Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2019 r., IV SA/Wa 3236/18
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2019 r., IV SA/Wa 3236/18
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.), Protokolant ref. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę
Uzasadnienie
2 |Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 127 § 2 i art. 17 pkt 1 oraz art. |
3 |138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, ze zm.), dalej kpa,|
4 |po rozpatrzeniu odwołania B. K. (dalej określanej jako skarżąca), E. D. i W. B. oraz odwołania Stowarzyszenia [...] od decyzji Zarządu [...] nr [...] z|
5 |dnia [...] marca 2016 r., ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej|
6 |na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z usługami w parterze, garażem podziemnym, zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części |
7 |działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...], utrzymało w mocy decyzję Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. |
8 |W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia przedstawiono następujący stan sprawy. |
9 |Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. M. B. złożyła wniosek o wydanie decyzji ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz |
10 |jego zabudowy dla inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, |
11 |zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...]. |
12 |Zarząd [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...], ustalalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy |
13 |dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, zjazdem oraz |
14 |dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...]. |
15 |Od powyższej decyzji odwołania złożyli B. K., E. D., W. B. i Stowarzyszenie [...]. Skarżący podnieśli, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy |
16 |materialne oraz procesowe. |
17 |SKO w [...] w/w decyzją z [...] lipca 2018 r. utrzymało w mocy decyzję z [...] marca 2016 r. |
18 |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn.. akt IV SA/Wa 2580/16 uchylił decyzję SKO w [...] z [...] lipca |
19 |2016 r. W uzasadnieniu wskazał między innymi, że niewyjaśnienie przez organ niejasności dotyczących sposobu ustalenia wielkości wskaźnika |
20 |zabudowy, stanowi przyczynę uchylenia rozstrzygnięć wydanych w niniejszej sprawie. |
21 |Rozstrzygając sprawę ponownie SKO przywołało treść art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym |
22 |(Dz. U. z 2017 r., poz. 1073), zwanej dalej u.p.z.p. i wskazało na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w |
23 |sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania |
24 |przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Odnosząc się do warunku określonego w pkt 1 SKO stwierdziło, że ocenia tego warunku winna być dokonana|
25 |przez analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu w oparciu o przepisy cyt. wyżej rozporządzenia z 26 sierpnia 2003 r. W § 2 pkt 2 |
26 |i 3 rozporządzenia podana jest definicja funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu oraz definicja cech zabudowy i zagospodarowania terenu |
27 |natomiast § 3 wskazuje na konieczność dokonania analizy funkcji i cech oraz sposobu ich dokonania. |
28 |Kolegium wskazało, że jedną z przesłanek jest zasada dobrego sąsiedztwa, uzależniająca zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do |
29 |określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego. Celem jej jest zagwarantowanie ładu przestrzennego, który konkretyzuje się w tym przepisie |
30 |jako zapobieganie rozproszeniu zabudowy. Kontynuacja funkcji o jakiej mowa w tym przepisie prawa oznacza, że nowa zabudowa musi mieścić się w |
31 |granicach zastanego w danym miejscu sposobu zagospodarowania terenu, w tym użytkowania obiektów. Jako zasadę można przyjąć, że w zakresie |
32 |kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy. Kolegium zauważyło, że pojęcie kontynuacji funkcji należy |
33 |rozumieć szeroko, zgodnie z wykładnia systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości na rzecz uprawnień właściciela, czy inwestora po to, aby |
34 |mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy. Organ wskazał, że przyczyną odmowy ustalenia warunków zabudowy |
35 |może być tylko projektowanie inwestycji sprzecznej z dotychczasową funkcja terenu. Nie wolno, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, |
36 |kwestii funkcji interpretować zawężająco np.: jako możliwość powstawania budynków tylko tego samego rodzaju co już istniejące, czy też możliwość |
37 |użytkowania obiektu budowlanego w taki sam sposób jak na działce sąsiedniej. Podstawą odmowy wydania decyzji musiałaby być sprzeczność |
38 |projektowanej inwestycji z funkcja obiektów już istniejących, którą organ potrafiłby racjonalnie uzasadnić. Nie można zatem, w ocenie SKO, uznać,|
39 |że podstawa decyzji odmownej byłby sam brak zgodności między inwestycją a zastanym zagospodarowaniem terenu, rozumiany jako brak tożsamości |
40 |projektowanego obiektu z obiektem istniejącym. Należy mieć na względzie, jak zauważyło Kolegium, ze celem ustawodawcy jest zachowanie ładu |
41 |przestrzennego, a nie zablokowanie inwestycji w razie braku planu miejscowego. Wskazano, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż w |
42 |tym otoczeniu planowanej inwestycji znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, zatem planowana inwestycja nie narusza zasady dobrego |
43 |sąsiedztwa. |
44 |Kolegium stwierdziło, że przepisy ustawy i rozporządzenia wymagają od organu ustalenia w decyzji o warunkach zabudowy takich parametrów jak: |
45 |obowiązującą linie nowej zabudowy, wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokość |
46 |elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, geometrię dachu. |
47 |Organ podniósł, że zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia właściwy organ w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu |
48 |wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany (w odległości nie mniejszej niż |
49 |trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów) i przeprowadza na nim |
50 |analizę. |
51 |W ocenie organu obszar analizowany został wyznaczony w sposób zgodny z § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu |
52 |ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu miejscowego (Dz. U. Nr 164, poz. |
53 |1588). |
54 |Organ wywodził, że z analizy wynika, że działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, zagospodarowane są w sposób pozwalający na |
55 |określenie wymagań dotyczących planowanej inwestycji, zarówno w zakresie kontynuacji funkcji, jak i cech, parametrów zabudowy oraz |
56 |zagospodarowania terenu. W granicach obszaru znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, usługowa, mieszkalna wielorodzinna oraz mieszkalna|
57 |wielorodzinna z funkcją usług. Projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z przeważającymi funkcjami otoczenia oraz będzie stanowiła kontynuację |
58 |funkcji mieszkalnej wielorodzinnej z usługami. |
59 |Jak wynika z treści analizy organ I instancji ustalił w niniejszej sprawie linię zabudowy od strony ul. [...], na podstawie przedłużenia |
60 |istniejącej linii zabudowy sąsiednich działek, co organ II instancji ocenił jako zgodne z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. SKO podkreśliło, że |
61 |organ I instancji, mając na względzie rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody |
62 |położonych na terenie powiatu [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) oraz uzgodnień dokonanych w toku postępowania z Biurem Ochrony Środowiska,|
63 |prawidłowo ustalił nieprzekraczalną linię nowej zabudowy, od strony dębu szypułkowego uznanego za pomnik przyrody w odległości 15 m. od |
64 |zewnętrznej krawędzi pnia drzewa. |
65 |Geometria dachu została ustalona odpowiednio do geometrii dachów budynków wielorodzinnych występujących na obszarze analizowanym, co wynika z |
66 |przeprowadzonej analizy. |
67 |SKO wywodziło, odnosząc się do ustalonych przez organ wskaźników, tj. wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, |
68 |szerokości elewacji frontowych, wysokości głównej kalenicy lub attyki oraz geometrii dachów, że organ I instancji ustalił średnie wartości dla |
69 |obszaru analizowanego oraz wskazał te wartości dla budynków wielorodzinnych. Odwołując się do wyroku NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II |
70 |OSK 952/10 (zgodnie z którym w sytuacji, gdy w analizowanym obszarze stwierdzono występowanie zabudowy jednorodzinnej i wielorodzinnej oraz |
71 |dopuszczono w konkretnym miejscu zabudowę wielorodzinną, to na etapie konkretyzacji cech nowej zabudowy uzasadnione było przyjęcie wielkości |
72 |charakteryzujących istniejące już budynki wielorodzinne), SKO wywodziło, że organ I instancji prawidłowo wziął pod uwagę przy wyznaczaniu ww. |
73 |parametrów inwestycji budynki wielorodzinne. |
