Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2016 r., II SA/Kr 1497/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 marca 2016 r., II SA/Kr 1497/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant : sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2016 r. sprawy ze skargi E. L. – D. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zwraca skarżącej M. C. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) tytułem nadpłaconego wpisu. Sygn. akt II SA/Kr 1497/15 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Krystyna Daniel WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant : sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. O. – J., H. B., T. J., E. L. – D., S. S., M. S., L. B., M. L., M. C., J. W., M. E., W. B., A. K., M. B., E. B. – P. i K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargi M. O. – J., H. B., T. J., S. S., M. S., L. B., M. L., J. W., M. E., W. B., A. K., M. B., E. B. – P. i K. A..

Uzasadnienie

2 \Sygn. akt II SA/Kr 1497/15

UZASADNIENIE

3 Decyzją z dnia 5 listopada 2014 r., nr [....] , Prezydent Miasta T. , orzekł o ustaleniu na wniosek N.M. warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Rozbudowa istniejącego budynku inwentarsko – gospodarczego z przeznaczeniem na hodowlę kur w ilości 9900 sztuk wraz z budową infrastruktury technicznej obejmującej miedzy innymi budowę dwóch silosów paszowych o pojemności 12 ton każdy, na terenie działki nr nr [....] , obręb [....] w T. przy ul. [....] .

4 W uzasadnieniu decyzji podniesiono m.in., że po przeprowadzonej analizie funkcji, cech zabudowy i zagospodarowania ustalono, że w terenie objętym analizą występuje zabudowa inwentarska – budynek produkcyjno – hodowlany (hodowla kur) wraz z infrastrukturą techniczną i uzupełniającą pozwalająca na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, a zatem zawiera niezbędne określenia wyszczególnione w art. 52 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

5 Od tej decyzji odwołanie złożyli mieszkańcy sąsiadujących nieruchomości – M.B. , W.B. i inni ....,

6 Odwołujący stanowczo sprzeciwili się ustaleniu warunków zabudowy i zgodnie podnosili, że rozbudowa fermy drobiu i budowa nowych silosów ma nastąpić w obrębie osiedla domów jednorodzinnych i przez to lokalizacja inwestycji spowoduje obniżenie wartości ich nieruchomości oraz pogorszy warunki mieszkaniowe. Wskazywali również, że już obecnie istniejąca na tym terenie ferma drobiu jest dla nich utrudnieniem z powodu fetoru oraz hałasu.

7 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. rozstrzygnięciem z dnia 16 grudnia 2014r., nr [....] , działając na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.), art. 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), § 1 pkt 6 lit c rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 roku w sprawie obszarów właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003r. Nr 198, poz. 1925) oraz art. 138 § 2 k.p.a., uchyliło w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

8 W uzasadnieniu wskazano, że w sporządzonej w niniejszej sprawie analizie architektoniczno - urbanistycznej ustalono, że teren zamierzonej inwestycji położony jest bezpośrednio przy ul. [....] w centralnej części rozwijającego się jednorodzinnego osiedla mieszkaniowego. Teren ten zabudowany jest budynkiem objętym wnioskiem o rozbudowę po północnej stronie. Na działce dostępnej boczną drogą dojazdową zlokalizowany jest budynek produkcyjno – hodowlany (hodowla kur), w obszarze tym wiodącą funkcją jest jednak funkcja mieszkaniowa a dwa obiekty produkcyjno – hodowlane są jedynymi budynkami tej branży i stanowią pozostałości wcześniejszego zagospodarowania terenu. Po obu stronach ul. [....] , w częściach działek przylegających do drogi – w tzw. pierwszej linii zabudowy – zlokalizowana jest wyłącznie zabudowa mieszkaniowa, a tylko na terenie wskazanym do realizacji inwestycji na działce nr [....] obr. [....] w pierwszej linii zabudowy zlokalizowane są budynki gospodarcze stanowiące pozostałości wcześniejszego zagospodarowania terenu. Zatem w analizowanym obszarze wiodąca funkcją jest funkcja mieszkaniowa.

