Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r., IV SA/Gl 262/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r., IV SA/Gl 262/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2008 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Straży Pożarnej oddala skargę

Uzasadnienie

2 W dniu [...] Komendant Rejonowy Państwowej Straży Pożarnej w G. wydał J.R. "Opinię służbową". W opinii uwzględniono okresy przebiegu służby w terenowych jednostkach ochrony przeciwpożarowej, uzyskane kwalifikacje zawodowe oraz przyczyny zwolnienia ze służby.

3 Od opinii powyższej J.R. wniósł odwołanie zarzucając, iż nie uwzględnia ona istotnych elementów ocennych oraz poświadcza nieprawdę. Odwołujący wniósł o uchylenie skarżonej opinii i wydanie nowej zgodnej ze stanem faktycznym.

4 Rozpoznając odwołanie Komendant Wojewódzki Straży Pożarnej w K. decyzją nr [...] z [...] częściowo zmienił opinię I instancji. Decyzją nr [...] Komendant Rejonowy Straży Pożarnej w G. wydał ponownie opinię służbową dotyczącą J.R. uwzględniającą te zmiany. Od wydanej decyzji J.R. wniósł odwołanie żądając jej uchylenia oraz wydania nowej, rzetelnej i rzeczowej opinii o służbie opartej na faktach i dowodach oraz pozbawionej wątpliwości i nieścisłości.

5 Decyzją z dnia [...] nr [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy.

6 W dniu [...] opiniowany złożył skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach. W wyniku rozpoznania skargi Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lutego 1999 roku, sygn. akt II SA/Ka 1553-1554/98 uchylił decyzje Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia

7 [...], nr [...] oraz z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opinii służbowej.

8 W wykonaniu zaleceń zawartych w pisemnych motywach wyżej powołanego wyroku Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. decyzją nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję nr [...] Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. i postanowił ponownie rozpoznać odwołanie J.R. od pierwotnej opinii.

9 Decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Komendant Państwowej Straży Pożarnej w K. postanowił zmienić i uzupełnić wydaną przez Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. opinię służbową. Od powyższej decyzji J.R. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach.

10 Po rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wyrokiem z dnia 9 maja 2001 roku, sygn. akt II SA/Ka 1220/00 uchylił zaskarżoną decyzję [...] Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opinii służbowej dotyczącej [...]. W uzasadnieniu powołanego wyroku wskazano, iz przyczyną uchylenia skarżonej decyzji było niedostateczne wyjaśnienie sprawy do jej rozstrzygnięcia oraz niezastosowanie się przez organ ponownie rozpoznający niniejszą sprawę do oceny Sądu wyrażonej w wyroku uchylającym decyzję (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 1999 roku sygn. akt II SA/Ka 1553-1554/98). Sąd wskazał ponadto, iż organ ponownie rozpatrując sprawę winien ustosunkować się do wszystkich żądań skarżącego poprzez podanie dowodów stanowiących podstawę poszczególnych ustaleń zarówno pozytywnych, jak i negatywnych dla skarżącego.

11 Zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 9 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 września 2001 roku w sprawie świadectw służby i opinii o służbie strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. nr 114, poz. 1228) wykonując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 9 maja 2001 roku sygn. akt II SA/Ka 1220/00 po rozpoznaniu odwołania J.R. od opinii o służbie z dnia [...] wydanej przez Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. postanowił zmienić i uzupełnić zaskarżoną opinię o służbie w ten sposób, że:

12 1. zamiast tytułu "Opinia służbowa" nadać tytuł "Opinia o służbie";

13 2. uzupełnić pkt I zaskarżonej opinii o służbie i nadać mu treść: "I okresy przebiegu służby w terenowych i resortowych jednostkach ochrony przeciwpożarowej:

14 - [...] – [...] – Instytut A na stanowiskach: [...], [...], [...];

15 – [...] – [...] – Przedsiębiorstwo B na stanowisku: [...];

16 – [...] – [...] – Komenda Rejonowa Straży Pożarnych w G. na stanowisku: [...];

17 – [...] – [...] – Komenda Rejonowa Państwowej Straży Pożarnej w G. na stanowiskach: [...], [...], [...], [...], [...]".

