Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., VII SA/Wa 1045/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2012 r., VII SA/Wa 1045/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2012 r. sprawy G. M. – H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala

Uzasadnienie

2 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., umorzył

3 wszczęte na wniosek G.M. – H., reprezentowanej przez

4 adwokata B. S., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności

5 decyzji Starosty [...] z dnia [....] marca 2010 r., Nr [....], zatwierdzającej

6 projekt budowlany i udzielającej [....] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę

7 farmy wiatrowej [...] I składającej się z 7 elektrowni GE 2.5 XL, h=100m, obejmującej

8 linie kablowe 30 kV wraz z siecią telekomunikacji energetycznej, drogami dojazdowymi i

9 placami montażowymi oraz fundamentami:

10 działki pod fundamenty [....] obr. ewidencyjny [...], [....], obr.

11 ewidencyjny [....], [....], obr. ewidencyjny [....], działki pod

12 linie kablowe 30 kV: [....] obr. ewidencyjny

13 [...], [....], obr.

14 ewidencyjny [....], [....], obr.

15 ewidencyjny [....], działki pod drogi dojazdowe i place montażowe: [....], obr.

16 ewidencyjny [....], [....],

17 obr. ewidencyjny [....].

18 Po rozpatrzeniu odwołania G. M. – H., Główny

19 Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [....] lutego 2012r. utrzymał w mocy

20 decyzję Wojewody [....] wskazując w uzasadnieniu, G.

21 M. – H. jest właścicielką szeregu działek położonych na terenie

22 gminy [....], w obrębach ewidencyjnych [....] i [....]. Położona

23 najbliżej kwestionowanej inwestycji, stanowiąca własność odwołującej się działka nr ew.

24 [....], obr. [....], znajduje się w odległości ok. 1,9 km od działki nr [....]

25 (ustalono na podstawie map portalu internetowego geoportal.gov.pl), na której

26 zaprojektowano turbinę wiatrową wchodzącą w zakres kwestionowanej inwestycji.

27 Pozostałe 6 turbin wiatrowych znajduje się w większej odległości od nieruchomości,

28 stanowiących własność odwołującej się. Natomiast ze znajdującego się w aktach

29 sprawy wyciągu z analizy oddziaływania akustycznego omawianego przedsięwzięcia

30 wynika, że farma wiatrowa nie będzie emitowała do środowiska hałasu o poziomach

31 ponadnormatywnych i "jej funkcjonowanie nie spowoduje naruszenia standardów

32 jakości klimatu akustycznego określonego w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia

33 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U.

34 z 2007 r., Nr 120, poz. 826)'", przy czym "zastosowane w wiatraku zabezpieczenia

35 pozwalają na skrócenie odległości od zabudowy do wieży turbiny z 400 m do 270 m".

36 Pozostałe elementy inwestycji zatwierdzonej decyzją Starosty [....] z

37 dnia [....] marca 2010 r., Nr [...], znak: [....] z uwagi na swój

38 charakter (elektroenergetyczne linie kablowe, drogi dojazdowe i place montażowe),

39 zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, również nie wprowadzają

40 ograniczeń w zagospodarowaniu sąsiednich nieruchomości. Ponadto elementy te

41 znajdują się w odległości powyżej 700 m od nieruchomości stanowiących własność

42 Pani G. M. – H. (ustalono na podstawie map portalu

43 internetowego geoportal.gov.pl).

44 Ponadto z treści decyzji Wójta Gminy [....] z dnia [....] lutego 2010 r., Nr

45 [....], znak: [....], ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji

46 przedsięwzięcia polegającego na budowie i eksploatacji farmy wiatrowej [....] I w

47 gminie [....] wynika, że eksploatacja farmy wiatrowej będzie powodowała emisję

48 pola i promieniowania elektromagnetycznego, jednak oddziaływanie farmy w tym

49 zakresie będzie znikome i nie przekroczy obowiązujących norm oraz że inwestycja nie

50 będzie miała znaczącego negatywnego wpływu na wody powierzchniowe i podziemne,

51 powietrze, klimat akustyczny, pola elektromagnetyczne, glebę, warunki życia i zdrowie

52 ludzi, florę i faunę, krajobraz, dobra materialne, zabytki i krajobraz kulturowy.

53 Z uwagi na powyższe, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że

54 G. M. – H. nie posiada interesu prawnego w wysuniętym

55 przez siebie żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [....] z dnia [....]

56 marca 2010 r" Nr [....], znak: [....]. Nie istnieją bowiem przepisy

57 prawa materialnego, jakie w związku z kwestionowaną inwestycją wprowadzałyby

58 ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości odwołującej się.

