Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 14 października 2025 r., VIII K 1510/24

wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 14 października 2025 r., VIII K 1510/24

Tekst

1 Sygn. akt: VIII K 1510/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 14 października 2025 roku

3 Sąd Rejonowy w Toruniu, VIII Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący- Sędzia Angelika Kurkiewicz

5 Protokolant- st. sekretarz sądowy Wojciech Rydzio

6 bez obecności prokuratora, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie 2 października 2025 roku

7 T. O., s. T. i S. z domu N., ur. (...) w P.

8 oskarżonego o to, że:

9 I. w dniu 11 stycznia 2024 roku około godziny 20:36 w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci teleinformatycznej oraz środków masowego komunikowania, ze skutkiem w P. pod postem dodanym na profilu w mediach społecznościowych na portalu B.: K. S. i I. T. (2) umieścił komentarz pod postem używając słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, czym znieważył wyżej wymienionych oraz pomówił ich o takie właściwości, które mogą poniżyć ich w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego,

10 tj. o czyn z art. 216 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

11 II. w okresie od 27 czerwca 2024 roku do 1 lipca 2024 roku w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci teleinformatycznej oraz środków masowego komunikowania, ze skutkiem w P., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru używając słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, znieważył na portalu B. K. S. i pomówił o takie właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego,

12 tj. o czyn z art. 216 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

13 III. w dniu 21 listopada 2024 roku w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci teleinformatycznej oraz środków masowego komunikowania, ze skutkiem w P., używając słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, znieważył na portalu B. K. S. i pomówił o takie właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego,

14 tj. o czyn z art. 216 § 1 i 2 k.k. w zb. z art. 212 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

ORZEKA

15 I. uznaje oskarżonego T. O. za winnego popełnienia zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów, z tym ustaleniem, że eliminuje z opisu czynu i kwalifikacji prawnej opisanego w punkcie II (drugim) aktu oskarżenia czynu, że oskarżony dopuścił się go w krótkich odstępach czasu, z góry powziętym zamiarem oraz z tym ustaleniem, że wszystkie czyny zostały popełnione w ramach ciągu przestępstw, tj. przestępstw z art. 216 § 1 i 2 kk w zb. z art. 212 § 1 i 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to w myśl art. 91 § 1 kk i art. 11 § 3 kk, na podstawie art. 212 § 2 kk w zw. z art. 34§1 i §1a pkt.1 kk oraz art. 35§1 kk wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

16 II. na podstawie art. 34 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 kk orzeka wobec oskarżonego przeproszenia K. S. i I. T. (1) w formie pisemnej na profilu B. należącym do oskarżonego przez okres 6 (sześciu) miesięcy, w terminie 7 (siedmiu) dni od uprawomocnienia się orzeczenia o treści „Ja, T. O. przepraszam K. S. i I. T. (1) za to, że wielokrotnie znieważyłem i zniesławiłem publicznie pokrzywdzonych z powodu ich poglądów politycznych. Ubolewam nad tym co zrobiłem i obiecuję, że to się więcej nie powtórzy”;

17 III. na podstawie art. 215 kk orzeka podanie wyroku do publicznej wiadomości na stronie internetowej Biuletynie Informacji Publicznej Sądu Rejonowego w (...) na okres 6 (sześciu) miesięcy, od dnia rozpoczęcia jego publikowania;

18 IV. zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty sądowej, a wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa

19 Na oryginale właściwe podpisy

20 Za zgodność z oryginałem

21 Prawomocne z dniem 18.12.2025 r.

22 P., dn. ………………………

23 VIII K 1510/24

Uzasadnienie

24 (Z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu (...) odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia na formularzu określonym w art. 99 a § 1 kpk)

25 T. O. 11 stycznia 2024 roku około godziny 20:36, w okresie od 27 czerwca 2024 roku do 1 lipca 2024 roku oraz 21 listopada 2024 roku w nieustalonym miejscu za pośrednictwem sieci teleinformatycznej oraz środków masowego komunikowania, ze skutkiem w P. pod postem dodanym na profilu w mediach społecznościowych na portalu B. K. S. i I. T. (1) umieścił komentarze pod postem używając słów wulgarnych powszechnie uznanych za obelżywe, czym znieważył wyżej wymienionych oraz pomówił ich o takie właściwości, które mogą poniżyć ich w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego.

26 DOWODY: wyjaśnienia T. O. k. 100-101;

27 - zeznania K. S. k. 6, 153;

28 - zeznania I. T. (1) k. 15-16 153 v.;

29 - protokół oględzin k. 106-108;

30 - wydruki k. 80-82

31 T. O. nie był dotychczas karany sądownie.

32 DOWODY: dane dot. karalności k. 119

33 T. O. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, wyraził skruchę i przeprosił pokrzywdzonych. Wyjaśnił, iż czynów tych dokonał znajdując się pod wpływem alkoholu.

34 Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne. Brak jest podstaw do ich zakwestionowania. Nie ulega wątpliwości, iż ww. dopuścił się zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów, gdyż wyjaśnienia oskarżonego korelują z materiałem dowodowym zebranym w sprawie.

35 Zeznania K. S. i I. T. (1) Sąd również ocenił jako wiarygodne. Podkreślić trzeba, iż stan faktyczny był bezsporny, dlatego zbędnym jest szczegółowe odnoszenie się do oceny dowodów osobowych.

36 Sąd dał wiarę przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, w szczególności wydrom wpisów jakich dokonywał oskarżony z portalu społecznościowego B.. Brak jest podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.

37 Przedmiotem ochrony występku z art. 212 § 1 kk jest cześć. Potocznie cześć określa się jako szacunek, poważanie, uznanie, ale ma ona też inne znaczenie, równoważne z kultem, uwielbieniem (i w tym drugim sensie zazwyczaj nie jest przedmiotem ochrony prawnokarnej). Występuje dwoistość w rozumieniu określenia „cześć”: w znaczeniu zewnętrznym (przedmiotowym) i wewnętrznym (podmiotowym). Mówiąc o czci zewnętrznej, mamy na myśli wartość, jaką dana osoba posiada w pojęciu innych ludzi (znaczenie społeczne człowieka), natomiast w przypadku czci wewnętrznej rozumiemy przez nią poczucie godności osobistej danego człowieka (wewnętrzna wartość osoby). W przypadku przepisów art. 212 przedmiotem ochrony jest cześć zewnętrzna (przedmiotowa), w przypadku zaś znieważenia (art. 216) – cześć wewnętrzna (podmiotowa), czyli godność. Jak podniósł Sąd Najwyższy w wyroku z 17.03.2015 r., V KK 301/14, LEX nr 1663833, „przedmiotem ochrony przepisu art. 212 § 1 k.k. jest cześć i godność osoby pomawianej o postępowanie lub właściwości, które są sprzeczne z prawem, z zasadami etyki, w tym etyki zawodowej, oraz np. o brak kompetencji lub zdolności do wykonywania danego zawodu. Wartość w postaci omówionego przedmiotu ochrony pozostawać oczywiście powinna w równowadze z koniecznością ochrony innych wartości, to jest prawa do swobody wypowiedzi, prawa do krytyki oraz możliwości działania różnych organów, których zadaniem jest między innymi ocena przydatności do wykonywania zawodu w postaci weryfikacji kompetencji i zdolności oraz ocena kwalifikacji etycznych niezbędnych do zajmowania określonych stanowisk, wykonywania różnych zawodów lub prowadzenia określonego rodzaju działalności”. Por. też wyrok SN z 17.05.2017 r., III KK 477/16, LEX nr 2307112, oraz uchwała SN z 10.05.2022 r., I DI 10/22, LEX nr 3357999.

38 Przedmiotem ochrony jest cześć wewnętrzna (podmiotowa), czyli godność (por. uchwała SN z 29.10.2020 r., II DO 96/20, LEX nr 3077121). Chroniona jest godność każdej osoby fizycznej, bez względu na jej płeć, wiek, status społeczny czy pochodzenie (K., Komentarz, s. 486). Nawet osoby dotknięte chorobą psychiczną czy upośledzeniem nie tracą wartości, jaka nierozerwalnie związana jest z faktem bycia człowiekiem, w związku z tym mogą one zostać znieważone (tak R., Zniesławienie, s. 170).

39 Przenosząc powyższe na grunt omawianej sprawy, wskazać trzeba, że oskarżony zrealizował wszystkie znamiona ww. czynów. Nie ulga wątpliwości, iż zamieszczał wpisy na profilu społecznościowym mające charakter zniesławiający i znieważający pokrzywdzonych.

40 Podkreślić jednak trzeba, że zdaniem Sądu osoby aktywnie uczestniczące w życiu publicznym, powinny wykazywać się większą odpornością na krytyczne komentarze oraz negatywne oceny dotyczące ich działalności. Osoby te, poprzez swoją aktywność polityczną i publiczną wkraczają w przestrzeń debaty publicznej, w której naturalnym i nieuniknionym zjawiskiem jest zróżnicowanie opinii oraz ich wyrażanie w sposób nie zawsze przychylny. Członkostwo w partii politycznej i angażowanie się w działalność polityczną powoduje, że ocena takich osób oraz formułowane wobec nich komentarze mogą mieć charakter zarówno pozytywny, jak i negatywny. Jest oczywiste, że nie każda reakcja społeczna będzie nacechowana sympatią czy aprobatą dla działań podejmowanych przez daną osobę lub partię, z którą się identyfikuje.

41 Nie można również pomijać szerszego kontekstu społecznego, w jakim doszło do analizowanych zdarzeń. W ostatnich latach obserwuje się bardzo silną polaryzację społeczną oraz zaostrzenie konfliktów wynikających z sytuacji politycznej w kraju. Polaryzacja ta w znacznym stopniu przenika do życia codziennego, wpływa na relacje społeczne, a nierzadko również rodzinne. Debata publiczna staje się coraz bardziej emocjonalna, a formułowane oceny- coraz bardziej radykalne i kategoryczne.

42 Należy jednak zauważyć, że nawet w warunkach tak zarysowanego sporu społecznego, Sąd zobowiązany jest do rozróżnienia między dopuszczalną, a nawet ostrą krytyką, a wypowiedziami mającymi charakter bezprawny. Krytyka członków partii politycznej nie może przekraczać granic wyznaczonych przez porządek prawny.

43 W niniejszej sprawie zamieszczane przez oskarżonego wpisy miały charakter znieważający i zniesławiający. Były one powtarzane kilkukrotnie, zawierały treści wulgarne, pozbawione merytorycznej argumentacji, a ich celem było poniżenie pokrzywdzonych oraz środowiska politycznego, z którym się identyfikują. Były to wypowiedzi, które wykraczały poza ramy dozwolonej swobody wypowiedzi.

44 W tej sytuacji konieczna jest reakcja Sądu, również z uwagi na wymogi prewencji generalnej. O ile bowiem wolność słowa stanowi fundamentalną wartość w demokratycznym państwie prawnym, to nie ma charakteru absolutnego i nie może być wykonywana z naruszeniem praw innych osób. Publiczne znieważenie i zniesławienie nie mieści się w granicach dopuszczalnej krytyki politycznej, a tego rodzaju zachowania wymagają odpowiedniej reakcji wymiaru sprawiedliwości.

45 Sąd dokonał zmiany opisu czynu opisanego w pkt II aktu oskarżenia, albowiem brak jest podstaw do uznania, że T. O. działał z góry powziętym zamiarem. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, iż zamieszczał wpisy znajdując się pod wpływem alkoholu, tym samym trudno uznać, by towarzyszył my ten sam zamiar od podjęcia pierwszego z zachowań. Sąd uznał również, iż przedmiotowe czynu zostały popełnione w krótkich odstępach czasu przy wykorzystaniu tej samej sposobności, albowiem okoliczności przedmiotowej sprawy przemawianiem za zastosowanej tej regulacji.

