Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2024 r., III SA/Kr 1873/23

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 maja 2024 r., III SA/Kr 1873/23

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie Sędzia WSA Renata Czeluśniak Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 maja 2024 roku sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 13 października 2023 r., Nr SKO.GN/4160/120/2023 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości oddala skargę

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z 13 października 2023 r., nr SKO.GN/4160/120/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy L. z 7 września 2023 r., znak: GKŚiR.6830.24.2023 o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], położonej w R., będącej własnością Gminy L., z nieruchomością oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], stanowiącą własność osoby fizycznej.

3 Zaskarżone postanowienie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

4 W dniu 30 marca 2023 r. do Wójta Gminy L. wpłynął wniosek P. K. (dalej: skarżący) o wszczęcie postępowania o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], stanowiącej własność Gminy L. z nieruchomością oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...], stanowiącą własność osoby fizycznej, położonej w R.

5 Opisanym na wstępie postanowieniem, po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wójt Gminy L. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie rozgraniczenia ww. nieruchomości. Organ pierwszej instancji przyjął, że skarżący jest użytkownikiem działki drogowej stanowiącej własność Gminy, ale nie legitymuje się żadnym prawem rzeczowym do tej działki. W związku z powyższym nie może żądać ustalenia granic nieruchomości, której nie jest właścicielem i w stosunku do której nie przysługuje mu uprawnienie wynikające z użytkowania wieczystego lub innych praw o charakterze rzeczowym.

6 Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym zarzucił:

7 1. naruszenie przepisów:

8 - art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. polegające na braku zastosowania zasady pogłębiania zaufania obywateli do działania administracji, braku uwzględnienia przy orzekaniu interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego jako osoby mieszkającej na terenie gminy, będącej de facto współwłaścicielem również działki nr [...], mającej prawo korzystania z drogi publicznej i korzystającej z tej drogi przez kilkadziesiąt lat, płacącej na rzecz gminy podatki, a wiec również na utrzymanie mienia komunalnego;

9 - art. 6 k.p.a. w zw. z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP i art. 30 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez odmowę wszczęcia postępowania o rozgraniczenie działek nr [...] i nr [...] i nie podjęcie innych kroków prawnych w sprawie zajęcia przez właściciela działki nr [...] części działki [...] będącej własnością gminy, a tym samym pozostawienie przez organ bez jakiejkolwiek reakcji, a wręcz zupełne zignorowanie informacji uzyskanej od mieszkańca gminy o bezprawnym zajęciu przez właściciela działki [...] drogi będącej działką nr [...] stanowiącej mienie komunalne, utrudnianiu i uniemożliwianiu normalnego korzystania z tejże drogi nie tylko skarżącemu ale również innym mieszkańcom gminy, zamiast wszczęcia postępowania i zwrócenie się do organu wyższej instancji o przekazanie sprawy do prowadzenia postępowania administracyjnego przez inną gminę,

10 - art. 7, art. 8 art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędną i dowolną ocenę materiału dowodowego i bezpodstawne przyjęcie, że w tej sprawie brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa do wystąpienia z inicjatywą - wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w przypadku rażącego naruszenia prawa własności i interesu gminy;

11 - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebranie przez organ całego materiału dowodowego i uznanie, iż osoba mieszkająca na ternie gminy i posiadająca na terenie tej gminy nieruchomość nie ma prawa zainicjować organy gminy do wystąpienia o wszczęcie postępowania mającego na celu ochronę mienia komunalnego;

12 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia polegający na przyjęciu, że skarżący występując do wójta domagał się wszczęcia postępowania o rozgraniczenie jako strona tego postępowania, gdy tymczasem w rzeczywistości wymieniony w swym wniosku przedstawił organowi argumentację i podstawy do wszczęcia przez gminę, jako właściciela działki [...] i zarazem jako stronę, postępowania dotyczącego zajęcia przez właściciela działki nr [...] części działki nr [...] stanowiącej mienie gminy, a następnie przekazania tegoż postępowania do prowadzenia innej gminie.

13 Wymienionym na wstępie postanowieniem z 13 października 2023 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że stronami postępowania o rozgraniczenie powinni być właściciele nieruchomości. Zdaniem organu skarżący nie może skutecznie domagać się wszczęcia postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Nie jest bowiem właścicielem żadnej z działek będących przedmiotem wniosku, a jedynie faktycznym użytkownikiem działki drogowej. Korzystanie z drogi, która ma charakter drogi ogólnodostępnej, nie daje podstaw do przyjęcia po stronie skarżącego interesu prawnego.

14 Na powyższe postanowienie skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

15 1. obrazę przepisów prawa procesowego, a to:

16 - art. 11 k.p.a. w zw. z art. 104 § 2 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nierozpoznanie sprawy co do istoty poprzez nie odniesienie się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie do zarzutów i argumentacji podniesionych przez skarżącego w zażaleniu, a dotyczących w szczególności zaniechania przez organ I instancji podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebrania przez organ całego materiału dowodowego, nieprawidłowości w załatwieniu przez organ I instancji niniejszej sprawy w zakresie procedury, a także możliwości wystąpienia przez skarżącego z inicjatywą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie o rozgraniczenie gruntu należącego do gminy;

17 - art. 7, art. 8 art. 77 § 1 i § 3, art. 80 k.p.a. oraz art. 6 k.p.a. w zw. z art. 2 i art. 7 Konstytucji RP i art. 30 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U2023.1752) poprzez błędną i dowolną ocenę materiału dowodowego i bezpodstawne przyjęcie, że w tej sprawie nie zaistniały przesłanki do wszczęcia przez organ I instancji postępowania o rozgraniczenie działek nr [...] i nr [...] i zaakceptowanie nie podjęcia przez organ I instancji innych kroków prawnych w sprawie zajęcia przez właściciela działki nr [...] części działki nr [...] będącej własnością gminy, a tym samym pozostawienie przez organ bez jakiejkolwiek reakcji, a wręcz zupełne zignorowanie informacji uzyskanej od mieszkańca gminy o bezprawnym zajęciu przez właściciela działki nr [...] drogi będącej działką nr [...] stanowiącej mienie komunalne, utrudnianiu i uniemożliwianiu normalnego korzystania z tejże drogi nie tylko skarżącemu ale również innym mieszkańcom gminy;

18 - art. 7, art. 8 art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędną i dowolną ocenę materiału dowodowego i bezpodstawne przyjęcie, że w tej sprawie brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa do wystąpienia z inicjatywą - wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego w przypadku rażącego naruszenia prawa własności i interesu gminy;

19 - art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. polegające na braku zastosowania zasady pogłębiania zaufania obywateli do działania administracji, braku uwzględnienia przy orzekaniu interesu społecznego i słusznego interesu skarżącego jako osoby mieszkającej na terenie gminy, będącej de facto współwłaścicielem również działki nr [...], mającej prawo korzystania z drogi publicznej i korzystającej z tej drogi przez kilkadziesiąt lat, płacącej na rzecz gminy podatki, a wiec również na utrzymanie mienia komunalnego;

20 - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, niezebranie przez organ całego materiału dowodowego;

21 2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że skarżący występując do Urzędu Gminy i Wójta Gminy domagał się wszczęcia postępowania o rozgraniczenie jako strona tego postępowania, gdy tymczasem w rzeczywistości wymieniony w swym wniosku przedstawił organowi argumentację i podstawy do wszczęcia przez gminę, jako właściciela działki [...] i zarazem jako stronę, postępowania dotyczącego zajęcia przez właściciela działki nr [...] części działki nr [...] stanowiącej mienie gminy.

22 Skarżący wniósł o uchylenie zakażonego postanowienia i przekazanie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Tarnowie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

23 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

25 Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c p.p.s.a.). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie ma jednak obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04).

26 Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że nie narusza ono prawa.

27 Istota sprawy sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy organy właściwie zinterpretowały wniosek skarżącego z 26 marca 2023 r. i działając na podstawie art. 61a k.p.a. zasadnie odmówiły skarżącemu wszczęcia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości należącej do gminy i do osoby trzeciej, z przyczyn podmiotowych.

28 Zgodnie z treścią art. 61a § 1 k.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 61 § 5 stosuje się odpowiednio.

29 Jednocześnie zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2023. 1752) dalej: p.g.i.k wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony. Postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza się z urzędu przy scaleniu gruntów, a także jeżeli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia.