9 Wobec powyższego, organ odwoławczy mając na uwadze zasadę dobrego sąsiedztwa w zakresie kontynuacji funkcji stwierdził, że dla realizacji wnioskowanej zabudowy jedynym odniesieniem jest sąsiednia zabudowa produkcyjno – hodowlana zlokalizowana na działce nr [....] , gdyż wyłącznie jej forma, funkcja i parametry stanowić mogą odniesienie dla planowanej inwestycji i tylko one mogą tworzyć architektoniczną i funkcjonalną całość, choć będzie to funkcja i forma odmienna od istniejącej i rozwijającej się funkcji i formy pozostałego obszaru – zabudowy mieszkaniowej.

10 Dokonując natomiast oceny ustaleń organu I instancji, organ odwoławczy w pierwszej kolejności odniósł się do ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie, z którym warunkiem dopuszczenia lokalizacji zróżnicowanej zabudowy na analizowanym obszarze jest to, aby analiza urbanistyczna uzasadniała podjęte rozstrzygnięcie poparte oceną zachowania ładu przestrzennego, zatem w każdym wypadku należy widzieć obszar analizowany, jako urbanistyczną całość. Natomiast celem zasady dobrego sąsiedztwa jest zagwarantowanie ładu przestrzennego, jako takiego ukształtowania przestrzeni, który tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo – społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno – estetyczne (wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2014r. II OSK 1944/2012, LexPolonica nr 8560195, wyrok NSA z dnia 19 marca 2013r. II OSK 2208/2011, LexPolonica nr 7303270, wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2013r. II OSK 305/2012, LexPolonica nr 7515068).

11 Biorąc, zatem pod uwagę te rozważania oraz sporządzoną w niniejszej sprawie analizę architektoniczno – urbanistyczną, organ odwoławczy stwierdził, że lokalizacja budynku inwentarsko – gospodarczego z przeznaczeniem na hodowlę kur w ilości 9900 sztuk wraz z budową infrastruktury technicznej obejmującej m.in. budowę dwóch silosów paszowych o pojemności 12 ton każdy, którego parametry określono na jedną kondygnację o wysokości do 12 m, długości ok. 50 m, szerokości ok. 15 m, a powierzchnię zabudowy na ok. 250 m2 i ok. 750 m2 zaburzy ład przestrzenny wytworzony przez istniejącą zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Lokalizacja takiej inwestycji pozostanie w sprzeczności z zastanym na tym terenie i zdecydowanie przeważającym sposobem zagospodarowania. Tym samym naruszona zostanie zasada tworzenia przestrzeni w sposób harmonijny.

12 Zdaniem SKO, nie bez znaczenia jest to, że inwestycja w istotny sposób wpłynie nie tylko na zastany sposób zagospodarowania, ale również na środowisko. Jakkolwiek z uwagi na ilość kur, której hodowla jest przewidziana inwestycja ta nie jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010r. Nr 213 poz. 1397), jednak nie jest to inwestycja obojętna dla okolicznych terenów. Hodowla takiej ilości kur, dodatkowo w sąsiedztwie innej kurzej fermy negatywnie wpłynie na tereny nieruchomości sąsiadujących m.in. poprzez pogorszenie komfortu i jakości zamieszkiwania, obniżenie wartości terenów sąsiednich czy też stanu środowiska.

13 Skargę na tą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie N.M. .

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. II SA/Kr 233/15 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.

