Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2016 r., VII SA/Wa 1070/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2016 r., VII SA/Wa 1070/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 marca 2016 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy sprostowania błędu pisarskiego oddala skargę

Uzasadnienie

2 Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2014r., na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409. ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku D. W. - odmówił sprostowania błędu w postanowieniu Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r.

3 W uzasadnieniu organ podał, że postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Starosta [...] sprostował z urzędu błąd pisarski w decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, bezodpływowego osadnika ścieków oraz niezbędnej infrastruktury technicznej na działce nr [...],[...], obręb [...]. D.W. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

4 Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Wojewoda [...] umorzył postępowanie zażaleniowe wskazując, że D. W. nie posiada statusu strony w przedmiotowym postępowaniu.

5 Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. D.W. wniosła o "skorygowanie błędu w wydanym postanowieniu Wojewody nr [...], w którym wpisano niewłaściwy numer działki był nr [...], wpisano działkę nr [...][...] ".

6 Następnie pismem z dnia [...] marca 2014 r. D. W. wniosła o "wyłączenie Pana Wojewody [...] we [...] i jego wszystkich zastępców, wszystkich pracowników Urzędu Wojewódzkiego we [...] ".

7 Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. odmówił sprostowania błędu w postanowieniu Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r.

8 W treści postanowienia wskazał, że nie zachodzą przesłanki z art. 25 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, a zatem Wojewoda [...] nie podlega wyłączeniu od rozpatrywania przedmiotowej sprawy.

9 Na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. zażalenie wniosła D. W.. W wyniku jego rozpatrzenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że "zgłoszenie wniosku o wyłączenie, nawet przy braku podstaw do jego uwzględnienia rodzi obowiązek po stronie właściwych organów administracji do jego rozpoznania". W ocenie organu drugiej instancji wniosek D. W. z dnia [...] marca 2014 r., w zakresie, w jakim dotyczył zastępców Wojewody [...] oraz pracowników Urzędu Wojewódzkiego we [...] (...) wymagał rozpatrzenia.

10 Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Wojewoda [...] wezwał D. W. do wskazania konkretnych osób, których wyłączenia żąda oraz okoliczności wywołujących wątpliwości co do bezstronności każdego ze wskazanych pracowników.

11 W piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. D. W. wskazała jako pracowników, których wyłączenia żąda: "Pan T. B. - jest ich dwóch; Pan S. C.; Pan A.N.; Pani K. i wielu innych, do których złoże wyjaśnienia i zarzuty po otrzymaniu imiennego wykazu osób - pracowników Urzędu Wojewódzkiego we [...] ".

12 Postanowieniami nr [...] i [...] z dnia [...] września 2014 r. Wojewoda [...] odmówił wyłączenia T. B. i S.C. od udziału w postępowaniu w sprawie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., umarzającym postępowanie zażaleniowe na postanowienie Starosty [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. prostujące z urzędu błąd pisarski w decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. S. pozwolenia na budowę.

13 Wojewoda wskazał, że przepis art. 113 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie, (art. 113 § 3). Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania arytmetycznego, np. dodawania lub dzielenia, a błąd pisarski - widoczne, wbrew zamierzeniu władzy, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię albo widocznie nie zamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Postanowienie prostujące błąd pisarski staje się integralną częścią decyzji merytorycznej.

14 Postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., o którego sprostowanie wnosiła D. W., Wojewoda [...] umorzył postępowanie zażaleniowe od postanowienia Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. prostującego z urzędu błąd pisarski w decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r.

15 W treści ww. postanowienia przywołano sentencję postanowienia Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r., a zatem nie ma podstaw do stwierdzenia, że postanowienie Wojewody [...] nr [...] zawiera błąd.

16 Odnosząc się do wniosku D.W. o wyłączenie Wojewody [...], organ wskazał, że zgodnie z art. 25 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej podlega wyłączeniu od załatwienia sprawy dotyczącej interesów majątkowych: jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 (pkt 1); osoby zajmującej stanowisko kierownicze w organie bezpośrednio wyższego stopnia lub osób pozostających z nim w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 (pkt 2).

17 Wskazane przesłanki wyłączenia organu są przesłankami wyczerpującymi, co oznacza, że podstawą wyłączenia organu nie może być inna okoliczność. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że wyłączenie organu administracji publicznej na podstawie art. 25 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego następuje z mocy prawa, a zatem wydanie odrębnego postanowienia w tej sprawie nie ma podstaw. W niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki, a zatem Wojewoda [...] nie podlega wyłączeniu od rozpatrywania przedmiotowej sprawy.

