Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2014 r., I SA/Wa 1637/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2014 r., I SA/Wa 1637/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.) WSA Iwona Maciejuk Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nabycia przez gminę mienia Skarbu Państwa z dniem 1 stycznia 1999 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] znak [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, na podstawie podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – dalej: k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania Wójta Gminy [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] stwierdzającej nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę A. własności części nieruchomości położonej w gminie A. w W., przy ul. [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, objętej księgą wieczystą KW nr [...] – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

3 Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

4 Wojewoda [...] działając na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.) decyzją z dnia [...] znak: [...] stwierdził nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę A. własności części nieruchomości położonej w gminie A., w W., przy ul. [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, objętej księgą wieczystą KW nr [...].

5 Decyzją z dnia [...] znak: [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, po rozpatrzeniu odwołania Wójta Gminy A., uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, wskazując na brak właściwego zbadania i udokumentowania przesłanki władztwa publicznoprawnego nad przedmiotową nieruchomością.

6 Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda [...] stwierdził nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę A. własności części nieruchomości położonej w gminie A., w W., przy ul. [...] oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, objętej księgą wieczystą KW nr [...].

7 Od decyzji tej odwołanie wniósł Wójt Gminy A., wskazując iż przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez Skarb Państwa w wyniku podziału zatwierdzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 1948 r. o podziale nieruchomości na obszarach miast i niektórych osiedli (Dz. U. z 1948 r. Nr 35, poz. 240), oraz że Starosta [...] prowadzi w tym zakresie postępowanie zmierzające do uregulowania własności Skarbu Państwa na działce nr [...].

8 W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.

9 Z treści mapy sytuacyjnej do celów prawnych przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] pod nr [...], odpisu zupełnego księgi wieczystej KW nr [...] z dnia [...] oraz postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] sygn. akt: [...] o stwierdzeniu nabycia praw do spadku po R. P. wynika, że w dniu [...] nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha (oznaczona uprzednio jako działka nr [...] o pow. [...] ha), stanowiła współwłasność M. J.,T. G. i L. M. Przedmiotowa nieruchomość w dniu [...] nie była własnością Skarbu Państwa ani jednostek samorządu terytorialnego.

10 Organ wskazał, że na podstawie uchwały Nr [...] Rady Narodowej Miasta [...] z dnia [...] w sprawie zaliczenia dróg do kategorii lokalnych miejskich i gminnych na terenie województwa [...] (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z dnia 15 lutego 1990 r. Nr 7, poz. 40) i załącznika nr [...] do uchwały ul. [...] w W. została zaliczona do kategorii dróg gminnych. Z dniem [...] ulica [...], w oparciu o art. 103 ust. 2 ustawy przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną stała się drogą gminną. W aktach sprawy znajduje się sporządzona przez uprawnionego geodetę mapa sytuacyjna do celów prawnych, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] pod nr [...], z której wynika, ze działka nr [...] zajęta jest pod drogę. Ponadto na mapie zostało wskazane, że stan działki nr [...] nie uległ zmianie od dnia [...], zaś różnice w zakresie powierzchni przedmiotowej działki wynikają z zastosowania dokładniejszych metod pomiaru i obliczania powierzchni.

11 Organ odwoławczy podkreślił, iż przestrzenny zasięg działania ww. art. 73 ust. 1 w odniesieniu do zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną determinowany jest możliwością zakwalifikowania danego stanu faktycznego z dnia [...] do definicji pasa drogowego (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych), jako urządzenia technicznego, stanowiącego zorganizowaną całość funkcjonalną, podporządkowaną utrzymaniu i eksploatacji ciągów ruchu pojazdów i pieszych. O przestrzennych granicach zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną rozstrzyga zatem stan jej urządzenia w dniu [...], bądź sposób korzystania z niej. W przypadku dróg publicznych od dawna istniejących, granice zajęcia pod drogę odpowiadają granicom jej urządzenia w ramach normatywnie zdefiniowanego pasa drogowego, a więc jezdnie wraz z poboczami, zatokami, ciągami dla pieszych, rowami odwadniającymi i pasem izolacyjnym.