59 W sytuacji, gdy postępowanie nieważnościowe zostało wszczęte na wniosek

60 podmiotu nieposiadającego interesu prawnego w wysuniętym przez siebie żądaniu

61 stwierdzenia nieważności, winno ono zostać umorzone z przyczyn podmiotowych.

62 Zgodnie bowiem z art. 105 Kpa, jeżeli postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się

63 bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu

64 postępowania.

65 W skardze skierowanej do Sądu G. M. – H. wnosząc

66 o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła jej :

67 1) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny

68 wpływ na wynik sprawy, w szczególności:

69 art. 105 k.p.a. - przez jego zastosowanie i umorzenie postępowania

70 pomimo braku ku temu przesłanek,

71 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik

72 sprawy, tj. naruszenie w szczególności:

73 art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2010

74 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które

75 doprowadziło do odmowy przyznania Skarżącej statusu strony postępowania.

76 W ocenie Skarżącej zaskarżona decyzja narusza art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7

77 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.). W

78 postępowaniu w sprawie o pozwolenie na budowę obszar oddziaływania obiektu,

79 którym mowa w art. 28 ust. 2 w/w ustawy, właściwy organ wyznacza każdorazowo na

80 potrzebę konkretnej sytuacji biorąc pod uwagę indywidualne cechy projektowanego

81 obiektu oraz sposób zagospodarowania terenu w jego otoczeniu, uwzględniając treść

82 nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych, które wprowadzają

83 ograniczenia w zagospodarowaniu terenu. Zakres zagospodarowania i oddziału

84 inwestycji powinien być ustalany również z uwzględnieniem zapisów miejscowego planu

85 zagospodarowania przestrzennego, który przecież w myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 27

86 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80,

87 poz. 717 ze zm.) kształtuje sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.

88 Skarżaca zwraca uwagę, że w postępowaniu sądowo-administracyjnym

89 prawomocnie stwierdzono nieważność uchwały Rady Gminy [....] z dnia [...]

90 listopada 2008r. nr [...] dot. miejscowego planu zagospodarowania

91 przestrzennego dla obszaru [....], [....], [....], [....], [....]

92 w [....]. Wobec powyższego istnieje konieczność uchwalenia nowego planu

93 miejscowego dla powyższego obszaru, który będzie musiał uwzględniać m.in.

94 postanowienia Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa

95 [....], który przewiduje minimalną odległość od zabudowań: 1.000 m

96 (zob. uchwała Sejmiku Województwa [....] w [....] Nr

97 [....] z dnia [....] października 201 Or. w sprawie uchwalenia zmiany Planu

98 zagospodarowania przestrzennego województwa [....] - pkt 3.3.10.,

99 str. 235 Planu).

100 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał

101 swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

102 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

103 Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o

104 ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy

105 administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności

106 administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem

107 zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego

108 przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia

109 zaskarżoną decyzję administracyjną wyłącznie z punktu widzenia jej zgodności z

110 prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu

111 faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd

112 administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości,

113 jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.

114 W ocenie Sądu analizowana we wskazanym zakresie skarga jest niezasadna i

115 podlega oddaleniu.

116 Zgodnie z art. 157 § 2 K.p.a. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności

117 wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, przy czym stroną tego postępowania

118 może być nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem

119 kwestionowanej decyzji, lecz każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć

120 mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji.

121 Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nowym

122 postępowaniem w sprawie, obowiązkiem organu jest na nowo ustalić krąg jego stron.

123 Czyniąc zadość powyższemu wymogowi, organ wojewódzki pismem dnia 8

124 września 2011, wezwał pełnomocnika Skarżacej do wskazania interesu prawnego

125 G. M. – H., wynikającego z prawa materialnego, który

126 miałby być naruszony w związku z zatwierdzeniem przez Starostę [....]

127 projektu budowlanego i udzieleniem pozwolenia na budowę farmy wiatrowej mając

128 uzasadnione wątpliwości zważywszy na to, że Skarżąca jest właścicielką działek nie

129 położonych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. Jedna z działek,

130 działka nr [....], położoną najbliżej, usytuowana jest ponad 1 km od działek

131 inwestora o nr [....]

132 Skarżaca, poza wskazaniem konieczności uchwalenia nowego planu

133 miejscowego dla powyższego obszaru, który będzie musiał uwzględniać m.in.

134 postanowienia Planu Zagospodarowania Przestrzennego Województwa

135 [....], który przewiduje tego rodzaju inwestycji w minimalną odległość

136 od zabudowań: 1.000 m nie wykazała swojego interesu prawnego.

