Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 czerwca 2011 r., II SA/Ke 324/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 czerwca 2011 r., II SA/Ke 324/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 czerwca 2011r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia J.S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], odmawiającego J. S. zawieszenia postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku znajdującego się na działce nr 651/28 w miejscowości R., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekając co do istoty sprawy na podstawie art. 123 w zw. z art. 101 § 1 kpa odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku odlewni metali kolorowych na działce nr 651/28 w m. R. Gm. N., na cele produkcji wyrobów budowlanych.

3 W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ przytoczył przebieg postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku odlewni metali kolorowych wskazując między innymi, że zostało ono wszczęte 22 czerwca 2009r., po stwierdzeniu w czasie przeprowadzonej w dniu 1 czerwca 2009r. kontroli, że w budynku tym znajduje się zrealizowana linia produkcyjna kostki brukowej, w skład której wchodzą szyny i wózki szynowe, przenośnik taśmowy, sterowania, wibroprasa, winda spiętrzająca i rozpiętrzająca, regały suszarń, zaś na zewnątrz dwa nowe silosy na cement oraz betoniarka, obudowana stalową konstrukcją. W czasie tej kontroli stwierdzono także, że linia produkcyjna nie była uruchomiona, ale na paletach i w regałach suszarni znajdowały się niewielkie ilości kostki brukowej. Obecni w czasie kontroli L. S. i M. A. oświadczyli, że wspólnie z A.P. są właścicielami firmy Zakład Urządzeń A. oraz m. in. działki 651/28 wraz ze znajdującymi się tam obiektami, że wystąpili oni w 2008r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy z uwagi na zamiar zmiany sposobu użytkowania budynku odlewni, że w tym samym roku zdemontowali stare urządzenia, a na początku 2009r. przystąpili do montażu linii produkcyjnej wyrobów betonowych.

4 Po ustaleniu że inwestorem robót zmierzających do rozpoczęcia produkcji kostki brukowej jest Zakład Urządzeń B. postanowieniem z dnia [...] PINB nakazał L. S., A.P. i M.A. jako współwłaścicielom C. oraz B.A. i J. S. jako współwłaścicieli D. wstrzymanie użytkowania budynku byłej odlewni na cele produkcji kostki brukowej z powodu samowolnej zmiany sposobu użytkowania i nałożył na nich obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 30.03.2010r. szeregu dokumentów. W związku z wnioskami zobowiązanych o przedłużenie terminu do przedłożenia wymaganych dokumentów postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010r. organ I instancji zmienił swoje postanowienie z dnia [...] w ten sposób, że nakazał L. S., A.P., M.A. jako współwłaścicielom Zakładu urządzeń A. wstrzymać użytkowanie budynku byłej odlewni metali kolorowych z powodu samowolnej zmiany sposobu użytkowania tego obiektu i nałożył na nich obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 30 września 2010r. zaświadczenia Wójta Gminy N. o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, opisu i rysunku określającego usytuowanie obiektu w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych na tej działce i na działkach sąsiednich, zwięzłego opisu technicznego, określającego rodzaj i charakterystykę obiektu, ekspertyzy technicznej wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zamierzonej zmiany sposobu użytkowania. Postanowieniem z dnia [...] PINB odmówił Spółce jawnej A. zmiany postanowienia z dnia [...], zmienionego postanowieniem z dnia 30.04.2010r. w części dotyczącej terminu do przedłożenia wymaganych dokumentów.

5 W dniu 10 grudnia 2010r. została przeprowadzona kontrola sposobu użytkowania hali produkcyjnej na działce nr 651/28, w wyniku której stwierdzono, że wewnątrz hali oraz na przyległym do niej terenie zmagazynowana jest znaczna ilość wyrobów betonowych z etykietami handlowymi, z których wynika, że wyroby zostały wyprodukowane przez B. w okresie od 07.2010. do 11.2010r. Przeprowadzona w dniu 23 grudnia 2010r.kolejna kontrola wykazała, że zakład produkcyjny był zamknięty, ale na jego terenie na paletach składowane były znaczne ilości kostki brukowej, foliowane, bez etykiet. Obecny w czasie kontroli L. S. oświadczył, że zakład produkcyjny nie jest użytkowany, natomiast kostka brukowa i krawężniki składowane na paletach zostały wyprodukowane podczas prób rozruchowych, z których część została następnie sprzedana. Po ustaleniu, że na mocy aktu notarialnego z dnia 29 września 2010r. budynek stał się własnością J.S. pismem z dnia 5 stycznia 2011r.organ poinformował go o jego prawach i obowiązkach. J.S. pismem z dnia 17 stycznia 2011r. wystąpił o zawieszenie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowania do czasu zakończenia postępowania prowadzonego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, koniecznych do uzyskania zgody na zmianę sposobu użytkowania. PINB odmówił zawieszenia tego postępowania, zaś organ II instancji rozstrzygniecie to uznał za zasadne, a jedynie wskazał, że wymaga ono zreformowania i takiego sformułowania, aby nie było wątpliwości czego ono dotyczy. Uzasadniając swoje stanowisko odnośnie braku przesłanek do zawieszenia postępowania WINB powołał się na przepisy art. 71a ust. 4 ustawy Prawo budowlane i wskazał, że po pierwsze zobowiązany nie przedłożył w wyznaczonym terminie dokumentów, do czego był zobowiązany postanowieniem z dnia [...] zmienionym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010r., a po drugie użytkował obiekt budowlany pomimo zakazu. Dlatego też bez znaczenia pozostaje fakt, iż przed innym organem oraz Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie w przedmiocie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zamierzonej zmiany sposobu użytkowania obiektu. Jak bowiem wykazała kontrola z dnia 10 grudnia 2010r. nie zostało wstrzymane użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego, skoro w okresie od lipca do listopada 2010r. zostały wyprodukowane wyroby, które następnie zostały sprzedane. Rozruch technologiczny mógł być dokonany dopiero po uzyskaniu zgody na zmianę sposobu użytkowania.

6 Skargę na to postanowienie wniósł J.S., zarzucając naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, polegające na odmowie zawieszenia postępowania do czasu zakończenia prejudycjalnej sprawy, której przedmiotem są warunki zabudowy, art. 138 kpa, polegające na niedokonaniu wnikliwej analizy dowodów zebranych w sprawie, nieodniesienie się do zarzutów zawartych w odwołaniu i oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na ustaleniach organu I instancji, z naruszeniem zasady dwuinstancyjności oraz art. 6 i 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą praworządności i zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej. W uzasadnieniu skarżący powołał się na wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2006r. sygn. II OSK 945/06 oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 marca 2006r. sygn. II SA/Gd 53/08, a także podniósł, że organ "w sposób nieuprawniony uznał, iż wyprodukowano pewną ilość wyrobów budowlanych. Wszelkie podjęte działania zmierzały wyłącznie do ustalenia zakresu oddziaływania produkcji i poczynienia ustaleń niezbędnych w sporządzeniu raportu oddziaływania na środowisko w toku postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji".

7 W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że wyprodukowanie wyrobów budowlanych w okresie od 07.2010 do 11.2010r. oraz w okresie od 1.01.2011r. do 30.04.2011 i następnie ich sprzedaż, świadczy w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że przedmiotowy obiekt jest użytkowany pomimo nakazu wstrzymania jego użytkowania. Zobowiązani winni uprzednio zgłosić organowi I instancji fakt konieczności jak się wyraził autor skargi, "wyprodukowania pewnej ilości wyrobów budowlanych zmierzających wyłącznie do ustalenia zakresu oddziaływania produkcji i poczynienia ustaleń niezbędnych do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko", w celu uzyskania zgody, czego jednak nie dokonali. Zobrazowana w aktach sprawy ilość wyprodukowanej kostki brukowej świadczy w sposób jednoznaczny, iż budynek będący przedmiotem postępowania był użytkowany w chwili zakazu wstrzymania jego użytkowania. Nie zachodzą zatem przesłanki do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, bowiem jest to sprzeczne z art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

9 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

10 Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie odmawiające zawieszenia na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowania, którego przedmiotem jest samowolna zmiana sposobu użytkowania. Żądanie zawieszenia postępowania J.S. uzasadniał tym, że toczy się postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezbędnej do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy.

