Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2019 r., IV SAB/Wa 266/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2019 r., IV SAB/Wa 266/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w R. w przedmiocie rozpoznania sprawy postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 A. K. (dalej jako skarżący) pismem z 16 lutego 2019 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w R. w przedmiocie rozpoznania sprawy. Komendant wniósł o odrzucenie skargi.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

4 Skarga podlega odrzuceniu.

5 Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – zwaną dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

6 1) decyzje administracyjne;

7 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

8 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

9 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

10 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

11 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

12 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

13 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

14 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

15 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

16 W świetle treści art. 3 § 2a P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także

17 w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 K.p.a. Ponadto, z art. 3 § 3 P.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach,

18 w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

19 Skarga na bezczynność dopuszczalna jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.

20 Przedmiotem skargi skarżący uczynił bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w R. w sprawie prowadzonego postępowania przygotowawczego nr [...] o przestępstwo oszustwa - art. 286 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U.2018.1600), dalej k.k.

21 Jak wynika z akt sprawy postępowanie dochodzeniowe wszczęto, prowadzono i zakończono na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U.2018.1987), dalej k.p.k.

22 Zgodnie z art. 325b § 1 pkt 3 K.p.k. dochodzenie prowadzi się w sprawach o przestępstwa należące do właściwości sądu rejonowego m.in. w art. 286 § 1 i 2 k.k. Stosownie do art. 325a § 1 K.p.k. dochodzenie prowadzi Policja, lub organy, o których mowa w art. 312, chyba że prowadzi je prokurator. Zgodnie z art. 325e § 1 zdanie pierwsze k.p.k. postanowienia o wszczęciu dochodzenia, odmowie wszczęcia dochodzenia, umorzeniu dochodzenia i wpisaniu sprawy do rejestru przestępstw, umorzeniu dochodzenia oraz o jego zawieszeniu wydaje prowadzący postępowanie. Zażalenie na postanowienie o umorzeniu dochodzenia i wpisaniu sprawy do rejestru przestępstw wnosi się do prokuratora właściwego do sprawowania nadzoru nad dochodzeniem. Jeżeli prokurator nie przychyli się do zażalenia, kieruje je do sądu (art. 325e § 4 k.p.k.).

23 W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie miały zastosowanie przepisy kodeksu postępowania karnego. Stosownie do ww. przepisów organami uprawnionymi do działania i ewentualnego załatwienia sprawy były Policja, prokurator i sąd powszechny. W prowadzonym przez Policję postępowaniu nie mogły mieć zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Organ prowadzący dochodzenie nie mógł stosować się do art. 35 i 36 K.p.a., których naruszenie zarzuca skarżący. A zatem, sprawa ze skargi skarżącego, która zarzuca Komendantowi Komisariatu Policji w R. bezczynność w podejmowaniu czynności na skutek ustnego zawiadomienia o przestępstwie z art. 286 § 1 k.k. nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Podkreślić należy jeszcze raz, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie posiadają natomiast kompetencji do rozpatrywania skarg i rozstrzygania spraw w oparciu o kodeks karny czy też kodeks postępowania karnego należących do właściwości sądów powszechnych. Faktem jest że Policja – stosownie do art. 305 § 4 k.p.k. nie poinformowała skarżącego będącego pokrzywdzonym w sprawie o wszczęciu dochodzenia, jednakże wszelkie nieprawidłowości, ewentualnie skargi na czynności podejmowane przez Policję winny być wnoszone do prokuratora nadzorującego dochodzenie, a nie do sądu administracyjnego.

24 Wobec tego, że wniesiona skarga skarżącego nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 P.p.s.a., należało ją odrzucić.

25 W piśmiennictwie podnosi się, że sąd administracyjny odrzuci skargę z uwagi na brak właściwości tego sądu do rozpoznania danej sprawy. Nastąpi to w szczególności wtedy, gdy skarga będzie dotyczyła aktu i czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a.), sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 P.p.s.a.), jak również sprawy objętej właściwością sądów powszechnych (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:]

26 R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. 5, Warszawa, 2017, s. 378-379). Podobne stanowisko prezentowane jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Kr 209/11, Legalis, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2014r., sygn. akt I OSK 3030/13, Legalis).

27 Z tych wszystkich względów wniesiona skarga na bezczynność Komendanta Komisariatu Policji w R., jako niepodlegająca jurysdykcji sądowoadministracyjnej, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny.

28 Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.