18 Merytorycznemu rozpatrzeniu podlegał natomiast wniosek o wyłączenie S. C. i T. B. od udziału w przedmiotowym postępowaniu, tj. osób, które w rzeczywistości brały w nim udział. Natomiast A.N. (pracownik Wydziału Infrastruktury) ani Pani K. (prawdopodobnie chodziło o J. T.- Dyrektora Wydziału Nadzoru i Kontroli) nie brali udziału w niniejszym postępowaniu, a zatem nie można rozpatrywać kwestii wyłączenia tych osób.

19 D. W. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2014r., wskazując, że postanowienie to powinno być uchylone.

20 W treści zażalenia podnosiła między innymi, że decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r., została wydana do działki nr [...] w [...]. Zarówna działka nr [...] jak również działka nr [...] nie należały do E.S.

21 Postanowienie Starosty [...] nr [...] z dnia [...] listopada 2013 prostuje błąd pisarski w numerze decyzji, który nie jest i nie może być błędem pisarskim. Od wydania decyzji nr [...] do wydania postanowienia nr [...] upłynęło cztery lata, decyzja była prawomocna " nie zaskarżyła jej E. S. i wyszła ona z obiegu prawnego i nie może być prostowana z urzędu z przekroczeniem uprawnień urzędników państwowych. Nadto wskazał, że nieprawidłowo zostały rozpoznanie wnioski o wyłączenie Wojewody jego zastępców i wszystkich pracowników urzędu Wojewódzkiego we [...]. Podnosiła naruszenie art. 24 i 25 kpa, gdyż we wszystkich postanowieniach orzekał T.B..

22 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014r. na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r" poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia D.W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2014r., odmawiające sprostowania, na wniosek D. W., błędu w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014r., Nr [...], umarzającym postępowanie zażaleniowe w stosunku do postanowienia Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013r., prostującego, z urzędu, błąd pisarski w decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2009r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej E. S. pozwolenia na budowę, w ten sposób że zamiast działki "nr ew. [...], obręb [...] " wpisano działkę "nr ew. [...] obręb [...] " - uchylił w całości postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2014r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

23 W uzasadnieniu organ II instancji podał, że postanowieniem z dnia [...] września 2014r., Wojewoda [...] odmówił sprostowania, na wniosek D. W., błędu w postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014r., umarzającym postępowanie zażaleniowe w stosunku do postanowienia Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013r., prostującego z urzędu, błąd pisarski w decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2009r.

24 W ocenie organu drugiej instancji zażalenie D. W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2014r., nie odpowiada prawu, jako wydane z naruszeniem art. 6-8 oraz art. 24 K.p.a.

25 Z akt sprawy wynikało bowiem że pismem z dnia [...] marca 2014r. D. W. zwróciła się do organu wojewódzkiego z wnioskiem o wyłączenie Wojewody [...] we [...] , wszystkich zastępców, wszystkich pracowników Urzędu Wojewódzkiego we [...] uzasadniając podanie tym, iż "wielu pracowników Urzędu Wojewódzkiego działa na szkodę interesu publicznego, społecznego, Rzeczypospolitej Polskiej oraz skarżącej.

26 Zgodnie z art. 24 § 1 K.p.a. "pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu ..." zaistnienie przesłanki z art. 24 § 1 K.p.a. skutkuje pozbawieniem pracownika z mocy prawa możności działania w postępowaniu administracyjnym.

27 Mając na uwadze uzasadnienie wniosku z dnia [...] marca 2014r., w zakresie w jakim dotyczył zastępców Wojewody [...] oraz pracowników Urzędu Wojewódzkiego we [...], oparty był na przesłankach innych, aniżeli wymienione w art. 24 § 1 K.p.a., a co za tym idzie wymagał rozpatrzenia.

28 Na podstawie przepisu art. 24 § 3 K.p.a. można jednak kwestionować bezstronność imiennie wskazanej osoby, będącej pracownikiem organu.

29 Pismem z dnia [...] lipca 2014r., (w związku z postanowieniem GINB z dnia [...] czerwca 2014r.) Wojewoda [...] wezwał wnioskodawczynię do wskazania konkretnie oznaczonych (poprzez podanie imienia i nazwiska) osób, których wyłączenia żąda.

30 W pismach z dnia [...] sierpnia 2014r. stanowiących odpowiedź na wezwanie organu wojewódzkiego, D. W. wskazała, iż wnosi o wyłączenie T.S. jak również o doręczenie imiennego wykazu urzędników zatrudnionych w Urzędzie Wojewódzkim, wskazując że wniosek o wyłączenie zostanie uzupełniony "po otrzymaniu wykazu pracowników i zastępców Wojewody". Powyższe wystąpienia zawierały również negatywną ocenę działań podejmowanych przez pracowników urzędu wojewódzkiego, tj. T. B., S.C., A. N. oraz "Pani K.".