12 Następnie organ odwoławczy, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, wyjaśnił, że udokumentowanie władania oznacza wykazanie, iż na nieruchomości były wykonywane prace m.in. związane z utrzymaniem drogi, jej konserwacją, modernizacją, odśnieżaniem (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1471/2007, publ.: LexPolonica 1972653).

13 Organ odwoławczy podkreślił, że z protokołu z rozprawy i oględzin z dnia [...] wynika, iż nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha zajęta w części pod drogę asfaltową, a w części porośnięta trawą, była w publicznoprawnym władaniu Gminy A. od [...] do chwili obecnej, co potwierdzają zeznania świadków: A.L., A.D., B. W. J.S., J.S. i T.G. Władztwo to polegało na utrzymaniu w należytym stanie technicznym ulicy [...], w tym na odśnieżaniu, modernizacji nawierzchni drogi i oświetleniu ulicy. Z ww. protokołu z dnia [...] oraz materiału poglądowego w postaci zdjęć fotograficznych na płycie CD wynika, iż na działce nr [...] znajduje się sześć słupów energetycznych, oświetlenie i znak drogowy.

14 Organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.), także w wersji obowiązującej w 1998 r., wodociągi i zaopatrzenie w wodę, kanalizację i energię elektryczną należy do zadań własnych gminy. Wykonując te zadania, o czym świadczą urządzenia do tego przeznaczone, gmina musiała wykonywać co najmniej władztwo faktyczne nad nieruchomością (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 2059/09). W ocenie organu odwoławczego powyższe okoliczności oraz dokumenty zgromadzone w sprawie należycie potwierdzają i dokumentują sprawowanie w dniu [...] władztwa publicznoprawnego nad ul. [...].

15 Odnosząc się natomiast do kwestii nabycia przedmiotowej nieruchomości przez Skarb Państwa w wyniku podziału zatwierdzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 1948 r. o podziale nieruchomości na obszarach miast i niektórych osiedli (Dz. U. z 1948 r. Nr 35, poz. 240) organ odwoławczy wyjaśnił, iż bezpłatne odstąpienie nieruchomości na rzecz gminy (Skarbu Państwa) w trybie art. 13 cytowanej ustawy mogło nastąpić przez każdą czynność prawną bez względu na jej charakter, o ile zachowana została forma aktu notarialnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt: I OSK 1919/07, opubl.: LEX nr 526067). Z uwagi na brak w aktach sprawy aktów notarialnych dotyczących bezpłatnego odstąpienia przedmiotowej nieruchomości na rzecz gminy lub Skarbu Państwa oraz prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] w Ł. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia [...] Nr Dz. Kw. [...] oddalające wniosek Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Starostę [...], o wpis prawa własności na rzecz Skarbu Państwa w księdze wieczystej KW nr [...] obejmującej działkę nr [...] (poprzednio działkę nr [...]), organ odwoławczy uznał zarzut skarżącego za niezasadny. Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361) domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.

16 Skargę na powyższą decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Gmina A., wnosząc o jej uchylenie.

17 Skarżąca zarzuciła:

18 1) naruszenie przepisów postępowania:

19 - art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez niezawieszenie postępowania, pomimo występowania zagadnienia wstępnego - postępowania o uregulowanie własności Skarbu Państwa działki nr [...] prowadzonego przez Starostę [...] pod nr [...], co istotnie wpłynęło na wynik postępowania,

20 - art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego i prawnego sprawy wpływającego na stan prawny działki o nr [...],

21 - art. 85 § 1 k.p.a. poprzez ustalenie, że oględziny nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], dokonane bez geodezyjnego wyznaczenia działki na gruncie przed oględzinami, stanowi dowód władztwa Skarbu Państwa nad całością tej działki oraz dowód wykorzystywania całego obszaru tej nieruchomości w dniu [...] na pas drogowy w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych,

22 - art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie przez organ drugiej instancji zarzutu braku wyznaczenia geodezyjnego granic działki nr [...] przed oględzinami, co miało istotny wpływ na wynik sprawy,

23 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez jego błędną wykładnię w wyniku uznania, że jest możliwa kwalifikacja nieruchomości jako pas drogowy w wyniku oględzin dokonanych bez wyznaczenia geodezyjnego tej nieruchomości na gruncie.

24 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

26 Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

27 Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

28 W ocenie Sądu skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.

29 Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.

30 Jak słusznie zauważył organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, powołany przepis określa przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest nabycie przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. prawa własności gruntów. Przesłanki te to zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną, władanie nią w dniu 31 grudnia 1998r. przez Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego oraz nie przysługiwanie Skarbowi Państwa lub jednostce samorządu terytorialnego prawa własności do nieruchomości.

31 Podkreślić należy, że przesłanki określone w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. muszą być spełnione łącznie, a niespełnienie chociażby jednej z nich wyklucza możliwość nabycia przez Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego z dniem 1 stycznia 1999r. prawa własności nieruchomości, na podstawie tego przepisu.

32 Z dokumentów zebranych w aktach sprawy, tj. mapy sytuacyjnej do celów prawnych przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] pod nr [...], odpisu zupełnego księgi wieczystej KW nr [...] z dnia [...] oraz postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] sygn. akt: [...] o stwierdzeniu nabycia praw do spadku po R.P. wynika, że w dniu [...] nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha (oznaczona uprzednio jako działka nr [...] o pow. [...] ha), stanowiła współwłasność M.J., T. G. i L. M. Powyższa nieruchomość w dniu [...] nie stanowiła własności Skarbu Państwa ani jednostek samorządu terytorialnego. Oznacza to, że pierwsza z przesłanek określonych w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. została spełniona.

33 Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie uregulowania własności spornej działki na rzecz Skarbu Państwa przed Starostą [...] znak [...], jak również fakt, że Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę [...] wystąpił do Sądu Rejonowego dla [...] w [...] z wnioskiem o stwierdzenie nabycia przez Skarb Państwa własności ww. nieruchomości w drodze zasiedzenia z dniem [...]. W ocenie Sądu nie zaistniały podstawy do zawieszenia przez organ postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ani też zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego przez Sąd, w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

34 Należy przy tym podzielić pogląd organu, że z uwagi na fakt, iż w aktach sprawy brak jest aktów notarialnych dotyczących bezpłatnego odstąpienia przedmiotowej nieruchomości na rzecz gminy lub Skarbu Państwa oraz wydane zostało prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] w [...][...] Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia [...], Nr Dz. Kw. [...] oddalające wniosek Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Starostę [...], o wpis prawa własności na rzecz Skarbu Państwa w księdze wieczystej KW nr [...] obejmującej działkę nr [...] (poprzednio działkę nr [...]), nie można uznać, aby wykazano, iż Skarb Państwa nabył ww. nieruchomość w wyniku podziału zatwierdzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 1948 r. o podziale nieruchomości na obszarach miast i niektórych osiedli (Dz. U. z 1948 r. Nr 35, poz. 240).

35 Badając kwestię zajęcia przedmiotowej nieruchomości pod drogę w pierwszej kolejności wskazać należy, że powołana ustawa z dnia 13 października 1998 r. nie zawiera definicji drogi publicznej. W związku z tym należy w tym względzie odnieść się do ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 260 ze zm.). W rozumieniu art. 1 tej ustawy za drogę publiczną może być uznana droga spełniająca dwa wymienione w tym przepisie warunki. Po pierwsze, musi to być droga zaliczona na podstawie ustawy o drogach publicznych do jednej z kategorii dróg. Po drugie, zaś z drogi tej może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w ustawie lub innych przepisach szczególnych.

36 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że zawarte w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. sformułowanie – nieruchomości zajęte pod drogi publiczne – oznacza nieruchomości, na których urządzono drogę, którą następnie zaliczono do odpowiedniej kategorii dróg publicznych, przy czym fakt ten musiał mieć miejsce przed dniem 1 stycznia 1999 roku.

37 W rozpoznawanej sprawie – zdaniem Sądu organy obu instancji prawidłowo uznały, że w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. umożliwiające wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Gminę prawa własności przedmiotowej nieruchomości, jako nieruchomości zajętej pod drogę publiczną ul. [...] w miejscowości W., gmina A.

38 Zaznaczyć trzeba, że ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iż działka w dniu [...] pozostawała we władaniu publicznoprawnym i stanowiła fragment ulicy [...] w W., gmina A. Fakt ten wynika z uchwały nr [...] Rady Narodowej Miasta [...] z dnia [...] w sprawie zaliczenia dróg do kategorii lokalnych miejskich i gminnych na terenie województwa [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] Nr [...], poz.[...]) i załącznika do tej uchwały. Zgodnie z powyższymi dokumentami z dniem [...] ulica [...] w W., gmina A. na podstawie art. 103 ust. 2 ustawy przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, stała się drogą gminną.

39 Zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. drogi lokalne miejskie z dniem 1 stycznia 1999r. zostały zaliczone do kategorii dróg publicznych gminnych.

40 Z powołanej już wcześniej mapy sytuacyjnej do celów prawnych, sporządzonej przez uprawnionego geodetę, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] pod nr [...] wynika, że działka nr [...] jest zajęta pod drogę. Na mapie tej wskazano, że stan działki nie uległ zmianie od [...], różnice w zakresie powierzchni wynikają z zastosowania dokładniejszych metod pomiaru i obliczania powierzchni.

41 Odnosząc się z kolei do zaistnienia przesłanki władztwa publicznoprawnego na przedmiotowej działce, należy wskazać, że pojęcia "władania" nieruchomością w rozumieniu art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. nie należy utożsamiać z instytucją posiadania.

42 Dla spełnienia przesłanki władztwa w rozumieniu art. 73 istotne jest jedynie to, by jednostka samorządu terytorialnego, poprzez swoje jednostki organizacyjne wykonywała faktyczne czynności w odniesieniu do nieruchomości zajętej pod drogę publiczną związane z utrzymaniem jej nawierzchni, zapewnieniem przejezdności naprawami, remontami itp., a nie posiadaniem nieruchomości w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego, czy też na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami.

43 W niniejszej sprawie, fakt sprawowania przez Gminę władztwa nad drogą w dniu [...] potwierdzają zeznania świadków A. L., A. D., B. W., J.S., J. S. i T. G. oraz protokół oględzin i rozprawy (w trakcie której zeznawali ww. świadkowie) z dnia [...]. Z powyższych dowodów niewątpliwie wynika, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha, zajęta w części pod drogę asfaltową, a w części porośnięta trawą, była w publicznoprawnym władaniu Gminy A. od lat [...] do chwili obecnej. Władztwo to polegało na utrzymaniu w należytym stanie technicznym ulicy [...] w W., gmina A., w tym na odśnieżaniu, modernizacji nawierzchni drogi i oświetleniu ulicy. Z powołanego protokołu oględzin nieruchomości z dnia [...], a także materiału fotograficznego na płycie CD wynika, że na przedmiotowej działce nr [...] znajduje się sześć słupów energetycznych, oświetlenie i znak drogowy. Gmina A. wykonując zadania własne, do jakich należą m.in. wodociągi i zaopatrzenie w wodę, kanalizację i energię elektryczną, musiała wykonywać co najmniej władztwo faktyczne nad nieruchomością.

44 Skoro zatem przedmiotowa działka, stanowiła w dniu [...] własność osoby fizycznej oraz zajęta była w tej dacie pod drogą publiczną – gminną i pozostawała we władaniu publicznoprawnym, to stosownie do art. 73 ust. 1 powołanej ustawy stała się ona z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. własnością gminy, na terenie której jest położona – w tym wypadku gminy A., w trybie określonym w art. 73 ust. 1 ww. ustawy.

45 Powyższe oznacza, że kwestionowana przez skarżącą decyzja nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów procedury administracyjnej.

46 W ocenie Sądu organy obu instancji, w sposób wyczerpujący przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, stosownie do reguł określonych w 7 i 77 § 1 k.p.a., szczegółowo zbadały i rozważyły argumenty przedstawione przez stronę, jak również podjęły wszelkie kroki niezbędne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a.

47 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.