Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2004 r., I SA 1637/02

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2004 r., I SA 1637/02

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Antosiewicz (spr.) Sędziowie WSA Emilia Lewandowska A WSA Anna Tarnowska - Mieliwodzka Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia o przywróceniu posiadania majątku opuszczonego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r., 2) zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz A. P. kwotę 300 (trzysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 I SA 1637/02

UZASADNIENIE

3 Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją nr [...] z [...] czerwca 2002 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 kpa po rozpatrzeniu wniosku adw. J. M. reprezentującego A. P. utrzymał w mocy swą decyzję z [...] stycznia 2002 r. stwierdzającą nieważność orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1951 r. nr [...] oddalającego wniosek Z. L. o przywrócenie majątku opuszczonego położonego w W. oznaczonego jako ,,K., działka nr [...] (obecnie przy ul. [...])".

4 W uzasadnieniu decyzji organ powołał następujące dane:

5 Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] stwierdził nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1951 r., nr [...] oddalającego wniosek Z. L. o przywrócenie posiadania majątku opuszczonego położonego w W., oznaczonego jako ,,K., działka nr [...] (obecnie: przy ul. [...]) w trybie art. 19 dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich.

6 Decyzję uzasadniono tym, że przedmiotowa nieruchomość przeszła na własność b. gminy W. na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. R.P. Nr 50, poz. 279). Wydając orzeczenie na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (Dz.U. Nr 13, poz. 87) Prezydium Rady Narodowej W. rażąco naruszyło prawo, w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

7 W ustawowym terminie adwokat J. M., występujący w imieniu A. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wniósł o umieszczenie w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2002 r. stwierdzenia, że wniosek Z. L. z dnia [...] grudnia 1948 r. o przywrócenie posiadania majątku opuszczonego powinien być traktowany jako wniosek o ustanowienie prawa wieczystego użytkowania przedmiotowej nieruchomości.

8 Utrzymując w mocy decyzję z [...] stycznia 2002 r. organ centralny powołał się na okoliczności, iż podstawą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1951 r., nr [...], oddalającego wniosek o przywrócenie majątku opuszczonego było rażące naruszenie przepisów dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (Dz.U. Nr 13, poz. 87), poprzez przeprowadzenie postępowania i wydanie orzeczenia, co było bezprzedmiotowe, bowiem przedmiotowa nieruchomość przeszła na własność b. gminy W. na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz.U. R.P. Nr 50, poz. 279).

9 Odnosząc się do wniosku strony stwierdził, że wykracza on poza ramy niniejszego postępowania nadzorczego. Oceny tej należy dokonać w odrębnym postępowaniu przed właściwym organem.

10 Skargę na powyższą decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. P., działająca przez swego pełnomocnika, zarzucając naruszenie art. 7-9, 11 i 107 kpa przez nieuwzględnienie uzasadnionego interesu strony wskutek niewłaściwej interpretacji oświadczenia woli Z. L., które należało traktować jak wniosek o ustanowienie własności czasowej a nie wniosek o przywrócenie posiadania nieruchomości opuszczonej, co organ winien zamieścić w uzasadnieniu decyzji.

11 W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie i podtrzymał swe dotychczasowe stanowisko.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 rozpoznając skargę po wprowadzeniu z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie właściwy w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z póz. zm.) stosował przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

14 Kontrolując legalność decyzji sąd administracyjny - stosownie do art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, iż może uchylić decyzję z innych powodów niż podniesione w skardze.

15 W przedmiotowej sprawie postępowanie nadzorcze zostało wszczęte na skutek wniosku A. P. złożonego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 19 października 1999 r., który następnie został w dniu 28 lutego 2000 r. przekazany do właściwego w tej sprawie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast.

16 Z akt wynika, iż poddane postępowaniu nadzorczemu orzeczenie z dnia [...] listopada 1951 r. zostało skierowane do Z. L. jako wnioskującego o przywrócenie majątku, położonego w K.

17 Sąd Rejonowy dla W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 1983 r. [...] stwierdził, że spadek po Z. L. zmarłym 6 września 1981 r. nabyli na mocy testamentu spadkodawcy A. P. w [...] częściach oraz J. C., B. C. i małoletni M. C. i M. C. po [...] części spadku.

18 Postępowanie nadzorcze toczyło się tylko z udziałem A. P., pomimo, iż pozostałym spadkobiercom przysługiwał przymiot strony.

19 W myśl art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

20 W postępowaniu administracyjnym obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu spoczywa na organie (art. 10 § 1 kpa). Organ nie tylko winien zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, lecz także przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

21 Zaniechanie tych powinności stanowi wadę postępowania uzasadniającą wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

22 Ujawnienie zaś tej wady w postępowaniu przed sądem administracyjnym powoduje konieczność uchylenia decyzji w oparciu o przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

23 Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż brak w aktach wniosku z dnia 31 grudnia 1948 r., o którym mowa w uzasadnieniu decyzji z [...] stycznia 2002 r. uniemożliwia ustosunkowanie się do żądania strony.

24 Rozpoznając sprawę ponownie organ nadzoru winien załączyć wniosek oraz ustalić prawidłowo strony postępowania, co umożliwi wydanie właściwego rozstrzygnięcia w tej sprawie.

25 Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji zasądzając koszty w oparciu o przepis art. 200 powołanej ustawy.