Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2006 r., VII SA/Wa 216/06

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2006 r., VII SA/Wa 216/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...]z dnia [...] października 2005 r., działając na podstawie art. 97 § 2 kpa, podjął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wykonania przez S.S. parkingu wzdłuż posesji przy ul. Z. w J. w granicach pasa drogi krajowej nr [...].

3 W uzasadnieniu organ wskazał, iż przyczyną zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 kpa, postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r., było wniesienie przez S. S. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na kasacyjne rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. uchylające postanowienie wydane w trybie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

4 Wobec faktu, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. S., ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania.

5 Zażalenie nazwane odwołaniem" od powyższego postanowienia wniósł S. S., podnosząc argumenty dotyczące samego postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego.

6 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. znak: [...], na podstawie art. 134, stwierdził niedopuszczalność zażalenia.

7 Zdaniem organu odwoławczego przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, a rozpatrzenie takie zażalenia obarczone byłoby wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

8 W ocenie organu zaskarżone postanowienie, zgodnie z art. 142 kpa, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.

9 Skargę na powyższe postanowienie wniósł S. S., podnosząc, iż pomimo wielu skarg obywateli Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie wykonała remontu chodnika przy ul. Z. w J.. Skarżący podnosi, iż remont ten na własnej działce wykonał nakładem własnych kosztów i sił bez pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżącego wyremontowany chodnik nie jest parkingiem, jak kwalifikują go organy nadzoru budowlanego.

10 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Skarga podlega uwzględnieniu z przyczyn, które Sąd winien brać pod uwagę z urzędu, pomimo, iż zarzuty skargi w żadnym stopniu nie odnoszą się do zaskarżonego aktu.

13 Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem.

14 Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

15 Zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 134 kpa w związku z art. 101 § 3 kpa, mającym istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

16 Zgodnie z art. 101 § 3 kpa, który określa zakres prawa zażalenia na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania, stronom przysługuje zażalenie na każde z postanowień możliwych do wydania w przedmiocie zawieszenia postępowania.

17 Tak więc zażalenie służy stronom na postanowienie:

18 – zawieszeniu postępowania;

19 – odmowie zawieszenia postępowania;

20 – podjęciu zawieszonego postępowania

21 – odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

22 Każde z tych rozstrzygnięć musi zapaść w formie postanowienia, ustawodawca zaś nie ograniczył prawa wniesienia zażalenia tylko co do niektórych rodzajów postanowień w sprawie zawieszenia postępowania (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2000 r., OPS 4/00, ONSA 2000/4/137, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1962/04).

23 Także w doktrynie przeważa pogląd o dopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania (w szczególności B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Warszawa 1996, s. 432-433, J. Zimmermann: Ordynacja podatkowa – Postępowanie podatkowe, Toruń 1998 r., s. 196).

24 Z tych względów zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). rozstrzygnięcie w pkt II wyroku oparto na brzmieniu art. 152 cytowanej wyżej ustawy.