74 |Dalej organ podniósł, że wskaźnik powierzchni zabudowy wyznacza się, zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, na podstawie średniego wskaźnika |
75 |tej wielkości dla obszaru analizowanego. Wskazał, że wypełniając zalecenia WSA W Warszawie zawarte w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. IV |
76 |SA/Wa 2580/16 materiał dowodowy został uzupełniony o analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy. Wartość tego |
77 |parametru wynosi w tej sprawie 0,22. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni |
78 |działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy. Jak wynika z analizy wartość tego wskaźnika dla zabudowy wielorodzinnej w pierzei ul. [...] |
79 |(otoczenie inwestycji) wynosi 0,42. Odwołując się do wyroków zapadłych w sprawie inwestycji przy ul. [...] (wyrok WSA z dnia 20.01.2015 r., sygn. |
80 |IV SA/Wa 344/14 i wyrok NSA z 22.02.2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15) wyników ponownej analizy, Kolegium wskazało, że istnieją przesłanki do |
81 |zwiększenia tego wskaźnika, ze względu na charakter inwestycji, wniosek inwestora oraz stan zainwestowania działek, albowiem dla prawidłowego |
82 |ukształtowania pierzei ul. [...] słusznym jest wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie |
83 |średniego wskaźnika tej wielkości działek położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie ulicy, co planowana inwestycja. SKO |
84 |uznało, iż wyznaczenie ww. wskaźnika na poziomie 0,415 (zgodnie z treścią wniosku inwestora) zostało dokonane zgodnie z § 5 ust. 1, w zw. z ust. |
85 |2 ww. rozporządzenia. |
86 |Szerokość elewacji frontowej wyznaczono na 55 m. Organ wskazał, iż przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż szerokość elewacji znajdującej |
87 |się od frontu działki wyznacza się na podstawie średniej szerokości elewacji na działkach w obszarze analizowanym z tolerancją do 20%, względnie |
88 |- zgodnie z § 6 ust. 2 dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji, jeżeli wynika to z analizy. Zgodnie z analizą w pobliżu inwestycji |
89 |znajdują się budynki wielorodzinne o szerokości elewacji frontowej większej, niż średnia obszaru analizowanego. Mając na względzie sąsiedztwo |
90 |działki, wyeksponowanie działki w krajobrazie miasta, zasadne jest – w ocenie organu - utworzenie w miarę zwartej reprezentacyjnej pierzei ul. |
91 |[...]. Dodatkowo, co wynika z analizy, powyższe tworzyłoby barierę akustyczną hałasu drogowego dla zabudowy jednorodzinnej położonej w głębi |
92 |obszaru. Jak ustalono w analizie średnia wartość w/w parametru dla budynków wielorodzinnych wynosi 34 m, a zatem ustalenie wysokiej wartości ww. |
93 |wskaźnika było uzasadnione. Organ uznał, iż szerokość elewacji frontowych została wyznaczona zgodnie z § 6 ust. 2, w związku z § 3 ust. 1 ww. |
94 |rozporządzenia. |
95 |Organ wyjaśnił, że jak wynika z analizy obszaru, wartość parametru krawędzi elewacji frontowej waha się w obszarze analizowanym od 3,5 m do 32 m.|
96 |Budynki położone po obu stronach planowanej inwestycji mają zróżnicowaną wysokość i tworzą uskoki. Dodatkowo wskazano, iż zasadne jest aby |
97 |realizowana zabudowa w eksponowanym terenie nawiązywała swoją wysokością do istniejącej zabudowy. Mając powyższe na uwadze do wyznaczenia ww. |
98 |parametru przyjęto budynek położony przy ul. [...[. Ustalono, iż wysokość tego budynku zmniejsza się od 30 m do 15 m. Obniżenie wysokości tego |
99 |budynku ma miejsce w kierunku planowanej inwestycji. Mając na względzie § 7 ust. 4 rozporządzenia, organ uznał za prawidłowe ustalenie ww. |
100 |parametru na 15 m wysokości. |
101 |Dalej organ podał, że planowana inwestycja, jak wynika z przeprowadzonej analizy, ma dostęp do drogi publicznej od ul. [...], co potwierdza pismo |
102 |Zarządu [...] w [...] z dnia [...] września 2016 r. Teren inwestycji znajduje się w zasięgu istniejącej sieci infrastruktury technicznej, a tym samym |
103 |została wypełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy. |
104 |SKO wskazało, iż przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ I instancji uzyskał wszystkie niezbędne uzgodnienia określone w art. 53 ust. 4 |
105 |ustawy. Mając na uwadze powyższe SKO uznało, że brak jest naruszenia prawa materialnego ani proceduralnego uzasadniającego uchylenie decyzji |
106 |organu I instancji. |
107 |Odnosząc się do treści odwołań dotyczących immisji oraz potencjalnego naruszenia stosunków wodnych, SKO argumentowało, iż organ I instancji nie |
108 |był zobowiązany do rozważania, czy planowana inwestycja może w przyszłości, z uwagi na immisje, rodzić roszczenia z art. 144, w zw. z art. 222 |
109 |Kodeksu cywilnego oraz czy może nastąpić naruszenie stosunków wodnych. Kwestia ochrony interesów osób trzecich podlegać będzie badaniu w toku |
110 |postępowania o pozwolenie na budowę. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, organ ustala jedynie, czy planowane zamierzenie inwestycyjne |
111 |jest dopuszczalne we wskazanym terenie w oparciu o analizę urbanistyczną, wykonaną stosownie do art. 61 ustawy. |
112 |Odnosząc się kwestii zjazdu oraz dostępu do drogi publicznej, organ wskazał, że z akt sprawy, w tym z pisma Zarządu [...] w [...] z dnia [...] września|
113 |2016 r. wynika, iż przedmiotowa inwestycja ma dostęp do drogi publicznej - ul. [...]. Lokalizacja zjazdu odbywa się na podstawie odrębnej decyzji |
114 |wydawanej w trybie przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1440, ze zm). Wskazana decyzja nie|
115 |jest wymagana na etapie ubiegania się o wydanie decyzji ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu. |
116 |Organ I instancji, ustalając warunki zabudowy wyraźnie wskazał, że ustala także warunki infrastruktury komunikacyjnej obejmującej zjazd z ul. |
117 |[...]. Zjazd służy do skomunikowania się terenu inwestycji z drogą publiczną, a samo wykonanie powinno być objęte projektem budowlanym dla |
118 |przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Tym samym na tym etapie ustalania warunków zabudowy nie było wadą iż same warunki zabudowy wyraźnie |
119 |określają budowę zjazdu niezbędną do takiego skomunikowania. |
120 |Przesłanka dostępu do drogi publicznej jest zrealizowana nie tylko w przypadku samego istnienia zjazdu, ale także wówczas, gdy (tak jak w |
121 |niniejszym przypadku) w stanie faktycznym sprawy istnieje potencjalna i realna możliwość wykonania zjazdu. Nie ma w przepisach mowy o formie tego|
122 |dostępu. Skoro racjonalny ustawodawca nie wskazał wymaganych form tego dostępu, to dostępem bezpośrednim jest każda bezpośrednia styczność bez |
123 |względu na to, w jakich warunkach technicznych ona zachodzi. Za takim rozwiązaniem przemawia także wykładnia celowościowa. Decyzja o warunkach |
124 |zabudowy jest początkowym etapem procesu inwestycyjnego. Ma charakter wstępny i ogólny, nie przesądza o obowiązku przeprowadzenia konkretnej |
125 |inwestycji w konkretnym miejscu, a jedynie określa czy dana inwestycja w danym miejscu jest w ogóle możliwa i na jakich warunkach. Nie można |
126 |przecież wykluczyć, że inwestor zmierza do uzyskania wielu decyzji o warunkach zabudowy, aby uzyskać w ten sposób wiedzę o możliwościach i |
127 |warunkach prowadzenia inwestycji i dopiero w oparciu o taką wiedzę podjąć decyzje dotyczące inwestycji. Inwestor nie ma obowiązku kontynuowania |
128 |procesu inwestycyjnego. Dlatego też wymaganie od inwestora na tym etapie procesu inwestycyjnego uzyskania stosownej decyzji zarządcy drogi i |
129 |dalej faktyczne wybudowanie zjazdu z drogi na daną działkę powiązane oczywiście z poniesieniem kosztów, jest przedwczesne. Spełnienie tego wymogu|
130 |niezbędne będzie dopiero na etapie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Tym samym, w sytuacji istnienia potencjalnej możliwości |
131 |uzyskania decyzji administracyjnej w przedmiocie lokalizacji zjazdu z drogi publicznej na działkę objętą planowana inwestycją lub uzyskanie |
132 |służebności przejazdu i przechodu jest to wystarczające na tym etapie procesu inwestycyjnego dla przyjęcie, że działka ta ma bezpośredni dostęp |
133 |do drogi publicznej. |
134 |Odnosząc się do braku ustalenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej, organ podniósł, iż zgodnie z wnioskiem inwestora ciepło |
135 |będzie pochodziło z własnego źródła ciepła. Brak było zatem podstaw ustalania tego parametru. |
136 |Zdaniem organu ustalenie wskaźnika powierzchni nowej zabudowy na podstawie średnich wskaźników zabudowy dla obszaru analizowanego nie narusza § 5|
137 |rozporządzenia. |
138 |Odnosząc się do zarzutu wady kwalifikowanej określonej w art. 156 § 1 pkt 5 kpa wskazano, że zdaniem SKO organ I instancji prawidłowo ustalił |
139 |także, że z urbanistyczno-architektonicznego punktu widzenia inwestycja jest możliwa do realizacji na terenie wskazanym przez stronę we wniosku o|
140 |ustalenie warunków zabudowy. Natomiast kwestia technicznej wykonalności inwestycji badana jest w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na |
141 |budowę. |
142 |Odnośnie zarzutu nie istnienia art. 127 ust. 1 pkt 6 ustawy z 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r., poz. 672) SKO |
143 |zauważyło, że powołanie przez organ I instancji ust. 1 zamiast ust. 2 stanowi, co najwyżej pomyłkę pisarską nie mającą wpływu na faktyczne |
144 |istnienie podstawy prawnej. |
145 |Odnosząc się do zarzutu negatywnej opinii Biura Ochrony Środowiska wskazano, że w aktach sprawy brak takiej opinii. Proponowane przez BOŚ zapisy |
146 |w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego nie mają wpływu na treść zaskarżonej decyzji. |
147 |Odnośnie zarzutów odwołań odnośnie analizy, określenia zasady dobrego sąsiedztwa organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień skutkujących |
148 |uchyleniem zaskarżonej decyzji. |
149 |Odnosząc się do pisma z dnia [...].08.2018 r., [...].08.2018 r., [...].08.2018 r. dotyczących ustalonego przez organ wskaźnika wielkości powierzchni |
150 |nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki argumentowano, że organ I instancji ustalił średnie wartości dla obszaru analizowanego jak i dla|
151 |budynków wielorodzinnych. Powyższe ustalono w oparciu o istniejącą zabudowę w obszarze analizowanym (tabela nr 1 analizy funkcji). Średnia |
152 |parametru dla obszaru wynosiła 0,22. Następnie organ I instancji w oparciu o dopuszczalny wyjątek wskazany w § 5 ust. 2 rozporządzenia, ustalił |
153 |ten parametr dla inwestycji na poziomie 0,42 zasadnie, w ocenie SKO wskazując, że dla budynków wielorodzinnych przy ul. [...] ten parametr ma |
154 |wyższą wartość niż średnia dla całego obszaru. Przytaczając wyrok NSA z 7.06.2011 r. sygn. II OSK 952/10 Kolegium wskazało, że gdy w analizowanym|
155 |obszarze stwierdzono występowanie zabudowy wielorodzinnej i jednorodzinnej oraz dopuszczono w konkretnym miejscu zabudowę wielorodzinną, to na |
156 |etapie konkretyzacji cech nowej zabudowy uzasadnione było przyjęcie wielkości charakteryzujących istniejące już budynki wielorodzinne. Zatem, |
157 |prawidłowym było w ocenie SKO wzięcie pod uwagę przy wyznaczaniu, w oparciu o § 5 ust. 2 rozporządzenia w/w parametrów inwestycji budynki |
158 |wielorodzinne położone w otoczeniu inwestycji dla których średnia w/w parametru wynosi 0,42. Odnośnie pozostałych zarzutów z w/w pism, powołując|
159 |się na stanowisko WSA zawarte w prawomocnym wyroku wiążącym w niniejszej sprawie, organ wskazał, że nie są one zasadne. |
160 |Odnośnie zarzutów dotyczących zasady dobrego sąsiedztwa oraz ustalonych parametrów inwestycji, wskazano że dla przedmiotowej działki została |
161 |wydana decyzja z dnia [...].04.2013 r. ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegająca na budowie hotelu o parametrach zbieżnych z planowanym|
162 |budynkiem wielorodzinnym. Na podstawie analizy obszaru z 2013 r. wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy został ustalony jako max 0,40 na |
163 |podstawie § 5 ust. 2 rozporządzenia. Uzasadniając odstępstwo od średniej wskazano, że dla prawidłowego ukształtowania pierzei ul. [...], słusznym |
164 |jest wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla |
165 |działek położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie co planowana inwestycja, który wynosi 0,415 przy czym skargi na w/w decyzje |
166 |oddalono wyrokiem WSA sygn.. akt IV SA/Wa 344/14 i II OSK 1445/15. Wskazano, że skoro zatem w obrocie prawnym istnieje decyzja ustalająca warunki|
167 |zabudowy dla przedmiotowej inwestycji o zbieżnych parametrach i podobnym przeznaczeniu, wydanie decyzji odmiennej czy też negatywnej mogłoby |
168 |spotkać się z zarzutem naruszenia art. 8 § 2 kpa. |
169 |W skardze B. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz decyzji Zarządu, zasądzenie zwrotu kosztów|
170 |postępowania zarzucając: |
171 |I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: |
172 |- art. 153, 170 i 171 Ppsa oraz art. 107 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 140 Kpa poprzez dokonanie wykładni przepisów prawa materialnego w sposób |
173 |sprzeczny z ocena prawną wyrażoną w uzasadnieniu WSA w Warszawie z dnia 20.12.2017 r. (sygn. IV SA/Wa 2580/16, dalej Wyrok), podczas gdy SKO było|
174 |związane oceną prawną (wykładnią przepisów prawa materialnego) dokonaną przez WSA oraz poprzez dokonanie wykładni pojęć ładu przestrzennego, |
175 |wolności zabudowy i ochrony własnego interesu prawnego przez osoby trzecie, dobrego sąsiedztwa, obszaru analizowanego, wskaźnika wielkości |
176 |powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki wbrew brzmieniu przepisów prawa np. przypisując pojęciu "ład przestrzenny" jedynie |
177 |sens "zapobiegania rozproszeniu zabudowy", a pojęciu "kontynuacja funkcji" przypisując "wykładnię systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości |
178 |na rzecz uprawnień właściciela czy inwestora po to, aby mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy"; (str. |
179 |1 uzasadnienia). |
180 |- sporządzenie uzasadnienia ograniczającego się w zasadzie do bezrefleksyjnego przepisania uzasadnienia decyzji uchylonej, podczas gdy SKO |
181 |obowiązane było do uwzględnienia w decyzji wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w uzasadnieniu Wyroku, obligujących SKO do dokonania |
182 |rzetelnej analizy urbanistycznej, przede wszystkim w aspekcie sposobu liczenia wskaźnika zabudowy oraz opisania w decyzji w sposób niebudzący |
183 |wątpliwości parametrów nowej zabudowy, w aspekcie argumentacji przedstawionej przez skarżącą i wniosków dowodowych, posługując się stwierdzeniami|
184 |wybiórczymi, niezgodnymi ze stanem faktycznym. Przykładami takich stwierdzeń są np. "Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego w obszarze |
185 |analizowanym, w tym, w otoczeniu planowanej inwestycji, znajduje się zabudowa wielorodzinna. Uznać zatem należy, iż planowana inwestycja nie |
186 |narusza zasady dobrego sąsiedztwa", odnosząc się zaledwie do pasa szerokości 28 m wzdłuż ulicy [...], a faktycznie w wyznaczonym zgodnie z prawem, |
187 |prawidłowo analizowanym obszarze, znajduje się duża część jednorodzinnego, w pełni zurbanizowanego zielonego osiedla domów jednorodzinnych |
188 |przedwojennej parcelacji [...]. |
189 |- art. 15, art. 104, i art. 138 § 1 Kpa, w związku z art. 140 Kpa poprzez zaniechanie przez SKO ponownego merytorycznego zbadania sprawy, zgodnie|
190 |ze wskazaniami Wyroku i poprzestanie na akceptacji rozstrzygnięcia Zarządu, a co za tym idzie naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania |
191 |administracyjnego; |
192 |- art. 7,77 § 1, 107 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 140 Kpa poprzez brak odniesienia się do moich zarzutów, w szczególności przedstawionych w piśmie z |
193 |dnia [...].08.2018 r.; |
194 |- art. 7, 77 § 1, 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędna ocenę polegającą na pominięciu materiału dowodowego przedłożonego przez Skarżącą do akt |
195 |sprawy administracyjnej w odpowiedzi na pismo SKO z dnia [...].07.2918 r. przy piśmie z dnia [...].08.2018 r. i z dnia [...].08.2018 r. 4 dokumentów |
196 |tj. kolejno: 1)opinii geotechnicznej oraz dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r.; 2) dwóch fotografii usychającego wskutek |
197 |podtruwania zabytkowego 250 – letniego dębu szypułkowego będącego pomnikiem przyrody; 3) czterech fotografii unikalnej, krajobrazowej alei 150 – |
198 |letnich dębów przyulicznych, z których dwa zostały zatrute i wycięte, a trzeci poważnie uszkodzony pozostawiono – obecnie walczy o przetrwanie; |
199 |4) karty katalogowej garaży podziemnych 2-poziomowych. |
200 |- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez wydanie decyzji – wiążącej dla organu wydającego pozwolenie na budowę – pomimo |
201 |pobieżnej, wybiórczej i sprzecznej z zasadami logiki i wiedzy technicznej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; |
202 |- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że przy istniejącym |
203 |ukształtowaniu terenu próg powierzchni biologicznie czynnej na poziomie 25% jest wystarczający dla uniknięcia zalewania nieruchomości skarżącej; |
204 |- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że pomnik przyrody - dąb |
205 |szypułkowy - znajduje się na nieruchomości, podczas gdy drzewo to rośnie na granicy nieruchomości i działki będącej własnością skarżącej. |
206 |II. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 3 Kpa tj. art. 24 § 1 pkt 5 w zw. |
207 |z art. 27 § 1 i art. 27 § 1a Kpa poprzez wydanie decyzji przez dwóch członków SKO, którzy brali udział w wydaniu decyzji z dnia [...].07.2016 r. |
208 |(nr [...]) podczas, gdy osoby te powinny być wyłączone od wydawania decyzji. |
209 |III. Ponadto skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: |
210 |- art. 1 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 6, 7, art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: UPZP) w zw. z § 3 ust. 1 i 2 oraz |
211 |§ 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i|
212 |zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego (dalej: RZN) – poprzez uznanie, że wskaźnik powierzchni nowej zabudowy w stosunku do |
213 |powierzchni działki można obliczyć przez zmianę granic i zakresu obszaru analizowanego, naruszając w/w przepisy prawa, pojęcia ochrony |
214 |środowiska, ładu przestrzennego, walorów architektonicznych, krajobrazowych i ekonomicznych przestrzeni nieruchomości sąsiednich w stosunku do |
215 |inwestycji oraz ochrony praw własności właścicieli nieruchomości sąsiednich, które muszą być obligatoryjnie brane przy planowaniu i |
216 |zagospodarowaniu przestrzennym; |
217 |- art. 61 ust. 1 UPZD, w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 5 ust. 1 i 2 RNZ przez ustalenie wskaźnika powierzchni nowej zabudowy w stosunku do |
218 |powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika w/w wielkości dla działek położonych w pasie terenu wzdłuż ul. [...], po tej samej stronie co |
219 |planowana inwestycja (tj. wyłącznie w oparciu o analizę części obszaru analizowanego – podobszaru), podczas gdy w/w przepisy wymagają wykonania |
220 |analizy w odniesieniu do całego obszaru analizowanego; |
221 |- art. 61 ust. 1 pkt 5 UPZP w zw. z art. 3 ust. 1 RNZ w zw. z § 2 ust. 1 i 2 oraz § 4 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r.|
222 |w sprawie ustanowienia pomników przyrody położonych na terenie powiatu [...] i art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody (dalej: UOP) poprzez|
223 |dopuszczenie do zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla podlegającego szczególnej ochronie dębu szypułkowego, stanowiącego pomnik przyrody, |
224 |podczas gdy art. 45 ust. 1 pkt 4 UOP , § 2 ust. 1 i 2 oraz § 4 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] stanowią przepisy odrębne, które SKO powinno |
225 |wziąć pod uwagę zarówno w zakresie ustalania obszaru analizowanego, faktycznej wielkości działki budowlanej poza strefą ochronną pomnika przyrody|
226 |(zajmującej ok. 400 m.kw.) jak i możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (dalej: decyzja wz); |
227 |- art. 2 pkt 1, art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2, 61 ust. 1 pkt 1 UPZP oraz § 3 ust. 1 i 5 ust. 1 i 2 RNZ poprzez dokonanie wykładni pojęcia ładu |
228 |przestrzennego, uprawnień właścicielskich do nieograniczonej wolności zabudowy i prawa do ochrony własnego interesu prawnego przez osoby trzecie,|
229 |dobrego sąsiedztwa, obszaru analizowanego, wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki wbrew brzmieniu |
230 |powyższych przepisów, przyjmując jako jedyną "wykładnię systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości na rzecz uprawnień właściciela czy |
231 |inwestora po to aby mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu , w tym jego zabudowy" (uzasadnienie str. 1); |
232 |- art. 4 ust. 2 pkt 2 UPZP, art. 59 ust. 1 UPZP, art. 60 ust. 1 i 2 UPZP oraz art. 29 ust. 1 i 3 ustawy o drogach publicznych (dalej: UDP) |
233 |poprzez przyjęcie, że w przypadku zjazdu z drogi publicznej określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze |
234 |decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy w przypadku zjazdu z drogi publicznej określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu |
235 |następuje w drodze decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu; |
236 |- art. 2 pkt 14 i art. 4 pkt 8 w związku z art. 29 ust. 1 UPZP - poprzez przyjęcie, że nieruchomość ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej |
237 |wtedy, gdy bezpośrednio przylega ona do nieruchomości, na której znajduje się droga publiczna, podczas gdy, aby przyjąć, iż dana nieruchomość ma |
238 |bezpośredni dostęp do drogi publicznej, to w stosunku do tej nieruchomości musi funkcjonować w obrocie prawnym, ostateczna decyzja zarządcy drogi|
239 |publicznej, zezwalająca na lokalizację zajazdu wydana na podstawie art. 29 ust. 1 UDP; |
240 |- art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 pkt 2 UPZP - poprzez przyjęcie, że dopuszczalne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy |
241 |dla terenu, który nie ma dostępu do drogi publicznej; |
242 |- art. 2 pkt 14 i 61 ust. Pkt 2 UPZP oraz art. 4 pkt 8 UDP w zw. z art. 29 ust. 1 UDP – poprzez przyjęcie, że na etapie wydawania decyzji o |
243 |warunkach zabudowy inwestor nie musi wykazać się faktycznym i prawnym bezpośrednim dostępem do drogi publicznej, podczas gdy dostęp ten już na |
244 |etapie wydawania decyzji wz musi mieć charakter faktyczny jak i prawny; |
245 |- art. 54 ust. 2 lit. c i art. 53 ust. 3 ust. 1 UPZP w związku z art. 33 ust. 2 pkt 6 lit. b Prawa budowlanego w związku z uchwałą Rady [...] nr |
246 |[...] z dnia [...] października 2006 r. poprzez zaniechanie określenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej dla terenu wyposażonego|
247 |w sieć ciepłowniczą, szczególnie w świetle uregulowań ustawy Prawo ochrony środowiska (POŚ) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady |
248 |2008/50/WE z 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz. U.UE.L z 2008 r. nr 152, str. 1; zm.: Dz. U. UE. |
249 |L. z 2015 r. Nr 226, str. 4) oraz poprzez brak gwarancji podłączenia planowanej inwestycji do sieci kanalizacyjnej; |
250 |- art. 4 ust. 1 UOP, art. 7 ust. 1 pkt 1 i 12 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 85 § 1 Kpa poprzez brak wyegzekwowania od inwestora |
251 |uzyskania decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu, zaniechanie dokonania oględzin zabytkowej 150 – letniej alei dębów położonej wzdłuż ulicy |
252 |[...], a następnie uniemożliwienia przez Zarząd zatrucia tych dębów i ich wycięcie, podczas gdy Zarząd jako organ przedstawicielski właściciela |
253 |zabytkowych dębów tj. [...] miał obowiązek chronić zabytkowe dęby jako zadrzewienie miejskie i utrzymanie ich we właściwym stanie; |
254 |IV. Skarżąca zarzuciła też naruszenie prawa dające podstawę do stwierdzenia nieważności tj. art. 59 ust.1 UPZP z związku z art. 156 § 1 pkt 5 |
255 |K.p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które jest niewykonalne szczególnie w świetle przedstawionej przez Skarżącą opinii geotechnicznej oraz |
256 |dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r. |
257 |W uzasadnieniu rozwinęła stawiane w skardze zarzuty. Do skargi załączyła opinię geotechniczną oraz dokumentację badań podłoża gruntowego z |
258 |grudnia 2017 r. |
259 |W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowa argumentację. |
260 |Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. skarżąca przedstawiła uwagi dotyczące nieprawidłowości w sposobie liczenia wskaźnika zabudowy. |
261 |Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. |
262 |Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. |
263 |Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli |
264 |ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. |
265 |2188 ze zm.). Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność |
266 |zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron |
267 |oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zakres tej kontroli wyznacza|
268 |art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwana dalej |
269 |"p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną |
270 |podstawą prawną. |
271 |W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to |
272 |naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło |
273 |ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, |
274 |albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. |
275 |Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można |
276 |postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik|
277 |sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami |
278 |powołaną podstawą prawną. |
279 |Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia |
280 |[...] września 2018 r., utrzymującej w mocy decyzję Zarządu [...] z dnia [...] marca 2016r., ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania |
281 |terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z usługami w parterze, garażem |
282 |podziemnym, zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...], przy ul. [...]. Zaskarżone decyzje |
283 |wydane zostały w trybie i na zasadach określonych w przepisach powoływanej wyżej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu |
284 |przestrzennym, zwanej dalej u.p.z.p. |
285 |Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r., |
286 |sygn. IV SA/Wa 2580/16 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję |
287 |Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. |
288 |Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając ponownie niniejszą sprawę, jak i Sąd w niniejszym postępowaniu, na podstawie art. 153 p.p.s.a. |
289 |pozostają związane oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w powyżej opisanym wyroku WSA w Warszawie. Zgodnie |
290 |z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego |
291 |działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej |
292 |wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z |
