Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 lipca 2011 r., II SA/Go 462/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 28 lipca 2011 r., II SA/Go 462/11

Sentencja

1 Dnia 28 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.O. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a : 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. B.O. kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. B.O. wezwał Prezydenta Miasta do zwrotu nienależnie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...] nr rej. [...], w kwocie 425 zł. Swoje żądanie wywiódł z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt U 6/04, stwierdzającego niezgodność § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310) z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

3 Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta poinformował B.O., że pobrana opłata za wydanie karty pojazdu w kwocie 500 zł była zgodna z obowiązującym w dniu jej wydania stanem prawnym wynikającym z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310). Zwrot żądanej kwoty może nastąpić po przedłożeniu prawomocnego wyroku sądowego nakazującego wypłatę żądanej kwoty. Pismo to doręczono wnioskodawcy w dniu 27 kwietnia 2011 r.

4 Powyższą odmowę zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu B.O. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w formie pozwu o zapłatę. Swoje żądanie oparł na przepisach art. 405 i 410 Kodeksu cywilnego oraz wskazanym wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt U 6/04. Jednocześnie uiścił na rachunek Sądu kwotę 30 zł tytułem wpisu sądowego.

5 W odpowiedzi Prezydent Miasta podniósł, iż jako organ rejestrujący miał prawny obowiązek przestrzegania obowiązujących w dacie pobierania opłaty przepisów prawnych. Pobranie opłaty w niższej kwocie niż określona w ówcześnie obowiązujących przepisach prawa stanowiłoby naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że pobrana opłata była niesłusznie pobrana.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Skargę należało odrzucić.

8 Przede wszystkim, z uwagi na sposób zredagowania przez skarżącego pisma, którym zainicjował on postępowanie sądowoadministracyjne, należy zwrócić uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie rozstrzyga sporów cywilnoprawnych, nie rozpoznaje zatem pozwów o zapłatę. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

9 1) decyzje administracyjne;

10 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

11 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

12 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

13 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

14 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

15 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

16 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

17 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

18 W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednak, że odmowa przez organ dokonujący rejestracji pojazdu zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu stanowi czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Aby na tego rodzaju czynność organu administracji wnieść skutecznie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, należy uprzednio dopełnić wymogu z art. 52 p.p.s.a.

19 Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

20 Skargę na akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

21 Oznacza to, że przed wniesieniem w niniejszej sprawie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący powinien uprzednio – w terminie czternastu dni od powzięcia wiadomości o odmowie zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu – wezwać Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa wywołanego powyższą odmową a następnie, w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania odpowiedzi organu na to wezwanie (jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa) złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

22 B.O. odebrał pismo z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w dniu 27 kwietnia 2011 r. Następnie, w dniu 10 czerwca 2011 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmowę zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu. Skarżący nie dochował zatem wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a. wymogu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

23 Wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., z pominięciem wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, należy uznać za niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. Jest to jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków, wyd. Zakamycze 2006, s. 153), w związku z czym wniesiona skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i została odrzucona.

24 Na marginesie należy jedynie wspomnieć, że istnieje możliwość wystąpienia do organu, który wydał akt lub czynność wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., z wnioskiem o przywrócenie terminu do pisemnego wezwania organu o usunięcie naruszenia prawa, w oparciu o art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego. Na temat dopuszczalności takiego wniosku wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 7 kwietnia 2011 r., II SA/Go 65/11 (opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

25 W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

26 Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.