Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2021 r., IV SA/Po 315/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2021 r., IV SA/Po 315/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. S. i T. S. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie P. I. N. B. w Z. z dnia [...] listopada 2020r., Nr [...]; 2. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących A. S. i T. S. solidarnie kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

UZASADNENIE

2 Państwo A. i T. S., reprezentowani przez adwokata A. H., pismem z dnia [...] października 2020 r. złożyli do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zmiany lub niewłaściwego sposobu użytkowania sali wiejskiej położonej w miejscowości G. (gm. K., działka nr [...]), polegającego na częstym udostępnianiu Sali okolicznym mieszkańcom na hałaśliwe imprezy weselne i okolicznościowe.

3 PINB w Z., postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. (sygn. akt: [...]), na podstawie art. 61a w zw. z art. 123 K.p.a., odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania sali wiejskiej położonej w działce nr [...] w miejscowości G., gm. K.. Organ odwołując się do przepisu art. 71 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane stwierdził, że nie doszło do zmiany sposobu użytkowania sali wiejskiej.

4 Zażalenie na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, pismem z dnia [...] grudnia 2020 r., wnieśli Państwo A. i T. S., reprezentowani przez adwokata A. H., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzucając naruszenie przepisów postępowania art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie przez organ stanu faktycznego niniejszej sprawy co doprowadziło do odmowy załatwienia sprawy, co stoi w sprzeczności z interesem społecznym i słusznym interesem wnioskodawców, art. 8 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie uczestników do władzy publicznej i w konsekwencji wydanie orzeczenia sprzecznego z zasadami proporcjonalności, bezstronności oraz równego traktowania, art. 75 § 1 k.p.a. poprzez niepoczynienie istotnych dla sprawy ustaleń faktycznych i nieprzeprowadzenie dowodów mogących przyczynić się do wyjaśnienia sprawy w tym z załączonych do zawiadomienia dokumentów, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia przez organ materiału dowodowego oraz art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie oceny czy okoliczności uzasadniające wszczęcie postępowania i załatwienie sprawy zostały udowodnione na podstawie całokształtu materiału dowodowego.

5 Żalący się podnosili, że organ nie odniósł się do istoty zawiadomienia, tj., że imprezy prywatne obecnie przeważają nad realizacją celów statutowych gminy, a także nad organizacją wydarzeń artystycznych oraz mających na celu rozwój działalności kulturalnej, co w ocenie żalących się stanowi zmianę sposobu użytkowania sami wiejskiej.

6 Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] stycznia 2021r. ([...]) na podstawie art. 121 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył dotychczasowy stan faktyczny sprawy i wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie z dnia [...] listopada 2020 r., którym PINB odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania sali wiejskiej, wydane na podstawie art. 61a § 1 K.p.a.

7 Zdaniem WWINB analiza treści art. 61a § 1 K.p.a. wskazuje jednocześnie, że ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną. Druga przesłanka stanowi o sytuacji, gdy w sprawie istnieją inne uzasadnione przyczyny uniemożliwiające wszczęcie postępowania. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych organ wskazał, że odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. "z innych uzasadnionych przyczyn" może mieć miejsce w sytuacjach oczywistych, nie wymagających analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów, tj. gdy "na pierwszy rzut oka" można stwierdzić, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji w żaden sposób nie podważył statusu Państwa A. i T. S. jako osób będących stroną postępowania, PINB uznał tym samym, iż zaistniały "inne uzasadnione przyczyny', uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego. Dokonując analizy wniosku z dnia [...] października 2020 r. oraz załączonych doń dokumentów (m.in. Regulaminu Korzystania z Sali Wiejskiej w G.) pod kątem regulacji zawartej w art. 71 ust 1 Prawa budowlanego (tj. przepisu definiującego zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego), organ pierwszej instancji stwierdził iż nie sposób uznać, aby zmiana takowa w istocie nastąpiła. Zdaniem WWINB, tym samym, wydanie zaskarżonego postanowienia nie zostało poprzedzone przeprowadzeniem jakichkolwiek czynności kontrolnych lub wyjaśniających, których dokonanie, na gruncie obowiązujących przepisów i utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, obligowałoby organ do wszczęcia postępowania administracyjnego. Ponadto, PINB nie zgromadził żadnych dowodów, które byłby obligowany udostępnić stronom w ramach prowadzonego postępowania (art. 10 K.p.a.).

