Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2016 r., II SA/Rz 1711/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2016 r., II SA/Rz 1711/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miasta Sokołów Małopolski z dnia 9 września 2015 r. nr X/87/2015 w przedmiocie uchwalenia IX i X zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta Sokołów Małopolski - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.

Uzasadnienie

2 W dniu 9 września 2015 r. Rady Miasta Sokołów Małopolski podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia IX i X zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta Sokołów Małopolski przyjętego uchwałą z dnia 21 lutego 2011 r. nr XXVII/262/2011 z późn. zm.

3 W skardze na ww. uchwałę A. S. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wprawdzie nie został on odrębnie i szczegółowo umotywowany, jednak z treści skargi wynika, że skarżąca kwestionuje przyjęte w uchwale rozwiązania, które mają kształtować sposób wykonywania prawa własności należących do niej nieruchomości. Działki te, będące dotychczas gruntem rolnym, chciałaby przeznaczyć na cele budownictwa mieszkaniowego. Tymczasem w uchwalonej zmianie studium teren ten przeznaczono pod zabudowę usługową pomimo, że w pobliżu zabudowa taka nie występuje. Sąsiednie działki zabudowane są bowiem domami mieszkalnymi, a wprowadzone przeznaczenie zlokalizowano pomiędzy osiedlami mieszkalnymi, które nie wymagają specjalnej strefy przeznaczonej na prowadzenie działalności gospodarczej. Takie przeznaczenie terenu spowoduje zaś spadek jego wartości i stanowi ograniczenie przysługującego jej prawa własności.

4 W odpowiedzi na skargę Burmistrz Sokołowa Małopolskiego nie odniósł się do powyższego żądania. Stwierdził natomiast, że skarżąca nie wykazała, aby zaskarżona uchwała naruszyła jej interes prawny.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

6 Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwaną: "Ppsa", po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

7 Instytucja ochrony tymczasowej znajduje zastosowanie wyłącznie do aktów lub czynności cechujących się atrybutem wykonalności, czyli nadawania się do realizacji uprawnień lub obowiązków wynikających z danego aktu w sposób dobrowolny lub przymusowy. Wniosek o wstrzymanie winien być należycie umotywowany pod kątem zdarzeń określonych w art. 61 § 3 Ppsa, jakkolwiek - mając na względzie postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13 - Sąd powinien uwzględnić także materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Rozpoznanie wniosku odbywa się jednak bez oceny zasadności skargi.

8 Analiza wniosku zawartego w skardze przez pryzmat dyspozycji art. 61 § 3 Ppsa nie pozwoliła na jego uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia zdarzeń w nim określonych.

9 Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz jego zmiana uchwalane są przez organy samorządu gminnego w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.) dalej zwaną: "Upzp". Określa ono politykę przestrzenną gminy, w tym lokalne zasady zagospodarowania przestrzennego terenu. Jego postanowienia są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, jeżeli podjęta zostanie decyzja o uchwaleniu takiego planu stosownie do art. 14 ust. 5 Upzp. Studium nie kształtuje sposobu wykonywania prawa własności, jako że na to wpływ mają przede wszystkim, wraz z innymi przepisami, plany miejscowe i decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu (zob. art. 4 i art. 6 Upzp; por. postanowienie NSA z dnia 5 maja 2015 r. sygn. II OZ 354/15 i z dnia 26 marca 2014 r. sygn. II OZ 284/14). Stanowi więc akt zasadniczo niewpływający na sytuację prawną właścicieli nieruchomości położonych na terenie gminy, ponieważ nie jest ono aktem prawa miejscowego (zob. art. 9 ust. 1, 4 i 5, art. 10 ust. 2 Upzp). Wprawdzie może mieć znaczenie np. przy zakładaniu ewidencji miejscowości, ulic i adresów (zob. art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne), ewidencjonowaniu nieruchomości Skarbu Państwa lub tworzeniu gminnych zasobów nieruchomości (zob. art. 23 ust. 1c pkt 4 oraz art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami), wycenie nieruchomości (zob. art. 154 ust. 2 i art. 155 ust. 1 pkt 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami), budowie urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych (zob. art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz art. 24 ust. 5 pkt 1 lit. c) i ust. 5c ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa), lokalizacji ogrodu botanicznego lub zoologicznego (art. 67 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody), podejmowaniu i wykonywaniu działalności określonej ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (zob. art. 7 ust. 2 tej ustawy), realizacji przez gminę obowiązków określonych w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (zob. art. 18 ust. 2 pkt 1), czy też sporządzaniu operatu uzdrowiskowego (zob. art. 39 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych), a zatem można z postanowień tego dokumentu planistycznego czynić użytek o znaczeniu prawnym, jednak skarżąca nie nawiązała do żadnej z tych, czy innych jeszcze sfer, a okoliczności takich nie można wywieść na podstawie akt sprawy. Nie wskazała nawet miejsca położenia należących do niej nieruchomości, poza nawiązaniem do ustanowionej w Studium strefy GD2, i nie określiła ich w sposób pozwalający na identyfikację.

10 W takiej sytuacji, wobec braku uprawdopodobnienia możliwości wystąpienia przed zakończeniem postępowania sądowego okoliczności określonych w dyspozycji art. 61 § 3 Ppsa, na podstawie powołanego przepisu postanowiono o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.