293 |uznania administracyjnego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Wskazania co do dalszego |
294 |postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu |
295 |uniknięcie błędów już popełnionych i wskazanie kierunku, w którym winno zmierzać przyszłe postępowanie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed |
296 |sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 397 uw. 1, 2; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: red. R. Hauser, M. |
297 |Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 544, Nb 1-3). |
298 |Artykuł 153 p.p.s.a ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej |
299 |samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie |
300 |tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów |
301 |administracji i prowadziło do niespójności działania systemu władzy publicznej. Związanie oceną prawną wyrażoną w wyroku (uzasadnieniu |
302 |orzeczenia) oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych, |
303 |sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w |
304 |razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (wyrok NSA z: |
305 |30.7.2009 r., II FSK 451/08, Lex nr 526493; 23.9.2009 r., I FSK 494/09, Lex nr 594010; 13.7.2010 r., I GSK 940/09, Lex nr 594756; wyrok WSA we |
306 |Wrocławiu z 14.1.2010 r., I SA/Wr 1591/09, Lex nr 559604). Dlatego w razie wnoszenia kolejnych skarg z powodu niewłaściwego wykonania zapadłego |
307 |wyroku uwzględniającego skargę, sąd administracyjny jedynie weryfikuje sposób wywiązania się organów ze skierowanych do nich wskazań, nie wnika |
308 |on natomiast w materię objętą zakresem wcześniejszych ocen (wyrok NSA z dnia 21.4.2010 r., II FSK 2129/08, Lex nr 596261). |
309 |W ocenie Sądu orzekającego – wbrew zarzutom skargi – SKO w [...] wykonało zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w |
310 |Warszawie z 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2580/16. |
311 |Należy przypomnieć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w cyt. wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., uchylił kontrolowaną decyzję SKO z |
312 |uwagi na niewyjaśnienie przez organ niejasności dotyczących sposobu ustalenia wielkości wskaźnika zabudowy. Sąd wskazał w szczególności, że skoro|
313 |z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. wynika, że wskaźnik, o którym w nim mowa, wyznacza się na podstawie |
314 |średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego, to chodzi tu o średni wskaźnik całego obszaru analizowanego, a nie o średnią |
315 |poszczególnych podobszarów. Średni wskaźnik podobszarów może być liczbą całkowicie inną, niż np. średni wskaźnik zabudowy poszczególnych działek.|
316 |Inna będzie waga jednostkowa każdej z porównywanych nieruchomości od wagi średniego wskaźnika zabudowy poszczególnych terenów. Dopiero właściwe |
317 |ustalenie średniego wskaźnika zabudowy jest fundamentem do prowadzenia dalszych rozważań w kontekście złożonego przez stronę wniosku o ustalenie |
318 |warunków zabudowy, również pod kątem ewentualnego zastosowania § 5 ust. 2 rozporządzenia. Sąd argumentował, że stwierdzenie SKO o wyznaczeniu |
319 |tego wskaźnika na poziomie 0,415 jako dokonanego zgodnie z § 5 ust. 1, w zw. z ust. 2 ww. rozporządzenia jest stwierdzeniem lakonicznym i nie |
320 |zawierającym oceny analizy urbanistycznej. |
321 |Ponadto, zdaniem Sądu, organ odwoławczy powinien był ocenić czy została prawidłowo przeprowadzona analiza urbanistyczna i czy jej wyniki |
322 |potwierdzają, że zasada dobrego sąsiedztwa chroniąca ład przestrzenny istotnie jest spełniona, a zatem możliwa jest kontynuacja zarówno funkcji, |
323 |jak też wskaźników i parametrów urbanistycznych i architektonicznych przez planowaną zabudowę. Podniósł, że organ poprzestał jedynie na ocenie |
324 |negatywnych przesłanek do wydania decyzji, a ponieważ podzielił stanowisko organu I instancji, nie dokonywał samodzielnych ustaleń w pozostałym |
325 |zakresie. Tym samym, jak wskazano w uzasadnieniu wyroku z 20 grudnia 2017 r., SKO nie ustosunkowało się do twierdzeń uważanych przez stronę za |
326 |istotne dla sposobu załatwienia sprawy, co uchybia obowiązkom, wynikającym z art. 8 i 11 Kpa i jest to błąd mający wpływ na wynik sprawy, |
327 |ponieważ ustalenie wskaźnika zabudowy jest immanentnym i koniecznym elementem decyzji o warunkach zabudowy. |
328 |Sąd wskazał też, że zaniechanie przez organy administracji państwowej uzasadnienia swych decyzji w sposób przekonujący, a więc odnoszący się do |
329 |wszystkich zarzutów, zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i 11 Kpa skutkowało wadliwością decyzji SKO, jako naruszającą dyspozycję art. 77, |
330 |80, 81 i art. 107 kpa. |
331 |Sąd ten nakazał, by ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji dokonał rzetelnej oceny analizy urbanistycznej, przede wszystkim w aspekcie |
332 |sposobu liczenia wskaźnika zabudowy, o czym była mowa wyżej. Parametry nowej zabudowy powinny być opisane w sposób niebudzący wątpliwości w |
333 |decyzji, w aspekcie argumentacji przedstawionej przez skarżącą i wniosków dowodowych. |
334 |Wskazać należy, że rozpoznając sprawę ponownie, wbrew zarzutom skargi, SKO zastosowało się do oceny prawnej oraz wytycznych zawartych w w/w |
335 |wyroku. |
336 |Formułując powyższe stanowisko Sąd miał na uwadze, że materiał dowodowy został uzupełniony o analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości |
337 |powierzchni nowej zabudowy sporządzoną przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa [...] architektkę M. S. I tak dla potrzeb sporządzonej |
338 |ponownie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu według rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w |
339 |zakresie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu wskazano, że teren objęty przedmiotowym |
340 |wnioskiem stanowi działka ew. nr [...] w obrębie [...] na której planowana jest realizacja budynku oraz część działki ew. nr [...] w obrębie jak wyżej |
341 |na której przewidywana jest realizacja wyłącznie zjazdu i dojścia do budynku. W związku z powyższym wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni |
342 |zabudowy w stosunku do powierzchni działki dotyczy wyłącznie działki ew. nr [...] w obrębie jw., na której planowana jest inwestycja kubaturowa. |
343 |Wskazano, że zgodnie z wnioskiem inwestora dla przedmiotowej inwestycji zaproponowany został wskaźnik w/w wielkości na poziomie ok. 0,40 |
344 |(projektowana powierzchnia zabudowy - ok. 476 m.kw : powierzchnia działki – 1191 m.kw. = 0,399, po zaokrągleniu 0,40). Dla potrzeb analizy |
345 |wielkości powierzchni działek oraz powierzchni zabudowy ustalono na podstawie danych zawartych w Rejestrze ewidencji gruntów i budynków z |
346 |wyjątkiem: |
347 |- powierzchni zabudowy realizowanej na terenie działki ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...]róg ul. [...], której wielkość przyjęto z projektu |
348 |budowlanego zatwierdzonego decyzja Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. o pozwoleniu na budowę, |
349 |- powierzchni zabudowy realizowanej na terenie działki ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...], której wielkość przyjęto z zamiennego projektu |
350 |budowlanego zatwierdzonego decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. |
351 |Do analizy przyjęto powierzchnię całych działek oraz całej znajdującej się na tych działkach zabudowy także w sytuacji, gdy w granicach obszaru |
352 |analizowanego znajduje się część działki oraz część zabudowy. Analiza wykazała, że w granicach obszaru znajdują się nieruchomości utworzone z |
353 |dwóch działek wspólnie zabudowanych. Są to: działki ew. nr [...]i nr [...] w obrębie [...] zabudowane budynkiem przy ul. [...], działki ew. nr [....] i nr |
354 |[...] w obrębie jw. zabudowane budynkiem przy ul. [...], działki ew. nr [...] i nr [...] w obrębie jw. przy ul. [...] na których usytuowany jest m.in. |
355 |garaż. W związku z powyższym działki wchodzące w skład w/w nieruchomości ujęte zostały po jedną pozycja w tabeli przedstawiającej wyniki analizy.|
356 |Przeprowadzona analiza wykazała, że średni wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki dla obszaru analizowanego |
357 |wynosi ok. 0,22 (szczegółowe obliczenia w tabeli nr 1 w aktach administracyjnych). Wskazano również, ze należy zwrócić uwagę, że do wyliczenia |
358 |w/w wskaźnika przyjęto wszystkie działki usytuowane w obszarze analizowanym, a zatem położone poza pasami drogowymi działki zabudowane, jak i |
359 |działki wolne od zabudowy. Objęte analizą działki zabudowane są różnymi formami zabudowy – do analizy przyjęto drobna zabudowę mieszkaniowa |
360 |jednorodzinną (w części przekształconą na usługi), usytuowaną na niewielkich działkach położoną w głębi osiedla [...], jak i położone wzdłuż ul. |
361 |[...] (po jej obu stronach) budynki mieszkalne wielorodzinne z usługami o dużych gabarytach i, w przypadku nowych budynków (np.: przy ul [...] nr |
