Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 września 2014 r., III SAB/Kr 69/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 września 2014 r., III SAB/Kr 69/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na bezczynność Starosty w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 A. O. wniósł pismem z datą wpływu do Starosty 11 czerwiec 2014 r. skargę, w której zarzucił, że organ ten odmawia wpisania go do rejestru gruntów jako samoistnego posiadacza w jednostce rejestrowej [...], obejmującej działki położone w B gmina T, oznaczone nr [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni 1,60 ha.

3 W związku z tym, że treść pisma zawierała szereg zarzutów skierowanych wobec Starosty skarżący został zobowiązany wezwaniem z dnia 22 sierpnia 2014 r., w wykonaniu zarządzenia Sędziego z tego samego dnia, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie czy skarga została wniesiona w trybie działu VIII Skargi i wnioski ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267), czy skarga dotyczy konkretnego pisma Starosty - pod rygorem odrzucenia skargi.

4 Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2014 r.

5 Skarżący odpowiedział w piśmie nadanym do Sądu w dniu 29 sierpnia 2014 r., że chodzi o "bezczynność organu - odmowę wpisania go do rejestru gruntów".

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

7 Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3 p.p.s.a., a także na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a powołanej na wstępie ustawy. Badanie jednak merytorycznej zasadności skargi na bezczynność działania organu musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym jej dopuszczalności.

8 Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Stosownie do art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

9 Obowiązujące przepisy prawa w zakresie administracyjnego toku postępowania przewidują, że organem wyższego stopnia nad starostą jest samorządowe kolegium odwoławcze, wobec tego skarga na bezczynność Starosty winna zostać poprzedzona zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

10 Z materiału sprawy nie wynika, by tego rodzaju zażalenie wpłynęło do organu wyższego stopnia, wobec czego skarga A. O. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.