15 W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postępowaniu przed organem I instancji, w szczególności analizy architektoniczno - urbanistycznej stwierdzić należy, że organ odwoławczy mógł samodzielnie sprawę merytorycznie rozstrzygnąć i orzec, co do istoty sprawy, albowiem organ ten nie tylko kontroluje decyzję wydaną w I instancji, ale jest również uprawniony do ponownego rozpoznania sprawy administracyjnej, w razie potrzeby korzystając z art. 136 k.p.a. Z uzasadnienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. jednoznacznie wynika, iż organ ten przyjął, że materiał dowodowy został w pełni zgromadzony, a kwestią sporną była tylko jego ocena prawna. Organ dokonał przy tym wykładni art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przyjmując, iż planowana inwestycja zaburzy ład przestrzenny zagwarantowany w tej ustawie, a zatem decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jest decyzją wadliwą. W takim wypadku organ powinien wydać decyzję orzekająca o istocie sprawy, a nie kasatoryjną. Nie zachodziły, bowiem przesłanki określone w art. 138 § 2 k.p.a. uzasadniające wydanie decyzji o uchyleniu rozstrzygnięcia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, a jeżeli w ocenie organu istniały takie okoliczności to nie dał temu wyrazu w uzasadnieniu. Odwołanie się do argumentacji pozaprawnej: pogorszenie komfortu i jakości zamieszkiwania, czy obniżenie wartości terenów sąsiednich nie jest prawnie relewantne. Zarzuty Kolegium odnoszące się do art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym maja charakter ogólnikowy.

16 Takie działanie organu odwoławczego uniemożliwiło prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

17 Za uzasadniony uznano zarzut skargi, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. skutkujący uchyleniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 16 grudnia 2014r. Całość materiału dowodowego w sprawie została prawidłowo, w prawem przewidzianym zakresie zgromadzona, a Kolegium tego w żaden sposób nie zakwestionowało. Brak jakichkolwiek zarzutów np., co do prawidłowości sporządzenia analizy architektoniczno-urbanistycznej. We wnioskach końcowych swojej decyzji Kolegium nie wskazało na konieczność jej uzupełnienia w mniejszym lub większym zakresie, albo podjęcia innych niezbędnych działań zmierzających do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego. Skoro Kolegium na podstawie tego samego materiału dowodowego, który zebrał organ I instancji, wyciąga odmienne wnioski i dokonuje innej jego oceny, to powinno samo wydać decyzję merytoryczną np. poprzez odmowę ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji.

18 Po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia 2 października 2015 r., znak [....] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia 5 listopada 2014 r., nr [....] .

19 W uzasadnieniu tej decyzji Kolegium wskazało, że, jak stanowi art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. póz. 270), ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Powyższy przepis oznacza, że Kolegium jest związane poglądami Sądu wyrażonymi w wydanym wcześniej wyroku. Tak więc w niniejszej sprawie wiążące są wskazania Sądu wynikające w treści uzasadnienia wyroku z dnia 25 kwietnia 2015 r. Sąd podniósł w tym orzeczeniu, że "z analizy architektoniczno-urbanistycznej oraz całokształtu sprawy wynika, że nie tylko w obszarze analizowanym, ale wręcz w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się działka dostępna z tej samej drogi publicznej, zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Planowany sposób zagospodarowania terenu nie jest więc niczym nowym, obcym w dotychczasowym sposobie zagospodarowania na obszarze analizowanym. Nie wprowadza zabudowy nie dającej się pogodzić z dotychczasową, istniejącą na tym terenie zabudową. Planowana zabudowa nawiązuje do istniejącej już zabudowy, jej cech, parametrów, o charakterze urbanistycznym i architektonicznym. Wprawdzie dominująca zabudowa, to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, a planowany sposób zagospodarowania ma charakter mniejszościowy (zanikający), lecz taka funkcja na tym terenie występuje i chociaż jest wypierana przez funkcję mieszkaniową to stanowi ona pozostałość pierwotnej, wcześniejszej podstawowej funkcji tego terenu. To nie inwestor zamierza wkroczyć z całkowicie nową i odmienną zabudową w dotychczasowy teren osiedla mieszkaniowego, lecz zabudowa mieszkaniowa na przestrzeni ostatnich lat zbliżyła się do terenów rolnych i je ograniczyła wypierając dotychczasowy sposób zagospodarowania i funkcje tego obszaru".