8 Zaznaczono, że na mocy art. 1 pkt 53 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020, poz. 471), od dnia 19 września 2020 r., postępowania w sprawie wydania decyzji o których mowa m.in. w art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego, a dotyczące zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, wszczyna się wyłącznie z urzędu (art. 72a Prawa budowlanego).

9 Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższe postanowienie wnieśli państwo A. i T. S., reprezentowani przez ad H., zaskarżając je w całości i wnosząc o uchylenie postanowienia Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 roku i poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] listopada 2020 roku oraz o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

10 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

11 1. naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

12 a. art. 7 k.p.a. - poprzez jego niezastosowanie i niekierowanie się w toku postępowania administracyjnego słusznym interesem obywateli - wnioskodawców, co skutkowało odmową wszczęcia postępowania administracyjnego,

13 b. art. 61 a § 1 k.p.a - poprzez jego błędne zastosowanie skutkujące niezasadnym stwierdzeniem przez organ drugiej instancji, że w niniejszym stanie faktycznym zaistniały "inne uzasadnione przyczyny" uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania administracyjnegoprzez organ pierwszej instancji, w szczególności poprzez brak wskazania innych przyczyn uzasadniających odmowę wszczęcia postępowania, qó skutkowało utrzymaniem w mocy postanowienia organu pierwszej instancji przez organ drugiej instancji,

14 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 71a ust. 4 prawa budowlanego poprzez jego niewłaściwą wykładnię i w konsekwencji błędne stwierdzenie, że w niniejszej sprawie skarżący domagają się wszczęcia postępowania z urzędu.

15 Skarżący argumentowali, że w podaniu domagali się stwierdzenia, że w istocie doszło do zmiany w rozumieniu art. 71 ust. 1 prawa budowlanego, a po drugie dokonania na podstawie art. 71a ust 1 prawa budowlanego czynności przez organ polegających na wydaniu postanowienia o wstrzymaniu użytkowania sali. Organ II instancji bezpodstawnie stwierdził, że organ I instancji zasadnie odmówił wszczęcia. Organ I instancji bowiem nieprawidłowo stwierdził, że aby doszło do zmiany spełnione muszą być warunki określone w art. 71 ust 1 prawa budowlanego. Jak sam przepis stanowi - wskazuje na to sformułowanie "w szczególności" - sytuacje w nim wymieniony stanowią katalog otwarty. Do stwierdzenia zmiany nie jest więc potrzebne zaistnienie jednej z wymienionych sytuacji, ale możliwe jest także zaistnienie innej przyczyny.

16 Tak samo aktualna pozostaje argumentacja dotycząca przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu i naruszenie w ten sposób § 323 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku (Dz.U. z 2019, poz. 1065). Co więcej, powołane przez stronę w zażaleniu orzeczenia pozwalają stwierdzić, że w sytuacji skarżących można mówić o zmianie sposobu użytkowania sali. Mamy bowiem do czynienia z wyraźnym zintensyfikowaniem dotychczasowego sposobu użytkowania sali, który w znakomitej większości polega na organizowaniu hucznych imprez o charakterze rodzinnym. Od miesięcy poprzedzających podanie w sali wiejskiej nie odbywają się żadne wydarzenia kulturalne, które to wydarzenia były podawane jako główne, przeważające. Burmistrz nie kontroluje zmiany użytkowania sali wiejskiej, a konsekwencjami zmiany sposobu użytkowania obarcza skarżących, którzy są obecnie zupełnie bezsilni - także wobec działań organu.

17 Ponadto, organ II instancji niezasadnie argumentuje w swoim postanowieniu, że zgodnie art. 72a prawa budowlanego wszczęcie postępowania opisanego w art. 71a ust. 4 prawa budowlanego następuje z urzędu. Okoliczność ta, choć prawdziwa, nie ma znaczenia dla stwierdzenia, czy organ I instancji niezasadnie odmówił wszczęcia postępowania. Wnioskodawcy w żadnym z pism - ani w podaniu, ani w ponagleniu, ani w zażaleniu, nie wnosili bowiem o wszczęcie postępowania z art. 71a ust. 4 prawa budowlanego, który jest stosowany przez organy tylko z urzędu.

18 W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

20 Skarga okazała się zasadna.

21 Na wstępie wskazać należy, że kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r., poz. 137) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej "P.p.s.a."), sprowadza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, czy zgodnie z art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. dokonano ustalenia stanu faktycznego a dokonana ocena tych ustaleń znajduje oparcie w materiale dowodowym i uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z art. 107 K.p.a. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 P.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

22 Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie organu odwoławczego, który działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 123 §1 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania sali wiejskiej położonej w miejscowości G., gm. K., działka ewidencyjna nr [...].

