Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 grudnia 2019 r., III SA/Łd 795/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 grudnia 2019 r., III SA/Łd 795/19

Sentencja

1 Dnia 10 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Asesor WSA Małgorzata Kowalska Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Lubasińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2019 roku sprawy ze skargi D.W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 III SA/Łd 795/19

UZASADNIENIE

3 Postanowieniem z dnia [...] nr [...] wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.)- dalej: k.p.a. Wojewoda [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania D. W. z dnia 19 czerwca 2019 r. , wniesionego od decyzji Starosty O. z dnia [...] nr [...] orzekającej o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 3 czerwca 2019 r., na okres 180 dni. Uzasadniająca wydane rozstrzygnięcie Wojewoda [...] wskazał, iż wydana w dniu [...] decyzja Starosty O. została przesłana adres - ul. A 16, 26-300 O. – wskazany przez stronę jako adres do korespondencji. Dalej organ wskazał iż jak wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru, pierwsza próba doręczenia przesyłki pocztowej zawierającej w/w decyzję podjęta została w dniu 14 czerwca 2019 r., jednakże z uwagi na fakt niemożności jej doręczenia, w oddawczej skrzynce pocztowej adresata pozostawiono awizo, informujące o pozostawieniu przesyłki w UP O. 1, na okres 14 dni. W dniu 24 czerwca 2019 r. miało miejsce kolejna awizacja przesyłki. Natomiast w dniu 28 czerwca 2019 r. przesyłka pocztowa zawierająca decyzję z dnia [...] została doręczona skarżącemu osobiście, co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem. Za akt sprawy nie wynika także, że w/w decyzja została ogłoszona skarżącemu ustnie, w trybie określonym przepisami k.p.a. Tym samym w ocenie organu odwoławczego uznać należało, iż wniesione przez skarżącego w dniu 19 czerwca 2019 r. odwołanie dotyczyło decyzji administracyjnej, która nie weszła do obrotu prawnego, gdyż nie została skutecznie doręczona stronie postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewoda [...] był zobligowany do stwierdzenia, w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a., o niedopuszczalności wniesionego odwołania.

4 W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi D. W. zarzucił błąd, co do dokonanych ustaleń faktycznych w kwestii doręczenia decyzji organu I instancji. Oświadczył, że treść decyzji została mu przedstawiona przez pracownika Urzędu Pracy w O., na którą to decyzję w terminie zawitym złożył, odwołanie, a następnie nie śpiesząc się odebrał przesyłkę z poczty. Z uwagi na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia.

5 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

8 Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) –dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

9 Z wymienionych przepisów wynika, że badanie legalności zaskarżonej decyzji obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji oraz zgodność z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

10 W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

11 Skarga nie jest zasadna bowiem Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów postępowania administracyjnego ani prawa materialnego w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia z powodu jego niezgodności z prawem.

12 W niniejszej sprawie kontroli sądu administracyjnego poddane zostało postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania D. W. od decyzji Starosty O. z dnia [...] nr [...] orzekającej o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 3 czerwca 2019 r., na okres 180 dni.

13 Natomiast podstawę materialnoprawną podjęcia zaskarżonego postanowienia stanowiły przepis art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 2096)- dalej: k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

14 Powołany powyżej przepis art. 134 k.p.a. nakłada na organy administracji obowiązek przeprowadzenia kontroli wniesionego środka odwoławczego pod względem formalnym, tj. sprawdzenia, czy środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został złożony w przepisanym prawem terminie. Wniesienie odwołania, w sytuacji gdy stronie postępowania nie przysługuje żaden środek zaskarżenia skutkuje wydaniem postanowienia o niedopuszczalności odwołania. Natomiast stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż przysługujący stronie środek zaskarżenia został wniesiony z uchybieniem terminu, powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego.

15 Na tle przepisu art. 134 k.p.a. wyróżnia się dwojakie przyczyny niedopuszczalności odwołania - przedmiotowe i podmiotowe. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną. Natomiast niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemająca legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia zgodnie z art. 28 k.p.a. Przy czym kategoryczne użycie przez ustawodawcę zwrotu "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego do wydania jednego z rozstrzygnięć przewidzianych, w powołanym wyżej przepisie (stwierdzenia niedopuszczalności odwołania bądź stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania), gdyż nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 598/13; wyroki NSA z NSA z 17 stycznia 2019 r., I OSK 3669/18, I OSK 3641/18; wyrok WSA w Łodzi z 7 lutego 2019 r., II SA/Łd 1095/18;www.cbois.nsa.gov.pl).

16 W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano kwestią sporną pozostaje dopuszczalność odwołania wniesionego skarżącego od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego.

17 Wskazać na wstępie należy, iż zgodnie z art. 14 ust. 1 k.p.a. sprawy należy załatwiać w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 570 ze zm.), doręczanego środkami komunikacji elektronicznej. Realizację powyżej wskazanej zasady pisemności stanowi przepis art. 109 § 1 k.p.a. , zgodnie z którym decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

18 Sąd stwierdza, że jak wynika z ustalonego w sprawie w sposób prawidłowy stanu faktycznego, wydana w dniu [...] decyzja Starosty O. o pozbawieniu skarżącego statusu osoby bezrobotnej na okres 180 dni, została przekazana, zgodnie z wymogiem art. 39 k.p.a., operatorowi pocztowemu w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 181 ze zm.), celem jej doręczenia skarżącemu. Przesyłka pocztowa zawierająca w/w decyzję została przesłana na wskazany przez skarżącego adres do korespondencji - ul. A 16, 26-300 O. Co istotne, skarżący nie kwestionuje zarówno prawidłowości powyższego adresu, jak i faktu, iż adres ten został przez niego wskazany jako adres korespondencyjny.

19 Dalej wskazać należy, iż jak wynika z treści art. 42 § 1 k.p.a., co do zasady pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 1-4 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

20 Sąd stwierdza, że z treści znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...] wynika, że w dniu 14 czerwca 2019 r. pracownik poczty podjął próbę doręczenia przesyłki listowej (nr [...]) kierowanej do skarżącego, pod adresem O. , ul. A16. Z uwagi na niemożność doręczenia przesyłki w oddawczej skrzynce pocztowej adresata pozostawiono awizo z informacją o pozostawieniu przesyłki, na okres 14 dni w UP O. 1. Kolejna awizacja przesyłki miała miejsce w dniu 24 czerwca 2019 r. Natomiast w dniu 28 czerwca 2019 r. przesyłka zawierająca decyzję z dnia [...] została doręczona skarżącemu osobiście.

21 Tym samym 14 dniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczynał swój bieg w dniu 29 czerwca 2019 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 129 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia.

22 Mając powyższe na uwadze wniesione przez skarżącego w dniu 19 czerwca 2019 r. odwołanie od decyzji, która nie weszła do obiegu prawnego, z uwagi na jej niedoręczenie stronie postępowania, a tym samym nie nabyła mocy wiążącej , uznać należy jako niedopuszczalne, co w myśl art. 134 k.p.a. obligowało organ odwoławczy do wydania zaskarżonego niniejszą skarga postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania.

23 Odnosząc się natomiast do zawartej w skardze argumentacji, co do faktu ogłoszenia skarżącemu decyzji z dnia [...] ustnie stwierdzić należy, iż w aktach sprawy brak jest dowodu na jej zasadność, w szczególności podpisanego przez stronę protokołu, o którym mowa w art. 14 § 2 k.p.a. odzwierciedlającego treść oraz motywy załatwienia sprawy z odstąpieniem od ogólnej zasady pisemności.

24 Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 skargę oddalił.

25 a.l.