Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 stycznia 2019 r., I SA/Bd 923/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 stycznia 2019 r., I SA/Bd 923/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 07 stycznia 2019r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B., W. N.-B. spółka jawna w T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B., W. N.-B. spółka jawna w T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów do opisu i oszacowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Uzasadnienie

2 Strona w skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Odwołując się do art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." Spółka podniosła, że w niniejszej sprawie zostały spełnione obie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu wynikające z powyższego przepisu - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nawet bowiem niewielka różnica w wycenie 1m2,

3 z uwagi na wielkość zajętych nieruchomości i ich wartość może prowadzić do olbrzymich rozbieżności, a w efekcie do strat. Skarżąca wskazała też, że etap oszacowania otwiera organowi drogę do ogłoszenia i przeprowadzenia licytacji. Przeprowadzenie licytacji, przybicia i przyznania własności spowoduje – zdaniem strony - niemożliwe do odwrócenia skutki, gdyby w przyszłości okazało się, że dokonane oszacowanie, stanowiące podstawę ceny wywoławczej, było wadliwe.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

7 Podstawową zatem przesłanką wstrzymania wykonania postanowienia, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

8 Podkreślenia jednak wymaga, że zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie wskazuje się, że nie każdy akt kwestionowany przez stronę w drodze skargi może zostać objęty przedmiotową regulacją. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej, ustanowiona w powołanym przepisie, odnosi się bowiem do aktów posiadających przymiot wykonalności, a więc takich, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Charakteru takiego ze swej istoty nie mają decyzje odmowne, nie nadające się do wykonania (por. postanowienia NSA: z dnia 19 lutego 2009r., II FSK 138/09; z dnia 8 lutego 2011r., I OZ 85/11; z dnia 10 maja 2013r., II FZ 164/13, postanowienie z dnia 24 kwietnia 2014r., II FZ 470/14; postanowienie z dnia 15 maja 2014r., II OZ 471/14; B. Dauter (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat,

9 M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2009, s. 204). Przymiotu takiego nie można także przypisać postanowieniu wydanemu w następstwie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2013r., II FZ 1128/13, postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2011r., II GZ 180/11).

10 Nie ulega wątpliwości, że wniesiona przez Stronę skarga dotyczy postanowienia odmawiającego uznania zarzutów do opisu i oszacowania wniesionych do protokołu z dnia 5 lipca 2018r. dotyczącego opisu i oszacowania prawa wieczystego użytkowania nieruchomości. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych przez stronę do tegoż protokołu. Postanowienie to nie nadaje się do wykonania w postępowania egzekucyjnym,

11 a zatem nie posiada ono przymiotu wykonalności. Nie nakłada na skarżącą Spółkę żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia niczego w zakresie praw strony.

12 W rezultacie brak jest podstaw do wstrzymania jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

13 Na marginesie tylko można dodać, że dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku

14 o wstrzymanie wykonania niezbędne jest właściwe uzasadnienie wniosku, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie NSA

15 z dnia 24 maja 2004r., FZ 85/04). Zatem dla wykazania, że zachodzi takie niebezpieczeństwo, nie jest wystarczające samo stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku należy wskazać okoliczności pozwalające uznać, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne

16 w stosunku do wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że takie twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony (por. postanowienie NSA z dnia 29 lutego 2012 r., II GSK 274/12). Tymczasem

17 w rozpatrywanej sprawie, nawet gdyby zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji było dopuszczalne - co zdaniem Sądu nie ma miejsca - to Skarżąca nie rozwinęła swojej argumentacji ponad ogólnikowe twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o sytuacji finansowej i majątkowej Spółki. W związku z powyższym nawet hipotetycznie nie byłaby możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonego postanowienia rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04).

18 Nie zasługuje też na uwzględnienie podniesiony w skardze argument, że dokonane oszacowanie wartości prawa wieczystego użytkowania może być wadliwe, gdyż dla potrzeb rozpoznania wniosku o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, sąd administracyjny nie ocenia merytorycznych zarzutów skargi.

19 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.