362 |[...] i nr [...]), o dużej intensywności zabudowy. Zabudowa usytuowana w głębi osiedli pozostaje bez wpływu na ukształtowanie pierzei ul [...]. Teren |
363 |objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy położony jest po wschodniej stronie ul. [...], w pasie terenu między w/w ulicą a niska zabudową |
364 |mieszkaniową jednorodzinną (w części z usługami) usytuowaną na terenie osiedla [...]. Jak wynika z analizy planowany na terenie objętym wnioskiem |
365 |budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami stanowić będzie uzupełnienie zabudowy we wschodniej pierzei ul. [...], zatem dla prawidłowego |
366 |ukształtowania pierzei tej ulicy właściwe jest ustalenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki na |
367 |podstawie średniego wskaźnika w/w wielkości dla działek położonych w pasie terenu wzdłuż w/w ulicy, po tej samej stronie co planowana inwestycja.|
368 |Do analizy przyjęto zatem działki z obrębu [...] o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położone odpowiednio przy ul. [...], [...], [...], [...],|
369 |[...], [...], [...], [...] o powierzchniach zabudowy i powierzchniach działek wskazanych w tabeli (str. 2 analizy), których suma powierzchni działek |
370 |wynosi 7733 m.kw., a suma powierzchni zabudowy 3267,5 m. kw. Średni wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działek |
371 |położonych w pasie terenu po wschodniej stronie ul. [...] tj. tej samej co planowana inwestycja wynosi więc 0,422 (3267,5 : 7733), po zaokrągleniu |
372 |0,42. |
373 |Przyjmując powyższy wskaźnik organ odwołał się nie tylko do wyników powyższej ponownej analizy, ale także do wyroków zapadłych w sprawie |
374 |inwestycji przy ul. [...] (wyrok WSA z dnia 20.01.2015 r., sygn. IV SA/Wa 344/14 i wyrok NSA z 22.02.2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15). Na |
375 |uzasadnienie swego stanowiska Kolegium podniosło również, że istnieją przesłanki do zwiększenia tego wskaźnika, ze względu na charakter |
376 |inwestycji, wniosek inwestora oraz stan zainwestowania działek, albowiem dla prawidłowego ukształtowania pierzei ulicy [...] słusznym jest |
377 |wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości działek |
378 |położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie ulicy, co planowana inwestycja. SKO uznało, iż wyznaczenie ww. wskaźnika na |
379 |poziomie 0,415 (zgodnie z treścią wniosku inwestora) zostało dokonane zgodnie z § 5 ust. 1 w zw. z ust. 2 ww. rozporządzenia. |
380 |W ocenie sądu należy zgodzić się z powyższym stanowiskiem. Zdaniem sądu, kwestionowanie tego współczynnika nie jest uzasadnione. Zgodnie z |
381 |treścią § 5 ww. rozporządzenia: "1. Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na |
382 |podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. 2. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej |
383 |zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1". W odniesieniu do przywołanego |
384 |przepisu ukształtowało się orzecznictwo sądowe. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2015 |
385 |r., sygn. akt IV SA/Po 188/15, dot. wyznaczenia wskaźnika zabudowy z odstępstwem od średniego wskaźnika zabudowy: "Przepis § 5 ust. 2 |
386 |rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku |
387 |braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) pozwala na wyznaczenie wskaźnika zabudowy z odstępstwem od |
388 |średniego wskaźnika zabudowy, a nie z przekroczeniem maksymalnego wskaźnika zabudowy". Stanowisko to jest spójne z tezami wyroku Wojewódzkiego |
389 |Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2014 r. II SA/Łd 918/13, w myśl którego: "Przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia |
390 |2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu |
391 |zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), daje organom kompetencje do tego aby ów parametr ukształtować w sposób różny od |
392 |wartości średniej w obszarze analizowanym, przy czym na organach spoczywa obowiązek nie tylko wskazania średniego wskaźnika powierzchni zabudowy |
393 |na obszarze analizowanym, ale także, w przypadku rekomendowania dla planowanej inwestycji wskaźnika odbiegającego od wspomnianych wyżej wartości |
394 |średnich, precyzyjnego wskazania, czym takie odstępstwo jest podyktowane. To, że przepisy nie określają przesłanek dopuszczenia wyjątków, a |
395 |jedynie wymagają, aby "wynikało to z analizy", nie może oznaczać dowolności". Także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 |
396 |czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 227/13, jest mowa o tym, że "Konieczne jest, po ustaleniu granic obszaru analizowanego, ustalenie średniego |
397 |wskaźnika dla całego obszaru, co jednak nie oznacza, iż tak ustalony wskaźnik będzie bezwzględnie wiążący dla rozstrzygnięcia w danej sprawie. |
398 |Możliwe jest w zakresie wymienionego wskaźnika w konkretnym przypadku rozstrzygnięcie specyficzne, uwzględniające uwarunkowania zaistniałe na |
399 |terenie obszaru urbanistycznego w kontekście zamierzenia przedstawionego we wniosku, wymaga to jednak szczegółowego uzasadnienia, które musi być |
400 |zamieszczone w decyzji organu rozstrzygającego sprawę. Wnioski do takiego rozstrzygnięcia powinny przy tym wynikać z analizy urbanistycznej". |
401 |Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela powyższe tezy i uznaje za zgodny z dominującą linią orzecznictwa pogląd, że w przypadku |
402 |niejednorodnego obszaru o bardzo zróżnicowanej strukturze zabudowy i zagospodarowania terenu, bądź też w przypadku obszaru o jedynie częściowej |
403 |zabudowie – średni wskaźnik intensywności zabudowy nie daje właściwego obrazu zagospodarowania danego obszaru analizowanego i uzasadnione jest |
404 |przyjęcie innego wskaźnika na podstawie przepisu § 5 ust.2 rozporządzenia. |
405 |Stąd według sądu, mając na uwadze przywołany stan prawny i orzecznictwo sądowe, prawidłowo wyznaczono też dla planowanej inwestycji wskaźnik |
406 |powierzchni zabudowy do powierzchni terenu ustalony na 0,42, przy zastosowaniu treści § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, a odstępując od odwzorowania|
407 |średniej wartości tego wskaźnika ustalonej dla całego obszaru analizy – wynoszącego 0,22 kierując się okolicznością, że planowany budynek będzie |
408 |uzupełnieniem zabudowy we wschodniej pierzei ul. [...] i potrzebą prawidłowego ukształtowania pierzei tej ulicy. |
409 |Kontrolując zaskarżone rozstrzygniecie pod kątem realizacji wytycznych odnośnie oceny prawidłowości przeprowadzenia analizy urbanistycznej i jej |
410 |wyników wskazać należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 powoływanej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku |
411 |łącznego spełnienia następujących warunków: |
412 |1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań |
413 |dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w |
414 |tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; |
415 |2) teren ma dostęp do drogi publicznej; |
416 |3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; |
417 |4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą |
418 |uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; |
419 |5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. |
420 |Sposób ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego|
421 |został określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej |
422 |zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), zgodnie z § 3 |
423 |ust. 1 i 2 tego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki |
424 |budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i |
425 |zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, |
426 |o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie |
427 |warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Przepis § 9 ust. 1 – 3 rozporządzenia stanowi natomiast, że warunki i wymagania dotyczące |
428 |nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o |
429 |której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Część graficzną decyzji o |
430 |warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 |
431 |ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. |
432 |Skoro w przedmiotowej sprawie, brak jest na danym terenie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, przedmiotem postępowania o |
433 |ustalenie warunków zabudowy jest ocena, czy planowany sposób zagospodarowania terenu nie naruszy zasady "dobrego sąsiedztwa" i gwarantuje |
434 |zachowanie na danym terenie ładu przestrzennego określonego w art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przesłanki, |
435 |jakie muszą być spełnione przy dokonywaniu tej oceny, określa powołany art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy i |
436 |zagospodarowania terenu musi być więc poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia |
437 |przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przy zachowaniu warunków określonych w |
438 |przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. |
