Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 marca 2010 r., II SAB/Sz 175/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 marca 2010 r., II SAB/Sz 175/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 marca 2010 r. sprawy ze skargi Izby Lekarsko-Weterynaryjnej na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie zapewnienia warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla działalności Izby oddala skargę.

Uzasadnienie

2 [...] Izba Lekarsko-Weterynaryjna w [...] w dniu

3 [...] r., na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosła za pośrednictwem Prezydenta Miasta [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na bezczynność tego organu polegającą na braku podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4 tj. obowiązku wynikającego z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r.

5 o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz.U. z 2009 r.

6 Nr 93, poz. 767) poprzez zapewnienie [...] j Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej w [...] warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla działalności tej Izby.

7 Skarżąca domagała się zobowiązania Prezydenta Miasta [...] do zapewnienia jej warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla działalności Izby w terminie 60 dni od dnia doręczenia wyroku oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

8 W uzasadnieniu skargi [...] Izba Lekarsko-Weterynaryjna

9 w [...] , dalej zwana "Izbą" przedstawiła stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że pismem z dnia 19 lutego 2009 r. zwróciła się do Prezydenta Miasta [...] z wnioskiem o wynajęcie lokalu na biuro Izby. W kolejnym piśmie z dnia

10 [...] r. podała organowi parametry lokalowe i techniczne niezbędne dla działalności Izby. Jako podstawę prawną skarżąca wskazała art. 71 ust. 3 ustawy

11 o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych.

12 Zarząd Budynków i Lokali Komunalnych w[...] , zwany dalej "ZBiLK", pismem z dnia [...] r. poinformował skarżącą o braku możliwości zrealizowania jej wniosku, by następnie pismem z dnia [...] r. wskazać dwie lokalizacje: lokal użytkowy przy ul. Dworcowej 19 lub przy Al. [...] w[...] .

13 Po zaakceptowaniu przez skarżącą lokalu przy [...]

14 w [...] , po uprzednich oględzinach, Izba wskazała na konieczność poniesienia nakładów koniecznych w celu przystosowania lokalu do możliwości jego używania.

15 ZBiLK powołując się na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia[...] . w sprawie zasad gospodarowania komunalnymi lokalami użytkowymi, określił zasady według których możliwe jest zawarcie umowy najmu wskazanego lokalu. Zasad tych, odnoszących się do poniesienia nakładów koniecznych, z wyłączeniem fundamentów, ścian nośnych, stropów, słupów, belek i konstrukcji dachu, bez możliwości zwrotu ich równowartości, Izba nie zaakceptowała wskazując równocześnie na unormowania wynikające z art. 662 § 1 w związku z art. 663 kc.

16 Skarżąca podniosła, że w czasie, gdy trwało postępowanie o wskazanie lokalu w trybie art. 71 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych, musiała występować do Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w [...] o przedłużenie terminu wydania dotychczas zajmowanego lokalu.

17 ZBiLK pismem z dnia [...] r. poinformował Izbę o konieczności opracowania projektu budowlanego i uzyskania pozwolenia na budowę w zakresie robót budowlanych przedstawionych przez Izbę w kosztorysie z dnia [...] r. oraz podtrzymał stanowisko co do zakresu nakładów, które gmina może ponieść

18 w związku z remontem. Wskazał również na konieczność uzyskania w formie uchwały zgody wspólnoty mieszkaniowej przy Al. [...] w [...] .

19 Pismem z dnia [...] r. Izba, na podstawie art. 52 § 3 P.p.s.a., wezwała Prezydenta Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa mając na uwadze, że w sprawie będącej przedmiotem skargi ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia.

20 Prezydent Miasta [...] pismem z dnia [...] r. (data doręczenia pisma Izbie) poinformował Izbę o wywiązaniu się z obowiązku wynikającego z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia [...] r. Poinformował również, że oddanie w najem lokalu w drodze bezprzetargowej będzie możliwe za zgodą Komisji Rady Miasta ds. Budownictwa i Mieszkalnictwa zgodnie z § 18 uchwały

21 Nr XX/364/04 Rady Miasta [...] z dnia 26 kwietnia 2004 r.

22 Zdaniem skarżącej, Prezydent Miasta [...] , który jest adresatem obowiązku wynikającego z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r., obowiązku tego nie wykonał, natomiast zapewnienie Izbie warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla jej działalności winno nastąpić bez żadnych dodatkowych warunków, np. uprzedniej zgody określonego organu- Komisji Rady Miasta ds. Budownictwa i Mieszkalnictwa.

