Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 września 2013 r., II SA/Ol 568/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 września 2013 r., II SA/Ol 568/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Katarzyna Matczak Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2013 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie prawidłowego oznakowania kosmetyków I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącej Spółki A kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w "[...]" decyzją znak "[...]" wydaną "[...]" na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.) oraz art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z 30 marca 2001 r. o kosmetykach (Dz. U. z 2001 r. Nr 42, poz. 473 ze zm.) nakazał spółce A zapewnić prawidłowe oznakowanie wprowadzanych do obrotu kosmetyków, uwzględniając nową nazwę i siedzibę firmy, w terminie do "[...]". W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniach "[...]" stwierdzono m. in., iż pomimo zmiany nazwy i siedziby firmy z "[...]" na Spółka A, zmian tych nie uwzględnia się na etykietach produkowanych kosmetyków.

3 W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik spółki wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania. Zakwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił:

4 - naruszenie przepisów postępowania poprzez błędne zastosowanie przepisów o właściwości miejscowej i wydanie decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w "[...]" jako organ niewłaściwy miejscowo,

5 - naruszenie przepisów postępowania poprzez błędne zastosowanie przepisów o właściwości rzeczowej i wydanie decyzji przez organ niewłaściwy rzeczowo,

6 - naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na stwierdzeniu naruszenia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego przepisu prawa materialnego pomimo faktu, że przepis ten nie został przez stronę postępowania naruszony.

7 Po rozpatrzeniu odwołania, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją znak "[...]" wydaną "[...]", na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odnosząc się w uzasadnieniu do zarzutów odwołania i oceniając wydaną decyzję jako prawidłową wskazał m.in., iż w sprawie strona naruszyła przepis art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o kosmetykach, zgodnie z którym oznakowanie opakowania jednostkowego winno zawierać m.in. "nazwę i adres producenta". W tym przypadku trudno uznać za prawidłowe oznakowanie, które zawiera nieaktualną nazwę spółki.

8 Skargę na decyzję "[...]" wywiodła do Sądu Spółka A. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak też uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: art. 4 ust. 1 pkt 4, art. 12 ust. 1 art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o kosmetykach, art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 ze zm.) oraz naruszenie art. 20, art. 21 § 1 pkt 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

9 W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

11 Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontroluje jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

12 Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

13 Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w "[...]" z dnia "[...]" nakazująca zapewnić prawidłowe oznakowanie wprowadzanych do obrotu kosmetyków, z uwzględnieniem nowej nazwy i siedziby firmy.

14 W ocenie Sądu tak zaskarżona decyzja jak i decyzja organu pierwszej instancji obarczone są wadą powodującą ich nieważność bowiem decyzje wydały organy Inspekcji Sanitarnej, podczas gdy właściwym w tej sprawie były organy Inspekcji Handlowej – czyli wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.

15 W ustawie o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przewidziano, że do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej należy m.in. kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne dotyczące "warunków zdrowotnych produkcji i obrotu kosmetykami" – art. 4 ust. 1 pkt 4. Ta ogólna kompetencja organów Inspekcji Sanitarnej została uszczegółowiona w przepisie mającym charakter lex specialis. Z treści art. 13 ust. 1 ustawy o kosmetykach wynika mianowicie, że "Nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy sprawuje na zasadach i w trybie określonym w odrębnych przepisach Państwowa Inspekcja Sanitarna oraz w zakresie znakowania, zafałszowań i prawidłowości obrotu Inspekcja Handlowa".

16 Z przepisu tego wynika zatem podział kompetencji pomiędzy dwa organy sprawujące nadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy o kosmetykach tj. pomiędzy Inspekcję Sanitarną i Inspekcję Handlową. Z takiego sformułowania ustawowego zasad dotyczących tego podziału kompetencji odczytać należy zasadę, że w zakresie znakowania, zafałszowań i prawidłowości obrotu właściwa jest Inspekcja Handlowa, natomiast w pozostałym zakresie nadzór sprawują organy Inspekcji Sanitarnej na zasadach i w trybie określonym w odrębnych przepisach, a więc zwłaszcza w ustawie o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

17 Taki podział kompetencji pomiędzy organy sanitarne i handlowe nie pozbawia organów Inspekcji Sanitarnej możliwości działania w przypadku stwierdzenia naruszenia przez producenta lub wprowadzającego do obrotu kosmetyk zasad sanitarnych, niemniej jednak organy sanitarne mogą użyć innych środków prawnych niż dotyczące sposobu oznakowania produktów w celu zapobieżenia zagrożeniu życiu czy zdrowiu, w szczególności np. mogą nakazywać wycofanie z obrotu kosmetyku powodującego zagrożenie życia lub zdrowia (art. 27 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej).

18 Z przepisu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wynika, że do zakresu działania Inspekcji Sanitarnej, w dziedzinie bieżącego nadzoru sanitarnego należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, a przepis art. 27 daje podstawę do nakazania usunięcia w ustawowym terminie stwierdzonych uchybień.

19 Uprawnienie to może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy organ Inspekcji Sanitarnej stwierdzi naruszenie przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne. W kontrolowanych decyzjach organy Inspekcji Sanitarnej obu instancji nie wskazały przepisów określających wymagania higieniczne i zdrowotne, które w ich ocenie zostały przez skarżącą spółkę naruszone.

20 W uzasadnieniu kontrolowanej decyzji organ wskazał, że skarżąca spółka naruszyła wymagania określone w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o kosmetykach i to dawało organom sanitarnym podstawę do działania w sprawie, jednak w treści wskazanego przepisu nie zostały z całą pewnością określone wymagania higieniczno-sanitarne, jakim powinno odpowiadać oznakowanie kosmetyku. Nie może on zatem stanowić samoistnej podstawy do wydania przez organy Inspekcji Sanitarnej decyzji w przedmiocie odnoszącym się do obrotu kosmetykami, gdyż jak podniesiono to wyżej, art. 13 ust. 1 ustawy o kosmetykach kompetencje w tym zakresie przekazał organom Inspekcji Handlowej.

21 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2, art. 152, art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.