Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2014 r., II FZ 470/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2014 r., II FZ 470/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 1673/13 w zakresie wstrzymania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 8 listopada 2013 r. nr ... w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 1673/13) w sprawie ze skargi A. M. odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 8 listopada 2013 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego.

3 Sąd pierwszej instancji wskazał, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając wniosek wyjaśnił, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że uznanie zarzutów za niezasadne nie ma przymiotu wykonalności, nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na skarżącego nowych praw lub obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Zaskarżone w sprawie postanowienie nie jest więc aktem podlegającym wykonaniu, a zatem nie ma możliwości wstrzymania jego wykonania.

5 Na powyższe postanowienie strona złożyła zażalenie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, ze nie zgadza się z postanowieniem Sądu, albowiem wnosił on o wstrzymanie czynności egzekucyjnych w prowadzonym przeciwko niemu postępowaniu, a czynności te cechują się przymiotem wykonalności, natomiast ich niewstrzymanie naraziłoby składającego zażalenie na trudne do odwrócenia straty. Dodał, że w sprawie zaistniały szczególne okoliczności uzasadniające przychylenie się do wniosku składającego zażalenie bowiem znajduje się on obecnie w bardzo trudnej sytuacji życiowej oraz materialnej. Wyjaśnił, że poszukuje pracy, oraz że w maju 2013 r. stał się ofiarą kradzieży (załączył postanowienie o umorzeniu dochodzenia wobec niewykrycia sprawcy).

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Podkreślenia wymaga, że wniosek strony nie mógł odnieść zamierzonego skutku z uwagi na charakter zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

9 Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie wskazuje się, że nie każdy akt kwestionowany przez stronę w drodze skargi może zostać objęty przedmiotową regulacją. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej, ustanowiona w powołanym przepisie, odnosi się bowiem do aktów posiadających przymiot wykonalności, a więc takich, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Charakteru takiego ze swej istoty nie mają decyzje odmowne, nie nadające się do wykonania (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 138/09; z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 85/11; z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 164/13 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl, zob. także B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2009, s. 204).

10 Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi wniesionej przez stronę w niniejszej sprawie jest ocena zasadności zarzutów na prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne, a zatem postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zawierające negatywną ocenę tych zarzutów nie ma przymiotu wykonalności. Okoliczność ta przesądza o niedopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w świetle przedstawionych wyżej uwag.

11 W konsekwencji akcentowana w zażaleniu niewątpliwie trudna sytuacja majątkowa skarżącego pozostają bez wpływu na ocenę trafności podjętego rozstrzygnięcia i nie mogą stanowić podstawy uchylenia zaskarżonego postanowienia.

12 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia