Wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2014 r., IV P 621/13

wyrok Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2014 r., IV P 621/13

Tekst

1 Sygn. akt IV P 621/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 29 kwietnia 2014 r.

3 Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

4 w składzie:

5 Przewodniczący:

6 SSR Grażyna Giżewska - Rozmus

7 Ławnicy:

8 Krystyna Karusewicz

9 Wojciech Krztoń

10 Protokolant:

11 stażysta Tomasz Miłosz

12 po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. w Olsztynie

13 na rozprawie sprawy z powództwa M. W.

14 przeciwko Zespołowi Szkół (...) Z. R.w O.

15 o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne

16 orzeka:

17 I przywraca powódkę- M. W. do pracy u pozwanego Zespołu Szkół (...) Z. R.w O. na poprzednich warunkach pracy i płacy,

18 II w pozostałym zakresie oddala powództwo,

19 III koszty procesu znosi między stronami wzajemnie.

20 Sygn. akt. IV P 621/13

Uzasadnienie

21 Powódka M. W. - wniosła o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia umowy o pracę, wręczonego jej przez pracodawcę Zespół Szkół (...) Z. R.w O. a w razie wyrokowania po rozwiązaniu umowy o pracę- o przywrócenie jej na poprzednie warunki oraz zasądzenie od pozwanego na jej rzecz wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy za okres od dnia rozwiązania umowy o pracę do dnia wydania wyroku oraz zasądzenie od pozwanego – kosztów procesu.

22 W uzasadnieniu podała, że w trakcie przebywania przez nią na urlopie macierzyńskim, pracodawca wręczył jej oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia – powołując się na likwidację stanowiska jej pracy w ramach zmian organizacyjnych, powodujących zmniejszenie liczny etatów pracowników administracji i obsługi zatrudnionych w Zespole Szkół (...) w O..

23 W odpowiedzi na pozew pozwany Zespół Szkół (...) (...) w O. - wniósł o oddalenie powództwa.

24 Uzasadniając swoje stanowisko przyznał, że powódka zatrudniona była u pozwanego w oparciu o umowę na czas nieokreślony i w dniu 24 września przebywając na urlopie macierzyńskim otrzymała wypowiedzenie umowy o pracę. U pozwanego z uwagi na zmniejszenie dotacji z Urzędu Miasta w O. – stała się konieczna reorganizacja i zmniejszenie zatrudnienia w grupie pracowników administracji i obsługi, co doprowadziło m.in. do likwidacji stanowiska starszego specjalisty ds. osobowych, zajmowanego przez powódkę.

25 Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

26 Powódka M. W. została zatrudniona u pozwanego na podstawie umowy o pracę, zawartej w dniu 07.05.2007r. na czas nieokreślony na stanowisku starszego specjalisty – w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem w kwocie początkowo 1.600 zł brutto. Aneksem do umowy o pracę, z dniem 1 września 2011r. wynagrodzenie podwyższone jej zostało do kwoty 2.335 zł brutto miesięcznie.

27 ( dowód: akta osobowe powódki – umowa o pracę k: 8, zakres czynności k: 7, aneks nr (...) do umowy k: 28)

28 W dniu 27 maja 2013r. powódka urodziła dziecko i do dnia 13 października 2013r. przebywała na urlopie macierzyńskim. Następnie korzystała z dodatkowego urlopu macierzyńskiego od 14 października 2013r. do 24 listopada 2013r. (6 tygodni) i urlopu rodzicielskiego od dnia 25 listopada 2013r. do dnia 25 maja 2014r. (26 tygodni). Przez cały okres urlopu, związanego z urodzeniem dziecka przysługuje jej zasiłek macierzyński w wysokości 80%.

29 (dowód: wnioski powódki w formie e-mail k: 8; odpowiedź pozwanego k: 9; akta osobowe powódki – pismo pracodawcy z dnia 18.06.2013r. k: 46, podania k: 45)

30 W dniu 09.09.2013r. pracodawca zawiadomił (...) Organizację (...) o zamiarze wypowiedzenia powódce stosunku pracy z zachowaniem okresu wypowiedzenia.

31 W dniu 24.09.2013r. pracodawca rozwiązał z nią umowę o pracę z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia na podstawie art. 36§ 1 kp, który upływał 31 grudnia 2013r.

32 Przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę były zmiany organizacyjne, powodujące zmniejszenie liczby etatów pracowników administracji i obsługi, zatrudnionych w Zespole Szkół (...) w O. – likwidacja stanowiska – starszy specjalista ds. osobowych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy z 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników.

33 (dowód rozwiązanie umowy o pracę k: 10; akta osobowe powódki – zawiadomienie organizacji związkowej k: 47)

34 Faktycznie doszło to likwidacji stanowiska pracy powódki. Do dnia 25 maja 2014r. powódka otrzymuje zasiłek macierzyński.

35 (dowód: bezsporne)

36 Sąd zważył, co następuje:

37 Na wstępie wskazać należy, że poza sporem była okoliczność faktycznego zlikwidowania stanowiska pracy zajmowanego przez powódkę (starszy specjalista ds. osobowych) - w trakcie przebywania przez nią na urlopie macierzyńskim. Okoliczności tej nie kwestionowała żadna ze stron niniejszego postępowania.