46 Za przypisane oskarżonemu czyny, Sąd wymierzył karę 2 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

47 W ocenie Sądu orzeczona kara pozostaje we właściwej proporcji do wagi popełnionych przez podsądnego czynów. Należy zauważyć, że oskarżony wyraził skruchę i przeprosił pokrzywdzonych. K. S. wskazał, iż T. O. uczynił to dopiero po przedstawieniu zarzutów, co świadczy o tym, iż jest to element taktyki procesowej. Sąd nie podziela jednak tej oceny. W wielu przypadkach samo wszczęcie postępowania karnego wobec osoby dotychczas niekaranej sądownie, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, stanowi wystarczająco dolegliwy środek reakcji. Uświadamia ono oskarżonemu naganność jego zachowania oraz realną możliwość pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej. Złożone przeprosiny nie muszą zatem wynikając z kalkulacji procesowej, lecz mogą stanowić wyraz refleksji nad własnym postępowaniem i zrozumieniem konsekwencji prawnych, jakie mogą wynikać z takich zachowań. Ponadto Sąd miał na uwadze fakt, iż oskarżony nie był dotychczas karany.

48 Mając na uwadze powyższe, Sąd doszedł do przekonania, iż orzeczona kara spełnia wszystkie stawiane jej cele i jest adekwatną reakcją karną za popełnione występki.

49 Sąd na podstawie art. 34 § 3 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 2 kk orzekł wobec oskarżonego przeproszenie K. S. i I. T. (1) w formie pisemnej na profilu B. należącym do oskarżonego przez okres 6 miesięcy, w terminie 7 dni od uprawomocnienia się orzeczenia o treści „Ja, T. O. przepraszam K. S. i I. T. (1) za to, że wielokrotnie znieważyłem i zniesławiłem publicznie pokrzywdzonych z powodu ich poglądów politycznych. Ubolewa nad tym co zrobiłem i obiecuję, że to się więcej nie powtórzy”. Powyższe rozstrzygnięcie jest zgodne z wnioskiem pokrzywdzonych i ma na celu zrekompensowanie ich strat moralnych i wizerunkowych.

50 W celu wzmocnienia oddziaływania tego środka, Sąd na podstawie art. 43b kk orzekł podanie wyroku do publicznej wiadomości na stronie internetowej BIP Sądu Rejonowego w (...) na okres 6 miesięcy.

51 Sąd odszedł do przekonania, że zasądzenie na rzecz pokrzywdzonych częściowego zadośćuczynienia nie znajduje uzasadnienia na gruncie niniejszej sprawy, mając na uwadze okoliczności, o których Sąd szerzej wypowiedział się przy ocenie kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonemu czynów. Pokrzywdzeni są osobami aktywnymi w życiu publicznym, członkami partii politycznej, a zatem powinni wykazać się zwiększoną odpornością na krytyczne, negatywne komentarze. Tak jak Sąd wskazywał wcześniej, obecna sytuacja polityczna charakteryzuje się bardzo silną polaryzacją poglądów, co jest dostrzegalne w codziennych sytuacjach życiowych. Obywatele rozmawiają o polityce w każdych okolicznościach wyrażając w sposób dobitny swoje poglądy na tematy polityczne publicznie, co często doprowadza do sprzeczek nawet między zupełnie obcymi osobami, które są przypadkowymi odbiorcami tych komentarzy. Język debaty dotyczący sytuacji politycznej w kraju jest silnie nacechowany emocjonalnie poprzez wulgarne jak i oceniające w sposób skrajny wypowiedzi zarówno konkretne osoby, jak i cale środowiska polityczne. Każdorazowe kwalifikowanie tego typu działań jako rodzący obowiązek kompensacyjny, przy oczywistym braku akceptacji Sądu dla takich zachowań, prowadziłoby w praktyce do paraliżu sądownictwa przez sprawy prywatnoskargowe.

52 Sąd zwolnił oskarżonego z opłaty sądowej, zaś wydatkami obciążył Skarb Państwa mają na uwadze jego sytuację materialną i majątkową.