23 Mając na uwadze podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności należy ocenić prawidłowość wydanego w sprawie rozstrzygnięcia formalnego odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie. Podstawę odmowy wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 61a § 1 K.p.a., dodany ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18) i obowiązujący od dnia 11 kwietnia 2011 r. Wskazana wyżej nowelizacja Kodeksu pozwala na wyraźniejsze niż dotychczas, rozróżnienie wstępnego etapu postępowania administracyjnego – jego wszczęcia, od etapu merytorycznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia co do istoty żądania strony przez wydanie decyzji administracyjnej. Wskazany przepis stanowi podstawę do wydania przez organ administracji publicznej postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.

24 Z treści art. 61a §1 K.p.a. wynika, że ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z ich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną (występuje np. w interesie innej osoby, czy w interesie społeczności lokalnej, nie mając uprawnień do reprezentowania tych podmiotów). Natomiast drugą przesłanką do wydania postanowienia w trybie art. 61a § 1 K.p.a. jest zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Przyczyny te nie zostały w ustawie skonkretyzowane. Należy przez nie rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, tj. gdy np. w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygniecie lub, gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. może mieć miejsce w sytuacjach oczywistych, niewymagających analizy sprawy i przeprowadzania dowodów, tj. gdy "na pierwszy rzut oka" można stwierdzić, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania (por wyr. NSA z 22 maja 2015r., sygn. akt II OSK 2671/13, Lex nr 1982821). Organ nie może zatem gromadzić dowodów i ustalać stanu faktycznego sprawy bez formalnego wszczęcia postępowania, a następnie – po stwierdzeniu, że brak jest podstaw do jego prowadzenia – wydać postanowienie o odmowie jego wszczęcia z "innych uzasadnionych przyczyn" na podstawie art. 61a §1 K.p.a. Skoro jednak, na skutek odmowy wszczęcia postępowania, organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, to należy przyjąć, że w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 K.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się bowiem aktem formalnym, a nie merytorycznym (por.: wyrok WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 983/11, Lex nr 1094438).

25 Zadaniem organu administracji jest wyłącznie zbadanie przesłanki dopuszczalności wszczęcia postępowania (por. wyr. NSA z 18 kwietnia 2012r., sygn. akt II GSK 347/11, Lex nr 1219023).

26 Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że postanowienie organu I jak i II instancji narusza normę art. 61a § 1 K.p.a. Wprawdzie organy obu instancji przytoczyły powyższe ogólne dotyczące istoty i rozumienia instytucji "odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego" na podstawie art. 61a § 1 K.p.a., jednak uwag tych nie zastosowały w niniejszej sprawie prawidłowo. Wprawdzie organ I instancji, jak to zauważa organ odwoławczy, nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego, nie przeprowadził dowodów w sprawie, to jednak w oparciu o zebrane akta administracyjne dokonał merytorycznej oceny okoliczności sprawy. Doszedł do merytorycznych wniosków, że w okolicznościach sprawy wynikających z treści wniosku i załączonych do niego dokumentów w postaci regulaminu korzystania z sali wiejskiej w G. (Zarządzenie burmistrza Gminy i Miasta K. z [...] października 2019r.), harmonogramu imprez w 2020r., treści pism z [...] czerwca 2020r., [...] lipca 2020r. i [...] września 2020r., wynika, że nie doszło do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowej sali. Organ I instancji dokonał zatem merytorycznych ustaleń w sprawie i ich oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego: art. 71 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawa budowlanego (Dz.U. z 2020r., poz. 1333) oraz § 3 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2001r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019r., poz. 1065) z uwzględnieniem poszczególnych postanowień powyżej wskazanego Regulaminu korzystania z Sali (§ 2). Nadto organ ten na poparcie stanowiska o braku zmiany sposobu użytkowania przywołał orzeczenia sądowe, w których sprawy tego typy były merytorycznie rozpoznawane co do istoty. Tymczasem w niniejszej sprawie organ wydał rozstrzygniecie w sprawie o charakterze formalnym.

27 Powyższego uchybienia dopuścił się także organ odwoławczy oceniając prawidłowość postanowienia I instancji i stwierdzając, że zasadnie PINB uznał, iż zaistniały "inne uzasadnione przyczyny" uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego. Dokonując analizy wniosku z dnia [...] października 2020 r. oraz załączonych doń dokumentów (m.in. Regulaminu Korzystania z Sali Wiejskiej w G.) pod kątem regulacji zawartej w art. 71 ust 1 Prawa budowlanego (tj. przepisu definiującego zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego), organ pierwszej instancji stwierdził iż nie sposób uznać, aby zmiana takowa w istocie nastąpiła. Organ odwoławczy zaakceptowała zatem merytoryczną ocenę sprawy dla uzasadnienia odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.

