Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r., II SA/Wa 2155/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r., II SA/Wa 2155/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Joanna Kube, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę

Uzasadnienie

2 Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją [...] z dnia [...] lipca 2011 r., na podstawie art. 138 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3, utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję, którą to decyzją odmówił stwierdzenia nieważności:

3 1. decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...],

4 2. Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r. nr [...].

5 Powyższe decyzje wydane zostały na podstawie art. 145a, art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.

6 Jako podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał art. 156 § 1 w zw. z art. 157 i art. 158 k.p.a.

7 W motywach uzasadnienia organ wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 170/08 oddalił skargę na powyższe decyzje (wydane w trybie wznowieniowym). Jednocześnie stwierdził, że w wyniku rozważenia przez sąd administracyjny także okoliczności odpowiadających wskazanym w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji przesłankom kwalifikującym do jej wznowienia, brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności powyższych decyzji.

8 Odmawiając stwierdzenia nieważności, organ wskazał ponadto na moc wiążącą wyroku, wynikającą z art. 107 p.p.s.a. i wyjaśnił, że moc wiążąca prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że także inne sądy i inne organy państwowe muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu. Stwierdził również, że skutkiem zasady mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia jest to, że przesądzenie we wcześniejszym wyroku kwestii o charakterze prejudycjalnym oznacza, że w postępowaniu późniejszym ta kwestia nie może być już w ogóle badana. Nadto, że każde prawomocne oddalenie skargi przez sąd administracyjny na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji ze względu na związanie go treścią art. 153 p.p.s.a.

9 Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A. B. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 150a do 150d ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty oraz art. 37j ust. 1, 2, art. 37l ust. 1, art. 37 ust. 1, art. 6 pkt 6 lit. b ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Nadto naruszenie art. 156 k.p.a.

10 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

12 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

13 Przede wszystkim wskazać należy, iż zaskarżone decyzje były przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W trybie zwykłym, w trybie stwierdzenia nieważności oraz w trybie wznowieniowym - sygn. akt II SA/Wa 170/08.

14 W sprawie II SA/Wa 170/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oceniał legalność decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] oraz decyzji ją poprzedzającej, w trybie art. 145a § 1 k.p.a. (wznowienia postępowania).

15 W omawianej sprawie Sąd wyrokiem z dnia 21 maja 2008 r. oddalił skargę A. B. Wyrok ten jest prawomocny.

16 Powyższa okoliczność na zasadnicze znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy.

17 Rozpoznawana aktualnie sprawa dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji wydanych w trybie art. 145a § 1 k.p.a. I co istotne i wymaga ponownego podkreślenia, decyzje te były już przedmiotem oceny przez tutejszy Sąd w sprawie II SA/Wa 170/08. Wydany w tej sprawie wyrok oddalający jest prawomocny.

18 A zatem w niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją, w której skarżący w trybie nadzwyczajnym (art. 156 k.p.a.) domaga się weryfikacji decyzji wydanych w innym trybie nadzwyczajnym – wznowieniowym (art. 145a § 1 k.p.a.), które zostały skontrolowane przez Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 170/08. Stwierdzić należy, iż co do zasady brak jest przesłanek negatywnych do wszczęcia postępowania nadzwyczajnego (w trybie art. 156 k.p.a.), celem weryfikacji decyzji wydanych w innym trybie nadzwyczajnym (wznowieniowym). W rozpoznawanej przedmiotowej sprawie organ rozpoznał żądanie skarżącego, co do istoty i uznał, że brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności przedmiotowych decyzji, wydanych w trybie wznowieniowym w oparciu o art. 156 k.p.a.

19 Ocenę organu należało w pełni podzielić. Dokonując oceny legalności zaskarżonych decyzji przede wszystkim należało mieć na uwadze treść art. 16 k.p.a. Nadto, iż konstrukcja art. 156 k.p.a. powiązana jest z rażącym naruszeniem prawa.

20 Odnosząc się do żądań skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2007 r. oraz decyzji ją poprzedzającej z uwagi na ich niezgodność z prawem oraz z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego stwierdzić należy, iż z uzasadnienia wyroku Sądu w sprawie II SA/Wa 170/08 wynika, iż Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę również w oparciu o przesłanki z art. 156 § 1 k.p.a.

21 Odnosząc się do zarzutów skarżącego w kontekście orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 września 2006 r., sygn. akt 15/05, wskazać należy, iż zarzut taki może być podnoszony w trybie art. 145a k.p.a. (możliwość wznowienia postępowania), co wyklucza w oparciu o tę samą przesłankę żądania stwierdzenia nieważności.

22 Nadto podkreślić należy, iż podstawę odmowy przyznania skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego stanowił przepis art. 150a ust. 1, 2, 5 i 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1011 z późn. zm.) i przepis ten nie został przez Trybunał Konstytucyjny zakwestionowany.

23 A zatem zarówno w postępowaniu wznowieniowym (II SA/Wa 170/08), jak i w postępowaniu o stwierdzenie nieważności tegoż postępowania argument ten nie mógł mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Trafnie podnosi zatem organ, że moc wiążąca wyroku w sprawie II SA/Wa 170/08 stosownie do art. 170 p.p.s.a. oznacza, że w kolejnym postępowaniu, w którym dana kwestia się pojawia, nie może być ona już ponownie badana.

24 Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji.