Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2020 r., I SA/Wa 2215/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2020 r., I SA/Wa 2215/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) WSA Anna Falkiewicz-Kluj Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2020 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 I SA/Wa 2215/19 UZASADNIENIE

3 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] sierpnia 2019 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. J. , utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. z [...] czerwca 2019 r. nr [...] w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt Z. B. w domu pomocy

4 społecznej.

5 Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym

6 sprawy:

7 Wójt Gminy G. decyzją z [...] czerwca 2019 r. ustalił dla A. J.

8 wysokość odpłatności za pobyt matki - Z. B. w Domu Pomocy

9 Społecznej w C. Filia w R. - w kwocie [...] zł miesięcznie, od [...]

10 marca 2019 r. na okres pobytu matki - do [...] maja 2019 r. (pkt 1) oraz w kwocie

11 [...] zł miesięcznie, od [...] czerwca 2019 r., na okres pobytu matki - bezterminowo

12 (pkt 2), a także nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

13 A. J. wniosła odwołanie od powyższej decyzji.

14 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając sprawę stwierdziło, że

15 decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Organ odwoławczy wskazał, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 12

16 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1508 ze zm.). Powołana

17 ustawa w art. 60 ust. 1 wprowadza generalną zasadę, zgodnie z którą pobyt w domu

18 pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu

19 utrzymania mieszkańca. Opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej ustala w

20 drodze decyzji wójt (burmistrz, prezydent miasta) gminy właściwej dla osoby

21 kierowanej do domu pomocy społecznej (art. 59 ust. 1 ustawy). Średni miesięczny

22 koszt utrzymania w domu pomocy społecznej ustalają jednoosobowe organy

23 wykonawcze jednostki samorządowej prowadzącej dom, zgodnie z art. 60 ust. 2

24 ustawy. Jednocześnie w art. 61 ust. 1 pkt 1-3 powołanej ustawy określone zostały

25 osoby zobowiązane do wnoszenia opłat za pobyt w domu pomocy społecznej. Są

26 nimi w kolejności: mieszkaniec domu pomocy społecznej, a w przypadku osób

27 małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, małżonek, zstępni przed wstępnymi oraz gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy

28 społecznej. W przepisie art. 61 ust. 2 pkt 1-3 ustawy wskazano reguły, według

29 których są ustalane opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, które powinny

30 wnosić zobowiązane podmioty oraz granice swobody określania wysokości tych

31 opłat. Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy, opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej

32 wnoszą:

33 mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku

34 osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70%

35 tego dochodu;

36 małżonek, zstępni przed wstępnymi - zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103

37 ust. 2:

38 w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium,

39 w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż

40 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu

41 pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium

42 dochodowego na osobę w rodzinie;

43 gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej - w

44 wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej

45 a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pkt 1 i 2.

46 SKO w [...] podkreśliło, że z powyższego przepisu wprost wynika, że obowiązek partycypowania w kosztach utrzymania krewnego skierowanego do domu pomocy społecznej, przez osoby wymienione w art. 61 ust. 2 pkt 2 ustawy, jest zależny

47 wyłącznie od ich sytuacji dochodowej, nie zaś od ponoszonych wydatków czy

48 rzeczywistych możliwości finansowych. Z obowiązku tego zwolnieni są małżonek,

49 zstępni i wstępni, których dochód nie przekracza 300% kryterium dochodowego

50 osoby samotnie gospodarującej lub 300% kryterium dochodowego na osobę w

51 rodzinie. Kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż

52 300% tego kryterium (odpowiednio osoby samotnie gospodarującej lub osoby w

53 rodzinie). Wysokość obciążeń osoby spełniającej kryterium dochodowe określone w

54 art. 61 ust. 2 pkt 2 ustawy zależna jest więc od tego, o ile jej dochód przekracza

55 kwotę kryterium dochodowego, opłata bowiem nie może być wyższa od tej nadwyżki.

