Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 maja 2013 r., I SA/Rz 263/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 maja 2013 r., I SA/Rz 263/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita- Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 maja 2013 r. sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2008 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...], 2) uchyla decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011r. [...], 3) określa, że decyzje wymienione w pkt. 1) i 2) nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 4) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej "A" S.A. z siedzibą w W. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2012r., Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2011r. Nr [...] w przedmiocie określenia "A" S.A. z siedzibą W. (dalej: Spółka) wysokości zobowiązania w podatku do nieruchomości za 2008r.

3 Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] maja 2010r. Nr [...] Wójt Gminy określił Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008r. w kwocie 89.731,00 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy w administracyjnym toku instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] lutego 2011r. Nr [...].

4 W dniu 11 kwietnia 2011r. Spółka działając w oparciu o art. 248 § 1 oraz art. 248 § 2 pkt 2 w zw. z art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej: Ordynacja podatkowa) złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek

5 o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2011r., zarzucając organowi nie objęcie decyzją wszystkich stanowiących jej własność nieruchomości i obiektów budowlanych, znajdujących się na terenie jednej gminy.

6 Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, a następnie decyzją z dnia [...] listopada 2011r. Nr [...] utrzymało tą decyzję w mocy. Kolegium stwierdziło, że wytknięte wady nie stanowiły rażącego naruszenia prawa i nie mogły w związku z tym prowadzić do wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji organu.

7 Wyrokiem z dnia 16 marca 2012r. sygn. akt I SA/Rz 44/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011r. Nr [...].

8 Podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji było stwierdzenie przez Sąd, że członkowie Kolegium, orzekający w sprawie określenia Spółce wysokości zobowiązania

9 w podatku od nieruchomości, brali udział w postępowaniu nadzorczym dotyczącym tej decyzji, czym naruszono art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.

10 Sąd poprzestał na stwierdzeniu uchybień natury procesowej, nie odnosząc się do meritum sprawy.

11 Po uprawomocnieniu się wyroku i zwrocie akt, decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 248 § 3 Ordynacji podatkowej, ponownie odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2011r. Nr [...]

12 w przedmiocie określenia Spółce zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008r., powołując się na te same argumenty, które stanowiły podstawę wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2011r. Następnie, decyzją z dnia [...] grudnia 2012r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tą decyzję w mocy.

13 Ostatnio wymieniona decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do tutejszego Sądu.

14 Spółka domagała się w niej uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2012r. Nr [...] oraz uchylenia "poprzedzającej ją" decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2011r. Nr [...].

15 W uzasadnieniu skargi podniesiono argumenty tożsame z tymi, które stanowiły podstawę wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, tj., że organ podatkowy ma obowiązek dokonać wymiaru podatku od nieruchomości w jednej decyzji, obejmującej wszystkie nieruchomości podatnika oraz budowle, położone na obszarze właściwości tego organu. W ocenie Spółki, ustalenie podatku od nieruchomości na dany rok podatkowy kilkoma decyzjami, może skutkować zapłatą zobowiązania ustalonego tylko jedną z tych decyzji i odmową zapłaty pozostałych zobowiązań, z powołaniem się na zarzut wykonania decyzji ustalającej podatek od nieruchomości na rok podatkowy. Zgodnie bowiem z art.84 i art.217 Konstytucji RP, tylko jedna kwota może być prawidłową kwotą zobowiązania podatkowego na dany rok podatkowy. Z tych powodów, uzasadniony był wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji pomijającej niektóre obiekty podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, a przez to rażąco naruszającej art.207 § 2, art.21 § 3 Ordynacji podatkowej oraz art.6 ust.9 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 121 z 2006r., poz. 844 ze zm. - dalej: u.p.o.l.).

16 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

18 W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych rozstrzygnięć z prawem. Natomiast stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

19 z 2012r., poz.270 - dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie zaś z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki

20 w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

21 Poddane kontroli sądowej rozstrzygnięcie nadzorcze jest kolejnym rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego odnoszącym się do decyzji tego organu z dnia [...] lutego 2011r. nr [...]. Poprzednie wyeliminowane bowiem zostało prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 marca 2012r. sygn. akt I SA/Rz 44/12. Ma to istotne znacznie dla oceny poprawności kontrolowanego rozstrzygnięcia, bowiem zgodnie z art. 153 p.p.s.a. zawarte we wcześniejszym (prawomocnym) wyroku oceny prawne i wskazówki, co do dalszego toku postępowania stały się wiążące zarówno dla Sądu, jak i organu, którego rozstrzygnięcie wyeliminowano z obrotu prawnego.

22 Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego

23 z dnia [...] listopada 2011r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji tego Kolegium z dnia [...] lutego 2011r. Nr [...] w sprawie określenia Spółce wysokości zobowiązania podatkowego

24 w podatku od nieruchomości za 2008r., uchylił zaskarżoną decyzję czyli decyzję

25 z dnia [...] listopada 2011r. Podstawą rozstrzygnięcia Sądu było ustalenie, że

26 w wydaniu zaskarżonej decyzji brali udział członkowie, którzy uczestniczyli też

27 w wydaniu decyzji "wymiarowej".

28 Na skutek wydania powyższego wyroku w obrocie prawnym nadal pozostała, poprzedzająca uchyloną decyzję, decyzja Kolegium z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...], którą organ odmówił stwierdzenia nieważności własnej decyzji

29 z dnia [...] lutego 2011r. w przedmiocie określenia Spółce wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008r.

30 Wobec powyższego, zadaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego

31 , po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu, było ponowne rozpatrzenie odwołania złożonego przez Spółkę od decyzji z dnia [...] sierpnia 2011r., z uwzględnieniem wskazówek zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Sąd stwierdził m.in., że istnieją podstawy do wyłączenia - na podstawie art.130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej - członków SKO, od orzekania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, jeżeli członkowie ci orzekali w trybie "zwykłym" w tej sprawie. Nieprawidłowości w składzie orzekającym dotyczyły decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności podjętej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zarówno w pierwszej, jak

32 i w drugiej instancji. Jednakże z sentencji wyroku WSA w Rzeszowie z 16 marca 2012r. sygn. akt I SA/Rz 44/12 wyraźnie wynika, że uchylona została wyłącznie zaskarżona decyzja, czyli decyzja z [...] listopada 2011r. nr [...]. Zatem Kolegium, działając jako organ odwoławczy, powinno we własnym zakresie usunąć z obrotu decyzję pierwszoinstancyjną.

33 Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezpodstawnie uznało, że Sąd powołanym wyżej wyrokiem uchylił decyzje nadzorcze podjęte w obu instancjach i wydało decyzję z dnia [...] sierpnia 2012r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2011r. Takie działanie organu spowodowało, że w obrocie prawnym znalazły się dwie decyzje (pierwszoinstancyjne) podjęte w tej samej sprawie, a to stanowi

34 o naruszeniu prawa. Postępowanie administracyjne jest bowiem dwuinstancyjne (art.127 Ordynacji podatkowej), a obowiązkiem organu, do którego wpłynęło odwołanie, jest jego rozpatrzenie i wydanie jednego z orzeczeń, o których mowa

35 w art.233 Ordynacji podatkowej.

36 Sąd orzekający obecnie uznał, że właściwym rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie jest uchylenie decyzji nadzorczych (obu instancji), a nie stwierdzenie ich nieważności. Naruszenie prawa tylko wtedy powoduje nieważność decyzji, gdy ma charakter rażący, to znaczy, gdy decyzja wydana została wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym. W judykaturze wskazuje się, że warunkiem koniecznym do uznania naruszenia prawa za rażące jest oczywisty charakter tego naruszenia.

37 O takim rażącym naruszeniu nie można mówić w niniejszej sprawie, zwłaszcza

38 w sytuacji, gdy Sąd w wyroku z dnia 16 marca 2012r. sygn. akt I SA/Rz 44/12 wprawdzie uchylił tylko zaskarżoną decyzję, ale w uzasadnieniu opisał nieprawidłowości co do składu Kolegium w decyzjach nadzorczych obu instancji

39 i wyraźnie nie nakazał organowi wyeliminowania z obrotu decyzji z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] we własnym zakresie. Mogło to spowodować wątpliwości organu, co do zakresu rozstrzygnięcia Sądu.

40 W związku z powyższym, obecnie Sąd orzekł o uchyleniu z obrotu prawnego zarówno zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2012r. nr [...], jak i z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...].

41 Korzystając z uprawnienia przewidzianego w art.135 p.p.s.a., Sąd uchylił również decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji

42 z [...] lutego 2011r. nr [...] uznając, że jest to niezbędne do końcowego załatwienia sprawy. W wydaniu tej decyzji brał bowiem udział członek Kolegium (T.W.) podlegający na podstawie art.130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej wyłączeniu od udziału w sprawie, z uwagi na to, że uczestniczył w wydaniu decyzji

43 z [...] lutego 2011r. nr [...].

44 W świetle powyższych wywodów, obowiązkiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego będzie ponowne rozpatrzenie wniosku Spółki z dnia 11 kwietnia 2011r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] lutego 2011r.

45 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art.135, art. 152 i art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Na zasądzone koszty postępowania składają się:

46 - uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00zł

47 - wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 240,00zł – na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ( Dz. U Nr 31, poz. 153 ).

48 - opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00zł.