18 3. punktowi II nadać treść:

19 " -Technikum [...]";

20 – Szkoła [...] – technik pożarnictwa – [...]r.

21 – Ukończone szkolenia z zakresu wykonywania czynności kontrolno – rozpoznawczych w Szkole [...] – [...].

22 – kurs z zakresu przygotowania komendantów plutonów do wykonywania zadań na zajmowanym stanowisku formacji obrony cywilnej – [...].

23 – szkolenie wstępne z zakresu BHP – [...].

24 4. Zmienić tytuł pkt III opinii o służbie i nadać mu treść:

25 – "Szczególne osiągnięcia w służbie, nagrody i wyróżnienia", a z treści wykreślić zdania: "[...]" oraz dopisać: "Odznaczony w [...] przez Związek Ochotniczych Straży Pożarnych [...]".

26 5. Skreślić pkt IV opinii.

27 6. Punkt V oznaczyć jako pkt IV i nadać jego tytułowi brzmienie: "Przyczyny i podstawy prawne zwolnienia ze służby" oraz dodać do treści tego punktu: "[...]"

28 7. Zobowiązać Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. do wydania nowej opinii o służbie.

29 8. Wycofać z akt sprawy i z akt osobowych J.R. poprzednią opinię o służbie.

30 W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, iż odwołania J.R. oraz zgłoszone w toku postępowania administracyjnego oraz sądowego zarzuty zasługują w części na uwzględnienie, co znalazło wyraz w treści wydanego w wyniku ponownego rozpoznania sprawy rozstrzygnięcia. Organ orzekający nie uwzględnił w opinii o służbie dwóch spornych okresów zatrudnienia: przed dniem [...] oraz po dniu [...] do dnia [...] albowiem na wyżej wskazane okresy nie zostały przez skarżącego przedstawione dokumenty stanowiące o pracy w charakterze funkcjonariusza pożarnictwa w postaci mianowania na stanowisko, a jedynie przedłożył on świadectwa pracy i zaświadczenia zatrudnienia w charakterze pracownika cywilnego.

31 W dniu [...] J.R. złożył skargę na powyższą decyzję wnosząc o "stwierdzenie wyrokiem nieważności rażąco naruszającej prawo zaskarżonej decyzji" oraz o zobowiązanie wyrokiem organu odwoławczego do przeprowadzenia postępowania w sprawie wniosków skarżącego o odtworzenie brakujących dokumentów z akt osobowych, przeprowadzenia istotnych dowodów z akt osobowych skarżącego, przeprowadzenia przez organ odwoławczy pełnego postępowania dowodowego w szczególności poprzez dopuszczenie dowodów z dokumentów wskazanych przez skarżącego. J.R. żądał również zobowiązania organu do zebrania pełnego materiału dowodowego w tym zeznań świadków, przeprowadzenia i rozpatrzenia z urzędu istniejących dowodów w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy. W skardze złożono również szereg wniosków dowodowych z okoliczności i ustaleń rozstrzygniętych mocą wskazanych w skardze wyroków Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, z akt spraw sądowych oraz z zeznań wskazanych przez skarżącego świadków (k. 5 - 6). Skarżący wniósł również o zbadanie, czy przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ odwoławczy nie dopuścił się naruszenia obowiązującej procedury oraz

32 o zobowiązanie wyrokiem organu do wydania nowej, rzeczowej i rzetelnej opinii o służbie zgodnej z przepisami prawa, opartej na prawdziwych informacjach o faktach i odzwierciedlającej przebieg służby skarżącego w sposób ścisły, pełny i pozbawiony wątpliwości.