56 SKO w [...] przytoczyło art. 8 ust. 3 i ust. 4 ustawy o pomocy społecznej i

57 podkreśliło, że z akt sprawy wynika, iż to właśnie wysokość dochodu - zgodnie z

58 definicją ustawową - osiąganego w rodzinie odwołującej się stanowiła podstawę do

59 ustalenia wysokości obciążenia jej kosztami pobytu matki - Z. B. w

60 DPS. Organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił dochód rodziny, jej strukturę oraz ustawowe kryterium dochodowe rodziny. Po ustaleniu decyzją kwot odpłatności,

61 dochód na osobę w rodzinie nie będzie niższy niż 300% kryterium dochodowego na

62 osobę w rodzinie.

63 Organ odwoławczy zaznaczył, że obowiązki zstępnego osoby skierowanej do domu pomocy społecznej uzależnione są zgodnie z art. 61 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy

64 społecznej wyłącznie od jego sytuacji dochodowej. Sposób liczenia dochodu jest

65 ściśle określony przez ustawodawcę i brak jest w tym zakresie - jak oczekuje strona - swobody organu. Okoliczności dotyczące sytuacji osobistej, rodzinnej, finansowej odwołującej się nie mają znaczenia dla ustalenia obowiązku ponoszenia opłaty przez zobowiązaną. Mogą natomiast stanowić podstawę do wydania przez organ decyzji o zwolnieniu z ponoszenia w całości lub w części ustalonej opłaty na podstawie art. 64 powołanej ustawy. SKO wskazało, że postępowanie o zwolnienie z opłaty jest postępowaniem odrębnym od postępowania o ustalenie obowiązku ponoszenia

66 opłaty i jej wysokości. Odrębność polega na tym, że najpierw musi istnieć

67 prawomocnie orzeczony obowiązek, a dopiero potem możliwe jest zwolnienie z tego obowiązku. Z chwilą zatem, kiedy decyzja ustalająca wysokość opłaty za pobyt matki w DPS stanie się ostateczna, odwołująca się może wystąpić do organu pierwszej

68 instancji z wnioskiem o zwolnienie jej w całości lub w części z ustalonej opłaty. Organ pierwszej instancji zobowiązany będzie rozpatrzyć wniosek i wydać odrębną decyzję

69 na podstawie art. 64 ustawy.

70 SKO w [...] wskazało ponadto, że ustawa o pomocy społecznej w odniesieniu do odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej nie nakazuje ustalenia obowiązku wszystkich osób zobowiązanych w jednym postępowaniu i w jednej decyzji, nie

71 formułuje bowiem, tzw. współuczestnictwa materialnego. Zarzut niezawiadomienia odwołującej się o postępowaniach toczących się w sprawie ustalenia opłaty za pobyt

72 matki w DPS dla jej rodzeństwa jest więc niezasadny, nie była ona bowiem stroną w toczących się postępowaniach. Organ przeprowadził odrębne postępowania w

73 stosunku do każdego z rodzeństwa odwołującej się - H. M., A. P. oraz R. B. i w odrębnych dla każdego z nich decyzjach, które znajdują się w aktach sprawy wraz z ustaleniami dotyczącymi wysokości dochodu, zwolnił każdego z nich z ponoszenia kosztów odpłatności za pobyt matki w DPS, z uwagi, że ich dochód nie przekracza 300% kryterium dochodowego.

74 Skarga na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

75 Warszawie wniosła A. J. zarzucając naruszenie:

76 prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 12

77 marca 2014 r. o pomocy społecznej, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na nieprzyjęciu okoliczności, że dochód małżonka skarżącej jest istotny tylko dla

78 określenia, czy dochód na osobę w rodzinie jest wyższy niż 300% kryterium

79 dochodowego na osobę w rodzinie oraz, czy skarżąca jest zobowiązana do

80 wniesienia opłat i dochód małżonka nie powinien być uwzględniany przy ustaleniu

81 wysokości należnej opłaty, a w konsekwencji na przyjęciu, że podstawę ustalenia

82 wysokości opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej winna stanowić wyłącznie

83 kwota dochodu osoby zobowiązanej do wniesienia opłaty, pomniejszona o kwotę odpowiadającą 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, a nie kwota

