Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2014 r., II SAB/Wa 299/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2014 r., II SAB/Wa 299/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. K. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia [...] czerwca 2012 r. postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

2 Skargą z dnia 28 sierpnia 2012 r. A. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia [...] czerwca 2012 r., wniesionego od postanowienia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w O. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej.

3 W odpowiedzi na skargę z dnia 27 maja 2013 r., uzupełnionej następnie pismem z dnia 21 stycznia 2014 r. Minister Spraw Wewnętrznych wniósł o odrzucenie skargi, argumentując powyższe faktem, że skarżący wniósł w tym samym dniu 28 sierpnia 2012 r. zarówno skargę na bezczynność organu, jak również wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przejawiające się w przekroczeniu terminów do rozpoznania sprawy administracyjnej. Zatem zdaniem organu nie można przyjąć, że zostały wyczerpane środki zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

6 W przypadku skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, warunkiem skutecznego jej wniesienia do sądu administracyjnego jest wyczerpanie trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 r. poz. 267). Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

7 A. K. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] czerwca 2012 r. na postanowienie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w O. z dnia [...] czerwca 2012 r. W tej sytuacji skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu winien wezwać Ministra Spraw Wewnętrznych do usunięcia naruszenia prawa.

8 Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący wezwanie takie złożył (pismo z dnia 28 sierpnia 2012 r.), jednakże w tym samym dniu, w którym wniósł skargę na bezczynność organu. Obydwa dokumenty zostały bowiem wniesione do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 28 sierpnia 2012 r. Tym samym skarżący nie pozwolił nawet organowi zapoznać się z treścią powyższego wezwania i odnieść się do ewentualnych nieprawidłowości w postępowaniu.

9 Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sąd Administracyjnego skierowanie zażalenia na bezczynność organu w dniu skierowania skargi, nie może być uznane za wykorzystanie przez stronę skarżącą wszystkich środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Dopuszczenie takiej możliwości czyniłoby przepis art. 37 kpa zupełnie niecelowym, postępowanie zaś prowadzone przez organ odwoławczy – mające na celu dokonanie stosownych ustaleń zmierzających do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, czy też podjęcia środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości – iluzorycznym. Powyższe stanowisko zostało przedstawione m. in. w postanowieniach NSA: z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 867/12; z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 914/12.

10 W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie mu przysługiwały w sprawie.

11 W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.