137 Odnosząc się więc do zarzutów skargi stwierdzić na wstępie należy, że by

138 można było wszcząć postępowanie administracyjne musi wystąpić powiązanie

139 podmiotu wnioskującego lub żądającego wszczęcia postępowania z jej interesem

140 prawnym, takim, który wynika z ściśle określonego przepisu prawnego, odnoszącego

141 się wprost do sytuacji danego podmiotu.

142 Pojęcie strony definiuje przepis art. 28 K.p.a. Stanowi on, iż stroną jest każdy,

143 czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda

144 czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

145 W postępowaniu w sprawie dotyczącej decyzji o pozwoleniu na budowę, tak

146 rozumiany interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 07

147 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz. U z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z

148 późn. zm.), który, jako przepis szczególny względem przywołanego wyżej art. 28 Kpa,

149 ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do

150 następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub

151 zarzadcow nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

152 Przez obszar oddziaływania obiektu budowlanego należy natomiast rozumieć,

153 zgodnie z unormowaniem art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, teren wyznaczony w

154 otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających

155 związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W każdym

156 przypadku obszar oddziaływania obiektu musi być określony w oparciu o powszechnie

157 obowiązujące przepisy prawa. Samo subiektywne odczucie określonego podmiotu, ze

158 inwestycja oddziałuje na jego nieruchomość nie jest wystarczające do uznania, że

159 nieruchomość ta jest usytuowana w obszarze oddziaływania danego przedsięwzięcia.

160 Interes prawny, będący konieczną przesłanką do uznania danego podmiotu za stronę

161 postępowania musi istnieć obiektywnie, a nie odnosić się do subiektywnych odczuć

162 wnioskodawcy.

163 Tylko takie ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, które są związane

164 z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym je. dają właścicielowi, zarządcy lub

165 użytkownikowi wieczystemu nieruchomości prawo do uczestnictwa w charakterze

166 strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę.

167 Koniecznymi cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny,

168 konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie , znajduje potwierdzenie

169 w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa

170 materialnego (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 1998 r.. sygn. akt II SA

171 1355/98: wyrok NSA w Warszawie z dnia 2.3 marca 1999 r., sygn. akt I SA 1189/98).

172 Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli

173 sytuację, w której dany podmiot jest co prawda bezpośrednio zainteresowany

174 rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednakże j nie może tego zainteresowania

175 poprzeć przepisami prawa mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w

176 zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. wyrok WSA w

177 Warszawie z dnia 05 grudnia 2007 r sygn akt VII SA/Wa 1550/07).

178 W ocenie Sądu przeprowadzone przez organ orzekający postępowanie

179 wyjaśniające, w oparciu o które organ przyjął, iż Skarżącej nie przysługiwał przymiot

180 strony w sprawie należy uznać za prawidłowe. Bezspornym jest, iż na gruncie niniejszej

181 sprawy legitymację skarżącego ocenić należało w oparciu o art. 28 ust. 2 ustawy z dnia

182 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.).

183 Przywołany przepis określa wprost strony postępowania w sprawie pozwolenia na

184 budowę, którym przysługuje interes prawny w sprawach tego rodzaju - nie przewidując

185 przy tym wyjątków. Zgodnie z jego treścią, stronami postępowania w sprawie o

186 pozwolenie na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub

187 zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Decyzja,

188 której weryfikacji we wszczętym nadzwyczajnym postępowaniu domagał się skarżący,

189 bez wątpienia wydana została w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Art. 3 pkt

190 20 ww. ustawy ustala treść pojęcia "obszar oddziaływania obiektu", przez który należy

191 rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów

192 odrębnych, w których przewidziano ograniczenia w zagospodarowaniu terenu związane

193 z tym obiektem.

194 Należy mieć na względzie, iż artykuł 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi lex

195 specialis do art. 28 k.p.a. Pojęcie zaś strony jakim posługuje się art. 28 k.p.a. oraz

196 pozostałe przepisy kodeksu może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa

197 materialnego, to jest z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do

198 sformułowania interesu lub obowiązku prawnego.

199 Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest niewątpliwie zawężenie kręgu stron

200 w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jedynie do wymienionych tam

201 podmiotów dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w

202 zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to wynikające z

203 przepisów odrębnych, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do

204 zagospodarowania ich nieruchomości.

