Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 grudnia 2024 r., I SA/Bd 378/24

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 grudnia 2024 r., I SA/Bd 378/24

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kleczkowski sędzia WSA Tomasz Wójcik (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Natalia Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi A.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 15 kwietnia 2024 r. nr SKO-4231/161/24 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2019 r. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza B. z dnia 31 stycznia 2024 r. nr 5 (RF.3123.2.64-1.2023.P1)

Uzasadnienie

2 Ostateczną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz B. ustalił A. R. (dalej także Skarżąca) i R. R. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. w kwocie [...]zł, w tym z tytułu podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł i z tytułu podatku rolnego w kwocie [...]zł. Wymiar podatku został dokonany na podstawie informacji z ewidencji podatkowej za poprzedni okres oraz złożonej w dniu [...] r. informacji w sprawie podatku rolnego na 2019 r. W związku z protokołem kontroli podatkowej odebranym [...] r. oraz wątpliwościami organu w zakresie faktycznego wykorzystywania działki nr [...], pismem z dnia [...] r. wezwano A. R. i R. R. do złożenia korekty informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz korekty informacji o gruntach za lata 2018-2021. W odpowiedzi, wezwani wskazali, iż nie znajdują podstaw do złożenia korekt informacji. Postanowieniem z dnia [...] r. organ w oparciu o art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) wznowił postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2019 r., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza B. nr [...] z dnia [...] r.

3 Burmistrz B. decyzją z dnia [...] r. stwierdził istnienie przesłanki wznowienia postępowania, wymienionej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej i uchylił w całości ostateczną decyzję Burmistrza B. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 r. oraz ustalił wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 rok w kwocie [...]zł dla A. R. i R. R.. Organ podał, ze R. R. rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej [...] r. natomiast zaprzestał [...] r. jako dodatkowe stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej wskazał B. [...] B.. Przeważającą i wykonywaną działalnością gospodarczą była produkcja wyrobów budowlanych z betonu. Zmiany związane z zajęciem na prowadzenie działalności gospodarczej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] skutkowały zmianą wymiaru podatku.

4 W odwołaniu strony postępowania podatkowego zarzuciły, iż decyzja wydana przez Burmistrza B. posiada wady nieważności określone w art. 247 § 1 pkt 4 i 5 Ordynacji podatkowej oraz jest nieuzasadniona, wnosząc jednocześnie o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, iż fotografia satelitarna działki nr [...] obr. B. znajdująca się w aktach sprawy nie może być dowodem w sprawie, gdyż nie spełnia wymogów określonych w art. 180 § 1 i 181 Ordynacji podatkowej. Ponadto, podniesiono, iż R. R. nie ustanowił pełnomocnika do reprezentowania go we wszystkich czynnościach, w sprawie wznowionej przez Burmistrza B., a jedynie upoważnił go do wykonania w jego imieniu tylko jednej czynności w ramach prowadzonego postępowania. Zdaniem strony niniejsze pełnomocnictwo było ograniczone jedynie do czynności polegającej na zapoznaniu się z dowodem w postaci fotografii satelitarnej terenu działki objętej postępowaniem, a co więcej nie obejmuje okresu, którego dotyczy pierwotna decyzja podatkowa (2021 r.). Zatem stroną przedmiotowego postępowania są tylko właściciele działek nr [...] położonych w B. [...], którzy działają bez pełnomocników.

5 Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także: SKO, Kolegium, organ) decyzją z dnia [...] r. działając na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2018 r. poz. 570) – dalej: "u.p.o.l." – oraz art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

6 Na wstępie organ przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie. Odpowiadając na zarzut odwołania wskazał, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W myśl art. 181 Ordynacji podatkowej dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku działalności analitycznej Krajowej Administracji Skarbowej, czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Zdjęcia satelitarne załączone do postępowania zostały udostępnione przez firmę [...] S.A. na podstawie zawartej umowy nr [...].SG (dokument licencyjny udzielony w dniu [...] r.) i mogą stanowić materiał, który przyczyni się do wyjaśnienia sprawy.

7 Organ podkreślił, że zdjęcia satelitarne nie są jedynym dowodem wskazującym na zajęcie pod działalność gospodarczą spornej nieruchomości. Podczas przeprowadzonej kontroli podatkowej znak: [...] podatnik złożył pismo, w którym wyjaśnił, iż: "grunty działek nr [...] zostały tymczasowo częściowo utwardzane płytami betonowymi. Powstałe w wyniku utwardzenia gruntów place służą do przechowywania wyrobów betonowych produkowanych w zakładzie firmy [...]-[...], który usytuowany jest na sąsiedniej nieruchomości - działce nr [...]". Powyższe wyjaśnienia zostały włączone jako dowód w sprawie postanowieniem z dnia [...] r. Następnie w związku z prowadzoną kontrolą podatkową podatnik złożył informację (5 października 2022 r.) o nieruchomościach i obiektach budowlanych na 2022 r., w której wskazał działkę nr [...] położoną w obrębie B. [...] jako grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej.

8 Organ odwoławczy wskazał także, iż postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził niedopuszczalność odwołania z uwagi na niedoręczenie decyzji pełnomocnikowi R. R.. Skutkiem takiego rozstrzygnięcie był brak wejścia do obrotu prawnego decyzji z dnia [...] r., z uwagi na brak skutecznego doręczenia jej stronie (ustanowionemu pełnomocnikowi). Warunkiem bowiem wejścia tej decyzji do obrotu prawnego jest skuteczne doręczenie jej stronie, a więc w tym przypadku ustanowionemu pełnomocnikowi strony - R. R.. W związku z powyższym Burmistrz B. wydał decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 rok, która została doręczona stronie postępowania - A. R. dnia 2 lutego

9 2024 r. i B. Ś. jako pełnomocnikowi R. R. dnia [...] r., zatem weszła do obrotu prawnego, a skutkiem wniesienia odwołania od tej decyzji było rozpatrywanie sprawy przez Kolegium.

10 W złożonej skardze A. R. zarzuciła, że decyzja wydana została z naruszeniem art. 133 § 1, art. 180 § 1, art. 181 Ordynacji podatkowej oraz posiada wady określone w art. 247 § 1 pkt 4 i art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji obu instancji.

11 W uzasadnieniu skargi Skarżąca podkreśliła, że w roku 2019 na terenie spornej nieruchomości przechowywane były czasowo materiały budowlane przeznaczone do budowy obiektów zakładu firmy [...], usytuowanego na sąsiedniej działce o nr 227 oraz przechowywane były czasowo materiały powstałe w wyniku prowadzonych tam robot rozbiórkowych. Wyjaśnienia takie zostały złożone w trakcie postępowania przed organem pierwszej instancji. Znajdująca się w aktach sprawy satelitarna fotografia działki nr [...] obr. B. [...] przedstawia więc obraz działki nr [...] z przechowywanymi na niej nieodpłatnie materiałami budowlanymi przeznaczonym do budowy obiektów firmy [...] oraz materiałami rozbiórkowymi obiektów tej firmy. Zdaniem strony zarówno Burmistrz B. jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wskazują przepisu prawa, który upoważniałby do stwierdzenia, że fotografia satelitarna działki nr [...] potwierdza fakt prowadzenia na niej działalności gospodarczej.

12 Ponadto Skarżąca podniosła, że w obiegu prawnym istnieją dwie decyzje Burmistrza B. o wymiarze podatku dotyczące działek nr [...] obr. B. [...]. Decyzja ostateczna z dnia [...] r., nr [...] Burmistrza B.: stwierdzająca istnienie przesłanki wznowienia postępowania, wymienionej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, uchylająca w całości ostateczną decyzję Burmistrza B. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 rok; ustalająca łączne zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 rok w kwocie [...]zł oraz decyzja z dnia [...] r., nr [...] Burmistrza B. stwierdzająca istnienie przesłanki wznowienia postępowania, wymienionej w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, uchylająca w całości ostateczną decyzję Burmistrza B. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 rok; ustalająca łączne zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 rok w kwocie [...]zł.

13 Od pierwszej z tych decyzji odwołanie wniósł R. R.. Postanowieniem z dnia [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], stwierdziło jednak niedopuszczalność odwołania. Od drugiej z tych decyzji odwołanie wniosła Skarżąca. W związku z tym, że decyzja z dnia [...] r., nr [...] Burmistrza B. - utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...], dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną z dnia [...] r., nr [...] Burmistrza B., z mocy art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej obie decyzje organów pierwszej i drugiej instancji są nieważne.

14 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: "p.p.s.a." – lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

17 Oceniając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzić należy, że narusza ona prawo w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

18 Z akt sprawy (decyzji Burmistrza B. z dnia [...] r. oraz informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych IN-1 z dnia [...] r.) wynika, że małżonkowie A. R. i R. R. są współwłaścicielami działek o nr [...] położonych w B. [...]. Burmistrz B. decyzją z dnia [...] r. w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2019 r. ustalił A. R. i R. R. to zobowiązanie w kwocie [...]zł. W wyniku wznowienia postępowania, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, Burmistrz B. stwierdził, że działka nr [...] była w 2019 r. wykorzystywana na działalność gospodarczą w zakresie przechowywania wyrobów betonowych. W rezultacie decyzją z dnia [...] r., wydaną w trybie wznowienia postępowania, Burmistrz B. uchylił ostateczną decyzję z dnia [...] r. i ustalił A. R. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł. W następstwie wniesionego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