11 Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z kolei zgodnie z art. 71a ust. 4 Prawa budowlanego w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, właściwy organ, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

12 Okolicznością niesporną jest, iż w toku postępowania w dniu [...] zostało wydane na podstawie art. 71a ust. 1 Prawa budowlanego postanowienie o wstrzymaniu użytkowania obiektu, następnie zmienione w dniu 30 kwietnia 2010r. Z poczynionych przez organ, w oparciu o przeprowadzone w dniach 10 i 23 grudnia 2010r. kontrole, ustaleń wynika, że po wydaniu postanowienia wstrzymującego użytkowanie obiektu, obiekt ten był nadal użytkowany, o czym świadczy ilość wyprodukowanych i znajdujących się w obiekcie oraz obok niego materiałów budowlanych. W tej sytuacji przedmiotem oceny dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie jest kwestia, czy organ prawidłowo ustalił, że nie jest przestrzegane postanowienie o wstrzymaniu użytkowania obiektu, i czy w takiej sytuacji uzasadnione jest zawieszenie postępowania w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania do czasu uzyskania przez skarżącego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i następnie decyzji o warunkach zabudowy.

13 W ocenie Sądu prawidłowo organy w niniejszej sprawie uznały, że nie ma podstaw do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji fotograficznej sporządzonej w dniu 10 grudnia 2010r. oraz notatki sporządzonej tego samego dnia, wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że w lipcu, sierpniu, październiku i listopadzie 2010r., a więc po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu użytkowania obiektu, została wyprodukowana kostka brukowa, a także krawężniki, co zostało potwierdzone również w czasie kolejnej kontroli, przeprowadzonej w dniu 23 grudnia 2010. Część tych produktów została sprzedana, co wynika z oświadczenia złożonego w czasie kontroli przez L. S. Prawidłowo organ w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że tak zwany rozruch technologiczny jest jednoznaczny z użytkowaniem obiektu i że konieczność dokonania rozruchu urządzeń nie zwalniała właścicieli z obowiązku uzyskania zgody na zmianę sposobu użytkowania. Natomiast podniesiony w skardze zarzut, jakoby wyprodukowanie kostki i krawężników było związane z przeprowadzeniem niezbędnych prób w związku ze sporządzeniem raportu oddziaływania na środowisko nie wydaje się być wiarygodny zwłaszcza w sytuacji, gdy poszczególne partie materiałów budowlanych zostały wyprodukowane w różnych miesiącach. Ponadto zgodzić się należy ze stanowiskiem organu przedstawionym w odpowiedzi na skargę, że w takiej sytuacji właściciel nieruchomości także miał obowiązek zgłoszenia o przeprowadzonych próbach organowi nadzoru budowlanego.

14 Powyższe skutkuje uznaniem, że bez znaczenia dla rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania jest kwestia toczącego się postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, czy też decyzji o warunkach zabudowy. Wydanie takich decyzji, w sytuacji gdy pomimo wstrzymania użytkowania obiektu, obiekt ten nadal był użytkowany, pozostaje bez wpływu na wynik postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

15 Powyższe skutkuje również tym, że wskazywane przez skarżącego orzeczenia NSA oraz WSA w Gdańsku oraz wyrażone w nich poglądy w niniejszej sprawie nie mogły mieć zastosowania. Ewentualnie mogły by one mieć znaczenie, ale tylko w sytuacji, gdyby jedynym powodem odmowy zawieszenia postępowania było nieprzedłożenie w terminie dokumentów, wymienionych w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2010r.

16 Wbrew zarzutom skargi organ II instancji w sposób wszechstronny i wnikliwy ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, odniósł się do podniesionych w zażaleniu zarzutów i w żaden sposób nie naruszył zasady dwuinstancyjności. Brak jest także jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do uznania, że doszło do naruszenia przez ten organ przepisów art. 6 i 8 kpa. Dlatego też skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).