Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 5 września 2025 r., V GC 268/25

wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 5 września 2025 r., V GC 268/25

Tekst

1 Sygn. akt V GC 268/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 05 września 2025 roku

3 Sąd Rejonowy w Nowym Sączu V Wydział Gospodarczy w składzie:

4 Przewodniczący:

5 Sędzia Anna Dobosz

6 po rozpoznaniu 05 września 2025 roku w Nowym Sączu na posiedzeniu niejawnym

7 sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N.

8 przeciwko F. G.

9 o zapłatę

10 I. zasądza od pozwanego – F. G. na rzecz powoda - (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. kwotę 16 614,04 zł (szesnaście tysięcy sześćset czternaście złotych cztery grosze) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 21 grudnia 2024 roku do dnia zapłaty;

11 II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4 617 zł (cztery tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, w tym 3 600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

12 Sędzia Anna Dobosz

13 Sygnatura akt: V GC 268/25

Uzasadnienie

14 wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Sączu z 05 września 2025 roku

15 W pozwie złożonym 28 października 2024 roku strona powodowa – (...) sp. z o.o. w N. wniosła o zasądzenie od pozwanego F. G. 16 614,04 złotych z odsetkami liczonymi od 21 grudnia 2024 roku do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu.

16 Strona powodowa wywiodła swoje roszczenie z faktu bezskuteczności egzekucji prowadzonej przeciwko (...) sp. z o.o. w I. na podstawie nakazu zapłaty referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z 18 lipca 2019 roku, sygn. akt IV GNc 3984/19/S. Z kolei F. G. od 20 września 2018 roku pełni funkcję członka zarządu dłużnika.

17 Nakazem zapłaty z 9 stycznia 2025 roku sygn. akt V GNc 2007/24 uwzględniono żądanie powódki w całości.

18 Pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów procesu. F. G. wskazał, że chciał zwrócić część towaru zakupionego od powódki w okresie pomiędzy wystawieniem faktury (...), a upływem terminu płatności. Ponadto wskazywał, że wierzyciel nie poniósł szkody z tytułu niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, gdyż spółka nie posiadała majątku pozwalającego na zaspokojenie wierzyciela. Ponadto powołał się na złą sytuację w branży odzieżowej (w tym na wpływ pandemii COVID-19) oraz konieczność przeznaczania środków finansowych spółki wyłącznie na czynsz, wynagrodzenia pracowników i należności publicznoprawne. Ponadto zarzucił, że roszczenie jest nieudowodnione co do zasady i wysokości. Pozwany nie złożył żadnych wniosków dowodowych, nie przedstawił również dokumentacji na potwierdzenie swoich zarzutów dotyczących sytuacji dużej spółki.

19 Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

20 (...) sp. z o.o. w I. powstała 20 września 2018 roku. Od chwili jej powstania członkiem zarządu był F. G..

21 Okoliczność bezsporna

22 Dnia 3 stycznia 2019 roku (...) sp. z o.o. w I. kupiła od (...) sp. z o.o. w N. szereg materiałów i urządzeń z zakresu techniki sanitarnej za 9 518,40 zł. Termin płatności został ustalony na 2 lutego 2019 roku.

23 Dowody: okoliczności bezsporne, a ponadto faktura (...) (k. 24).

24 Powyższa należność nie została uiszczona. W związku z tym sprzedająca wystąpiła na drogę sądową. Prawomocnym nakazem zapłaty referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z 18 lipca 2019 roku, sygn. akt IV GNc 3984/19/S nakazano kupującej zapłatę powyższej kwoty z odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od 3 lutego 2019 roku do dnia zapłaty oraz 1 292 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

25 Dowody: okoliczności bezsporne, a ponadto:

26 nakaz zapłaty z 18 lipca 2019 roku, sygn. akt IV GNc 3984/19/S (k. 18-19),

27 pozew z 25 czerwca 2019 roku (k. 20-23).

28 Po wydaniu nakazu zapłaty toczyło się postępowanie egzekucyjne z wniosku (...) sp. z o.o. w N. przeciwko (...) sp. z o.o. w I. w celu wyegzekwowania tejże wierzytelności. Postanowieniem Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Nowym Targu Sławomira Hosiawy z 15 maja 2021 roku, sygn. akt GKm 99/20 umorzono postępowanie na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. W uzasadnieniu wskazano, że w toku postępowania stało się oczywiste, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Ponadto na podstawie pkt 5 postanowienia przyznano wierzycielowi zwrot kosztów postepowania od dłużnika w wysokości 931,49 zł.

29 Dowód: postanowienie komornika sądowego z 15 maja 2021 roku, sygn. akt GKm 99/20 (k. 26-27).

30 Pismem z 28 listopada 2024 roku (...) sp. z o.o. w N. wezwała F. G. do zapłaty w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania 16 614,04 zł, na którą składały się:

31 

32 należność główna: 9 518,40 zł,

33 

34 skapitalizowane odsetki od daty początkowej wskazanej w treści tytułu wykonawczego do dnia wystawienia wezwania do zapłaty: 4 872,15 zł,

35 

36 koszty postępowania sądowego: 1 292 zł,

37 

38 koszty postępowania egzekucyjnego 931,49 zł.

39 Powyższe wezwanie zostało doręczone F. G. 13 grudnia 2024 roku. Jednakże należność nie została zapłacona.

40 Dowody: okoliczności bezsporne, a ponadto wezwanie do zapłaty z 28 listopada 2024 roku z potwierdzeniem nadaniem i wydrukiem z śledzenia przesyłek (k. 38-52).

41 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyżej wskazane dowody z dokumentów oraz okoliczności, które nie zostały zakwestionowane przez stronę przeciwną.

42 Dokumenty zebrane w sprawie nie budzą wątpliwości co do ich zgodności z rzeczywistym stanem, nie były kwestionowane przez strony i Sąd w całości się na nich oparł dokonując ustaleń w sprawie. Dokumenty te pozwoliły na bardziej dogłębną weryfikację twierdzeń stron odnośnie istotnych dla sprawy okoliczności.

43 Sąd zważył, co następuje:

44 Powództwo jest zasadne w całości.

45 Powódka w niniejszej sprawie wywodziła roszczenie z art. 299 k.s.h. W przepisie tym przewidziano odpowiedzialność solidarną członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ze spółką za jej zobowiązania, w przypadku gdy egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna.

46 Dla możliwości ustalenia odpowiedzialności odszkodowawczej członka zarządu wystarczająca jest okoliczność, iż w czasie pełnienia przez niego mandatu powstał (lub istniał już) stosunek prawny, z którego następnie wynika obowiązek spełniania świadczeń okresowych. Przepis art. 299 k.s.h. nie określa odpowiedzialności członków zarządu jako odpowiedzialności za dług spółki czy za niespełnione świadczenia wynikające z zobowiązania spółki, lecz jako odpowiedzialność „za zobowiązania” spółki. Oznacza to, że stosownie do wymienionego przepisu odpowiedzialność ponoszą osoby będące członkami zarządu spółki w czasie istnienia zobowiązania, a ściślej rzecz ujmując - w czasie istnienia podstawy tego zobowiązania.

47 Na podstawie art. 299 § 1 k.s.h. wierzyciel może się domagać nie tylko samej kwoty dochodzonego roszczenia głównego i odsetek, ale też zasądzonych w tytule egzekucyjnym koszty procesu oraz koszty postępowania egzekucyjnego umorzonego z powodu bezskuteczności egzekucji. Z kolei w orzecznictwie powszechnie uznaje się, że wierzytelność musi być stwierdzona tytułem egzekucyjnym.

48 Pod pojęciem „bezskuteczności” egzekucji należy rozumieć sytuację, w której podjęcie działań w celu wyegzekwowania wierzytelności nie przyniosłoby zaspokojenia z całego majątku dłużnika. Powyższe oznacza, że wierzyciel nie musi wszczynać postępowanie egzekucyjnego przeciwko spółce. Dla wykazania przesłanki bezskuteczności wystarczające jest udowodnienie, że dłużnik nie posiada majątku, dzięki któremu można byłoby zaspokoić roszczenie wierzyciela. Wierzyciel może udowodnić istnienie tej przesłanki zarówno postanowieniem komornika o umorzeniu egzekucji na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c., jak również wszelkimi innymi dowodami wskazującymi na brak wystarczającego majątku do zaspokojenia wierzytelności.

49 Z przepisu art. 299 k.s.h. wynika, na rzecz wierzyciela domniemanie szkody w wysokości niewyegzekwowanego wobec spółki zobowiązania. Domniemany jest też w świetle tej regulacji związek przyczynowy między szkodą wierzyciela, a niezłożeniem we właściwym czasie przez członka zarządu wniosku o ogłoszenie upadłości oraz zawinienie przez członka zarządu niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

50 Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością może się uwolnić od odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym samym czasie wydano postanowienie o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo o zatwierdzeniu układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu, albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło nie z jego winy, albo że pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewydania postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo niezatwierdzenia układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu wierzyciel nie poniósł szkody (art. 299 § 2 k.s.h.). Ostatnia z tych przesłanek zachodzi wówczas, gdy możliwość zaspokojenia wierzytelności przedstawiałaby się tak samo, gdyby wniosek o ogłoszenie upadłości zgłoszono we właściwym czasie.

51 W stanie faktycznym sprawy nie ulega wątpliwości, że pozwany jest legitymowany biernie. Wierzytelność powstała w chwili, gdy pozwany był członkiem zarządu (...) sp. z o.o. w I..

52 Zdaniem Sądu powódka wykazała istnienie i wysokość wierzytelności za pomocą tytułu egzekucyjnego. Do takich należy zaliczyć prawomocny nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym wydany przez referendarza sądowego (art. 777 § 1 pkt 1¹ k.c.). Ponadto przedłożyła postanowienie komornika o umorzeniu egzekucji, z którego wynikają roszczenia o zwrot kosztów postępowania egzekucyjnego. Biorąc pod uwagę, że Sąd jest związany prawomocnym orzeczeniem, na podstawie którego wszczęto egzekucję przeciwko spółce, argumentacja pozwanego dotycząca chęci zwrotu części wydanego towaru nie mogła być badana w tym postępowaniu. Nawet gdyby można by było badać te kwestie, to ciężar ich udowodnienia spoczywałby na pozwanym. Tymczasem F. G. nie zaoferował żadnych dowodów na te okoliczności.

53 Strona powodowa wykazała również przesłankę bezskutecznej egzekucji w stosunku do majątku spółki, rozumianej jako niemożność uzyskania zaspokojenia z całego majątku spółki. Dowodem świadczącym o bezskuteczności egzekucji jest wydane przez właściwego komornika postanowienie o umorzeniu postepowania egzekucyjnego na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 k.p.c. z uwagi na ustalenie, iż z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Ponadto sam pozwany przyznał w sprzeciwie od nakazu zapłaty, że w czasie prowadzenia postępowania egzekucyjnego spółka nie posiadała majątku, którym można byłoby zaspokoić roszczenie dochodzone przez powoda.

54 Zarzuty braku udowodnienia roszczenia co do zasady i wysokości nie zasługiwały na uwzględnienie także z powodu ich zbyt ogólnikowego sformułowania. Pozwany nie wskazał, jakich okoliczności powódka nie podała albo na jakie okoliczności nie zaoferowała dowodów.

55 W ocenie Sądu pozwany także nie wykazał żadnej z okoliczności, która wyłączałaby jego odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Pozwany ograniczył się do podania ogólnikowych twierdzeń o złej sytuacji w branży odzieżowej (w tym wpływu pandemii COVID-19), przeznaczaniu środków finansowych spółki wyłącznie na czynsz, wynagrodzenia pracowników i należności publicznoprawne. Nie zaoferował jakiegokolwiek dowodu na nie. Same twierdzenia pozwanego nie są bowiem dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności (art. 227 k.p.c.) powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą (art. 232 k.p.c. i art. 6 k.c.). W obecnym modelu procedury cywilnej rzeczą Sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.).

56 W związku z powyższym należało przyjąć, iż pozwany nie sprostał ciężarowi dowodu na wykazania że zaszły okoliczności uwalniające go od odpowiedzialności za długi spółki, której był członkiem zarządu. W efekcie sąd ocenił, że powództwo w stosunku do pozwanego jest w całości zasadne.

57 O odsetkach za opóźnienie orzeczono stosownie do art. 481 § 1 i 2 k.c. Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, że roszczenia z art. 299 k.s.h. mają charakter deliktowy. Zatem wymagalność roszczenia może nastąpić dopiero po bezskutecznym wezwaniu dłużnika do niezwłocznego spełnienia świadczenia (art. 455 k.c.). Dnia 13 grudnia 2024 roku dłużnik otrzymał wezwanie do spełnienia świadczenia w terminie 7 dni. Jednak temu nie zadośćuczynił. W konsekwencji 21 grudnia 2024 roku roszczenie stało się wymagalne. Nie ma także wątpliwości, że odsetki mogły być naliczone od skapitalizowanych odsetek także przed wytoczeniem powództwa. Art. 482 § 1 k.c. nie ma tutaj zastosowania. Kwota skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych stanowi w tym wypadku część szkody, jaką poniósł wierzyciel, a nie świadczenie uboczne powstałe w wyniku opóźnienia dłużnika.

58 O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 i 1¹ i 3 k.p.c. wedle zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Na wysokość kosztów złożyły się: 1 000 zł tytułem opłaty od pozwu, 3 600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz 17 tytułem opłaty od pełnomocnictwa procesowego.

59 Sędzia Anna Dobosz