84 dochodu na osobę pomniejszona o kwotę odpowiadającą 300% kryterium

85 dochodowego na osobę w rodzinie,

86 prawa materialnego, tj. art. 103 ust. 2 i art. 104 ust. 3 w zw. z art. 107 ust. 1

87 ustawy o pomocy społecznej i w zw. z art. 8, 7, 77 i 107 kpa, przez ich

88 niezastosowanie i brak uwzględnienia wysokości wydatków i dochodów skarżącej

89 zarówno podczas ustalania w drodze umowy wysokości wnoszonej przez niego

90 opłaty za pobyt matki skarżącej w domu pomocy społecznej, jak i przy wydawaniu

91 decyzji o ustaleniu odpłatności, mimo uprzedniego przeprowadzenia wywiadu środowiskowego służącego ustaleniu sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i

92 majątkowej zobowiązanego, a w konsekwencji nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego;

93 prawa materialnego, tj. art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej przez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że obliczając dochód rodziny skarżącej na

94 podstawie tego przepisu nie można uwzględniać wydatków gospodarstwa domowego i innych wydatków;

95 prawa materialnego, tj. art. 64 pkt 2 w/w ustawy przez jego niezastosowanie i brak zastosowania wobec skarżącej dobrodziejstwa wynikających z tego przepisu mimo występowania w sprawie przypadku szczególnie uzasadnionego, polegającej

96 rozpoznanej u syna i synowej choroby nowotworowej oraz stwierdzonej u małżonka [...], wymagających znacznych nakładów finansowych związanych z leczeniem i stosowaniem specjalistycznej diety;

97 prawa materialnego, tj. art. 59, art. 61 i art. 64 ustawy o pomocy społecznej,

98 poprzez ustalenie opłaty za pobyt matki bez wszechstronnego rozważenia sytuacji majątkowej i finansowej wszystkich zobowiązanych do alimentacji członków rodziny;

99 prawa procesowego, tj. art. 61 ust. 1 ustawy w zw. z art. 61 § 4 kpa w zw. z art. 28 kpa w zw. z art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 7 kpa, poprzez niezawiadomienie skarżącej o postępowaniach prowadzonych względem rodzeństwa skarżącej, czym nie

100 zapewniono skarżącej czynnego udziału, uniemożliwiono jej wypowiedzenie się co

101 do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w sprawach

102 dotyczących jej rodzeństwa;

103 art. 11 kpa, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na niewyjaśnieniu skarżącej przesłanek, jakimi kierował się organ pierwszej instancji, obciążając

104 skarżącą pełną odpłatnością za pobyt matki w DPS, przy jednoczesnym braku

105 partycypacji dwóch sióstr i brata w obowiązku ponoszenia kosztów utrzymania matki

106 Z. B. oraz całkowitym pominięciu okoliczności, iż skarżąca wraz z

107 małżonkiem proponowali wymienionej stałe przebywanie w K. P. w

108 lokalu mieszkalnym skarżącej i małżonka.

109 W uzasadnieniu skargi przytoczono argumenty na poparcie podnoszonych zarzutów i wniesiono o uchylenie zaskarżonych decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz należyte ustosunkowanie się do wniosku skarżącej złożonego w

110 trybie art. 64 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, ewentualnie zmianę zaskarżonej

111 decyzji i obciążenie skarżącej opłatą w kwocie [...] zł miesięcznie oraz zasądzenie

112 kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca wniosła ponadto o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadka w osobie J. J. zam. ul. [...] K. P. na okoliczność osiąganych dochodów, ponoszonych wydatków, sytuacji osobistej i majątkowej skarżącej, pomocy świadczonej na rzecz córki i zięcia - u których rozpoznano nowotwór.

113 W piśmie z dnia 8 listopada 2019 r. skarżącą wniosła ponadto wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z aktu notarialnego Rep. [...] z

114 [...] marca 2012 r. i odpisu księgi wieczystej nr [...] na okoliczność posiadania przez Z. B. gospodarstwa domowego z zabudowaniami, przekazanego na rzecz syna S. B. z zapewnieniem sobie dożywotniej służebności mieszkania i dożywotniego użytkowania [...] działki gruntu i sprawowania opieki nad matką przez obdarowanego z tytułu umowy przekazania.

115 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o

116 jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

117 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

118 Zdaniem Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

119 Art. 60 ust 1. ustawy o pomocy społecznej stanowi , że pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania.

120 Zgodnie z art. 59 ust 1 ustawy o pomocy społecznej organ gminy właściwej dla tej

121 osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej wydaje decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej.

122 Stosownie zaś do treści art. 61 ust. 1 obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności:

123 mieszkaniec domu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka,

124 małżonek, zstępni przed wstępnymi,

125 gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej

126 - przy czym osoby i gmina określone w pkt 2 i 3 nie mają obowiązku wnoszenia

127 opłat, jeżeli mieszkaniec domu ponosi pełną odpłatność.

128 Art. 61 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej określa wysokość opłat za pobyt w domu pomocy społecznej wnoszonej przez poszczególne podmioty zobowiązane wskazując, iż opłatę tą ponoszą:

129 mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70% swojego dochodu, a w przypadku

130 osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70%

131 tego dochodu;

132 małżonek, zstępni przed wstępnymi - zgodnie z umową zawartą w trybie art. 103

133 ust. 2:

134 w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% tego kryterium,

135 w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż

136 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu

137 pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300% kryterium

138 dochodowego na osobę w rodzinie.

139 gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej -

140 w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pkt 1 i 2.

141 Nadto w ust. 3 tego samego artykułu ustawodawca wskazał, iż w przypadku niewywiązywania się osób, o których mowa w ust. 2 pkt 1, 2 i 2a, z obowiązku

142 opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej, opłaty te zastępczo wnosi gmina, z

143 której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej. Gminie przysługuje

144 prawo dochodzenia zwrotu poniesionych na ten cel wydatków.

145 Dalej art. 64 ustawy o pomocy społecznej wskazuje na przesłanki zwolnienia osób zobowiązanych do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej częściowo lub w całości.

146 W świetle powyższych regulacji oczywistym jest, iż przewidziany w art. 61 ust. 1

147 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, obowiązek wnoszenia

148 opłat za pobyt w domu pomocy społecznej musi być skonkretyzowany i zindywidualizowany w stosunku do każdej z osób, które miałyby takie opłaty ponosić. Co do zasady konkretyzacja taka powinna nastąpić w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, a zastępcze ponoszenie opłat przez gminę, o którym mowa w art. 61 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej może mieć miejsce jedynie w sytuacji, w której osoby, na które obowiązek wnoszenia opłat

149 został nałożony w drodze decyzji lub które podjęły się wnoszenia takiej opłaty na podstawie umowy, nie wywiązują się z tego obowiązku (por. wyroki Naczelnego

150 Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 204/10 i z 30 października 2012 r., sygn. akt I OSK 653/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

151 W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że prawidłowy sposób ustalenia przedmiotowej opłaty winien polegać na obliczeniu wysokości dochodu na osobę w rodzinie podmiotu zobowiązanego w sposób określony w art. 6

152 pkt 3 u.p.s., to jest poprzez podzielenie sumy dochodów członków rodziny przez ilość jej członków, a następnie odjęciu od tej kwoty sumy odpowiadającej 300% kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Wynik powyższego działania matematycznego (o ile stanowi liczbę dodatnią) stanowić będzie górną granicę opłaty, jaką obciążyć

153 można daną osobę zobowiązaną (por. np. prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z

154 dnia 8 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Po 884/12, wyrok NSA z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 2820/16).

155 Ratio legis regulacji zawartej w art. 61 u.p.s. jest ustalenie wysokości opłaty

156 stosownie do wysokości dochodów, którymi dysponuje osoba zobowiązana w ramach rodziny, w której funkcjonuje, a nie dochodów własnych tej osoby. Nie oznacza to zdaniem Sądu, że osobami zobowiązanymi do ponoszenia

157 opłat za pobyt w domu pomocy społecznej będą osoby niewymienione w art. 61 ust.

158 1 pkt 2 u.p.s.

159 Ponadto, w orzecznictwie zwrócono uwagę na to, że cytowany przepis art. 61 u.p.s. skorelowany jest z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego np. w zakresie subsydiarności obowiązku ponoszenia opłaty przez kolejne, wymienione w tym przepisie osoby, czy przesłanek ustalania wysokości opłaty (por. art. 129, 132 k.r.o.

160 oraz wyrok NSA z dnia 20 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 3029/13). W doktrynie

161 podkreśla się, że przy ustalaniu możliwości majątkowych zobowiązanego (np. w myśl art. 129 k.r.o.) należy uwzględnić jego sytuację rodzinną (por. np. G. J.,

162 Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Pokrewieństwo i powinowactwo. Komentarz do art.

163 617- 1441, Warszawa 2014, Komentarz do art. 129, pkt 3). Dlatego,

164 również w rozpatrywanym przypadku powinno się wziąć pod uwagę sytuację

165 rodzinną osoby zobowiązanej do poniesienia opłaty, a nie indywidualny dochód tej

166 osoby w oderwaniu od dochodu, którym rzeczywiście dysponuje (tj. dochodu

167 uzyskiwanego w ramach rodziny, w której funkcjonuje).

168 Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy Sąd zwraca uwagę, że

169 opłatą za pobyt w domu pomocy społecznej obciążono w pierwszej kolejności Z. B. Z uwagi, na to że nie mogła ona pokryć całej

170 opłaty za pobyt w placówce opiekuńczej, obowiązkiem tym obciążono między innymi

171 jedną z jej córek A. J. . Okolicznością bezsporną jest , że wysokość

172 należnej od niej opłaty należało obliczyć w oparciu o art. 61 ust. 2 pkt 2 lit. b u.p.s.,

173 gdyż skarżąca prowadzi wraz z mężem dwuosobowe gospodarstwo domowe. W tym

174 celu należało zsumować dochody wyżej wymienionych osób, co też organ

175 prawidłowo uczynił , a następnie należało dochód ten podzielić na 2. W ten sposób otrzymany dochód na osobę w rodzinie osoby zobowiązanej do uiszczenia opłaty

176 został prawidłowo wyliczony na kwotę [...] zł. Od otrzymanej w ten sposób

177 kwoty przypadającej na osobę w rodzinie należało odjąć trzykrotność kryterium dochodowego na osobę w rodzinie ustalonego na podstawie odrębnych przepisów,

178 które wynosi [...] zł. . Otrzymany wynik - [...] zł to maksymalna kwota, jaką organ mógł obciążyć skarżącą w związku z pobytem jej matki w domu pomocy społecznej

179 Tym samym zarzut skargi dotyczący wadliwości wyliczenia dokonanego przez organ, sąd uznał za nieuzasadniony.

180 Analiza treści wskazanych wyżej przepisów prawa prowadzi ponadto do wniosku, że

181 ma rację organ , iż obowiązki zstępnego osoby skierowanej do Domu Pomocy

182 Społecznej uzależnione są wyłącznie od jego sytuacji dochodowej. Sposób liczenia

183 dochodu jednoznacznie określony bez możliwości ingerencji interpretacyjnej organu. Sytuacja osobista, rodzinna i finansowa Skarżącej nie może mieć zatem istotnego

184 znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Postępowanie o zwolnienie z opłaty jest natomiast postępowaniem odrębnym od postępowania o ustalenie obowiązku ponoszenia opłaty i jej wysokości. Jest to oczywiste wobec konieczności istnienia prawomocnego orzeczenia o obowiązku, przed zwolnieniem od tego obowiązku. To

185 zaś oznacza, że możliwość zwolnienia w całości lub w części z ustalonej opłaty zaistnieje z chwilą uostatecznienia się decyzji ustalającej wysokość opłaty.

186 Poza sporem jest także, że ustawa o pomocy społecznej w odniesieniu do

187 odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej nie nakazuje ustalenia obowiązku wszystkich zobowiązanych w jednym postępowaniu i w jednej decyzji. W sprawie niniejszej organ przeprowadził odrębne postępowania w stosunku do każdego z rodzeństwa Skarżącej i rozstrzygnął o ich obowiązku.

188 Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia

189 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1384 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.