31 Pomijając powyższy wniosek o doręczenie listy pracowników, postanowieniem z dnia [...] września 2014r., Nr [...], Wojewoda [...] odmówił wyłączenia T. B. od udziału w postępowaniu, natomiast postanowieniem z dnia [...] września 2014r., Nr [...], Wojewoda [...] odmówił wyłączenia S. C. od udziału w postępowaniu, a następnie wydał zaskarżone postanowienie z dnia [...] września 2014r.

32 W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego niepodjęcie przez Wojewodę [...] działań odnoszących się do wniosku dotyczącego przekazania listy pracowników uniemożliwiło D. W. uczynienie zadość wezwaniu organu wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2014r., czyniąc uprawnienie do zabezpieczenia bezstronności postępowania administracyjnego iluzorycznym, co stanowi o naruszeniu art. 7, 8 oraz art. 24 K.p.a., a w rezultacie również art. 6 K.p.a.

33 Przepisy regulujące wyłączenie pracownika pełnią istotną rolę w urzeczywistnieniu zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), a ich przestrzeganie chroni zaufanie uczestników postępowania do organów władzy publicznej (art. 8 K.p.a.). Są one również związane z realizacją zasady praworządności (art. 6 K.p.a.).

34 Dalej organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. organ zażaleniowy może uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

35 Właściwym do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie pracownika jest, zgodnie z art. 24 § 3 K.p.a., jego bezpośredni przełożony. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest natomiast bezpośrednim przełożonym żadnego z pracowników Wydziału Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego.

36 W tym kontekście Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę organ wojewódzki powinien w pierwszej kolejności umożliwić wnioskodawczym wykonanie wezwania z dnia [...] lipca 2014r., tj. udostępnić listę pracowników Wydziału Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego, a następnie rozpoznać ewentualne wnioski o wyłączenie, mając na uwadze podległość służbową wynikającą z aktów prawnych regulujących działalność urzędu wojewódzkiego, a więc począwszy od rozpatrzenia przez Wojewodę [...] wniosku o wyłączenie osób bezpośrednio mu podległych.

37 Dopiero wówczas (w przypadku odmowy wyłączenia) osoby te uzyskają uprawnienie do rozpoznania wniosków o wyłączenie osób podległych im służbowo. Rozpatrzenie zatem wniosków o wyłączenie pracowników Wydziału Infrastruktury będzie możliwe w sytuacji, kiedy wydane zostanie rozstrzygnięcie odmawiające wyłączenia ich bezpośredniego przełożonego.

38 D. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014r.

39 Wskazała między innymi, że GUNB w [...] przekracza swoje uprawnienia, oszukuje wraz z podległymi sobie organami, uporczywie narusza interes publiczny, prawa materialne skarżącej i legalizuje dziką inwestycję E. S., która nie miała pozwolenia na budowę do działki nr [...], nie była jej właścicielem, a organy legalizowały nielegalną inwestycją.

40 W ocenie skarżącej, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zauważył również innych nieprawidłowości :

41 - E. S. wystąpiła do Starostwa Powiatowego o pozwolenie na budowę do działki nr [...] w [...] i otrzymała je do działki nr [...] decyzją z dnia [...].08.2009r., nr [...],

42 - E. S. wystąpiła do starostwa o wydanie dziennika budowy dla działki nr [...] w [...],

43 - E. S. nie wystąpiła o skorygowanie błędu w numerze decyzji,

44 - E. S. prowadziła budowę nie na swojej działce bez pozwolenia na budowę,

45 - PINB w [...] - M.R., WINB we [...] B. S. jak również GUNB w [...] nie chciał podjąć żadnych działań i wstrzymać budowy,

46 - Starostwo Powiatowe w [...] wydało nieważne postanowienie z dnia [...].11.2013r. nr [...] i skorygowało decyzję z dnia [...].08.2009r. nr [...], na podstawie art. 113 k.p.a. , mimo, że takie błędy nie podlegają korekcie w tym trybie.

47 Domagała się również by w stosunku do osób winnych bezczynności i rażącego naruszania prawa zostały wyciągnięte wnioski dyscyplinarne.

48 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

49 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

50 Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.).

51 Skarga jest bezzasadna i jak się wydaje jest wynikiem niezrozumienia sensu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

52 W toku postępowania administracyjnego, D. W. zaskarżyła postanowienie W. D. z dnia [...] września 2014r., w który organ odmówił sprostowania (z wniosku D. W.), błędu we własnym postanowieniu Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014r. nr [...], umarzającym postępowanie zażaleniowe w stosunku do postanowienia Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013r. nr [...], prostującego z urzędu, błąd pisarski w decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...].

53 W ocenie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organu drugiej instancji wniesione przez skarżącą zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2014r., zostało wydane z naruszeniem art. 6-8 oraz art. 24 K.p.a.

54 Tym samym środek zaskarżenia wniesiony przez D. W. został uwzględniony zgodnie z jej wnioskiem.

55 W zaskarżonym do tutejszego Sądu postanowieniu Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014r., słusznie organ zauważył, że D.W. pismem z dnia [...] marca 2014r. zwróciła się do organu wojewódzkiego z wnioskiem o wyłączenie "Wojewody [...] we [...] i jego wszystkich zastępców wszystkich pracowników Urzędu Wojewódzkiego we [...] ", twierdząc iż wielu pracowników Urzędu Wojewódzkiego działa na szkodę interesu publicznego i skarżącej.

56 Mając na uwadze pismo z dnia [...] marca 2014r. zasadnym było stwierdzenie, że wniosek w nim zawarty wymagał rozpatrzenia (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 14 września 2011r., sygn. akt I SA/Sz 230/11; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 29 września 2010r., sygn. akt IV SA/Po 561/10).

57 Na podstawie przepisu art. 24 § 3 K.p.a. można jednak kwestionować bezstronność tylko imiennie wskazanej osoby, będącej pracownikiem organu.

58 Dlatego pismem z dnia [...] lipca 2014r., (w związku z postanowieniem GINB z dnia [...] czerwca 2014r.) Wojewoda [...] wezwał wnioskodawczynię do wskazania konkretnie oznaczonych (poprzez podanie imienia i nazwiska) osób, wyłączenia których żądała.

59 W pismach z dnia [...] sierpnia 2014r. stanowiących odpowiedź na wezwanie organu wojewódzkiego, D. W. wskazała, iż wnosi o wyłączenie T. S. jak również o doręczenie imiennego wykazu urzędników zatrudnionych w Urzędzie Wojewódzkim, wskazując że wniosek o wyłączenie zostanie uzupełniony "po otrzymaniu wykazu pracowników i zastępców Wojewody".

60 Powyższa odpowiedź zawierała również negatywną ocenę działań podejmowanych przez pracowników urzędu wojewódzkiego, tj. T.B., S. C., A. N. oraz "Pani K.".

61 Jednak Wojewoda [...] pominął wniosek o doręczenie skarżącej listy pracowników, oraz postanowieniami z dnia [...] września 2014r., odmówił wyłączenia T. B. i S. C. od udziału w postępowaniu, a następnie wydał postanowienie z dnia [...] września 2014r. o odmowie sprostowania błędu w postanowieniu Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r.

62 W kontekście takich wydarzeń, słuszne było stwierdzenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż niepodjęcie przez Wojewodę [...] działań odnoszących się do wniosku dotyczącego przekazania listy pracowników uniemożliwiło D.W., uczynienie zadość wezwaniu organu wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2014r., czyniąc uprawnienie do zabezpieczenia bezstronności postępowania administracyjnego iluzorycznym, co stanowiło naruszenie art. 7, 8 oraz art. 24 K.p.a., jak również art. 6 K.p.a.

63 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł samodzielnie usunąć uchybień organu pierwszej instancji w postępowaniu poprzedzającym wydanie postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2014., gdyż właściwym do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie pracownika jest, zgodnie z art. 24 § 3 K.p.a., jego bezpośredni przełożony. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest natomiast bezpośrednim przełożonym żadnego z pracowników Wydziału Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego.

64 Tym samym prawidłowe było uznanie, iż w pierwszej kolejności należy umożliwić wnioskodawczym wykonanie wezwania z dnia [...] lipca 2014r., przez udostępnienie listy pracowników Wydziału Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego, a dopiero potem możliwe będzie ewentualne rozpoznanie wniosku o wyłączenie. Natomiast w przypadku odmowy wyłączenia, osoby objęte wnioskiem uzyskają uprawnienie do rozpoznania wniosków o wyłączenie osób podległych im służbowo. Zatem rozpatrzenie wniosków o wyłączenie pracowników Wydziału Infrastruktury będzie możliwe w sytuacji, kiedy wydane zostanie rozstrzygnięcie odmawiające wyłączenia ich bezpośredniego przełożonego.

65 Dopiero wykonanie tych czynności procesowych, pozwoli na prawidłowe rozpatrzenie wniosku D. W. o sprostowanie błędu w postanowieniu Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r.

66 Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.