439 |Mając na względzie treść art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić wydania decyzji o|
440 |warunkach zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Należy też podkreślić, iż decyzja o warunkach zabudowy ma|
441 |charakter związany. Zatem jeśli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji, której ustalenie pozostaje w zgodzie z przepisami |
442 |ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych oraz czyni zadość warunkom |
443 |formalnym, obowiązkiem organu właściwego w sprawie jest wydanie decyzji pozytywnej. |
444 |Analiza akt postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2018 r. prowadzi do wniosku, że organy obu instancji |
445 |prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, należycie oceniły zgromadzony materiał dowody i wydały zgodne z prawem rozstrzygnięcia. |
446 |W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że organ I instancji, stosownie do § 3 ust. 1 powoływanego rozporządzenia, przeprowadził analizę funkcji |
447 |oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu |
448 |przestrzennym. Wynik przeprowadzonej analizy stanowi załącznik tekstowy nr 2 do decyzji z dnia [...] marca 2018 r. Z kolei w załączniku graficznym |
449 |nr 1 do decyzji na kopii mapy przedstawiono granice obszaru analizowanego. Przepis § 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. określa |
450 |minimalne granice obszaru analizowanego co oznacza, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy może wyznaczyć większy obszar wokół terenu |
451 |inwestycji, który będzie tworzył całość urbanistyczną. W przedmiotowej sprawie granice obszaru analizowanego wyznaczono w odległości nie |
452 |mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 m. |
453 |W ocenie Sądu organy dopełniły spoczywającego na nich obowiązku dotyczącego określenia cech, do których trzeba dostosować przedmiotową inwestycję|
454 |(tzw. zasada dobrego sąsiedztwa). Pojęcie "działki sąsiedniej" o jakim mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu |
455 |przestrzennym nie oznacza tylko działki graniczącej bezpośrednio z działką inwestora, lecz pewien obszar tworzący urbanistyczną całość, |
456 |pozwalającą organowi dokonać jak najlepszej oceny sytuacji faktycznej pod względem możliwości zrealizowania planowanej inwestycji. Przedmiotowa |
457 |analiza wykazała, że działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, zagospodarowane są w sposób pozwalający na określenie wymagań |
458 |dotyczących planowanej inwestycji, zarówno w zakresie kontynuacji funkcji, jak i cech, parametrów zabudowy oraz zagospodarowania terenu. W |
459 |granicach obszaru znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, usługowa, mieszkalna wielorodzinna oraz mieszkalna wielorodzinna z funkcją |
460 |usług. Projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z przeważającymi funkcjami otoczenia oraz będzie stanowiła kontynuację funkcji mieszkalnej |
461 |wielorodzinnej z usługami. W obszarze analizowanym, w tym w otoczeniu planowanej inwestycji, znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, |
462 |prawidłowo zatem organy przyjęły, że planowana inwestycja nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa, uzależniająca zmianę zagospodarowania terenu od |
463 |dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego tak by zagwarantować ład przestrzenny. |
464 |Jak wynika z treści analizy organy ustaliły w niniejszej sprawie linię zabudowy od strony ul. [...], na podstawie przedłużenia istniejącej linii |
465 |zabudowy sąsiednich działek, co należy ocenić jako zgodne z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. Ustalona linia nowej zabudowy uwzględnia treść |
466 |rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody położonych na terenie powiatu [...] (Dz. Urz. |
467 |Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) oraz uzgodnień dokonanych w toku postępowania z Biurem Ochrony Środowiska i sytuowana jest od strony dębu szypułkowego|
468 |uznanego za pomnik przyrody w odległości 15 m. od zewnętrznej krawędzi pnia drzewa. |
469 |Geometria dachu została ustalona odpowiednio do geometrii dachów budynków wielorodzinnych występujących na obszarze analizowanym, co wynika z |
470 |przeprowadzonej analizy. Szerokość elewacji frontowej wyznaczono na 55 m. Organ wskazał, iż przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż |
471 |szerokość elewacji znajdującej się od frontu działki wyznacza się na podstawie średniej szerokości elewacji na działkach w obszarze analizowanym |
472 |z tolerancją do 20%, względnie - zgodnie z § 6 ust. 2 dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji, jeżeli wynika to z analizy. Zgodnie z |
473 |analizą w pobliżu inwestycji znajdują się budynki wielorodzinne o szerokości elewacji frontowej większej, niż średnia obszaru analizowanego. |
474 |Należy zaaprobować stanowisko organów administracji, że z uwagi na sąsiedztwo działki, wyeksponowanie działki w krajobrazie miasta, zasadnym było|
475 |utworzenie w miarę zwartej reprezentacyjnej pierzei ulicy [...], co dodatkowo tworzyłoby barierę akustyczną hałasu drogowego dla zabudowy |
476 |jednorodzinnej położonej w głębi obszaru. Jak ustalono w analizie średnia wartość w/w parametru dla budynków wielorodzinnych wynosi 34 m, a zatem|
477 |ustalenie wysokiej wartości ww. wskaźnika było zasadne - zgodne z § 6 ust. 2 w związku z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia. |
478 |Jak wynika z analizy obszaru, wartość parametru krawędzi elewacji frontowej waha się w obszarze analizowanym od 3,5 m do 32 m. Budynki położone |
479 |po obu stronach planowanej inwestycji mają zróżnicowaną wysokość i tworzą uskoki. Za zasadne uznać należy stanowisko, by realizowana zabudowa w |
480 |eksponowanym terenie nawiązywała swoją wysokością do istniejącej zabudowy i przyjęcie do wyznaczenia ww. parametru budynku przy ul. [...], którego |
481 |wysokość zmniejsza się od 30 m do 15 m. Obniżenie wysokości tego budynku ma miejsce w kierunku planowanej inwestycji. Wobec treści § 7 ust. 4 |
482 |rozporządzenia uznać należy za prawidłowe ustalenie tego parametru na 15 m wysokości. |
483 |Odnosząc się do ustalonych przez organy wskaźników, tj. wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokości |
484 |elewacji frontowych, wysokości głównej kalenicy lub attyki oraz geometrii dachów, wskazać należy, że organy ustaliły średnie wartości dla obszaru|
485 |analizowanego oraz wskazały te wartości dla budynków wielorodzinnych. Ponadto stanowiący integralną część decyzji wynik analizy wskazuje w |
486 |szczególności, że w toku postępowania należycie ustalono okoliczności w zakresie linii zabudowy, wskaźników wielkości powierzchni zabudowy w |
487 |stosunku do powierzchni działki, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki oraz geometrii |
488 |dachu, zatem niezasadne są zarzuty skarżącej w tym zakresie, jak i te dotyczące zaniechania ponownego merytorycznego zbadania sprawy, zgodnie ze |
489 |wskazaniami zawartymi w wyroku Sądu z 20 grudnia 2017 r., a co za tym idzie naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. |
490 |Organ ustalił też, że planowana inwestycja, jak wynika z przeprowadzonej analizy, ma dostęp do drogi publicznej od ul. [...], co potwierdza pismo |
491 |Zarządu Dróg Miejskich w [...] z dnia [...] września 2016 r. Teren inwestycji znajduje się w zasięgu istniejącej sieci infrastruktury technicznej, a |
492 |tym samym została wypełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ I instancji uzyskał wszystkie |
493 |niezbędne uzgodnienia określone w art. 53 ust. 4 ustawy. Mając na uwadze powyższe, zasadnie SKO uznało, że brak jest naruszenia prawa |
494 |materialnego ani proceduralnego uzasadniającego uchylenie decyzji organu I instancji. |
495 |Podnoszone w skardze zarzuty dotyczące przyjęcia, że nieruchomość ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej, zjazdu z drogi publicznej były |
496 |przedmiotem oceny w sprawie IV SA/Wa 2580/16, zatem – powtórzyć należy, że tak organ jak i sąd nie może formułować nowych ocen prawnych, |
497 |sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, bowiem jest nim związany. W konsekwencji przyjąć należy, że zarzuty skargi dotyczące dopuszczalności |
498 |wydania decyzji o warunkach zabudowy dla terenu który nie ma dostępu do drogi publicznej w świetle powyższego nie zasługują na uwzględnienie tak |
499 |jak i te dotyczące braku wyegzekwowania od inwestora uzyskania decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu. |
500 |Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących dopuszczenia do zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla podlegającego szczególnej ochronie dębu |
501 |szypułkowego stanowiącego pomnik przyrody zauważyć należy, że i ta kwestia była przedmiotem oceny w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. W cyt. |
502 |wyroku Sąd wskazał m.in., że wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie prowadzi do naruszenia stosunków wodnych. Podniósł, że taki ogólny zakaz |