33 Skarżonej decyzji zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w szczególności:

34 – § 4 ust. 2, § 5 zarządzenia nr 34 MSW z dnia 19 marca 1992 roku w sprawie świadectw służby i opinii funkcjonariuszy PSP;

35 – przepisy § 8 i § 9 Zarządzenia nr 23 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia

36 24 marca 1976 roku w sprawie szczegółowych zasad wypłaty nagród jubileuszowych i dodatków za wysługę lat funkcjonariuszom pożarnictwa poprzez zaniechanie podania informacji o okresach pracy i służby zaliczonych do wysługi lat;

37 – art. 129 ust 1 i 2 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o Państwowej Straży Pożarnej poprzez zaniechanie podania informacji w opinii o służbie o okresach służby jako dekretowanego funkcjonariusza pożarnictwa, zaliczonych do służby w KRPSP G. oraz przez rozwiązanie stosunku służbowego z dniem

38 [...] przez Komendanta Rejonowego PSP w G. i wydanie rażąco wadliwego świadectwa służby;

39 – art. 5, 29 § 3 k.p. i art. 56 k.c. w zw. z art. 48 Dekretu z dnia 27 grudnia 1974 roku o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa poprzez zaniechanie podania informacji o faktycznie pełnionej służbie w okresie od [...] do [...] w Inspektoracie Ochrony Przeciwpożarowej [...] przy Instytucie A;

40 – art. 1 pkt 2, art. 28 ust 1, art. 32, 36 i 48 Dekretu z dnia 27 grudnia 1974 roku

41 o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa;

42 – § 2 pkt 5 Zarządzenia MSW z dnia 4 marca 1975 roku w sprawie zasad pełnienia służby przez funkcjonariuszy pożarnictwa przez zaniechanie podania informacji w opinii o służbie o faktycznie pełnionej przez skarżącego służbie w okresie od [...] do [...] we Wspólnocie C w W.;

43 – art. 13 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...);

44 – art. 19 Wytycznych Komendanta Głównego Straży Pożarnych z dnia 15 grudnia 1976 roku w sprawie niektórych zasad dotyczących mianowania, przenoszenia i zwalniania ze służby funkcjonariuszy pożarnictwa (Dziennik Zarządzeń i Rozkazów KGSP z 1977 roku nr 1 poz. 6) poprzez zaniechanie wyjaśnienia czy Komendant Główny Straży Pożarnej dysponuje meldunkiem o rozwiązaniu ze skarżącym stosunku służbowego jako z [...] funkcjonariuszem pożarnictwa;

45 – art. 76 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 roku o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin w zw. z art. 11 ustawy z dnia 18 lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji poprzez podanie fałszywej informacji w opinii o służbie o zakończeniu przez skarżącego służby w KRPSP G.

46 Skarżący podniósł, że rażące naruszenie powyższych przepisów nastąpiło poprzez dowolną ich interpretację bądź niewłaściwe zastosowanie, a co się z tym wiąże poprzez nieprawidłowe sprostowanie opinii o służbie z dnia [...].

47 Skarżący zarzucił ponadto, że w zaskarżonej opinii o służbie organ odwoławczy: -

48 – bezzasadnie nie wskazał posiadanych kwalifikacji zawodowych skarżącego w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy pomimo posiadanego zaświadczenia z dnia [...] o ukończeniu kursu BHP [...] stopnia,

49 – bezzasadnie nie uwzględnił okresów służby od [...] do [...] w Inspektoracie Ochrony Przeciwpożarowej przy Instytucie A – Zawodowej Jednostce Ochrony Przeciwpożarowej [...] oraz od [...] do [...] we Wspólnocie C w W.;

50 – bezpodstawnie wymienił informację o zakończeniu służby w KRPSP G. w dniu [...], gdy faktycznie skarżący pełnił służbę do dnia [...];

