Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2014 r., II SO/Kr 29/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2014 r., II SO/Kr 29/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. K. o wymierzenie grzywny Przedsiębiorstwu [...] S.A. w O. za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Przedsiębiorstwu [...] S.A. w O. grzywnę wysokości 3.000 zł (słownie: trzech tysięcy złotych); II. zasądzić od Przedsiębiorstwa [...] S.A. w O. na rzecz skarżącego A. K. kwotę 100 złotych (słownie: stu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 W dniu 12 września 2014 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny organowi, tj. Przedsiębiorstwu [...] S.A. w O. z uwagi na nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. Jednocześnie, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a." wniósł o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

3 Skarżący podał, że w dniu 5 listopada 2013 r. skarżący za pośrednictwem organu (art. 54 § 1 P.p.s.a.) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga została doręczona stronie przeciwnej dnia 13 listopada 2013 r. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. termin na przekazanie tej skargi do Sądu upłynął zatem w dniu 13 grudnia 2013 r.

4 Skarżący podniósł, że prawomocnym postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r. sygn. akt II SO/Kr 9/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył [...] S.A. grzywnę w wysokości 1000 zł. Pomimo upływu blisko pół roku od ww. orzeczenia, organ w dalszym ciągu nie przekazał przedmiotowej skargi do rozpoznania przez Sąd, co wprost narusza konstytucyjne prawo do sądu.

5 Wobec faktu, że poprzednio wymierzona grzywna nie wpłynęła na organ dostatecznie dyscyplinująco, zasadny staje się wniosek o ponowne wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a., tym razem jednak w większej wysokości.

6 Przedsiębiorstwo Komunikacji [...] S.A. w O., wezwane przez Sąd do nadesłania odpowiedzi na wniosek, nie złożyło odniosło się do doręczonego mu wniosku.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

8 Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.

9 Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Z tym, że termin do przekazania skargi w przedmiotowej sprawie wynosił nie 30 dni a 15 dni, bowiem skarga dotyczyła bezczynności organu w załatwieniu wniosku skarżącego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112 poz. 1198).

10 Sąd ustalił, że pomimo wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie skargi A. K. postanowieniem z dnia 19 marca 2014 r. sygn. akt II SO/Kr 9/14, po wydaniu tego postanowienia Przedsiębiorstwo Komunikacji [...] S.A. w O. w dalszym ciągu nie przekazało skargi sądowi administracyjnemu. Porównanie daty wydania ww. postanowienia i daty wniesienia wniosku o wymierzenie grzywny prowadzi do oczywistej konkluzji, że organ administracyjny nie dochował 15 dniowego terminu do przekazania skargi z aktami sprawy sądowi.

11 Wyjaśnić należy, że przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest bezwzględny. Samo nieprzekazanie skargi w terminie określonym ustawą jest podstawą do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. Zatem wyjaśnienia organu o braku czasu w związku z czasochłonnymi pracami nad aktem planistycznym, nie mają znaczenia dla wykonania nałożonego na organ obowiązku. Uzasadnione okoliczności powodujące opóźnienie w przekazaniu skargi mogą wpływać jedynie na wysokość wymierzonej grzywny.

12 W ocenie Sądu fakt nieprzekazania skargi A. K. z tak dużym opóźnieniem, zwłaszcza w sytuacji, gdy organowi wymierzono już raz grzywnę w tym przedmiocie, uzasadnia nałożenie na organ ewidentnie łamiący prawo, grzywny w zasądzonej wysokości. Jest to bowiem oczywiste naruszanie prawa do sądu. Prawo do sądu, będące jedną z gwarancji konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, musi być przestrzegane przez organy administracji. Stąd Sąd wymierzył grzywnę wysokości 3.000 zł określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. jako dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

13 Sądowi znane jest niejednolite stanowisko dotyczące możliwości wielokrotnego nakładania grzywny na podstawie art. 55 P.p.s.a. Zgodnie z postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 25/10, opub. w LEX nr 936728, "ponowny wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu z przyczyn określonych w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a". Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt II SO/Ke 1/10, opub. w LEX nr 936727, "przepis art. 55 § 1 i § 2 p.p.s.a. nie wyłącza możliwości wielokrotnego wymierzania grzywny; a więc jeżeli skarga nadal nie zostanie przekazana, to wnioskodawca będzie miał możliwość ponownego żądania wymierzenia grzywny". Sąd przychyla się do poglądu zawartego w drugim z powołanych postanowień.

14 Art. 55 § 1 nie stanowi, że grzywna ta może zostać wymierzona tylko raz, a nadto § 2 art. 55 P.p.s.a. daje Sądowi możliwość rozpoznania skargi na podstawie jej odpisu, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi wątpliwości, ale tylko na żądanie skarżącego. Gdyby przyjąć proponowaną przez organ interpretację o jednokrotnej możliwości ukarania organu grzywną, skarżący nie uzyskałby w ten sposób odpowiedniej ochrony prawnej przed bezprawnym działaniem organu administracji. Musi istnieć w sytuacji niewykonania przez organ jego obowiązku możliwość jego dyscyplinowania aż do skutku. Zauważyć należy, że możliwość rozpoznania skargi przez sąd administracyjny w oparciu o sam odpis skargi w rzeczywistości będzie należeć do bardzo rzadkich wyjątków, gdy stan faktyczny i prawny w niej przedstawiony nie będzie budził uzasadnionych wątpliwości. Nadto w ten sposób sąd może orzekać tylko na żądanie skarżącego. Biorąc zatem powyższe pod uwagę w ocenie Sądu, można nałożyć na organ grzywnę z art. 55 § 1 P.p.s.a. nawet kilkakrotnie. Nie zachodzi w takiej sprawie stan tzw. powagi rzeczy osądzonej. Ponowny wniosek o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie może być uznany za niedopuszczalny w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. jeżeli organ mimo wymierzenia mu już grzywny, nie wywiązuje się z obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przedmiotem kolejnego wniosku jest dalsza opieszałość organu, która nie stanowiła przedmiotu pierwotnego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 171 P.p.s.a. Powaga rzeczy osądzonej dotyczy tylko rozstrzygnięć merytorycznych zawartych w wyrokach. Sprawy z wniosku o wymierzenie grzywny nie mają charakteru merytorycznych rozstrzygnięć spraw, a jednie dotyczą wymierzenia grzywny za opieszałość (zwłokę) organu w nie przekazaniu akt sprawy wraz z skargą. Tym samym tylko przyjęcie dopuszczalności ponownego złożenia wniosku o wymierzenie grzywny czyni realnym prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie dla strony, jak i prawo do sądu. W przeciwnym razie ani skarżącym, ani sąd nie miałby żadnych instrumentów zmuszających do przekazywania skarg kierowanych do sądu.

15 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 55 § 2 i art. 55 § 3 P.p.s.a.

16 W przedmiocie zwrotu kosztów Sąd orzekła na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a.