205 W świetle powołanego wyżej art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego nie wystarczy

206 przekonanie właściciela sąsiedniej nieruchomości, że ma on interes prawny

207 uzasadniający udział jako strony w postępowaniu o pozwoleniu na budowę. Tylko

208 przepisy prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawnego, stwarzają

209 określonemu podmiotowi legitymację procesową strony, który to - zgłaszając żądanie

210 wszczęcia postępowania - powinien ten interes wykazać. Stwierdzenie interesu

211 prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym

212 między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego

213 podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na

214 sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Jeżeli

215 natomiast akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę

216 sytuacji prawnej danego podmiotu, to nie można mówić o interesie prawnym strony, a

217 co za tym idzie - o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji

218 danej normy prawnej (wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2000 r. sygn. akt III SA 1876/99).

219 Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest

220 sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany

221 rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania

222 poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w

223 zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (wyrok NSA z dnia

224 27 września 1999 r. sygn. akt IV SA 1285/98).

225 Organy administracji zasadnie przyjęły, że skarżąca nie wykazał w sprawie

226 żadnej z przesłanek ograniczających zagospodarowanie terenu, a tym samym

227 naruszenia prawem chronionego interesu. Budowa obiektu nie narusza prawa

228 własności i nie utrudnia korzystania z nieruchomości skarżącego zgodnie z jej

229 społeczno-gospodarczym przeznaczeniem. Sam fakt, iż dany podmiot jest właścicielem

230 nieruchomości znajdującej się na obszarze objętym jednym planem zagospodarowania

231 przestrzennego, na którym ma być realizowana inwestycja nie jest wystarczającą

232 podstawą do uznania, iż podmiotowi takiemu przysługuje status strony w postępowaniu

233 dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. Właściciele, użytkownicy wieczyści,

234 zarządcy nieruchomości sąsiadujących z projektowaną budową, aby uzyskać status

235 strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, muszą wskazać konkretny

236 przepis, przewidujący w konkretnej sytuacji ograniczenie w swobodnym korzystaniu z

237 ich nieruchomości wprowadzone ze względu na powstanie w ich sąsiedztwie

238 określonego obiektu budowlanego (vide: wyroki WS A w Warszawie z 18 listopada 2005

239 r., VII SA/Wa 786/05, LEX nr 198955, z 4 stycznia 2006 r, VII SA/Wa 935/05, LEX nr

240 196411). Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, aby kwestionowana inwestycja

241 uniemożliwiała lub w jakikolwiek sposób utrudniała zagospodarowanie lub użytkowanie

242 jej nieruchomości, nie potwierdzają również materiały zgromadzone w aktach sprawy.

243 Pozwolenie na budowę w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne

244 interesy, z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy

245 mogą być przez to pozwolenie zagrożone lub naruszone. Granice tych praw i interesów

246 określają przepisy prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych wydanych na

247 podstawie i w wykonaniu przepisów tego prawa lub przepisów wydanych dla ochrony

248 środowiska. Poza tymi granicami, a zatem poza ochroną prawną wynikającą z norm

249 prawa pozytywnego, pozostają natomiast protesty obywateli wyrażające ich osobiste

250 zapatrywania, oczekiwania, postulaty i życzenia co do określonej polityki planowania

251 przestrzennego, wzajemnych relacji między planowanymi lub realizowanymi

252 inwestycjami. Nieuwzględnienie ich nie może jednak stanowić podstawy

253 kwestionowania legalności pozwolenia na budowę.

254 Mając na uwadze treść formułowanych zarzutów należy wskazać, iż organy

255 orzekające w sprawie w sposób wyczerpujący przeprowadziły postępowanie

256 wyjaśniające, w oparciu o które w sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny sprawy -

257 czym w zupełności wypełniły obowiązki wynikające z art. 7 i 77 i 80 k.p.a.

258 Podsumowując w ocenie Sądu ustalenia organu, że działki skarżącego nie

259 znajduje się w obszarze oddziaływania realizowanego obiektu jest prawidłowe i

260 znajduje oparcie w materiale dowodowym. Uznanie to oznacza, iż skarżącemu nie

261 przysługiwał przymiot strony w sprawie zakończonej wydaniem decyzji o pozwoleniu na

262 budowę a to z kolei przesądzało o braku w niniejszej sprawie przesłanki kontynuowania

263 postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [....] z dnia [....]

264 marca 2010 r., Nr [....], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [....] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę farmy wiatrowej na wniosek strony

265 skarżącej.

266 Tym samym nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi dotyczące

267 niezgodności pozwolenia na budowę z planem zagospodarowania przestrzennego,

268 który jak sama strona wskazała jest jest dopiero w fazie opracowywania.

269 Z tych też względów, biorąc za podstawę art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002

270 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze

271 zm.) należało skargę oddalić.