20 W ocenie Kolegium powyższe wskazania przesądzają o konieczności ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia objętego wnioskiem inwestora.

21 Zdaniem Kolegium brak jest podstaw, aby kwestionować ustalone w decyzji organu l instancji warunki nowej zabudowy. We wnioskach analizy a następnie w decyzji warunki ustalone zostały w sposób następujący: obowiązującą linię nowej zabudowy wyznacza się, jako kontynuację linii zabudowy dalej cofniętej części budynku inwentarskiego - dla rozbudowy istniejącego budynku inwentarskiego i budowy silosów paszowych oraz jako kontynuację linii zabudowy części budynku gospodarczego - dla rozbudowy istniejącego budynku gospodarczego zgodnie z załącznikiem graficznym, dla budowy silosów paszowych linię nowej zabudowy wyznacza się jako nieprzekraczalną wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy stosunku do powierzchni działki - 28 % +/-20 %, szerokość elewacji frontowej dla nowych budynków należy przyjąć w przedziale od 18 m do 50 m, geometria dachu - dach dwuspadowy o kącie nachylenia połaci do 25 stopni, kalenicy równoległej do frontu działki i wysokość do kalenicy w przedziale od 5,5 do 6 m, wysokość do okapu - w przedziale od 3,5 do 4m.

22 W ocenie Kolegium spełnione zostały również pozostałe warunki wynikające z art. 61 ust. 1 ustawy: teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej - ulicy Wiśniowej, istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla projektowanego zamierzenia budowlanego - poprzez rozbudowę istniejących sieci, na warunkach określonych w drodze umowy między właściwym dysponentem sieci a inwestorem (w aktach sprawy znajdują się oświadczenia dysponentów sieci: energetycznej, wodociągowej i kanalizacyjnej o zapewnieniu dostaw mediów oraz odbiorze ścieków). Warunek z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy również jest spełniony bowiem teren inwestycji znajduje się w granicach administracyjnych miasta T. i co za tym idzie, nie jest wymagana zgoda na zmianę przeznaczenia tych gruntów na cele nierolnicze (art. 10a ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - Dz. U. z 2015 r., póz. 909 z późn. zm.).

23 Jeżeli chodzi o zgodność z przepisami odrębnymi to, zdaniem Kolegium, wnioskowany teren nie jest objęty żadną z innych form ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu oraz ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej. Przedsięwzięcie nie jest wymienione w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213 póz. 1397 z późn. zm.). Planowane przedsięwzięcie dotyczy hodowli brojlerów w ilości 39,6 DJP i nie wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jako nieosiągające parametrów określonych w § 3 ust. 1 pkt 103 w/w rozporządzenia bo mimo, że na sąsiedniej działce prowadzona jest również hodowla brojlerów to przedsięwzięcia te należą do odrębnych inwestorów i nie znajdują się na terenie jednego zakładu. Inwestycja planowana jest do realizacji na terenie stanowiącym własność osoby fizycznej.

24 Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniach stron Kolegium ponownie przytoczyło wskazania Sądu: "Kwestie związane z nadmierną immisją i korzystania z własności swojej nieruchomości ponad przeciętną miarę mają charakter cywilnoprawny i podlegają ocenie wyłącznie na gruncie prawa cywilnego i stosunków cywilnoprawnych. Ocena przeciętnej miary w rozumieniu art. 144 k.c. powinna być dokonana na podstawie obiektywnych warunków, panujących w środowisku osób zamieszkujących na danym terenie, a nie na podstawie subiektywnych odczuć właścicieli poszczególnych nieruchomości; powinna uwzględniać przeznaczenie nieruchomości, które wynika z jej charakteru i sposobu z niej korzystania, zaś określenie "stosunki miejscowe" odnosi się zarówno do miejsca, jak i czasu. Istotne jest, aby ocena zakłóceń zapewniała powiązanie jej z konkretną w danym czasie i miejscu sytuacją, ponieważ wówczas nie będzie ona oderwana od rzeczywistości. W wyniku oddziaływania pośredniego, zakłócającego ponad przeciętną miarę korzystanie z sąsiednich nieruchomości, ich właściciele mogą żądać przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zaniechania dalszych naruszeń w drodze tzw. roszczenia negatoryjnego (art. 222 § 2 k.c.). Jednak jak wskazano wyżej są to kwestie cywilnoprawne, a nie administracyjnoprawne i organy administracji publicznej w żaden sposób nie są powołane do ich oceny, kształtowania oraz ingerowania w nie."

25 W ocenie Kolegium, w przypadku negatywnego oddziaływania inwestycji na teren nieruchomości sąsiednich możliwym jest żądanie przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zaniechania dalszych naruszeń w drodze tzw. roszczenia negatoryjnego (art. 222 § 2 k.c.). Roszczenia te mają jednak charakter cywilnoprawny, a "organy administracji publicznej w żaden sposób nie są powołane do ich oceny, kształtowania oraz ingerowania w nie".

26 Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosły: E.L. i M.C. zaskarżając ją w całości. Przedmiotowej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

27 - art. 7, art. 77 i art. 80 kpa poprzez nierozpoznanie przez organy administracji całego materiału dowodowego, niesprawdzenie posiadanych przez inwestora pozwoleń w zakresie przeznaczenia budynku posadowionego na działce nr [....] oraz rodzaju prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w tym budynku i w ten sposób nierozpoznanie istoty sprawy, bowiem w przedmiotowej sprawie nie można było wydać decyzji "o rozbudowie istniejącego budynku inwentarsko-gospodarczego...." w sytuacji gdy:

28 a) inwestor zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę z dnia 29.12.1994 r. znak [....] posiada jedynie budynek magazynowo- gospodarczy, a nie inwentarsko-gospodarczy co stanowiło istotną różnice przy wydawaniu decyzji, gdyż organy administracji błędnie przyjmowały, iż inwestor posiada uprawnienie do prowadzenia w budynku magazynowo-gospodarczym fermy drobiu i na tej podstawie uznawały, że wydana decyzja o warunkach zabudowy nie zaburzy dotychczasowego stanu prawnego gdyż jedynie rozszerzy zakres prowadzonej działalności gospodarczej poprzez rozbudowę już istniejącego budynku inwentarsko gospodarczego,

29 b) inwestor użytkuje budynek magazynowo-gospodarczy położony na działce nr [....] niezgodnie z jego przeznaczeniem t.j poprzez prowadzenie fermy drobiu podczas gdy posiadana jedynie decyzję pozwolenie na budowę, która zezwala mu jedynie na prowadzenie działalności w budynku magazynowo gospodarczym, i nie posiada zgody na zmianę przeznaczenia tego budynku organy administracji przy rozpoznawaniu odwołania skarżących zarzucających legalności planowanej inwestycji powinny stosując art. 7 i 77 k.p.a. dokonać weryfikacji uprawnień inwestora w oparciu o posiadane zezwolenia oraz przeznaczenie budynku,

30 c) nieruchomość na której ma być planowana inwestycja znajduje się na terenie wyłączonym z produkcji rolniczej co zgodnie z brzmieniem § 19 Uchwały nr XXVIII/396/2012 Rady Miejskiej w T. z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie "Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta T." zabrania utrzymywania zwierząt gospodarskich.

31 Skarżące wniosły o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. SKO. [....] oraz decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia 05.11.2014 r. znak. [....] i przekazanie sprawy organowi I instancji t.j Prezydentowi Miasta T. oraz uzupełnienie postępowania dowodowego w oparciu o przedstawione przez nich dowody, w szczególności o wyjaśnienia dokonane przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego Miasta T. w ramach wszczętego postępowania znak [....] dotyczącego prowadzenia przez inwestora N.M. działalności gospodarczej w zakresie fermy drobiu w budynku magazynowo-gospodarczym, położonym w T. przy ul. [....] na działce nr [....] t.j niezgodnie z przeznaczeniem budynku bez uzyskania uprzedniej zgody właściwego organu na zmianę sposobu przeznaczenia budynku.

32 Jednocześnie działając na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wnieśli o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów, niezbędnych do wyjaśnienia istotnych wątpliwości t.j:

33 1) Zawiadomienia z dnia 11.08.2015 r. oraz ostatecznej decyzji kończącej postępowanie prowadzone przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego Miasta T. znak [....] na okoliczność wykazania, iż budynek położony na działce nr [....] w T. przy ul. [....] , którego dotyczy decyzja z dnia 05.11.2014 r. [....] jest obiektem gospodarczo- magazynowym nie zaś budynkiem inwentarsko-gospodarczym oraz na okoliczność jego użytkowania przez wiele lat niezgodnie z jego przeznaczeniem,

34 2) Pisma Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w T. znak [....] na okoliczność ustalenia, iż w obiekcie magazynowo- gospodarczym zlokalizowanym w [....] przy ul. [....] na działce nr [....] niezgodnie z jego przeznaczeniem prowadzona jest ferma drobiu,

35 3) Decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 29.12..1994 r. znak [....] na okoliczność ustalenia przeznaczenia budynku magazynowo-gospodarczego położonego w T. przy ul. [....],

36 4) Odpowiedzi Prezydenta Miasta T. Referatu Budownictwa i Zagospodarowania Terenu na pismo skarżących z dnia 04.11.2015 r. wzywające do usunięcia naruszeń oraz wyjaśnienie kwestii wydania przez ten organ decyzji [....] z dnia 05.11.2014 r. opartej na nieprawdziwych danych, że budynek posadowiony na działce nr [....] jest budynkiem inwentarsko-gospodarczym i bez zmiany jego przeznaczanie może być rozbudowany z przeznaczeniem na hodowlę kur. Skarżący zwrócili się na piśmie o udzielenie wyjaśnień w tej sprawie.

37 W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli m. in., że organ wydający decyzję znak: [....] zapewne celowo został wprowadzony w błąd przez inwestora co do przeznaczenia budynku. Zdaniem skarżących oczywistym jest, iż wydana w tej sytuacji decyzja jest wadliwa, gdyż odnosi się do "rozbudowy istniejącego budynku inwentarsko- gospodarczego" mimo, iż w rzeczywistości jest to wyłącznie budynek gospodarczo- magazynowy który należy użytkować zgodnie z jego przeznaczeniem. Utrzymanie w mocy decyzji [....] powodowałoby w ocenie skarżących usankcjonowanie rażącego naruszenia prawa przez wnioskodawcę poprzez samowolne użytkowanie budynku niezgodnie z jego przeznaczeniem. Ponadto skarżący podnieśli, iż wobec przedstawionych przez nich okoliczności wskazujących na prawdziwe przeznaczenie budynku, dalsze jego użytkowanie jako fermy drobiu w tym poprzez jego rozbudowę jest niedopuszczalne gdyż naruszałoby obowiązujące przepisy Uchwały nr XXVHI/396/2012 Rady Miejskiej w T. z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie "Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta T". Zgodnie z przywołanym aktem prawnym zabrania się utrzymywania zwierząt gospodarskich na obszarze miasta T. na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej. Zdaniem skarżących nie ulega wątpliwości, że działka nr [....] na terenie, której jest planowana inwestycja w postaci rozbudowy fermy drobiu znajduje się na terenie Miasta T. i jest to działka budowlana, a więc wyłączona z produkcji rolniczej. W ocenie skarżących, decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 02 października 2015 r. - znak sprawy: [....] oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia 05.11.2014 r. znak. [....] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla N.M. dla inwestycji pn: " Rozbudowa istniejącego budynku inwentarsko-gospodarczego z przeznaczeniem na hodowlę kur w ilości 9900 szt. wraz z budową infrastruktury technicznej, obejmującej m. in. budowę 2 silosów paszowych o pojemności 12 ton każdy na terenie działek nr nr [....] obręb [....] w T. przy ul. [....] nie mogą się ostać w obrocie prawnym gdyż przy ich wydaniu doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa.

38 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie wobec braku podstaw do uwzględnienia zarzutów zawartych w skardze.

39 Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

40 Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

41 Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.".

42 Zaskarżona decyzja jest wadliwa i podlega uchyleniu.

43 Trafnie zarzuca skarga, że budynek wybudowany na działce [....] był nielegalnie użytkowany, jako budynek gospodarczo - inwentarski, co stało się podstawą do wznowienia przez Prezydenta Miasta T. postanowieniem z dnia 16 grudnia 2015 r postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy inwestycji na podstawie art. 145 §1 pkt 5 kpa.

44 Te okoliczności sprawiają że organ II instancji podczas rozpoznania sprawy naruszył art. 7 , art. 77 § 1 i art. 80 kpa bowiem nie rozpoznał wszechstronnie całego materiału dowodowego. Organ nie zbadał istniejącego przeznaczenia budynku na działce [....] oraz rodzaju prowadzonej w nim działalności gospodarczej ,co spowodowało - jak trafnie zarzuca skarga że nie można było wydać decyzji " o rozbudowie istniejącego budynku inwentarsko – gospodarczego " w sytuacji gdy zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę wybudowano jedynie budynek magazynowo - gospodarczy a inwestor użytkował budynek magazynowo gospodarczy niezgodnie z przeznaczeniem to jest przez prowadzenie fermy drobiu. To poddaje w wątpliwość możliwość " rozbudowy budynku inwentarsko – gospodarczego z przeznaczeniem na hodowlę kur "- skoro tak opisany w rzeczywistości nie istnieje. Postępowanie dowodowe w tym zakresie wymaga uzupełnienia i ponownego spojrzenia na inwestycję rozbudowy budynku o innym charakterze niż dotychczas wskazany w decyzji. W szczególności wyjaśnić należy czy obiekt może być wykorzystany na potrzeby fermy drobiu, również w kontekście § 19 i § 21 uchwały nr XXVIII/396/2012 Rady Miejskiej w T. z dnia 29 listopada 2012 r w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta T. ( Dz. Urz. Woj. Małop. Z dnia 12 grudnia 2012 r poz. 7136) i stwierdzonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta T. z dnia 30 grudnia 2015 r, [....] ( k - 189) nielegalnego sposobu użytkowania pomieszczeń budynku gospodarczo magazynowego usytuowanego na działce [....] , samowolnie przystosowanych i użytkowanych, jako pomieszczenia ściółkowe do przechowywania i hodowli kurcząt. Z tej decyzji umarzającej postępowanie w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem sposobu użytkowania budynku gospodarczo – magazynowego wynika ponadto, że inwestor zaprzestał nielegalnego użytkowania pomieszczeń, jako kurnika.

45 Organ II instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien uzyskać ponadto pełną wiedzę na temat skutków środowiskowych planowanej inwestycji również w kontekście już funkcjonującej w środowisku fermy zajmującej się hodowlą kur na działce [....] . Ma to tym bardziej doniosłe znaczenie że sama inwestorka N.M. przyznaje ( w piśmie z dnia 4 marca 2016 r k – 180 ) że działki nr nr [....] są to działki bezpośrednio sąsiadujące , które stanowią jedno gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 55 [ 3 ] kodeksu cywilnego. Grunty te stanowią zorganizowaną całość gospodarczą od 1980 r, częściowo odbudowaną po pożarze w 2000 r.

46 W tym miejscu przytoczyć należy treść art. 55 [ 3 ] kodeksu cywilnego który stanowi, że za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem , jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Ta okoliczność ma doniosłe znaczenie szczególnie w sytuacji, gdy teren inwestycji wchodzący w skład takiego zorganizowanego gospodarstwa położony jest bezpośrednio w centralnej części rozwijającego się jednorodzinnego osiedla mieszkaniowego a najbliższe budynki mieszkalne znajdują się w odległości 35-50 m od terenu przedsięwzięcia.