503 |wynika z ograniczeń przewidzianych przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. I jest on obowiązujący dla inwestora. Wprowadzany jest |
504 |on do treści decyzji, która w odniesieniu do wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich wskazuje, ze na podstawie art. 29 ustawy – Prawo|
505 |wodne inwestor nie może zmienić stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Wskazał, że skuteczność prawna powyższego zakazu na |
506 |etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma wyłącznie charakter pewnego rodzaju dyrektywy, wobec czego skonkretyzowanie |
507 |uprawnień właściciela gruntów sąsiednich i odpowiadających im obowiązków inwestora, które podstawę prawna czerpią w art. 29 ustawy - Prawo wodne,|
508 |może nastąpić dopiero na kolejnym etapie realizacji inwestycji tj. przy wydawaniu pozwolenia na budowę. W świetle powyższego i ten zarzut nie |
509 |mógł się ostać. |
510 |Odnośnie zarzutu błędnej oceny polegającej na pominięciu materiału dowodowego złożonego przez skarżącą do akt sprawy administracyjnej tj.: opinii|
511 |geotechnicznej i dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r. wskazujących, że wybudowanie garażu podziemnego spowoduje zmianę |
512 |stosunków wodnych i usychanie zabytkowego 250 – letniego dębu stanowiącego pomnik przyrody, fotografii usychającego dębu, fotografii unikalnej |
513 |krajobrazowej alei 150 – letnich dębów przyulicznych, karty katalogowej garaży podziemnych o zagłębieniu 7,5 m głębokości płyty fundamentowej |
514 |wskazać należy że kwestie te będą przedmiotem oceny organów przy ewentualnym następnym etapie inwestycji tj. postępowaniu w sprawie wydania |
515 |pozwolenia na budowę. |
516 |Decyzja o warunkach zabudowy ma odpowiedzieć na pytanie, czy na danym terenie jest dopuszczalna (możliwa) zabudowa określonego rodzaju (zmiana |
517 |zagospodarowania terenu), a więc czy zamierzenie jest zgodne z przepisami szczególnymi. Pozytywne przesądzenie o takiej możliwości w decyzji o |
518 |warunkach zabudowy daje inwestorowi podstawę do ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę, jeżeli są spełnione inne warunki wymagane ustawą z |
519 |dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 290, dalej p.b.). W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę organ |
520 |architektoniczno – budowlany ocenia planowaną inwestycję także w aspekcie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia |
521 |2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), wydanego na |
522 |podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 p.b. |
523 |Sąd orzekający podziela ugruntowany już pogląd, że art. 6 u.p.z.p. statuuje zasadę wolności zabudowy. Jak już wspomniano, zgodnie z tym przepisem|
524 |każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, jeżeli nie narusza to chronionego prawem |
525 |interesu publicznego oraz osób trzecich. Tak więc zasadą jest prawo podmiotu posiadającego prawo rzeczowe do nieruchomości do jej zabudowy, |
526 |wyjątkiem zaś jest ograniczenie prawa do zabudowy jeżeli naruszyłaby ona chroniony prawem interes publiczny oraz osób trzecich. Należy |
527 |przypomnieć, że zasadniczo w przypadku wyjątków od zasady stosuje się wykładnię ścieśniającą. |
528 |Zarzuty: zaniechania określenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej, kwestii przyjętego progu powierzchni biologicznie czynnej|
529 |były przedmiotem oceny Sądu podczas poprzedniego wyrokowania i prawidłowość podjętego w tym zakresie rozstrzygnięcia została zaaprobowana przez |
530 |Sąd (który działa również z urzędu) stąd brak możliwości skutecznego postawienia tych zarzutów skargi. |
531 |Zauważyć też należy, że Kolegium rozstrzygając sprawę ponownie odniosło się do zarzutów zawartych w złożonych odwołaniach, zgodnie z wytycznymi |
532 |Sądu, odniosło się także do złożonych pism, co przytoczono w stanie faktycznym uzasadnienia, bez potrzeby ponownego przywoływania zawartych tam |
533 |treści (vide str. 6 i 8 uzasadnienia SKO w [...]). Zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7,77 § 1 i art.107 § 1 i 3 kpa są gołosłowne. |
534 |W przedmiotowej sprawie decyzja organu II instancji nie została wydana przez pracownika podlegającego wyłączeniu od udziału w postepowaniu w |
535 |sprawie. Okoliczność, że określona osoba brała udział w wydaniu decyzji przez samorządowe kolegium odwoławcze, uchylonej przez sąd |
536 |administracyjny, i następnie brała udział w wydaniu decyzji przez samorządowe kolegium odwoławcze po wyroku sadu administracyjnego, nie stanowi |
537 |podstawy prawnej do wyłączenia tego członka kolegium od udziału w postepowaniu w tej sprawie. Przepis art. 24 § 1 pkt 5 kpa wyłącza pracownika z |
538 |udziału w postępowaniu odwoławczym, jeżeli uczestniczył uprzednio w postępowaniu przed organem I instancji, w którym wydano zaskarżona odwołaniem|
539 |decyzję oraz wyłącza pracownika z udziału w postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy(art. 127§ 3 kpa), jeżeli uczestniczył |
540 |uprzednio w postępowaniu w którym w I instancji wydana została decyzja przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze. Przepis art. 24 § 1 |
541 |pkt 5 kpa przesłankę wyłączenia pracownika organu wiąże bezpośrednio z wniesieniem środka zaskarżenia od decyzji w której wydaniu brała udział. |
542 |Reguła ta nie odnosi się do sytuacji ponownego rozpatrzenia sprawy przez pracowników organu, których wcześniejsze rozstrzygniecie zostało |
543 |uchylone na skutek kontroli sadowej, bądź na skutek rozpatrzenia środka odwoławczego. Okoliczność, że osoba ta brała udział w wydaniu |
544 |wcześniejszych decyzji, która została uchylona przez organ odwoławczy nie ma znaczenia w kontekście cytowanego przepisu. Tak więc w |
545 |okolicznościach sprawy niniejszej nie zaistniały przesłanki wyłączenia pracownika organu, zatem zarzuty skargi i w tym zakresie pozbawione są |
546 |usprawiedliwionych podstaw. |
547 |Wbrew zarzutom skargi uzasadnienie kontrolowanej decyzji, pomimo częściowego powtórzenia treści decyzji Kolegium z [...].06.2016r. nie jest z nią |
548 |tożsame. Jest ono dłuższe, gdyż treść decyzji z 2016 r liczy 7 stron, a decyzji kontrolowanej obecnie 9 stron. W dodatkowych (nowych) |
549 |rozważaniach Kolegium m.in. opisuje nowy materiał dowodowy – analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy. W tej |
550 |sytuacji zaskarżona decyzja – oparta również o uzupełniony materiał dowodowy - zawierająca szersze uzasadnienie w którym dokonano oceny |
551 |wcześniej pominiętych aspektów w zakresie prawidłowości przeprowadzonej analizy urbanistycznej i jej wyników w kontekście potwierdzenia, że |
552 |zasada dobrego sąsiedztwa chroniąca ład przestrzenny została spełniona, a zatem możliwa jest kontynuacja zarówno funkcji jak też wskaźników i |
553 |parametrów urbanistycznych i architektonicznych przez planowaną zabudowę – w dostatecznym zakresie zrealizowała sądowy nakaz dogłębnej analizy |
554 |przez organ kwestii w/w kwestii i rzetelnych rozważań w tym zakresie. |
555 |Reasumując, stwierdzić należy, że ocena legalności zaskarżonej decyzji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie daje podstaw do |
556 |stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak|
557 |jest podstaw do uznania, iż w postępowaniu nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Decyzja zawiera |
558 |wszystkie niezbędne elementy, a jej uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie jest prawidłowe. Wobec tego wszelkie zarzuty |
559 |podniesione w skardze należało uznać za niezasadne. |
560 |Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami |
561 |administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. |
562 | |
563 | |
Powołane przepisy
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 7
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 8 (§ 2)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 11
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 24 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 27 (§ 1, § 1a)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 77 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 80
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 85 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 107 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 127 (§ 3)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 138 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 140
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 145 (§ 1)
- Kodeks postępowania administracyjnego, art. 156 (§ 1)
- Prawo budowlane, art. 33
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 134 (§ 1)
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 145 (§ 1)
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 153
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 170
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 171
- Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 61