Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2022 r., I SAB/Wa 381/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2022 r., I SAB/Wa 381/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z 15 września 2021 r. [...] S.A. [...] (dalej jako skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego K. W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii dotyczącą postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z [...] stycznia 1998 r. wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w [...], w zakresie w jakim decyzją tą umorzono postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku złożonego przez członków zarządu Spółki z 16 lutego 1949 r. w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy, o przyznanie prawa własności czasowej nieruchomości położonej w [...] u zbiegu ulic [...] oraz [...].

3 W skardze zarzuciła organowi rażące naruszenie art. 35 k.p.a. oraz art. 36 k.p.a. przez przekroczenie ustawowych terminów do załatwienia sprawy oraz niewskazanie nowego terminu załatwienia sprawy.

4 Mając powyższe na uwadze wniosła o zobowiązanie Ministra do wydania decyzji merytorycznej w przedmiotowej sprawie w terminie określonym przez Sąd, o stwierdzenie, że Minister dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

5 W uzasadnieniu skargi wskazała, że wnioskiem datowanym na dzień 15 czerwca 2021 r. spółka [...] S.A. [...], reprezentowana przez radcę prawnego K. W., wystąpiła w trybie art. 156 k.p.a. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji umarzającej - z uwagi na wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa.

6 Do wniosku zostały załączone wszelkie dokumenty, na podstawie których możliwe jest wydanie decyzji kończącej przedmiotowe postępowanie. Mając na uwadze, że sprawa wszczęta ze wskazanego powyżej wniosku nie została rozpatrzona od ponad 2 miesięcy, pełnomocnik skarżącej pismem z 14 września 2021 r. wystosował do organu administracji publicznej ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Ponaglenie wpłynęło do organu administracji publicznej w tej samej dacie.

7 Pomimo powyższego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji umarzającej nie został rozpatrzony do dnia sporządzenia niniejszej skargi na bezczynność. Należy zatem stwierdzić, że w niniejszej sprawie Minister Rozwoju, Pracy i Technologii pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Jednocześnie, z uwagi na okoliczności w jakich doszło do owej bezczynności i mając na uwadze, że sprawa nie została zakończona pomimo, iż do wniosku ją wszczynającego załączono wszelkie dowody, na podstawie których możliwe jest wydanie decyzji merytorycznej w sprawie należy stwierdzić, że bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa.

8 W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju, Pracy i Technologii wniósł o jej oddalenie.

9 W uzasadnieniu podniósł, że w dniu 24 czerwca 2021 r. do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, organu oczywiście niewłaściwego, wpłynął wniosek spółki [...] S.A. [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] stycznia 1998 r. nr [...], umarzającej postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosków złożonych w dniu 16 lutego 1949 r. - w trybie dekretu z 26 października 1945r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy - przez członków Zarządu Spółki Akcyjnej [...] oraz przez zarząd państwowy Fabryki [...] dla nieruchomości położonej w [...] przy rogu ul. [...] i [...].

10 W dniu 14 września 2021 r. pełnomocnik spółki [...] z siedzibą [...] złożył ponaglenie.

11 Zaś w dniu 15 września 2021 r. złożył skargę na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] stycznia 1998 r. nr [...] - nie dając tym samym organowi czasu na podjęcie jakichkolwiek działań zmierzających do zakończenia postępowania pomiędzy złożeniem ponaglenia a złożeniem skargi na bezczynność.

12 Następnie Minister stwierdził, że w dniu [...] lipca 2021 r. zwrócił się o sporządzenie opinii geodezyjnej w zakresie określenia działek ewidencyjnych obejmujących nieruchomość położoną przy rogu ul. [...] i [...]. Dzięki dysponowaniu materiałami geodezyjnymi przekazanymi przez [...] do spraw przedmiotowo i podmiotowo zbliżonych do niniejszego postępowania - opinia geodezyjna została sporządzona w dniu 26 sierpnia 2021r.

13 W dalszej części uzasadnienia Minister podniósł, że zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Stosownie zaś do art. 157 § 1 k.p.a. - organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a., jest organ wyższego stopnia. Zatem w sytuacji zniesienia organu administracji publicznej niezbędne jest ustalenie organu, do którego właściwości sprawy te zostały przekazane i określenie organu wyższego stopnia według nowych przepisów.

14 W niniejszej sprawie Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] był organem administracji w stosunku do którego organem wyższego stopnia jest obecnie Wojewoda.

15 W związku z tym w dniu 11 października 2021 r. - działając na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 157 § 1 k.p.a. - przekazał on Wojewodzie [...] do rozpatrzenia według właściwości ww. wniosek spółki o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] nr [...] z [...] stycznia 1998 r.

16 Minister dodał, że stwierdzenie bezczynności organu administracji publicznej może nastąpić po bezspornym ustaleniu, że organ ten nie załatwił sprawy w terminie wynikającym z art. 35 lub z art. 36 k.p.a.

17 Natomiast w przedmiotowym stanie faktycznym pismem z 11 października 2021r. przekazał on złożony do niego wniosek do organu właściwego w celu merytorycznego rozpoznania - zatem nie można uznać, że pozostaje w bezczynności.

18 Zaś ustosunkowując się do zarzutów skargi podkreślił, że wbrew twierdzeniu profesjonalnego pełnomocnika, wniosek spółki [...] S.A. [...], reprezentowanej przez r. pr. K. W., o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] nr [...] z [...] stycznia 1998 r., nie mógł zostać rozpatrzony przez organ, do którego wniosek wpłynął - ponieważ wniosek ten został złożony do organu niewłaściwego rzeczowo.

19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

20 Zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli jej przedmiotem jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania - taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie.

21 Poza tym skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżąca bowiem, przed wniesieniem skargi do Sądu, pismem z 14 września 2021 r. złożyła ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a.

22 Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, że skarga nie jest uzasadniona.

23 Zgodnie z treścią art. 35 § 1 i 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca,

24 a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia spraw.

25 Podnieść również należy, iż zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, jak również zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia - stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.

26 Bezczynność organu administracji publicznej ma zatem miejsce nie tylko wówczas, gdy w ustawowym ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności

27 w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.

28 W niniejszej sprawie spółka [...] S.A. [...], reprezentowana przez radcę prawnego K. W., wystąpiła do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z [...] stycznia 1998 r. nr [...], a następnie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu dotyczącą postępowania w tej sprawie - wnosząc o zobowiązanie Ministra do wydania decyzji merytorycznej w przedmiotowej sprawie oraz o stwierdzenie, że dopuścił się on bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

29 Sąd oddalił powyższą skargę - bowiem nie mógł zobowiązać Ministra Rozwoju i Technologii do rozpoznania tego wniosku.

30 Jak wynika bowiem z treści odpowiedzi na skargę, jest on organem niewłaściwym rzeczowo do merytorycznego rozpoznania tego wniosku - o czym skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, powinna wiedzieć. Dlatego też przekazał on sprawę do rozpatrzenia przez organ właściwy rzeczowo - Wojewodę [...].

31 Skoro zaś Minister nie mógł merytorycznie rozpoznać tego wniosku - to nie mógł też pozostawać w bezczynności polegającej na nierozpoznaniu go w terminie ustawowym i co za tym idzie - braku wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] nr [...] z [...] stycznia 1998 r.

32 Mając powyższe na uwadze Sąd podzielił stanowisko Ministra Rozwoju i Technologii, że jego działalność w załatwieniu tej sprawy nie nosiła znamion bezczynności.

33 W związku z tym Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.