47 Dalej należy mieć na względzie, że podstawy materialne, procesowe i kompetencyjne postępowania administracyjnego związanego z oceną oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko znajdują regulację w przepisach art. 71-87 ustawy z dnia 3 października 2008 r o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. 2013 r poz. 1235 ze zm.)

48 W art. 72 tej ustawy wymieniono rozstrzygnięcia administracyjne, których wydanie musi poprzedzać uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, z których większość stanowią decyzje z zakresu procesu inwestycyjno- budowlanego w tym ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ( art. 72 ust 1 pkt 3 ) . Ewentualna potrzeba wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie może być pominięta przy ocenie całokształtu materiału dowodowego. Nieuzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi podstawę do odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

49 Z § 3 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ) wynika że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko ( wymagających uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ) zalicza się również przedsięwzięcia:

50 1) polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w § 2 ust. 1 i niespełniające kryteriów, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1;

51 2) polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, w których ulegająca zmianie lub powstająca w wyniku rozbudowy, przebudowy lub montażu część realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia nie osiąga progów określonych w ust. 1, o ile progi te zostały określone;

52 3) nieosiągające progów określonych w ust. 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu osiągną progi określone w ust. 1; przy czym przez planowane przedsięwzięcie rozumie się w tym przypadku przedsięwzięcie, w stosunku, do którego zostało wszczęte postępowanie w sprawie wydania jednej z decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 72 ust. 1a tej ustawy.

53 Stosownie do § 3 ust 1 pkt 103 tego rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się również chów lub hodowla zwierząt, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51, w liczbie nie mniejszej niż 40 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP), jeżeli działalność ta prowadzona będzie:

54 a) w odległości mniejszej niż 100 m od następujących terenów w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie uwzględniając nieruchomości gospodarstwa, na którego terenie chów lub hodowla będą prowadzone:

55 – mieszkaniowych,

56 – innych zabudowanych z wyłączeniem cmentarzy i grzebowisk dla zwierząt,

57 – zurbanizowanych niezabudowanych,

58 – rekreacyjno-wypoczynkowych z wyłączeniem kurhanów, pomników przyrody oraz terenów zieleni nieurządzonej niezaliczonej do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych,

59 b) na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy;

60 Sumowanie parametrów podprogowych przedsięwzięć tego samego rodzaju dotyczy przedsięwzięć znajdujących się na terenie jednego zakładu lub obiektu. W tej sytuacji skoro hodowla drobiu ma być prowadzona równolegle na dwóch sąsiednich działkach nr nr [....] , które (jak przyznaje inwestorka) łącznie tworzą jedno gospodarstwo rolne stanowiące funkcjonalną całość , działające przy ul. [....] w T. a prowadzone przez p. N.M. i M.M. to nie są to odrębne zakłady funkcjonujące jako odrębne jednostki skoro wchodzą w skład tego samego gospodarstwa rolnego.

61 Zasada prawdy obiektywnej zobowiązuje organ do wszechstronnego wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego a zwłaszcza uchwycenia wszystkich potencjalnych zagrożeń środowiskowych związanych z realizacją planowanej inwestycji, co jest niezbędne dla wyznaczenia konkretnych wymagań ochrony środowiska, które muszą być uwzględnione na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego. Ten konieczny warunek łącznie z innymi wskazanymi w ustawie spełniać powinna decyzja o warunkach zabudowy stosownie do art. 61 ust. 1 -5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 poz. 647).

62 Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w pkt I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. " a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

63 O zwrocie nadpłaconego wpisu orzeczono jak w pkt II wyroku na podstawie art. 225 p.p.s.a. , zgodnie z wnioskiem skarżącej.

64 Obie skarżące do dnia zamknięcia rozprawy nie zawarły w skardze żądania zwrotu kosztów postępowania, co znalazło wyraz w treści wyroku.