28 W ocenie Sądu błędne jest twierdzenie WWINB, że istniały podstawy do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. z tego względu, że organ I instancji swojego rozstrzygnięcia nie poprzedził przeprowadzeniem jakichkolwiek czynności kontrolnych lub wyjaśniających, których dokonanie, na gruncie obowiązujących przepisów i utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, obligowałoby organ do wszczęcia postępowania, a także nie zgromadził żadnych dowodów, które obligowałyby do udostępnienia stronom w ramach prowadzonego postępowania (art. 10 k.p.a.).

29 Wbrew temu co wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy nie można było w postanowieniu wydanym w trybie art. 61 a §1 K.p.a. zwierać wniosków i ocen dotyczących meritum żądania skarżących. Organy obu instancji wykroczyły w niniejszej sprawie poza zbadanie tylko przesłanek dopuszczalności wszczęcia postępowania. Powyższe spowodowało, że organy obu instancji zawarły stanowisko merytoryczne, po uprzednim przeprowadzeniu procesu myślowego charakterystycznego dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a zatem organ wykroczyły poza ratio legis art. 61a § 1 K.p.a. Tego rodzaju rozważania prowadzone w uzasadnieniu postanowienia - zwłaszcza organu I instancji - nie mają charakteru formalnego właściwego dla postanowienia wydanego w trybie art. 61a §1 K.p.a., lecz materialnoprawny, a jak wskazano już wcześniej, ustaleń takich można dokonywać jedynie we wszczętym już postępowaniu, gdyż prowadzą one do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy w istocie przeprowadziły postępowanie co do istoty sprawy.

30 Okoliczności te wskazują, że w takim stanie sprawy niedopuszczalne było wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, które następnie zostało podtrzymane przez organ odwoławczy. Mając powyższe na uwadze, zasadnym jest uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

31 W zaistniałej sytuacji nie jest zatem możliwe przesądzenie przez Sąd administracyjny kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy dotyczących zasadności wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie zmiany lub niewłaściwego sposobu użytkowania sali wiejskiej położonej w G. na działce ewidencyjnej nr [...]. Takiej bowiem oceny nie można było dokonać bez przeprowadzenia pełnego postępowania administracyjnego w sprawie, co winno być poprzedzone wszczęciem tego postępowania.

32 Okoliczności te winny być przedmiotem oceny przez organy nadzoru budowlanego w toku postępowania prowadzonego co do istoty sprawy. Zauważyć przy tym należy, że datę wszczęcia postępowania należy ustalić w oparciu o art. 61 K.p.a., zgodnie z którym datą wszczęcia postępowania będzie data wpływu zawiadomienia inicjującego postępowanie do organu (art. 61 § 3 K.p.a.), zaś datą wszczęcia postępowania z urzędu będzie data pierwszej czynności organu w stosunku do strony, a więc data doręczenia stronie zawiadomienia o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 K.p.a.).

33 Organ I instancji ponownie prowadząc postępowanie uwzględni ocenę prawną i wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku a następnie merytorycznie oceni zasadność wniosku skarżących. Organ dochowa przy tym wszelkich zasad postępowania administracyjnego, w szczególności art. 10 § 1 K.p.a., art. 7 K.p.a., art. 77 §1 K.p.a. i art. 80 K.p.a., czemu da wyraz w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a.

34 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach postępowania (pkt 2 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 2 P.p.s.a. uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu sądowego od skargi ([...] zł) na podstawie §2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynagrodzenia pełnomocnika skarżących ([...] zł) ustalonego na podstawie przepisów wykonawczych obowiązujących w dacie wniesienia skargi (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.) – łącznie [...] zł. Koszty zostały zasądzone na rzecz skarżących solidarnie, którzy w niniejszej sprawie posiadają te same prawa i obowiązki i nie doszło do sprzeczności interesów między skarżącymi. Sąd nie zasądził na rzecz skarżących kwoty [...]zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, gdyż do akt sądowych nie został dołączony dowód jej uiszczenia.

35 Sąd sprawę rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, zgodnie z art. 120 P.p.s.a. ze względu na zastosowanie trybu uproszczonego stosownie do art. 119 pkt 3 P.p.s.a., gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie.