki. Dodał, że rozbiórkę rozpoczęto przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na

56 nadbudowę, to wykluczało to zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

57 Skargę na powyższą decyzję złożyli K. O. i J. P.

58 domagając się uchylenia obu ww. decyzji, zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie:

59 -art. 15 kpa poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania oraz

60 nierozpatrzenie i niewyjaśnienie przez organ II instancji sprawy;

61 - art. 8 i 107 § 3 kpa, poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji tj. zbyt ogólne

62 stwierdzenia, co uniemożliwiło realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i kontrolę zaskarżonej decyzji w szczególności poprzez

63 niewyjaśnienie dlaczego organ nie zbadał czy doszło do istotnego odstąpienia zgodnie

64 z wytycznymi wyroku WSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1574/10, a

65 nadto w sytuacji gdy 10 grudnia 2009 r. na podstawie art. 93 Prawa budowlanego na

66 odwołującego nałożono mandat karny stwierdzający odstępstwa od projektu

67 budowlanego;

68 - art. 7, 77 § 1, 80, 89 kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu

69 całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do

70 dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie

71 zastrzeżeń J. P. co do protokołu z rozprawy z dnia 8 października 2012 r.

72 oraz niewyjaśnienie jakie czynności wskazane na rozprawie przez stronę, jako

73 czynności rozbiórkowe faktycznie podjęto oraz niewyjaśnienia ich zakresu;

74 - art. 138 § 1 pkt 1 kpa, poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji,

75 która ewidentnie naruszyła przepisy tj. art. 7, 8, 77 § 1, 80, 89 i 95 kpa, a także art. 48

76 ust 1 i 48 ust. 4 Prawa budowlanego, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych

77 okoliczności faktycznych, a w konsekwencji doprowadziła do niewyjaśnienia istoty

78 sprawy i przyjęcie ze doszło do samowoli budowlanej;

79 - art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez pominięcie wytycznych wyroku z dnia 20 stycznia 2011

80 r., sygn. akt VII SA/Wa 1574/10 i nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego,

81 naruszenia art. 77, 80 kpa, a co za tym idzie niezbadanie czy zachodzą przesłanki do

82 istotnego odstąpienia od projektu budowlanego;

83 - art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy decyzję

84 zezwalającą na nadbudowę wydaną na podstawie projektu upoważniającego inwestora

85 do wykonania częściowej rozbiórki istniejącego wcześniej budynku w przypadku

86 stwierdzenia złego stanu konstrukcyjnego budynku oraz w sytuacji zignorowania przez

87 organ faktu przeprowadzenia przed wydaniem decyzji zezwalającej na nadbudowę

88 części robót przez inwestora celem wyeliminowania zagrożenia dla osób trzecich, które

89 czasami przebywały w budynku bez zezwolenia inwestorów oraz zgodności tychże prac

90 z umocowaniem wynikającym z decyzji zezwalającej na nadbudowę, w sytuacji gdy 10

91 grudnia 2009 r. na podstawie art. 93 ww. ustawy na stronę nałożony mandat karny;

92 - art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego, poprzez jego niezastosowanie i niezbadanie czy

93 zachodzą przesłanki istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego.

94 Skarżący podnieśli, że istota administracyjnego toku instancji polega na

95 dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, a nie na kontroli zasadności argumentów

96 organu I instancji, jak to uczynił organ odwoławczy. Z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby organ dokonał merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, zamiast tego powołał się na

97 ustalenia organu I instancji i ich prawidłowość.

98 Zdaniem skarżących decyzja z dnia [... ] stycznia 2014 r. jest niemal identyczna z

99 decyzją z dnia [... ] lipca 2010r., uchyloną ww. wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r., zatem

100 ponownie organ II instancji naruszył przepisy postępowania administracyjnego.

101 Przypomnieli, że w 2009 r. zostali ukarani, na podstawie art. 93 Prawa

102 budowlanego, mandatem karnym. Oznacza to, że skoro organ ustalił nakładając

103 mandat karny, iż doszło do odstępstwa od projektu, to stwierdzenie samowoli

104 budowlanej budzi zastrzeżenia.

105 W ocenie skarżących terminy wyznaczane na skompletowanie dokumentacji (60-

106 dniowy, a następnie 30-dniowy), stanowiły przejaw przekroczenia granic uznania

107 administracyjnego.

108 Strony nie zgodziły się z twierdzeniem, że nie jest możliwe zastosowanie art. 50 i

109 51 Prawa budowlanego, gdyż w takim postępowaniu organ nie może żądać decyzji o

110 warunkach zabudowy.

111 Na koniec skarżący wskazali, że w chwili wydawania pozwolenia na budowę stan

112 prac był zgodny ze złożonym projektem budowlanym, sporządzonym zgodnie z decyzją

113 o warunkach zabudowy, czego sam organ wydający pozwolenie nie negował.

114 Inwestorowi nie można zarzucać samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48 Prawa

115 budowlanego, jeżeli w dacie rozpoczęcia robót budowlanych legitymował się ostateczną

116 decyzją o pozwoleniu na budowę.

117 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje

118 stanowisko.

119 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

120 Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa

121 materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu stosownie do

122 przepisów art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed

123 sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa.

124 W świetle powołanych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

125 Poddaną kontroli Sądu decyzją [... ] Wojewódzki Inspektor Nadzoru

126 utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego

127 [... ]nakazującą rozbiórkę opisanego budynku mieszkalnego.

128 Na wstępie podkreślić trzeba, że uprzednie rozstrzygnięcia wydane w niniejszej

129 sprawie były przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który

130 wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1574/10 uchylił decyzje

131 organów nadzoru budowlanego obu instancji, nakazujące inwestorom rozbiórkę

132 spornego obiektu w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.

133 Na kolejnym etapie kontroli sądowej istotne znaczenie ma zatem to, czy

134 ponownie rozpatrując sprawę organy administracyjne zastosowały się do wytycznych

135 zawartych w powołanym wyroku, bowiem stosownie do art. 153 p.p.s.a. zarówno

136 organy, jak i Sąd orzekający obecnie związane były oceną prawną wyrażoną w ww.

137 orzeczeniu.

138 Przez ocenę prawną powszechnie rozumie się wyjaśnienie treści przepisów

139 prawnych i sposobu ich stosowania w konkretnej sprawie. Ocena prawna obejmuje

140 zatem prawidłowość zastosowania określonych przepisów prawa, pozostających w

141 związku z treścią rozstrzygnięcia.

142 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że związanie sądu

143 administracyjnego oraz organów administracyjnych oceną prawną oznacza, iż nie mogą

144 one formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej w

145 orzeczeniu sądowym poglądem i zobowiązane są do podporządkowania się mu w

146 pełnym zakresie (por. wyrok NSA z 22 marca 1999 r., IV SA 527/97, LEX nr 47275).

147 Podkreślić przy tym trzeba, że kontrola sądu dokonywana jest na podstawie stanu

148 faktycznego i prawnego, który istniał w dacie wydania tego aktu. Jedynie w przypadku

149 zmiany stanu prawnego, bądź zmiany stanu faktycznego, zmianie może ulec związanie

150 przyjętą oceną prawną. Pomimo, iż decydujący wpływ na postępowanie i wydane w nim

151 rozstrzygnięcie ma sentencja orzeczenia sądu, to związanie organu oceną prawną

152 wypływa z jego uzasadnienia.

153 Naruszenie art. 153 p.p.s.a. może zatem polegać na pominięciu oceny prawnej i

154 przyjęciu stanowiska odmiennego niż sąd, bądź niewykonaniu wytycznych co do

155 dalszego postępowania.

156 Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpatrywanej sprawie.

157 Wskazać należy, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 stycznia 2011 r. wobec

158 stwierdzenia naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego

159 Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał na konieczność ponownego

160 przeprowadzenia przez organy wnikliwej analizy i na jej podstawie dokonania oceny,

161 czy rzeczywiście wystąpiły przesłanki do zastosowania rygoru, o którym mowa w art. 48

162 Prawa budowlanego, czy też doszło do istotnego odstąpienia od projektu budowlanego.

163 Sąd zaznaczył, że inwestorzy dysponowali decyzją Starosty [... ] z dnia [... ] sierpnia 2009r. zezwalającą na nadbudowę istniejącego na

164 działce inwestycyjnej nr [... ] budynku mieszkalnego. Zatwierdzony projekt budowlany

165 przewidywał również - w przypadku stwierdzenia spękania elementów konstrukcyjnych

166 budynku zagrażających stateczności konstrukcji - możliwość ich rozbiórki lub

167 wzmocnienia.

168 Przy czym jednocześnie na karcie nr 30 projektu budowlanego stan budynku

169 podlegającego nadbudowie został oceniony jako nie budzący zastrzeżeń.

170 Do wytycznych zawartych w powyższym wyroku organy zastosowały się po

171 ponownym przeprowadzeniu postępowania ustalając - zdaniem Sądu - jednoznacznie,

172 że inwestorzy dopuścili się samowoli budowlanej, o której mowa w art. 48 ust. 1 Prawa

173 budowlanego, a to oznacza, że postępowanie naprawcze nie mogło być prowadzone w

174 trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

175 Zaznaczyć przede wszystkim trzeba, że decyzją z dnia [... ] sierpnia 2009 r.

176 Starosta [... ]zezwolił na nadbudowę opisanego budynku na działce

177 nr [... ], natomiast inwestorzy dokonali jego całkowitej rozbiórki wraz z fundamentami i

178 rozpoczęli budowę nowego obiektu od podstaw. Wprawdzie projekt budowlany

179 przewidywał możliwość rozbiórki wadliwych konstrukcyjnie elementów budynku,

180 niemniej w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób uznać, że takie

181 wady konstrukcyjne mogły być stwierdzone w podlegającym nadbudowie obiekcie.

182 Świadczy o tym nie tylko zapis w projekcie budowlanym co do niebudzącego

183 zastrzeżeń stanu istniejącego budynku (str. 30), ale również decyzja z dnia [... ] marca

184 2009r. (nr [... ]), którą Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [... ] udzielił pozwolenia na jego użytkowanie, w wyniku zakończenia procesu

185 legalizacyjnego. Udzielenie pozwolenia na użytkowanie oznacza, że obiekt odpowiada

186 przepisom prawa i nadaje się do użytkowania. W konsekwencji po upływie ok. 4

187 miesięcy - decyzja o pozwoleniu na nadbudowę została wydana [... ] sierpnia 2009r. -

188 zalegalizowany uprzednio obiekt nie mógł znajdować się w tak złym stanie

189 technicznym, który uzasadniałby całkowitą rozbiórkę budynku. Zaznaczyć w tym

190 miejscu trzeba, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie została wydana na podstawie

191 przedłożonej przez inwestorów inwentaryzacji architektoniczno - budowlanej wraz z

192 opinią techniczną opracowaną przez mgr inż. J. O. (posiadającego

193 uprawnienia w specjalności konstrukcyjno budowlanej), w której na str. 6 autor

194 wskazuje się, że stan techniczny konstrukcji budynku nie budzi zastrzeżeń i pozwala na

195 dalsze użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem. Z przedłożonego opracowania wynikała wyłącznie konieczność wykonania zmian i przeróbek w celu dostosowania obiektu do

196 stanu zgodnego z prawem.

197 W konsekwencji zasadnie organy wskazały, że o nadbudowie można mówić tylko

198 wtedy, jeżeli istnieje obiekt podlegający nadbudowie, a jego rozbiórka - nawet przy

199 złym stanie technicznym - i wzniesienie w jego miejsce nowego budynku stanowi

200 budowę, a nie nadbudowę i świadczy o tym, że nowy obiekt powstał w warunkach

201 samowoli budowlanej.

202 Niezależnie od powyższego, samodzielną przesłankę do stwierdzenia samowoli

203 budowlanej w rozpatrywanej sprawie stanowi fakt rozpoczęcia robót budowlanych przed

204 wydaniem decyzji o pozwoleniu na nadbudowę.

205 Okoliczność ta została potwierdzona przez samego skarżącego J.

206 P., który w protokole z dnia 8 października 2012r. - pouczony o

207 odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań - oświadczył, iż prace

208 rozbiórkowe trwały do września 2009r. i zostały rozpoczęte po złożeniu wniosku o

209 wydanie pozwolenia na budowę tj. w czerwcu 2009r. Taką datę rozpoczęcia robót podał

210 również w swoim oświadczeniu - złożonym do protokołu z dnia 19 marca 2010 r. -

211 sąsiad inwestorów G. G. wskazując, że prace rozbiórkowe rozpoczęto w

212 kwietniu 2009r. i zakończono w maju 2009r. Uczestnik postępowania dodał, że budynek

213 rozebrano w całości wraz z fundamentami.

214 W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że

215 rozpoczęcie budowy na podstawie nieostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę

216 skutkuje uznaniem jej za samowolę budowlaną (por wyrok WSA w Łodzi z dnia 29

217 stycznia 2009r., sygn. akt II SA/Łd 743/08, LEX nr 569035). Podkreśla się przy tym, że

218 decyzja o pozwoleniu na wykonanie robót budowlanych może dotyczyć wyłącznie

219 przyszłych zamierzeń inwestycyjnych, a realizacja robót budowlanych przez inwestora

220 przed uzyskaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli nie została

221 wykonana całość tych robót, powoduje bezprzedmiotowość postępowania

222 administracyjnego wszczętego wnioskiem o pozwolenie na budowę (por. wyroki NSA z

223 dnia 23 marca 2011 sygn. II OSK 519/10 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 15

224 listopada 2000 r., sygn. akt IV SA 1164/98 LEX nr 53387).

225 Tym samym nie znajdowała uzasadnienia argumentacja przedstawiona w

226 skardze, że inwestorom nie można zarzucać samowoli budowlanej, w rozumieniu art.

227 48 Prawa budowlanego, jeżeli w dacie rozpoczęcia robót budowlanych legitymowali się

228 ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Podobnie, powołane w skardze

229 orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie znajdowały zastosowania w niniejszej sprawie, dotyczyły bowiem odmiennych sytuacji, w których inwestor wykonał

230 obiekt budowlany na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która

231 została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego.

232 Z podanych przyczyn nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące

233 naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 48 ust 1 i 48 ust. 4 Prawa

234 budowlanego, jak i przepisów procedury administracyjnej tj. art. 7, 8, 77 § 1, 80, 89 i 95

235 kpa.

236 Sąd nie dopatrzył się bowiem takich naruszeń przepisów procedury

237 administracyjnej, w tym wymienionych w skardze, które miałyby istotny wpływ na wynik

238 sprawy, a tylko takie uchybienia mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonych decyzji.

239 Bez wpływu na powyższe ustalenia pozostaje również kwalifikacja wykonanych

240 robót budowlanych, jako odstępstwa od pozwolenia budowlanego przyjęta w

241 postępowaniu o wykroczenie z art. 93 Prawa budowlanego. Zawarte w rozdziale 9

242 ustawy Prawo budowlane przepisy prawa karnego materialnego penalizują czyny

243 polegające na naruszeniu przepisów prawa budowlanego. Postępowanie to toczy się

244 jednak w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w

245 sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106, poz. 1148 ze zm.) przed organami ścigania i

246 jako takie jest postępowaniem autonomicznym od postępowania prowadzonego przez

247 organy nadzoru budowlanego Organy nadzoru budowlanego nie są związane

248 kwalifikacją przyjętą przez organy ścigania.

249 Wskazany w skardze art. 141 § 4 p.p.s.a. jest natomiast regulacją postępowania

250 sądowoadministracyjnego, tym samym nie mógł być naruszony przez organy w

251 postępowaniu administracyjnym.