51 – bezzasadnie nie wymienił informacji o fakcie rozwiązania stosunku służbowego jako z [...] funkcjonariuszem pożarnictwa z dniem [...] przez Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G.;

52 – bezzasadnie nie wymienił informacji o bezpodstawnym nałożeniu na skarżącego w [...] niezatartej kary dyscyplinarnej w postaci [...] z jednoczesnym obniżeniem stawki uposażenia zasadniczego [...];

53 – bezzasadnie nie wymienił informacji o przyczynach zwolnienia ze służby w KRPSP G. z dniem [...] bez wskazania stopnia niezdolności do służby;

54 – bezzasadnie nie wymienił informacji o okresach służby na poszczególnych stanowiskach służbowych w KRPSP G.;

55 – bezzasadnie nie wymienił informacji o fakcie wypłaty nagrody jubileuszowej w KRPSP G. z tytułu [...];

56 – bezzasadnie nie wymienił informacji o okresach pracy i służby zaliczonych do wysługi lat;

57 – bezzasadnie nie uwzględnił wniosku skarżącego o odtworzenie akt osobowych.

58 Jednocześnie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie istotnych przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to:

59 – art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym przez zaniechanie uwzględnienia w całości oceny prawnej i wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonych w orzeczeniach z dnia 18 lutego 1999 roku, sygn. akt II SA/Ka 1553-1554/98 oraz 09 maja 2001 roku, sygn. akt SA/Ka 1220/00;

60 – art. 6,7,8,9,10,11, 35, 36, 77, 80, 107 § 3, 138 § 1 pkt 2 i 3 Kpa poprzez dowolną interpretację przepisów oraz ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, niezałatwienie sprawy w przepisanym terminie, zaniechanie wydania decyzji przewidzianej w przepisach postępowania oraz wydanie zaskarżonej decyzji bez dostatecznego rozpoznania sprawy do końcowego rozstrzygnięcia.

61 Skarżący podniósł ponadto, iż organ odwoławczy zaniechał obowiązku prawidłowego uzasadnienia skarżonej decyzji zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 7 – 9 i 11 Kpa poprzez niedostateczne uzasadnienie decyzji, stronnicze prowadzenie postępowania odwoławczego, niedokonanie pełnej kontroli postępowania administracyjnego poprzez niedopełnienie obowiązku rozpatrzenia i ustosunkowania się do zarzutów skarżącego zgłoszonych w toku prowadzonego postępowania administracyjnego.

62 W skardze zarzucono ponadto, iż decyzja organu odwoławczego wydana została w oparciu o błędne ustalenia faktyczne wobec nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego we wskazanym przez skarżącego zakresie. Jednocześnie skarżący podniósł, iż organ administracji nie rozpoznał istoty sprawy w zakresie żądania podania w opinii o służbie informacji dotyczących wyżej opisanych zarzutów.

63 W skardze podniesiono również zarzut pozbawienia skarżącego możliwości obrony jego praw poprzez:

64 - zaniechanie przeprowadzenia istotnych, dostępnych organowi dowodów;

65 - pominięcie wskazania podstawy prawnej zaskarżonej decyzji w zakresie

66 podstaw nawiązania oraz rozwiązania stosunków służbowych;

67 - pominięcie istotnych dowodów brakujących w aktach osobowych skarżącego;

68 - uniemożliwienie czynnego udziału w całym postępowaniu wyjaśniającym;

69 - uniemożliwienie wypowiedzenia się przed wydaniem zaskarżonej decyzji co

70 do przeprowadzonych przez organ dowodów oraz zgłoszenia dalszych istotnych uwag wyjaśniających i wniosków dowodowych niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy;

71 - bezzasadne zaprzeczanie prawdziwości faktów potwierdzonych zaświadczeniem wydanym przez Instytut A;

72 - dokonanie przez organ ustaleń faktycznych na podstawie akt innej sprawy

73 sądowoadministracyjnej o sygn. akt II SA/Ka 1900/00;

74 - przekroczenie przez organ odwoławczy granic swobodnej oceny dowodów

75 poprzez pominięcie dowodów w postaci dokumentów wskazanych przez

76 skarżącego;

77 - brak dążenia przez organ odwoławczy do ustalenia stanu faktycznego w celu

78 wyjaśnienia sprawy;

79 - wydanie zaskarżonej decyzji w formie nie przewidzianej w procedurze

80 administracyjnej;

81 - brak wskazania przez organ faktów uznanych za udowodnione oraz dowodów, na których organ oparł swoje ustalenia faktyczne oraz brak uzasadnienia dla odmowy mocy dowodowej i wiarygodności dowodom przedstawianym przez skarżącego;

82 - niedopełnienie przez organ odwoławczy obowiązku zastosowania się do

83 oceny prawnej i wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonych w wyroku uchylającym uprzednio wydaną decyzję, sygn. akt II SA/Ka 1220/00;

84 - nie zastosowanie w sprawie przepisów prawa, które winny mieć zastosowanie,

85 a wskazanych przez skarżącego w pierwszej części skargi;

86 - sprzeczność twierdzeń organu odwoławczego z prawdziwym stanem rzeczy.

87 W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący wyraził niezadowolenie z decyzji organu I instancji wskazując, iż została ona wydana z pominięciem istotnych okoliczności powołanych w skardze. Zdaniem skarżącego to arogancja, zmowa, kumoterstwo oraz brak profesjonalizmu organu zadecydowały o treści skarżonej decyzji. Skarżący odwołując się ponownie do wyżej przytoczonych zarzutów skargi wniósł o stwierdzenie nieważności skarżonej decyzji i uwzględnienie skargi.

88 W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska w sprawie.

89 W toku postępowania sądowego skarżący składał szereg wniosków dowodowych odnoszących się do zarzutów i twierdzeń zawartych w skardze.

90 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

91 Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja odpowiada wymogom legalności, a tylko pod tym względem odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.).

92 Otóż od czasu wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji z dnia [...], uchylonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2001 r., sygn. akt II SA/Ka 1220/00, diametralnie zmienił się stan faktyczny sprawy. Mianowicie w dniu [...] [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. wydał ostateczną decyzję w przedmiocie świadectwa służby, w której rozstrzygnięto wszystkie istotniejsze kwestie objęte wnioskami i zarzutami skargi w niniejszej sprawie.

93 Skarga J.R. na tamtą decyzję została oddalona wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt 4II SA/Ka 3463/01. W wyroku tym przesądzono zasadniczą kwestię dotyczącą okresu i przebiegu służby strażackiej skarżącego. W szczególności Sąd stwierdził, że okres pracy skarżącego w Instytucie A z dnia [...] do dnia [...] nie może być uznany za służbę w charakterze funkcjonariusza pożarnictwa i zaliczony do wysługi lat. Tak samo negatywnie Sąd odniósł się do możliwości zaliczenia skarżącemu okresu od [...] do [...], kiedy to, według jego twierdzeń, pozostawał w dyspozycji Głównego Inspektora Ochrony Przeciwpożarowej Wspólnoty C. W omawianym wyroku Sąd rozstrzygnął także kwestię terminu zakończenia służby przez skarżącego, określając go na [...].

94 Skarga kasacyjna J.R. od powyższego wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt OSK 1887/04. Tym samym wskazane zagadnienia zostały prawomocnie przesądzone w sprawie dotyczącej świadectwa służby. Ma to decydujące znaczenie dla wyniku obecnie rozpoznawanej sprawy, zarówno ze względu na moc wiążącą wyroków sądowych (por. art. 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) dalej określonego jako "ppsa" jak i na relację między świadectwem służby i opinią o służbie. Mianowicie zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej dokumentem, obligatoryjnie wystawionym w przypadku zwolnienia strażaka, jest świadectwo służby. Natomiast opinia o służbie sporządzana jest tylko na wniosek strażaka. Jednocześnie § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 19 września 2001 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie strażaków PSP (Dz. U. Nr 114, poz. 1228) wyraźnie wskazuje na świadectwo służby, jako podstawę do ustalania uprawnień strażaka. Tym samym nie powinno ulegać wątpliwości, że w zakresie informacji zawartych w świadectwie służby opinia o służbie nie może zawierać odmiennych danych. Dlatego też w przedmiotowej opinii o służbie nie mogły znaleźć się wnioskowane przez skarżącego dane o okresie i przebiegu służby, które zostały prawomocnie negatywnie rozstrzygnięte w sprawie o sprostowanie świadectwa służby. Dopóki więc tak ustalona treść świadectwa służby nie zostanie zmieniona, dopóty nie jest możliwe uwzględnienie jego żądań w sprawie dotyczącej opinii o służbie. Dlatego też zarówno w postępowaniu administracyjnym jak i sądowoadministracyjnym musiały być pominięte wszelkie wnioski dowodowe skarżącego zmierzające do wykazania okoliczności odmiennie przedstawionych w świadectwie służby. Tym bardziej bezskuteczne jest kontestowanie przez niego wyroków wydanych w sprawie dotyczącej świadectwa służby. Zbędność prowadzenia postępowania dowodowego w omawianym zakresie oznacza, że chybione są zarzuty merytoryczne i proceduralne skargi, które należy skonfrontować z przepisem art. 99 Przepisów wprowadzających (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271 ze zm.). Jak już bowiem wcześniej wskazano, wydane w tej sprawie poprzednie wyroki bazowały na stanie faktycznym i prawnym, w którym nie funkcjonowała w obrocie prawnym decyzja dotycząca świadectwa służby, skontrolowana w odrębnym postępowaniu sądowym.

95 Pozostałe zarzuty skargi tyczą się marginalnych zagadnień i nie mogą wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Zauważyć jednak należy, że w świetle § 8 ust. 1 pkt 4 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 19 września 2001 r., w zw. z art. 124 i ust. 1a ustawy o PSP brak było podstaw do umieszczenia w opinii o służbie informacji o karze dyscyplinarnej, którą według skarżącego wymierzono mu w [...]. Trafnie też uznał organ odwoławczy, iż ta część żądań skarżącego, która dotyczy akt osobowych, nagród jubileuszowych, grup uposażenia, itp. wykracza poza przedmiot opinii o służbie. Skarżący nie ma w dodatku żadnego interesu prawnego, by w formie opinii o służbie uzyskać tego rodzaju informacje. Można tę uwagę odnieść również do powoływanego w skardze zaświadczenia o ukończeniu przez skarżącego kursu BHP w okresie [...] w resorcie [...]. Ma ono przy tym zupełnie luźny związek z kwalifikacjami zawodowymi w rozumieniu § 8 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia.

96 Do pisma z dnia [...] skarżący dołączył odpis tego zaświadczenia, potwierdzając jego zgodność z oryginałem, co by wskazywało, że oryginał ten jest w jego posiadaniu. Zbieżne jest to ze stanowiskiem organu, który wywodził w odpowiedzi na skargę, że nie dysponował tym zaświadczeniem przy wydaniu decyzji.

97 Pominięcie tego zaświadczenia w opinii znajduje więc uzasadnienie w materiale sprawy, niezależnie od małego znaczenia tej kwestii dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Nie stanowi też poważnego uchybienia oznaczenie w tej decyzji daty wydania opinii o służbie na dzień [...], podczas gdy opinia ta nosi datę [...]. Niedokładność w którymś z tych aktów właściwy organ może sprostować we własnym zakresie.

98 W tym stanie rzeczy, skoro skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw, z mocy art. 151 ppsa orzeczono, jak w sentencji.

99 SJ/