38 Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa – rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego może nastąpić tylko w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy (art. 177§4 kp) Nie dotyczy to natomiast likwidacji stanowiska pracy. Co więcej - pracodawca jest obowiązany uzgodnić z reprezentującą pracownicę zakładową organizacją związkową termin rozwiązania umowy o pracę. W razie niemożności zapewnienia w tym okresie innego zatrudnienia, pracownicy do dnia porodu przysługuje zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego.

39 Podkreślić również należy, że pracownicy w okresie ciąży i urlopu macierzyńskiego, pracodawca nie może wypowiedzieć warunków pracy i płacy (tzw. wypowiedzenie zmieniające), a dopuszczalne jest to jedynie w przypadku dokonywania zwolnień grupowych, na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. Nr 90, poz. 844 ze zm.) – zgodnie z art. 5 ww. ustawy. Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 1 cytowanej ustawy przepisy art. 5 ust. 3-7 i art. 8 stosuje się odpowiednio w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli przyczyny te stanowią wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie stosunku pracy lub jego rozwiązanie na mocy porozumienia stron, a zwolnienia w okresie nieprzekraczającym 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników niż określona w art. 1.

40 Oznacza to, że pracownice w okresie ciąży i urlopu macierzyńskiego podlegają ochronie nie tylko przed wypowiedzeniem rozwiązującym, ale również mającym na celu zmianę istotnych elementów treści stosunku pracy. Jedyna możliwość stosowania wypowiedzenia zmieniającego – ma miejsce wówczas, gdy wypowiedzenie takie stało się konieczne z przyczyn niedotyczących pracowników ( art. 5 ust. 5 pkt 1 w zw. Z art. 10 ust. 1 ww. ustawy)

41 Na gruncie niniejszej sprawy nie było natomiast wątpliwości, że nie doszło do likwidacji pracodawcy, natomiast miało miejsce jedynie zlikwidowanie stanowiska pracy, zajmowanego przez powódkę – starszego specjalisty ds. osobowych. Przyznał to na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014r. sam pozwany.

42 Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 45 kp przywrócił powódkę do pracy - o czym orzekł w pkt I wyroku.

43 Powódka dochodziła także w niniejszej sprawie - wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy za okres od dnia rozwiązania umowy o pracę do dnia wydania wyroku.

44 Jak przyznała natomiast na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014r. – otrzymuje ona po dniu 31.12.2013r. w dalszym ciągu zasiłek macierzyński i będzie go otrzymywała do dnia 25 maja 2014r.

45 Zgodnie zaś z art. 47 kp - pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące - nie więcej niż za 1 miesiąc. Jeżeli umowę o pracę rozwiązano z pracownikiem, o którym mowa w art. 39, albo z pracownicą w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego, wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy (…).

46 Zdaniem Sądu Najwyższego okres pobierania zasiłku chorobowego powinien być odliczony od okresu, za który przysługuje wynagrodzenie z tytułu pozostawania bez pracy (por. wyrok z dnia 17 listopada 1998 r., I PKN 443/98, OSNAPiUS 2000, nr 1, poz. 12). Utrata zarobku jest bowiem wówczas rekompensowana zasiłkiem chorobowym. Nie ma podstaw, aby pracownik uzyskiwał jednocześnie dwa świadczenia: zasiłek chorobowy i omawiane wynagrodzenie. Byłby on wówczas w lepszej sytuacji niż niezdolny do pracy z powodu choroby pracownik pozostający w stosunku pracy, któremu przysługuje tylko jedno z tych świadczeń. Odlicza się także okres pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Pogląd ten został potwierdzony w wyroku SN z dnia 19 kwietnia 2006 r., I PK 158/05, OSNP 2007, nr 7-8, poz. 99. Jednocześnie „ Czas pozostawania bez pracy, za który pracownikowi przywróconemu do pracy przysługuje wynagrodzenie, obejmuje okres, w którym pracownik faktycznie mógł wykonywać pracę, czyli był gotowy do podjęcia jej świadczenia, a wynagrodzenia za pracę został pozbawiony wyłącznie wskutek bezprawnej odmowy dopuszczenia go do pracy. Okres niezdolności do pracy, za który pracownik otrzymał zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego, nie jest okresem pozostawania bez pracy w rozumieniu art. 47 k.p.” ( uzasadnienie wyroku SN z 17 listopada 1998 r., I PKN 443/98, OSNAPiUS 2000 nr 1, poz. 12).

47 Analogiczna sytuacja ma miejsce w sytuacji pobierania przez pracownika zasiłku macierzyńskiego, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Z powodu przebywania na zasiłku macierzyńskim, a tym samym sprawowania opieki nad dzieckiem, powódka również nie mogła świadczyć pracy i z tego tytułu otrzymywała świadczenie z ubezpieczenia społecznego. Tym samym we wskazanym okresie nie była gotowa do podjęcia pracy co powoduje odpadnięcie przesłanek przewidzianych w art. 47 k.p.

48 A zatem w tym zakresie na odstawie art. 47 a contrario kp – powództwo podlegało oddaleniu (pkt II wyroku) .

49 O kosztach sądowych, orzeczono po myśli art. 100 kpc – znosząc je wzajemnie – mając na uwadze częściowe uwzględnienie żądania obu stron (pkt III wyroku).

50 SSR G. Giżewska-Rozmus