252 Podobnie, jako chybiony należało ocenić zarzut wyznaczenia zbyt krótkiego

253 terminu na złożenie dokumentów niezbędnych do legalizacji. Z akt sprawy wynika, że

254 skarżący po złożeniu wniosku z dnia 1 lutego 2010r. o przedłużenie - wyznaczonego

255 postanowieniem z dnia [... ] listopada 2009r. 60 dniowego terminu - nie wykonali

256 wezwania organu do uprawdopodobnienia czynności podejmowanych w celu

257 wykonania nałożonych obowiązków poprzez złożenie kopii wniosków przedstawionych

258 właściwym organom. Sąd miał przy tym na uwadze, że w toku postępowania zapadło

259 również drugie postanowienie z dnia [... ] listopada 2012r. wyznaczające inwestorom 60

260 dniowy termin na złożenie dokumentacji legalizacyjnej. Postanowienie to zostało

261 wprawdzie uchylone decyzją z dnia [... ]września 2013r. z uwagi na pozostające w

262 obrocie prawnym postanowienie z dnia [... ]listopada 2009r., jednak w odpowiedzi

263 skarżący poinformowali organ, że nie będą wykonywać nałożonych obowiązków, ponieważ nie dokonali samowoli budowlanej, w rozumieniu art. 48 ust. 2 i 3 Prawa

264 budowlanego (pismo z dnia 8 stycznia 2013r.). Niezależnie, również uprzednio w

265 wezwaniu z dnia 23 maja 2013r. organ powiatowy umożliwił skarżącym złożenie

266 wymaganej dokumentacji. Skoro legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkiem,

267 ale uprawnieniem inwestora (zob. m.in. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z

268 dnia 21 stycznia 2005 r., OSK 1602/04 LEX nr 794114, z dnia 17 lipca 2008 r., II OSK

269 842/07 LEX nr 484974, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia

270 25 stycznia 2011 r., VII SA/Wa 2156/10, LEX 954430), to powyższe wskazuje, że

271 intencją inwestorów nie było zalegalizowanie obiektu.

272 Słuszność mają natomiast skarżący podnosząc, że organ odwoławczy nie odniósł

273 się do zarzutu odwołania, to jest zastrzeżeń J. P. do protokołu rozprawy

274 administracyjnej z dnia 8 października 2012r. Uchybienie to wprawdzie narusza art. 107

275 § 3 k.p.a. nie mogło jednak skutkować uchyleniem kontrolowanych decyzji. Skarżący w

276 piśmie z dnia 4 lipca 2013r - domagając się sprostowania ww. protokołu - stwierdził, że

277 w czerwcu 2009r. podjął jedynie prace porządkowe i zabezpieczające, a nie jak błędnie

278 zostało ujęte w protokole prace rozbiórkowe. Prace rozbiórkowe zostały natomiast

279 podjęte - jak wskazywał skarżący w pierwszej części protokołu - w okresie letnim,

280 dokładnej daty rozpoczęcia prac nie pamięta. Zaznaczyć jednak trzeba, że na stronie 2

281 protokołu J. P. wskazał precyzyjnie, że prace te (rozbiórkowe) zostały

282 rozpoczęte po złożeniu wniosku do Wydziału Starostwa tj. w czerwcu 2009r. (wniosek o

283 pozwolenie na budowę z dnia [... ] maja 2009r.). Protokół został przez skarżącego

284 podpisany po odczytaniu - bez żadnych zastrzeżeń, w obecności jego pełnomocnika

285 obecnego na rozprawie administracyjnej. Niezależnie jednak - jak już podniesiono wyżej

286 - stanowisko o rozpoczęciu robót budowlanych już w kwietniu 2009r. polegających na

287 demontażu instalacji elektrycznej, wodno - kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania i

288 demontażu okien potwierdził sąsiad G. G.i do protokołu z dnia 12 marca

289 2010r. Uczestnik wskazał również, że na przełomie kwietnia i maja 2009r. rozpoczęto

290 burzenie ścian, początkowo ręcznie, a potem za pomocą koparki. Dodał, że do 7 maja

291 2009r. zakończono prace rozbiórkowe.

292 Reasumując - w obecnie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym

293 organy nadzoru budowlanego - stosując się do oceny prawnej wyrażonej w cyt. wyroku

294 - prawidłowo ustaliły, że inwestorzy działali w warunkach samowoli budowlanej.

295 Z podanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na

296 podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.