Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2007 r., VII SA/Wa 2270/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2007 r., VII SA/Wa 2270/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2007 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala

Uzasadnienie

2 VII SA/Wa 2270/06

UZASADNIENIE

3 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r.nr [...], na podstawie art. 49b ust. 1, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U z 2003r. nr 207 poz. 2016 z późn. zm.) nakazał E. i B. P. rozbiórkę ogrodzenia wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia na działce nr ewid. 3 od strony ul. T. K. w M..

4 W uzasadnieniu organ podał, iż postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005r.nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wstrzymał roboty budowlane przy budowie ogrodzenia na w/w działce oraz nałożył na E. i B. P., zgodnie z art. 49b ust. 2 obowiązek opracowania i przedłożenia w terminie 30 dni określonych dokumentów. Inwestorzy wymaganej dokumentacji nie przedłożyli.

5 Organ wskazał, iż ze stanu technicznego, wyglądu zewnętrznego oraz zastosowanych podczas budowy ogrodzenia materiałów wynika, że ogrodzenie to zostało wybudowane w czasie obowiązującej ustawy Prawo budowlane to jest po 1994 roku.

6 Od powyższej decyzji B. P. złożył odwołanie zarzucając jej błędne ustalenie co do daty powstania przedmiotowego ogrodzenia oraz faktycznego inwestora.

7 M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2006r., wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane- uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

8 Organ odwoławczy wskazał, iż organ administracji publicznej przed którym toczy się postępowanie, zgodnie z art. 64 § 4 kpa obowiązany jest z urzędu ustalić osoby, którym w danym postępowaniu przysługuje interes prawny oraz które z tego tytułu powinny brać udział w postępowaniu. Takich ustaleń organ I instancji nie poczynił. Nadto dodał, że to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Zdaniem M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie ustalił jednoznacznie kiedy sporne ogrodzenie zostało

9 wybudowane a fakt ten ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.

10 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł B. P. zarzucając jej naruszenie prawa.

11 Skarżący w uzasadnieniu odniósł się do decyzji organu I instancji, twierdzącej, iż zastosowane przy budowie ogrodzenia materiały wskazują jednoznaczne, iż budowa ta nie mogła mieć miejsca w latach siedemdziesiątych.

12 W odpowiedzi na skargę M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

14 Skarga nie jest zasadna.

15 Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod wzglądem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

16 Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowań u przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

17 W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

18 Podnieść należy, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte zostało na podstawie art. 138 § 2 kpa. Dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy typu kasacyjnej jest ograniczona jedynie do takiej sytuacji, w której materiał dowodowy zebrany przez organ I instancji w sposób oczywisty nie pozwala organowi odwoławczemu na wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, zaś rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co najmniej w znacznej części lub w całości. Organ odwoławczy stosownie do art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest bowiem uprawniony do prowadzenia postępowania dowodowego w takim zakresie. Decyzja kasacyjna powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzeń a przez organ I

19 instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, które zostały określone w art. 138 § 2 kpa. Ten rodzaj decyzji organu odwoławczego jest dopuszczalny wyjątkowo, stanowiąc wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2001 r. sygn. akt V SA 239/01 LEX 50105).

20 W ocenie Sądu organ odwoławczy nie naruszył przesłanek art. 138 § 2 k.p.a.

21 Jak ustalił organ odwoławczy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. został poinformowany, m.in. pismem W. P. – O. z dnia 11 października 2004r, że działka na której posadowione jest przedmiotowe ogrodzenie stanowi współwłasność B. i E. P., J. P., G. G., P. G., B. G. oraz J. M. Osoby te jak wynika z akt sprawy nie były zawiadamiane o toczącym się postępowaniu i nie mogły wypowiedzieć się co do okoliczności sprawy.

22 Prawidłowo organ II instancji uznał, iż na organie I instancji ciążył z urzędu obowiązek ustalenia stron postępowania oraz zawiadomienia ich o toczącym postępowaniu. Tak też Naczelny Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 26 czerwca 1998r. (sygn. akt I SA/Lu 684/97 LEX nr 34726), w którym stwierdził, iż nawet w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, organ administracji nie może tylko jej gwarantować udziału, lecz obowiązany jest ustalić, czy w danej sprawie mają prawnie chronione interesy również inne jednostki. Organ wszczynając postępowanie z urzędu lub na wniosek strony, obowiązany jest zawiadomić o wszczęciu postępowania wszystkie osoby będące, zgodnie z art. 28 kpa, stronami w sprawie oraz zgodnie z art. 10 kpa zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania.

23 Wskazać ponadto należy, iż zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy mają być ustalane przez organy w taki sposób, aby odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego.

24 Z akt sprawy nie wynika jednoznacznie w jakiej dacie zostało to wybudowane przedmiotowe ogrodzenie. Od prawidłowego ustalenia tej daty uzależnione jest zastosowanie właściwego stanu prawnego, który należy uwzględnić rozpoznając i orzekając w przedmiotowej sprawie, a więc albo ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane albo ustawy wcześniejszej. Organ w uzasadnieniu wskazuje na dwie daty budowy ogrodzenia , lata 2000 -- 2002 oraz 1972-1993. Z uzasadnienia nie wynika

25 natomiast, czyim wyjaśnieniom organ dał wiarę, i dlaczego odmówił wiary wyjaśnieniom przeciwnym.

26 W świetle powyższego organ II instancji prawidłowo, zgodnie z art. 138 § 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

27 W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U 2002 r. 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.