23 Wskazując na hierarchię aktów prawnych skarżąca wskazała na ustawę

24 o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych jako akt wyższego rzędu w stosunku do uchwały Nr XX/364/04 będącej aktem prawa miejscowego oraz konieczność wykonania przez organ wykonawczy gminy obowiązku wynikającego

25 z ustawy. Izba podniosła również, że w celu realizacji obowiązku organ zobowiązany mógł podjąć inicjatywę uchwałodawczą, czego nie uczynił, jak również nie uzyskał zgody wymaganej uchwałą Nr XX/364/04.

26 Prezydent Miasta [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

27 W motywach uzasadnienia pisma organ podał, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej zrealizował swój obowiązek wynikający z art. 71 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych poprzez przekazanie merytorycznego załatwienia sprawy Zarządowi Budynków i Lokali Komunalnych

28 w [...] , który prowadził ze skarżącym negocjacje w zakresie zawarcia umowy najmu wybranego lokalu.

29 Organ podkreślił, że zgodnie z art. 71 ust. 3 powołanej ustawy nie jest związany wykonując ten obowiązek żadnymi wskazanymi przez Izbę parametrami.

30 Prezydent podniósł także, że wszystkie lokale, którymi dysponuje należą do zasobu komunalnego i gospodarowanie nimi odbywa się wyłącznie na podstawie uchwały Nr XX/364/04 Rady Miasta [...] z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zasad gospodarowania komunalnymi lokalami użytkowymi. Organ wykonawczy gminy realizując zatem obowiązek wynikający z art. 71 ust. 3 powołanej ustawy musi to czynić w zgodzie z obowiązującym prawem miejscowym i gdyby skarżący zaakceptował proponowany mu lokal, z formalnego punktu widzenia podlegałby on procedurze przewidzianej przez prawo miejscowe. Zauważył również, że obowiązek przestrzegania przepisów prawa miejscowego ciąży również na skarżącym, niezależnie od uprawnień wynikających wprost z ustawy.

31 W przekonaniu organu, warunki najmu jakie zostały przedstawione skarżącej są takie same jak dla innych podmiotów i nie ma żądnych przesłanek prawnych do odmiennego traktowania Izby. Skarżącej przedłożono projekt umowy najmu oraz poinformowano o przewidywanej wysokości opłat eksploatacyjnych. Kwestię wzajemnych rozliczeń za nakłady poczynione na lokal w celu jego dostosowania do działalności biurowej organ pozostawił negocjacjom poprzedzającym zawarcie umowy powołując się przy tym na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2005 r. IICK 565/04.

32 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

33 Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

34 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwana dalej "P.p.s.a.) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy, a mianowicie gdy sprawa powinna zostać zakończona:

35 – decyzją administracyjną;

36 – postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty;

37 – postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnymi zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

38 – innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

39 Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść skutecznie dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu

40 w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 3 tego przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tego wymogu skutkuje odrzuceniem skargi. W przypadku skargi na bezczynność dotyczącej art. 3 § 2 pkt 4, wyczerpaniem środków zaskarżenia jest - w rozumieniu wskazanego przepisu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

41 Wobec faktu, iż sąd administracyjny w przypadku skargi na bezczynność bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w dacie orzekania, a strona skarżąca skierowała do Prezydenta Miasta [...] w dniu [...] r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zapewnienie [...] j Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej warunków lokalowych i technicznych niezbędnych do jej działalności poprzez udostępnienie lokalu użytkowego o cechach określonych w piśmie Izby

42 z dnia[...] . lub lokalu podobnego, uznać należało, iż spełniony został wymóg wyczerpania środka zaskarżenia. Tym samym upoważniało to Sąd

43 do uznania skargi za dopuszczalną, co jednak nie oznacza, iż pozostawała ona uzasadniona.

44 Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnych czynności

45 w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. Wskazany powyżej przepis art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. regulujący zakres dopuszczalności skargi na bezczynność należy traktować jako przepis nie podlegający wykładni rozszerzającej. Można więc stwierdzić, że bezczynnością w znaczeniu prawnym, nie są wszystkie sytuacje, które w języku potocznym tak są określone.

46 W przedmiotowej sprawie [...] Izba Lekarsko Weterynaryjna

47 w [...] domagała się od Prezydenta Miasta [...] realizacji obowiązku nałożonego na ten organ w art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r.