19 W skardze (a wcześniej w odwołaniu) strona podniosła, że w wyniku wznowienia postępowania, obok decyzji z dnia [...] r., Burmistrz B. wydał decyzję z dnia [...] r. w tym samym przedmiocie i w stosunku do tych samych osób. Zatem, w ocenie Skarżącej, decyzja z dnia [...] r. dotyczy już sprawy rozstrzygniętej inną decyzją, co oznacza, że na mocy art. 247 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej obie decyzje organów pierwszej i drugiej instancji są nieważne.

20 W zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], wyjaśniając tę kwestię wskazało, iż postanowieniem z dnia [...] r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji z dnia [...] r., z uwagi na niedoręczenie tej decyzji B. Ś. - pełnomocnikowi R. R. (strony postępowania). Zdaniem Kolegium wskutek niedoręczenia decyzji z dnia [...] r. pełnomocnikowi, nie weszła ona do obrotu prawnego. W związku z powyższym Burmistrz B. wydał wskazaną decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 r., która według organu została już prawidłowo doręczona.

21 Ze stanu faktycznego wynika, iż nieruchomości będące przedmiotem opodatkowania stanowią współwłasność. W myśl art. 3 ust. 4 u.p.o.l., w sytuacji gdy nieruchomość stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. W myśl natomiast art. 6 ust. 7 u.p.o.l. podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych ustala w drodze decyzji organ podatkowy. Podobne regulacje zawierają art. 3 ust. 5 i art. 6a ust. 6 ustawy o podatku rolnym.

22 W świetle powyższych przepisów decyzja dotycząca wymiaru osobom fizycznym podatku od nieruchomości i podatku rolnego jest decyzją ustalającą, ma zatem charakter decyzji konstytutywnej. W konsekwencji zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości i podatku rolnym w odniesieniu do osób fizycznych powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej).

23 Nadto, z powyższych przepisów wynika, że odpowiedzialność współwłaścicieli jest solidarna, co oznacza, że organ miał obowiązek doręczyć przedmiotową decyzję każdemu ze współwłaścicieli, tj. każdemu z małżonków (por. wyrok NSA z dnia 13 lutego 2007 r., sygn. akt II FSK 244/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – podobnie jak pozostałe orzeczenia sądów administracyjn6ych powołane w dalszej części uzasadnienia). Tak długo bowiem jak istnieje współwłasność nieruchomości adresatami decyzji muszą być wszyscy współwłaściciele bez względu na to jaką część nieruchomości współwłaściciel faktycznie zajmuje, czy też w jaki sposób wywiązuje się z ciążących na nim zobowiązaniach podatkowych. Jeżeli decyzja zostanie doręczona tylko jednemu z małżonków (współwłaścicieli), tylko na nim będzie ciążyło zobowiązanie podatkowe. Od drugiego małżonka, do czasu doręczenia mu decyzji, nie będzie można wymagać i egzekwować podatku (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 593/09).

24 Z akt sprawy (por. str. 8 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) wynika, że pierwsza decyzja z dnia [...] r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2019 r. została wydana w trybie wznowienia postępowania (na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej) i była doręczona A. R., natomiast nie została doręczona pełnomocnikowi jej męża - B. Ś.. Nie oznacza to jednak – wbrew stanowisku organu – że decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego i jest aktem nieistniejącym. Skoro bowiem decyzja ta została doręczona Skarżącej, to weszła ona do obrotu prawnego i wywołuje wobec niej skutki prawne. Decyzja ta powinna być natomiast prawidłowo doręczona przez organ drugiemu z współwłaścicieli - R. R.. Do tego czasu zobowiązanie w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężne w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2019 r. będzie ciążyło tylko na A. R..

25 W rezultacie nie było podstaw prawnych do wydawania przez Burmistrza B. nowej decyzji - z dnia [...] r. ustalającej Skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2019 r. W obrocie prawnym funkcjonowała już bowiem – jak to zaznaczono – decyzja z dnia [...] r.

26 W judykaturze podkreśla się, że istnienie dwóch decyzji obejmujących ten sam przedmiot postępowania, skierowanych do tego samego podmiotu rażąco narusza prawo art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej, co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności, o której mowa w art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 1415/07). W rozpatrywanej Burmistrz B. dwukrotnie nałożył na A. R. ten sam podatek – raz decyzją z dnia [...] r., drugi raz – decyzją z dnia [...] r. Nie ma prawnych możliwości ponownego rozpoznania danej spawy, jeżeli w sprawie tej została już wydana decyzja i nie została ona skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. Tym samym stwierdzić należy, że decyzja Burmistrza B. z dnia [...] r. ustalająca Skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2019 r. jest nieważna. Oznacza to, że nieważna jest także decyzja Kolegium z dnia [...] r. utrzymująca w mocy powyższą decyzję.

27 Sąd nie podziela natomiast stanowiska strony, że B. Ś. nie był umocowany do działania w imieniu R. R.. Należy zauważyć, że postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężne w podatku rolnym i podatku od nieruchomości za 2019 r., z uwagi na brak doręczenia tej decyzji B. Ś. - pełnomocnikowi R. R.. Skarga na to postanowienie została oddalona przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 7 maja 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 199/24. Sąd zatem przyznał rację organowi, że w przedmiotowej sprawie B. Ś. był pełnomocnikiem R. R.. Sąd w składzie orzekającym to stanowisko podziela.

28 W następstwie niniejszego wyroku obowiązkiem Burmistrza B. będzie doręczenie decyzji z dnia [...] r. B. Ś. – pełnomocnikowi R. R.. Natomiast A. R. decyzja ta została już doręczona i nie zachodzi potrzeba jej powtórnego doręczania.

29 Z uwagi na stwierdzone uchybienie przedwczesne byłoby odnoszenie się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze.

30 Ponownie rozpatrując sprawę organ będzie miał na uwadze wywody i wskazania Sądu zawarte w tym wyroku.

31 Ponadto Sąd rozpoznając skargę w niniejszej sprawie odnotował, że przekazane mu akta administracyjne sprawy nie są kompletne. Burmistrz B. wykonując zalecenie Kolegium z dnia [...] r. w załączeniu do pisma z dnia [...] r. (por. k. 60 akt sądowych) przekazał wprawdzie sądowi akta sprawy dotyczącej łącznego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2019 r., jednakże są to w istocie akta organu odwoławczego do sprawy, w której wydano postanowienie z dnia [...] r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania R. R. z dnia [...] r. od decyzji Burmistrza B. z dnia [...] r. Burmistrz stwierdził przy tym, że "są to jedyne akta, które zostały mu zwrócone po zakończeniu postępowania [...] oraz sygn. akt I SA/Bd 199/24". Niewątpliwie nie są to – z wyjątkiem spisu dokumentów – akta postępowania przed organem I instancji, o których mowa we wspomnianym wyżej piśmie SKO do Burmistrza B. z dnia [...] r. (por. k. 33 akt sądowych). Należy wskazać, ze zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. skarga przekazywana jest sądowi (przez organ którego m.in. działanie jest przedmiotem skargi) wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak wskazuje się w orzecznictwie "akta administracyjne, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., przesyłane do kontroli sądowej wraz ze skargą, powinny zawierać wszystkie dokumenty obrazujące kolejne czynności formalne i merytoryczne wykonywane przez organy prowadzące postępowanie w rozstrzyganej sprawie. Akta przedkładane sądowi powinny zawierać komplety oryginalnych dokumentów ułożonych chronologicznie, złączonych i ponumerowanych, wyposażonych w kartę przeglądową, czyli "spis treści". Akta powinny zawierać oryginały wszystkich dokumentów stanowiących dowody w sprawie, w tym także formalnych. Niespełnienie tych wymagań skutkuje tym, że sąd, nie będąc w stanie wyjaśnić nasuwających się wątpliwości, nie może uznać za udowodnione okoliczności, na które powołuje się organ administracji" (por. prawomocny wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 728/23). Ponadto skoro "obowiązkiem organu administracji jest przekazanie sądowi kompletnych akt administracyjnych sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę (...), to nie jest rolą sądu poszukiwanie dokumentów będących podstawą rozstrzygnięcia organu lub też orzekanie w oparciu o materiał dowodowy, który nie został sądowi administracyjnemu przedstawiony" (por. prawomocny wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 września 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 750/22). Uwzględniając powyższe Sąd dokonał kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o informacje zawarte w dokumentach znajdujących się w aktach, którymi dysponował.

32 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza B. z dnia [...] r. Sąd nie orzekał w przedmiocie kosztów postępowania, ponieważ przed zamknięciem rozprawy Skarżąca nie zgłosiła wniosku o przyznanie należnych kosztów. Nie uczestniczyła także w rozprawie, stąd też Sąd nie miał możliwości pouczenia jej o prawie złożenia wniosku o zwrot poniesionych kosztów postępowania na wypadek uchylenia zaskarżonej decyzji i skutkach jego niezłożenia stosownie do art. 210 § 1 p.p.s.a.