30 Jak wskazują przedstawiciele doktryny (por. Lang Jacek (red.), Maćkowiak Jarosław (red.), Myśliński Tomasz (red.), Stefańska Ewa (red.), Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz, wyd. II, Opublikowano: WKP 2018) "Pojęcie strony w postępowaniu administracyjnym zostało określone w art. 28 k.p.a. w ten sposób, że stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W postępowaniu rozgraniczeniowym należy się odwoływać do definicji ogólnej, ponieważ Prawo geodezyjne i kartograficzne nie zawiera autonomicznej definicji strony. W piśmiennictwie wskazuje się, że stronami w postępowaniu rozgraniczeniowym będą właściciele (współwłaściciele) i użytkownicy wieczyści rozgraniczanych nieruchomości, a także ich samoistni posiadacze oraz podmioty, którym przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do tych nieruchomości (m.in. użytkowanie, służebność, hipoteka) (por. E. Mzyk, Podział i rozgraniczenie nieruchomości, Warszawa–Zielona Góra 1997, s. 129, a także D. Felcenloben, Granice nieruchomości i sposoby ich ustalania, Warszawa 2011, s. 280)".

31 W niniejszej sprawie nie było sporu co do tego, że skarżący nie jest żadnym z ww. podmiotów i nie posiada statusu strony postępowania rozgraniczeniowego odnośnie działek, których rozgraniczenia się domagał.

32 W uzasadnieniu wniosku o wszczęcie postępowania skarżący powołał się na następujące okoliczności: wszczęcie przed sądem powszechnym postępowania o ustanowienie służebności przejazdu do jego posesji, posiadanie nieruchomości na terenie R. i częste przebywanie tam od wielu lat, uiszczanie podatku od nieruchomości, korzystanie z drogi (tj. działki nr [...] należącej do gminy, której rozgraniczenia się domagał). Nie zgodził się też na zajęcie przez osobę fizyczną mienia komunalnego, które powinno służyć wszystkim mieszkańcom gminy.

33 Biorąc pod uwagę tak sformułowaną argumentację, w ocenie Sądu, organ I instancji (po ponownym rozpoznaniu sprawy zgodnie ze wskazaniem zawartym w decyzji SKO z 22 czerwca 2023 r., k. 8 i 9 a.a.) prawidłowo odczytał charakter wniosku i następnie, na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania z przyczyn podmiotowych uznając, ze złożenie wniosku o rozgraniczenie skarżący oparł na swoim interesie faktycznym.

34 Sąd zauważa w tym miejscu, że zarówno w zażaleniu jak i w skardze, skarżący zarzucił min. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że skarżący występując do organu domagał się wszczęcia postępowania o rozgraniczenie jako strona tego postępowania, gdy tymczasem skarżący przedstawił organowi argumentację i podstawy do wszczęcia przez gminę, jako właściciela działki [...] i zarazem jako stronę, postępowania dotyczącego zajęcia przez właściciela działki nr [...] części działki nr [...] stanowiącej mienie gminy.

35 Odnosząc się do powyższego Sąd wskazuje, że nawet gdyby przyjąć, że skarżący domagał się wszczęcia postępowania o rozgraniczenie z urzędu (co nie wynikało z treści wniosku), to prawidłową formą reakcji na wniosek o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego z urzędu jest pismo informujące o braku podstaw do wszczęcia postępowania (por. wyrok NSA z 16 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 449/11). Wniosek o "wszczęcie postępowania z urzędu" nie jest wnioskiem, o którym mowa w art. 61 K.p.a., nie wszczyna więc postępowania administracyjnego jurysdykcyjnego (por. wyrok NSA z 13 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 2893/16).

36 Jak wskazano w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 285/15 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 31 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 1014/07 żaden przepis prawa nie przydaje osobom trzecim uprawnienia do wymuszenia na organie wszczęcia z urzędu przez ten organ postępowania o rozgraniczenie. Wobec tego w razie braku wniosku strony organ właściwy może wszcząć postępowanie administracyjne z urzędu w przypadku, gdy wypełnią się przesłanki ustawowe pozwalające na takie działanie, co powinno wynikać z obiektywnej oceny sytuacji. Jednakże w przypadku, gdy ta ocena wykaże brak podstaw do prowadzenia postępowania, organ nie wszczyna go. Przepisy k.p.a. i ustawy p.g.i.k. nie przewidują formy postanowienia w przypadku, gdy organ nie zamierza podjąć żadnych działań z urzędu. W tej sytuacji bezzasadne jest wydanie orzeczenia w sprawie. Tego rodzaju orzeczenie procesowe jest przewidziane wyłącznie w razie rozpoznawania żądania wszczęcia postępowania na wniosek. Formuła odmowy wszczęcia postępowania z urzędu, oznaczałaby, że organ administracji niejako "sam w stosunku do siebie" nie wyraża zgody na procedowanie w sprawie. Nie można racjonalnie wymagać od organu, aby sam w stosunku do własnej argumentacji wydawał postanowienie, do siebie adresowane, odmawiające wszczęcia, zamiast po prostu nie wszczynać postępowania z urzędu. Wniosek o wszczęcie postępowania z urzędu winien być rozpatrywany w trybie przepisów o skargach i wnioskach, co nie pociąga za sobą wydania orzeczenia administracyjnego podlegającego kontroli instancyjnej, a następnie sądowej.

37 Co istotne, w niniejszej sprawie w odpowiedzi na wniosek skarżącego, organ poinformował go pismem z 24 kwietnia 2023 r. (k. 3 a.a.) o braku podstaw do wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego z urzędu, wobec niespełnienia przesłanek wszczęcia tego postępowania z urzędu. W piśmie tym wskazał powody takiego stanowiska i działania które zamierza podjąć, na skutek uzyskanych informacji. Powyższa forma reakcji organu była prawidłowa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest bowiem pogląd, że w sytuacji, gdy organ administracji uznaje, że nie ma podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu, nie ma obowiązku ani wydawania postanowienia odmowie wszczęcia postępowania z urzędu bądź też wszczęcia takiego postępowania, a następnie jego umorzenia, ani też w innej formie procesowej. Wystarczające jest w takiej sytuacji pisemne poinformowanie osoby, która żąda wszczęcia przez organ administracji postępowania z urzędu, że brak jest podstaw do jego wszczęcia (por. wyroki NSA: z 10 kwietnia 2015 r., II OSK 2487/14 oraz z 13 kwietnia 2018 r., I OSK 2893/16, wyrok WSA w Opolu z 21 listopada 2016 r., II SAB/Op 58/16, wyroki WSA we Wrocławiu z 15 lutego 2018 r., II SAB/Wr 85/17 i z 4 stycznia 2017 r., II SAB/Wr 41/16, wyrok WSA w Gdańsku z 6 listopada 2018 r., II SAB/Gd 71/18).

38 Sąd zauważa, że co prawda w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy nie odniósł się do ww. zarzutu, co należy traktować jako uchybienie art. 11 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., jednakże z przyczyn wskazanych powyżej - nie mające wpływu na wynik sprawy.

39 W pozostałym zakresie Sąd nie dopatrzył się zarzucanego w skardze naruszenia przepisów postępowania. Organ nadał prawidłowe znaczenie wnioskowi skarżącego, ustalił, że nie jest stroną postępowania rozgraniczeniowego i wydał prawidłowe rozstrzygnięcie w oparciu o właściwy przepis art. 61 a k.p.a. Jednocześnie pismem informacyjnym z 24 kwietnia 2023 r wskazał skarżącemu powody, dla których nie znalazł podstaw do wszczęcia postępowania o rozgraniczenie z urzędu.

40 Końcowo odnosząc się do argumentacji skargi, że w razie wniesienia przez jakiś podmiot żądania wszczęcia postępowania organ w odpowiedzi na taki wniosek powinien wydać postanowienie o wszczęciu postępowania i rozpoznać argumenty "wnioskodawcy". Po stwierdzeniu, że nie chce on prowadzenia postępowania z jego wniosku (bądź gdy nie wykazał on interesu prawnego) i przy jednoczesnym stwierdzeniu, że nie zachodzą przesłanki prowadzenia postępowania z urzędu, organ powinien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe w dalszej części, Sąd stwierdza, że pogląd ten cytowany za wskazanymi w uzasadnieniu skargi orzeczeniami sądowymi był aktualny, tyle że przed nowelizacją Kodeksu postępowania administracyjnego z 11 kwietnia 2011 r. W obecnym stanie prawnym natomiast możliwość odmowy wszczęcia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości, przez wydanie zaskarżalnego postanowienia, jest przewidziana wprost w art. 61a §1 k.p.a. Wszczęcie zaś postępowania z urzędu jest autonomiczną decyzją organu, i jak wskazano powyżej, brak jest podstaw do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z urzędu.

41 Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.