48 o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz.U. z 2009 r.

49 Nr 93, poz. 767), zgodnie z którym organy wykonawcze samorządu terytorialnego, na których terenie ustalono siedziby Krajowej i okręgowych izb lekarsko-weterynaryjnych, zapewnią warunki lokalowe i techniczne niezbędne dla działalności izb.

50 Nie budzi wątpliwości Sądu, że zgodnie z § 1 pkt 16 uchwały Nr 25/2002/III Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej z dnia 5 lipca 2002 r. w sprawie ustalenia nazw, obszaru działania i siedzib okręgowych izb lekarsko-weterynaryjnych, podjętej na podstawie art. 9 ust. 3 powołanej wyżej ustawy, siedzibą [...] Izby Lekarsko – Weterynaryjnej jest [...] . Zatem organem obowiązanym do realizacji obowiązku wynikającego z art. 71 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych jest Prezydent Miasta [...]

51 Ustawodawca nakładając na organ wykonawczy samorządu terytorialnego obowiązek zapewnienia warunków lokalowych i technicznych niezbędnych dla działalności izb nie wskazał formy prawnej, w jakiej realizacja tego obowiązku ma nastąpić. Przyjąć zatem należało, że Prezydent Miasta [...] miał podjąć takie czynności, należące do jego kompetencji jako organu wykonawczego gminy

52 i w granicach tych kompetencji, których efektem byłaby realizacja obowiązku wynikającego z art. 71 ust. 3.

53 Niewątpliwie, zważywszy na aktualne obwarowania prawne, realizacja obowiązku wynikającego z przepisu uchwalonego w ustawie z dnia 21 grudnia 1990r. nie jest nieskomplikowana, albowiem Prezydent Miasta [...] nie posiada wyłącznego, nieograniczonego prawa dysponowania komunalnymi lokalami użytkowymi i nie dysponując takim prawem nie miał możliwości realizacji wprost dyspozycji art. 71 ust. 3, a czego oczekiwała od niego skarżąca.

54 Organ wykonawczy Miasta [...] , działając poprzez Zarząd Budynków

55 i Lokali Komunalnych w [...] , wskazał [...] Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej lokal przy Al. [...] w [..] , który skarżąca wstępnie zaakceptowała. Poinformował również skarżącą o konieczności zachowania procedury wynikającej z uchwały Nr XX/364/04 Rady Miasta [...]

56 z dnia [...] r. w sprawie zasad gospodarowania komunalnymi lokalami użytkowymi oraz prowadził negocjacje co do zakresu robót ciążących na właścicielu lokalu przed oddaniem lokalu w najem.

57 Nie można zatem uznać za uzasadnione argumentów skarżącej, iż Prezydent Miasta [...] zaniechał wykonania czynności z zakresu administracji publicznej jaką jest zapewnienie [...] Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej

58 w [...] warunków lokalowych i technicznych niezbędnych do działalności Izby. Zaskarżenie bezczynności organu w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia oraz innych aktów i czynności. Musi zatem istnieć przepis prawa obligujący organ do działania w określonej formie i zaniechanie organu w tym zakresie. Taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła. Organ zgodnie z art. 71 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych nie zaniechał podjęcia czynności zmierzających do realizacji ustawowego obowiązku. Strona skarżąca skarżąc bezczynność nie negowała, że organ podjął czynności zmierzające do realizacji ustawowego obowiązku i wskazał jej lokal, który wstępnie zaakceptowała. Brak porozumienia co do nakładów koniecznych jakie każda ze stron sporu miała ponieść na wskazany lokal przyczyniła się do tego, że argumenty skarżącej w istocie należało odnieść do skargi na czynność, a konkretnie jej jakościowy skutek. Spór w tej materii mógłby zostać jednak rozstrzygnięty przez Sąd tylko wówczas, gdyby strona wniosła skargę na tę czynność, po uprzednim wykorzystaniu trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (podobnie: wyrok NSA z dnia 29.01.2010 r. I OSK 1010/09- publ. internetowa CBOSA). Droga skargi na bezczynność, którą wybrała skarżąca, jest zdaniem Sądu w tej sprawie nieodpowiednia.

59 Reasumując, zarzut bezczynności Prezydenta Miasta [...] polegający na zaniechaniu wykonania czynności zmierzających do wykonania obowiązku nałożonego na ten organ w art. 71 ust. 3 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych jest nieuzasadniony i z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy - Prawo

60 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.